
Is geen pretje hoor om urenlang aan zware, besneeuwde en beijsde vuilcontainers vol vastgevroren rotzooi te moeten sjorren. Ik heb in een ver, ver verleden ook een tijdje als vuilnisman gewerkt. Bij Spitman. Een van de voorgangers van het huidige Sita.

Dat doet me nog aan wat anders denken. Ik weet wel wat ijs is hoor. Ik heb ook nog een aantal jaren gevaren. Onder andere op de kustvaart naar Scandinavië. Zout vanuit Delfzijl naar Scandinavië en hout terug. Dat was ’s winters ijs bikken in de Botnische Golf. Gevaarlijk hoor. Glibberen en glijden over een schip dat kreunde onder de ijslast. Met bijl en voorhamer aan de slag. De gangboorden ijsvrij maken, het dek en de deklast van ijs ontdoen en de ankerkluizen vrij houden. Bij temperaturen ver onder nul. En dat was geen lolletje kan ik u vertellen. Mooi om op terug te kijken, niet zo geinig als om er middenin te staan. Ik moet er niet aan dènken!
Ach ja, ik begin oud te worden. Ik kijk steeds vaker terug. Naar de jaren dat ik nog een heel leven voor me had. Als ik toen had geweten wat ik nu weet! Maar dat zullen meer mensen zeggen. Maar ik verlang echt niet naar die goeie ouwe tijd. Ik ben tevreden met m’n huidige leventje. Minder wild maar nog best interessant.
Van mij mag die sneeuw- en ijstroep nu wel weer verdwijnen. ’t Is mooi geweest.
Een Elfstedentocht zit er toch niet meer in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten