De kern van de nationale Dodenherdenking is simpel: stilstaan bij wie zijn omgekomen, en beseffen wat hun verlies betekent voor ons vandaag.
Het gaat om herinneren van alle Nederlandse slachtoffers
van oorlog en geweld, sinds de Tweede Wereldoorlog tot nu. Niet als anonieme
geschiedenis, maar het herinneren van mensen wier levens abrupt zijn gestopt.
Bij deze nationale 4 mei-herdenking moet helder blijven om
wie het gaat: de vermoorde Joden, Sinti, Roma, verzetsmensen, homoseksuelen en
alle anderen die door de nazi’s werden vervolgd. Bij tienduizenden werden deze
mensen afgeslacht. Als we de herinnering aan hen laten wegzinken dan kunnen we
beter ophouden met herdenken. Bijna 200.000 Nederlanders lieten in de
Tweede Wereldoorlog het leven. Daaronder honderden mensen die hun leven
opofferden in het verzet.
Die twee minuten stilte zijn geen leegte, maar een
spiegel. Ze dwingen een vraag af: wat is vrijheid eigenlijk waard als je haar
niet beschermt?
Herdenken is niet alleen achteromkijken maar het geeft
ook de boodschap dat vrijheid, vrede en rechtvaardigheid alleen bestaan als dit
actief gedragen wordt.
We herinneren hen, zodat wij bewuster leven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten