The Good, the Bad and the Ugly

Eens een ander onderwerp. Maar wel een waar we allemaal op de een of andere manier mee te maken krijgen. Er komen steeds alarmerender berichten uit Amerika. De Amerikaanse hypotheekcrisis veroorzaakt steeds grotere economische problemen.

De bel voor de 2e ronde heeft geklonken. Nadat eerder de markt voor de zgn. sub-prime hypotheken was ingestort is nu de volgende groep aan de beurt.

Dat zijn de huizenbezitters die met hun hypotheken net in het segment daarboven zitten. Deze mensen hadden bij het afsluiten van de hypotheek geen schulden. Dat was ook het enige dat werd gecontroleerd. Zij hoefden verder geen bewijzen van inkomsten te laten zien. Deze hypotheken worden Alt-A hypotheken genoemd.

Door de inzakkende Amerikaanse economie komen veel van deze mensen in de problemen. Zij kunnen hun hypotheek niet meer bekostigen. En het gaat om grote groepen. In een jaar tijd is het aantal mensen dat zijn betalingsverplichtingen niet meer nakomt verveelvoudigd. Een op de zeven `a acht mensen met een Alt-A hypotheek zit in de problemen.

En ook de “ goede” (prime) hypotheken komen in het vizier van de kredietcrisis. Ook daar stijgt het aantal mensen met hypotheekproblemen.

Banken en verzekeraars hebben inmiddels voor honderden miljarden euro’s stroppen geleden. De nieuwe crisis (of, zo u wilt, de verscherping van de crisis) zal een nog grotere impact hebben. De uitstraling naar de economie is groot. De financiële instellingen eisen steeds meer zekerheden en de rentes stijgen. Investeringskredieten zijn steeds moeilijker te krijgen en de werkloosheid stijgt.

De huizenprijzen in Amerika dalen met procenten tegelijk. Ook in Europa komen er barsten in de huizenmarkt. Spanje, Ierland en Engeland kennen al dalende prijzen.

De dominostenen vallen om. Het is naïef om te denken dat dit volledig aan Nederland voorbijgaat. Wij zijn hier niet onkwetsbaar. De huizenmarkt loopt vast en het vertrouwen in de economie daalt. En als wij niet meer aan het buitenland kunnen verkopen dan krijgen we forse problemen.

Uiteindelijk lost alles zichzelf op. Maar zonder kleerscheuren zullen we er niet vanaf komen.

En dan hebben we het nog niet eens over de energieprijzen gehad.

Hap HAP

D’r wordt wat afgeHAPt.

Voor Willem Pieper en het zieltogende Gemeentebelangen kwamen de opmerkingen van directievoorzitter van Eelco de Boer van Alysis over verplaatsing van de Huisartsenpost van Ziekenhuis Velp naar Rijnstate als een geschenk uit de hemel. Zo kan het imago van Gemeentebelangen dat door de deelname aan Rhedense college en het gedraai in Hart van Dieren behoorlijk averij had opgelopen weer een flinke oppepper krijgen.

Maar gelijk heeft Willem wél. De HAP in Velp moet blijven!

De PvdA haastte zich om ook een duit in het zakje te doen. Zij eist ook verklaringen van Alyssis. Maar dat doet wat potsierlijk aan. Daarmee hopen ze natuurlijk Willem de wind uit de zeilen te nemen maar van mij mag Willem alle credits hebben. Het is “zijn” ziekenhuis waar hij altijd voor heeft gestreden.

Overigens. Het is niet zwart of wit. Volgens mij is er best plaats voor nog ‘n HAP. De “markt”is daar groot genoeg voor. Het gebied dat de HAP nu bestrijkt is veel te groot. Ik heb geen probleem met een extra HAP in Rijnstate. Een HAP die voor inwoners aan de west- en noordzijde van Arnhem, Oosterbeek en Doorwerth beter bereikbaar is. Als de HAP in Velp maar blijft.

Huisartsen zijn ook mensen en ik begrijp best dat ook zij korter willen werken. Maar waar ligt de grens. Nu nemen er zo’n 60 artsen deel in de HAP. Moeten dat er soms nog meer worden. Gaan ook huisartsen uit nog verder weggelegen plaatsen deelnemen zodat het gebied dat zo’n HAP bestrijkt nog groter wordt?

Hoe zit het met de maatschappelijke plicht van de huisartsen? Gaat het hen alleen nog om vrije tijd? Ik mag toch hopen van niet!

Trouwens. Een van de effecten van een verplaatsing van de HAP naar Rijnstate is dat de huisartsen het nog drukker krijgen. Immers de afdeling Spoedeisende Hulp helpt nu vaak mensen die eigenlijk eerst langs een huisarts moeten. Die komen er dan dus nog bij. Dat betekent dat er ook meer huisartsen in die Rijnstate-HAP moeten werken dan nu in de Velp-HAP. Dan zouden de huisartsen zowiezo minder vrije tijd krijgen.

De HAP in Velp moet blijven. Ziekenhuis Velp is al genoeg uitgekleed en voor de inwoners aan de oostzijde van Arnhem, Velp en de rest van de gemeente Rheden zou verplaatsing van de HAP naar Rijnstate een forse aderlating betekenen.

Uit de uitlatingen van Floris Terhaar Sive Droste van de HAP in Velp blijkt overigens dat een HAP niet persé in Rijnstate of Ziekenhuis Velp hoeft te worden gehuisvest. Dat kan ook elders. De HAP is een onafhankelijke organisatie en bepaalt zelf waar zij zich vestigt. Vertrek van het HAP uit het ziekenhuis Velp betekent wel een verzwakking van het economische fundament onder Ziekenhuis Velp. En dat soort argumenten willen we Alysis nou juist niet geven. Dus blijf maar lekker in Ziekenhuis Velp.

Holle bolle Rijnstate gaat maar op dieet.

Traverse Dieren - Ramingen op achterkant sigarendoosje?

Note: typefouten hersteld (4/8, 21:03)).
Het alternatief 3 voor de Traverse Dieren dat de gemeente en provincie bij het rijk hebben gedropt kost tussen de 81,2 miljoen (variant 3a) en 89,5 miljoen euro’s (variant 3b).

Tot nu toe ben ik in het openbaar nog geen opmerkingen over die bedragen tegengekomen. Of ik moet die over het hoofd hebben gezien.

En onder wiens verantwoordelijkheid zijn deze cijfers bepaald? Was dat de verantwoordelijkheid van de gemeente, de provincie of hebben zij die in gezamenlijkheid berekend ?

Ligt er gedegen onderzoek aan deze bedragen ten grondslag of zijn deze cijfers op de achterkant van een sigarendoosje tot stand gekomen? Zijn de eurootjes weer met veel optimimisme en weinig realiteitszin bij elkaar opgeteld? Net als in 2004/2005?

De politiek heeft in Hart van Dieren vreemde bokkesprongen gemaakt. Slechts één van de betrokken bestuurders heeft daarvoor het boetekleed aangetrokken maar de overige betrokken bestuurders zitten nog steeds in het zadel. Dat geeft weinig vertrouwen voor de toekomst.

En de wijze waarop de Tafel van 10 naar “unanimiteit” is gemanipuleerd geeft ook te denken. Ik heb het niet uit de verslagen van de Tafel van 10 kunnen opmaken. En enkele deelnemers aan die Tafel hebben mij bovendien nadrukkelijk en persoonlijk gezegd dat er van unanimiteit geen sprake was. Dat “unanieme” werd alleen door de politiek vastgesteld. Met in haar kielzog een deel van de pers.

Ik waarschuw er hier alvast maar weer voor. Als de berekeningen die nu gemaakt zijn al niet deugen dan gaat het opnieuw mis. In 2005 waarschuwde ik voor kostenoverschrijdingen en dat doe ik nu alvast weer. En dat kan niet vroeg genoeg aan het licht komen.

Dat kan ik ook nog wel even onderbouwen hoor. In het kostenplaatje dat bij de alternatieven voor de Traverse Dieren was gevoegd staan ook de kosten voor de varianten zónder en mét de oostelijke aansluiting bij het kanaal. Die oostelijke aanlsuitingen zijn identiek. Maar in variant 1 kost dat 9,9 miljoen euro extra, in variant 8,0 miljoen euro en in variant 3 bedragen de kosten voor de oostelijke aansluiting 8,3 miljoen euro.

In mijn ogen een aanwijzing voor rammelende ramingen.


Provincie en gemeente zijn in iedere geval samen verantwoordelijk voor de gepresenteerde bedragen want zij hebben eensgezind alternatief 3 bij de minister neergelegd. Althans, dat van die eensgezindheid mag ik toch aannemen. Of is dat toch niet zo vanzelfsprekend?

Ik zie in ieder geval nog geen tekenen van enthousiasme bij de provincie.

In 2002 leek de provinciale gedeputeerde de Bondt, in de aanloop naar Hart van Dieren, aanzienlijk enthousiaster over de plannen dan zijn opvolgster, de huidige gedeputeerde van Haaren over de Traverse Dieren. Ik zie nu eigenlijk alleen maar uitspraken van wethouder Kuijper en de gemeente Rheden in de pers.

De Bondt ging er destijds voor en tijdens die lobby manifesteerde hij zich ook met veel verve in de pers terwijl de combinatie Van Haaren en de Traverse Dieren in de publiciteit afwezig is.

Maar blijkbaar is er niemand binnen de politiek die zich dit soort vragen stelt. Erg verontrustend. Niemand die zich daar zorgen over maakt. En al zeker niet binnen de gemeenteraad.

U had het al begrepen: ik heb er geen greintje vertrouwen in!

Niet in de cijfers en ook niet in een eensgezinde samenwerking van provincie en gemeente!

Onderstaand nog eens de alternatieven. De verschillen tussen de a-variant en de b-variant zitten 'm alleen in de oostelijke aansluiting bij het kanaal.

Rozendaalse Veld - Gemeente kapt door

Ik heb nóg 'n rechtszaak voor u.

Dit keer over de strijd om de aanleg van de zandbak op het Rozendaalse Veld.

Enkele Geërfden van Velp hadden een voorlopige voorziening aangevraagd tegen de ontheffing van de herplantplicht door de gemeente Rheden. Met die voorlopige voorziening zou de houtkap op het Rozendaalse Veld moeten worden gestaakt.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek tot voorlopige voorziening afgewezen.De vier aanvragers kregen nul op het rekest. Erg jammer!

Het ministerie Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit had die ontheffing verleend. De gemeente wil het verlies aan bos niet compenseren op een andere plek.

Het gaat om 20,48 hectare er bos, een gedeelte van het areaal dat moet wijken voor het zand.

De verwoesting gaat onverminderd voort. Ik ben nog niet in de gelegenheid geweest om nieuwe foto’s of een filmpje van de plek des onheils te maken. Dus als iemand die voor me heeft dan hou ik me aanbevolen.

Er viel me trouwens nog iets op. Het kan toeval zijn. Daarom zal ik er pas iets over zeggen als ik meer informatie heb.

Onderstaand de uitspraak.
Bron: rechtspraak.nl
=====================
LJN: BD8807,Voorzieningenrechter College van Beroep voor het bedrijfsleven , AWB 08/494

Datum uitspraak: 18-07-2008
Datum publicatie: 29-07-2008
Rechtsgebied: Bestuursrecht overig
Soort procedure: Voorlopige voorziening
Inhoudsindicatie: Boswet Compensatie herplantplicht

Uitspraak
College van Beroep voor het bedrijfsleven
Voorzieningenrechter


AWB 08/494 18 juli 2008
11020 Boswet
Compensatie herplantplicht


Uitspraak op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak van:

A en drie anderen, te B, verzoekers,
tegen
de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, verweerder,
gemachtigde: mr. E.M. Reijnders, werkzaam bij verweerder,

waaraan voorts als partij deelneemt:
de Gemeente Rheden, (hierna: de gemeente)
gemachtigden: G.A. Bannink en N. Moll, beiden werkzaam bij de gemeente.

1. De procedure
Bij brief van 31 mei 2008, ter griffie van het College ontvangen op 4 juni 2008, hebben verzoekers beroep ingesteld tegen het besluit van verweerder van 24 april 2008.

Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaarschrift van verzoekers tegen zijn besluit van 22 januari 2008, waarbij is ingewilligd een door de gemeente ingediend verzoek om ontheffing van de herplantplicht op grond van de Boswet.

Verzoekers hebben bij brief van 3 juli 2008 de voorzieningenrechter van het College verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
Verweerder heeft bij brief van 11 juli 2008 een schriftelijke reactie gegeven op het verzoek.

Het verzoek is ter zitting behandeld op 17 juli 2008. Verschenen zijn voor verzoekers A, C en D. Verweerder en de gemeente hebben zich doen vertegenwoordigen door hun gemachtigden.

2. De grondslag van het geschil
2.1 De Boswet luidt, voorzover hier van belang, als volgt:

" AFDELING II
Artikel 2
1. Hij, die het voornemen heeft om tot vellen of doen vellen van houtopstand, anders dan bij wijze van dunning, over te gaan, is verplicht van dat voornemen ten minste één maand doch niet langer dan één jaar tevoren door toezending van een formulier, dat als aangetekend stuk wordt verzonden, kennis te geven aan Onze Minister alsmede, zo hij niet de eigenaar is van de te ontbloten grond, ook aan deze laatste. Onze Minister stelt het model voor dit formulier vast.
Onze Minister zendt onverwijld een bevestiging van de ontvangst van de kennisgeving.
2. (...)
3. Het is verboden te vellen of te doen vellen, anders dan bij wijze van dunning, zonder dat een voorafgaande tijdige kennisgeving als bedoeld in het eerste lid is gedaan.

Artikel 3
1. De eigenaar van grond, waarop een houtopstand, anders dan bij wijze van dunning, is geveld of op andere wijze tenietgegaan, is verplicht binnen een tijdvak van drie jaren na de velling of het tenietgaan van de houtopstand te herbeplanten volgens regelen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen.
2. De in het vorige lid bedoelde eigenaar is tevens verplicht beplanting die niet is aangeslagen binnen drie jaren na de herbeplanting te vervangen.
3. De in de voorgaande leden bedoelde eigenaar kan aan Onze Minister een verklaring vragen, inhoudende dat de door hem voorgestelde herbeplanting voldoet aan de regelen, krachtens het eerste lid gesteld.

AFDELING III

Artikel 8
Tegen een op grond van Afdeling II genomen besluit kan een belanghebbende beroep instellen bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

AFDELING VI

Artikel 13
1. Onze Ministers van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen en van Landbouw en Visserij kunnen ter bewaring van natuur- en landschapsschoon het vellen en doen vellen, anders dan bij wijze van dunning, van bossen en andere houtopstanden telkens voor ten hoogste vijf jaar verbieden.
2. (...)"

Artikel 2 van het Koninklijk Besluit van 20 juni 1962, houdende regelen ten aanzien van de verplichting tot herbeplanting, bedoeld in artikel 3 van de Boswet (hierna: het Koninklijk Besluit), luidt als volgt:

" Artikel 2
1. Aan de verplichting tot herbeplanting, bedoeld in artikel 3 van de Boswet, moet worden voldaan door beplanting van de grond, waarop zich de gevelde houtopstand bevond, of van andere grond, voor zover Onze Minister hiertoe toestemming heeft verleend.
2. Onze Minister verleent de in het eerste lid bedoelde toestemming, tenzij:
a. de grond die de eigenaar wil beplanten gelegen is in een ander gebied dan dat waar zich de gevelde houtopstand bevond;
b. de grond die de eigenaar wil beplanten van mindere kwaliteit is dan die waarop zich de gevelde houtopstand bevond;
c. de grond die de eigenaar wil beplanten een kleinere oppervlakte heeft dan die waarop zich de gevelde houtopstand bevond;
d. de gevelde houtopstand deel uitmaakte van een boskern;
e. andere belangen, welke verband houden met de bodemproduktie, hierdoor zouden worden geschaad.
3. Op grond van bijzondere omstandigheden kan Onze Minister ook in de in het tweede lid genoemde gevallen de in het eerste lid bedoelde toestemming verlenen. Aan deze toestemming kunnen voorschriften en beperkingen worden verbonden.
4. Voor de toepassing van het bepaalde in het tweede lid, aanhef en onder a, verdeelt Onze Minister bij regeling het Rijk in gebieden."

2.2 Bij de beoordeling van het verzoek om voorlopige voorziening gaat de voorzieningenrechter uit van de volgende feiten en omstandigheden.

- Verzoekers maken deel uit van de "Geërfden van het dorp B". In 1921 heeft deze groep het Rozendaalse Veld (waarbinnen het Rozendaalse Zand is gelegen) onder voorwaarden geschonken aan de gemeente.

- In 2005 heeft de gemeente het plan opgevat om op het Rozendaalse Zand de oorspronkelijke zandverstuiving in ere te herstellen. Daarvoor is noodzakelijk dat ongeveer 19 hectare bos en opslag wordt verwijderd en van nog eens 20 hectare de bovenste vegetatielaag wordt afgevoerd.

- Door middel van het formulier "Kennisgeving van een voorgenomen velling Boswet, artikel 2", door verweerder ontvangen op 28 september 2007, heeft de Bosgroep Midden Nederland verweerder in kennis gesteld van de voorgenomen velling van 2045 are grove den in het Rozendaalse Zand ten behoeve van het herstel van stuifzand.

- Verweerder heeft de Bosgroep Midden Nederland en de gemeente, als eigenaar, bij brief van 1 oktober 2007 de ontvangst van deze melding bevestigd.

- Aangezien verweerder niet binnen een maand na 28 september 2007 heeft gereageerd op de melding, kwam de Bosgroep Midden Nederland vanaf dat moment de bevoegdheid toe met de kapwerkzaamheden te beginnen.

- De gemeente heeft bij formulier "Tot ontheffing, uitstel of compensatie in het kader van de kennisgeving voorgenomen velling", door verweerder ontvangen op 22 september 2007, toestemming gevraagd om bij wege van compensatie op andere gronden aan de herplantplicht te voldoen.

- Bij soortgelijk formulier, door verweerder op 30 november 2007 ontvangen, heeft de gemeente een verzoek om ontheffing van de herplantplicht ingediend.

- De gemeente heeft bij brief van 29 november 2007 het compensatieverzoek ingetrokken.

- Verweerder heeft bij besluit van 22 januari 2008 het verzoek om ontheffing van de herplantplicht ingewilligd.

- Bij brief van 1 februari 2008 hebben (onder meer) verzoekers bezwaar gemaakt tegen dit besluit.

- Op 13 februari 2008 heeft een hoorzitting plaatsgevonden

- Bij uitspraak van 4 februari 2008 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Arnhem een groep Geërfden niet-ontvankelijk verklaard in hun vordering dat de gemeente op straffe van een dwangsom wordt verboden, zolang de toestemming van de Geërfden ontbreekt, tot het vellen van voornoemde 19 hectaren bos over te gaan.

- Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit van 24 april 2008 genomen, waarbij de bezwaren van verzoekers ongegrond zijn verklaard.

3. Het standpunt van verzoekers
Verzoekers hebben de voorzieningenrechter gevraagd verweerders besluit te vernietigen en daaraan voor de gemeente het rechtsgevolg te verbinden dat de werkzaamheden moeten worden stilgelegd tot zes weken nadat een nieuw besluit is genomen op (een eventueel nieuw) verzoek om ontheffing van de herplantplicht of nadat op een nieuw verzoek om een voorlopige voorziening is beslist dan wel, om, gelet op het spoedeisend belang verbonden aan de instandhouding van het resterende bos en de dreiging van de hervatting van de vellingswerkzaamheden na 15 juli 2008, bij wijze van voorlopige voorziening het besluit te schorsen tot zes weken nadat opnieuw is beslist op het bezwaar, met dien verstande dat de stillegging van de werkzaamheden blijft gehandhaafd totdat op een eventueel nieuw verzoek om voorlopige voorziening zal zijn beslist.

Ter onderbouwing van dit verzoek hebben verzoekers het volgende naar voren gebracht.

Het besluit van de gemeente om een deel van het bos te kappen, is niet in overeenstemming met de in de schenkingsakte voorziene procedure genomen. De gemeente heeft nagelaten betrokkenen tijdig te informeren en een draagvlak te creëren.

Tijdens een buitengewone vergadering van Geërfden heeft een ruime meerderheid van de aanwezigen onder meer uitgesproken dat de schenkingsvoorwaarden zijn geschonden.

Verzoekers zijn als Geërfden geraakt in hun belang, dat valt terug te voeren op een eeuwenoud recht, dat zijn vorm heeft behouden in de schenkingsakte uit 1921. Subsidiair zijn verzoekers getroffen in hun belang als omwonenden, die recreatief gebruikmaken van de bossen en op die grond de instandhouding en het beheer van het bos in hoge mate waarderen en nodig hebben.

Kennelijk is verweerder echter van mening dat het herstel van een zandverstuiving een maatschappelijk belang van hogere orde is dan het voorkomen van verdere achteruitgang van het bosareaal in Nederland. Hij motiveert dat evenwel niet en verlaat zich, zonder eigen onderzoek, op het advies van de Provincie Gelderland en de Regionale Beleidsdirectie. Zelfs indien al wordt toegestaan dat niet ter plaatse wordt herplant in verband met stuifzandontwikkeling, had een verplichting tot compensatie moeten worden opgelegd. Verweerder heeft zich eerst naar aanleiding van het bezwaar van verzoekers nader laten informeren. Het kappen van dit bos betekent een achteruitgang van het bosareaal in Nederland en een achteruitgang van het bindvermogen voor broeikasgassen. Het criterium "waardevolle beplanting" is er met de haren bijgesleept. Verweerder stelt vervolgens dat, omdat sprake zou zijn van "stuifzandherstel in kansrijke situaties", het project kan worden aangemerkt als een "bijzonder geval voor ontheffing van de herplantplicht". Dat is geen belangenafweging. De aan het besluit ten grondslag liggende rapporten zijn ook niet overtuigend. De ratio voor het kappen is flinterdun. Herstel van de zandverstuiving, zoals deze er tot 1950 bij lag, zou een bevredigende situatie opleveren. Verweerder kan zich niet beroepen op de Nota Open Bos uit 1995, die niet een door het parlement geaccordeerde grondslag biedt om ontbossing zonder compensatie toe te staan.

Ter zitting hebben verzoekers hieraan toegevoegd dat zij pas begin december 2007 op de hoogte kwamen van het voornemen om de betrokken houtopstand te kappen, zodat zij niet eerder in de gelegenheid zijn geweest om zich, bijvoorbeeld door een kapverbod te vragen, tegen de melding te verzetten.

4. Het standpunt van verweerder
Verweerder heeft in zijn schriftelijke reactie van 11 juli 2008 het volgende gesteld.
De Bosgroep Midden Nederland heeft op 28 september 2007 gemeld voornemens te zijn het in het geding zijnde bosbestand, op het grondgebied van de gemeente Rheden, te vellen. Verweerder heeft niet vastgesteld dat een kapverbod was geïndiceerd en verzoekers hebben ook niet om zo'n verbod gevraagd. Tegen de kapmelding is niet geageerd, zodat de gemeente gerechtigd is de bomen te vellen. Ongeveer 75% van het bosbestand is reeds geveld in februari 2008. Vanaf 15 juli 2008 wordt de rest gekapt. Een eventuele vernietiging van het besluit van 24 april 2008 zou slechts de herplantplicht uit de Boswet doen herleven. Met vernietiging wordt niet bereikt dat niet geveld mag worden. Het met het indienen van het verzoek beoogde doel - het in stand houden van het resterende bos - kan dan ook niet worden bereikt. Van onverwijlde spoed in de zin van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is dan ook geen sprake. Over het al dan niet terecht verlenen van een ontheffing van de herplantplicht kan ook later, in de bodemprocedure, worden geoordeeld. Indien het College dan oordeelt dat deze ontheffing onrechtmatig is, kan daarmee hooguit alsnog de herplant worden verzekerd.

De door verzoekers geschetste historische achtergrond is een civielrechtelijke kwestie tussen de Geërfden en de gemeente en valt buiten het bestek van deze procedure. Ter onderbouwing van het besluit is verwezen naar adviezen van de provincie en haar regionale beleidsdirectie, waaruit genoegzaam blijkt waarom stuifzandherstel een ontheffing van de herplantplicht rechtvaardig en dat het stuifzandherstel kansrijk is. Verweerder beschikt niet over een eigen adviesorgaan en was niet gehouden zelfstandig nader onderzoek te doen. Verweerder heeft niet kunnen vaststellen dat de uitgebrachte adviezen kennelijk onjuist zouden zijn. De door verzoekers geleverde kritiek is niet onderbouwd.

5. De beoordeling van het geschil
Hangende beroep bij het College kan de voorzieningenrechter op grond van artikel 19, eerste lid, van de Wet bestuursrechtspraak bedrijfsorganisatie juncto artikel 8:81, eerste lid, Awb een voorlopige voorziening treffen, indien onverwijlde spoed dat, gelet op de betrokken belangen, vereist. Voorzover in deze uitspraak een oordeel wordt gegeven over de rechtmatigheid van het bestreden besluit, is sprake van een voorlopig oordeel dat het College niet bindt in de aanhangige bodemprocedures.

De voorzieningenrechter gaat - ook al is niet uitgesloten dat het College bij behandeling van de hoofdzaak tot een ander oordeel zal komen - er vooralsnog van uit dat de belangen van verzoekers rechtstreeks betrokken zijn bij het besluit waarbij de ontheffing van de herplantplicht is verleend. Weliswaar wonen verzoekers op circa 2 km afstand van het betrokken terrein, zodat betwijfeld moet worden of zij als omwonende zijn aan te merken, maar zij bezitten, zoals door verweerder ter zitting is opgemerkt, door hun status van “Geërfde van het dorp B” rechten ten aanzien van het terrein, zoals het hebben van toegang tot de jacht, die naar voorlopig oordeel een rechtstreeks belang kunnen opleveren.

Gelet op de inhoud van het verzoekschrift en hetgeen daaromtrent ter zitting is verklaard strekt het verzoek om schorsing en voorlopige voorziening er toe te voorkomen dat de betrokken houtopstand - voorzover velling (nog) niet heeft plaatsgevonden - hangende de behandeling van het beroep tegen het besluit waarbij is beslist omtrent ontheffing van de herplantplicht, wordt geveld. Aan de orde is derhalve de vraag of dit doel in deze procedure kan worden bereikt. Dat is niet het geval indien het besluit, waarbij de ontheffing van de herplantplicht is gehandhaafd, zou worden geschorst. Immers, zoals verweerder terecht heeft gesteld, staat in dat geval het bepaalde bij en krachtens de Boswet er niet aan in de weg dat de grondeigenaar de velling van de betrokken houtopstand voortzet.

De voorzieningenrechter begrijpt het door verzoekers ontwikkelde betoog aldus dat de besluitvorming van verweerder ter zake van de ontheffing in wezen tevens de weigering inhoudt om op enig moment een kapverbod als bedoeld in artikel 13, eerste lid, van de Boswet op te leggen. Een zodanige weigering zou dan mede de inzet van de procedure kunnen vormen, zo lijken verzoekers te stellen.

De voorzieningenrechter leidt uit de systematiek van de Boswet evenwel af dat een besluit om ontheffing te verlenen van de herplantplicht moet worden onderscheiden van een besluit omtrent het al dan niet opleggen van een kapverbod. Die systematiek zou, naar voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter, te zeer geweld worden aangedaan wanneer die ontheffing in dit geval mede geacht zou worden een weigering te omvatten om een zodanig verbod op te leggen. Een soortgelijke overweging is neergelegd in de uitspraak van de voorzieningenrechter van 27 februari 2007 (AWB 07/38, www.rechtspraak.nl, LJN AZ9716)

Het voorgaande leidt de voorzieningenrechter dan ook tot het, voorlopige, oordeel dat een weigering om een kapverbod op te leggen niet, mede, de inzet kan vormen van de onderhavige beroepsprocedure, waarin het gaat om ontheffing van de herplantplicht. De voorzieningenrechter laat daarbij nog geheel daar dat de beoordeling van beroepen tegen besluiten waarbij bezwaren tegen de weigering een kapverbod op te leggen ongegrond zijn verklaard, gelet op artikel 8 van de Boswet, aan de rechtsmacht van het College is onttrokken. Voor de voorzieningenrechter van het College bestaat op dat punt derhalve evenmin enige bevoegdheid.

Het door verzoekers met het indienen van het verzoek om voorlopige voorziening nagestreefde doel - velling van de betrokken houtopstand voorkomen hangende de beroepsprocedure - kan dan ook niet worden gerealiseerd op de wijze zoals verzoekers zich dat hebben voorgesteld.

Hetgeen verzoekers inhoudelijk hebben aangevoerd kan gezien het voorgaande buiten bespreking worden gelaten.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat het verzoek om voorlopige voorziening moet worden afgewezen.

De voorzieningenrechter acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 Awb.

6. De beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.

Aldus gewezen door mr. C.M. Wolters, in tegenwoordigheid van mr. R. Meijer als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 18 juli 2008.

Groot, groter, grootst.

Onlangs zag zoekmachine Cuil (spreek uit 'cool')het levenslicht.

Cuil, opgericht door ex-medewerkers van Google, zegt de grootste databank te hebben: er zijn nu 121 miljard webpagina's geïndexeerd.

Google moest toen ook wel iets zeggen. Het geeft u gelijk een idee van de omvang van het internet. Google heeft inmiddels één biljoen webadressen (URL’s) in haar zoekindexen staan.

Een biljoen is tien tot de 12e macht, in cijfers 1.000.000.000.000, ofwel 1000 miljard, ofwel 1 miljoen x 1 miljoen.

Nu zet Google bij lange na niet alle webpagina’s in haar zoekindexen. Het internet is waarschijnlijk nog vele malen groter.

In het jaar 2000 stond de Google-index op 1 miljard URL’s. In 8 jaar is die met een factor 1000 toegenomen.

Voor Google wordt het steeds moeilijker om de groei bij te houden. De uitdaging is: Hoe vindt je in deze zee van gegevens de juiste informatie.

Laat staan voor ons, simpel internetgebruikers. Hoe vinden wij de juiste informatie?

En even terug naar Cuil. Het ziet er best aardig uit, vooral de opmaak en de indeling. Maar Cuil is nog lang niet waar Google nu is. Oordeel zelf en neem een kijkje op Cuil.

Zie ook "We knew that the web was big.."

en kijk dan ook even op Internet woedend op Google-uitdager Cuil

Groen licht voor Nimmer Dor

Project Nimmer Dor mag verder.

In een zaak die de Stichting A7 en enkele omwonenden van Nimmer Dor verenigd in “Omwonenden van Nimmer Dor”, hadden aangespannen tegen de vergunning voor de bouw van 122 woningen in "Nimmer Dor" heeft de Raad van State bepaald dat de vergunning van kracht blijft.

Die vergunning was door Gedeputeerde Staten van Gelderland verleend aan B&W van Rheden.

De bezwaren van de Stichting A7 werden alle ongegrond verklaard.

Met het beroep van de omwonenden ligt het iets anders. Deze omwonenden hadden dezelfde bezwaren als de Stichting A7.

Daarnaast gingen zij in beroep tegen de beslissing van Gedeputeerde Staten om een bezwaarschrift dat door de groepering “Omwonenden van Nimmer Dor” (namens vijf omwonenden) was ingediend niet-ontvankelijk te verklaren.
Hiervoor is de provincie teruggefloten. De provincie heeft gehandeld in strijd met het recht. In zoverre dient het besluit tot vergunningverlening te worden vernietigd.

De Raad van State vernietigt dan ook het besluit van GS voor zover het de niet-omvankelijk verklaring van het bezwaarschrift van de "Omwonenden Nimmer Dor" betreft.

Maar..... de Raad zegt vervolgens dat de rechtsgevolgen van dat besluit in stand blijven omdat de bezwaren van de omwonenden en de Stichting A7 niet verschillen en de omwonenden door de niet-ontvankelijkverklaring niet in hun belangen geschaad zijn.

Broodje ingewikkeld. Maar het komt erop neer dat de vergunning voor Nimmer Dor gehandhaafd blijft.

Vanwege die onterechte niet-ontvankelijk verklaring moet de provincie wel de kosten betalen die de omwonenden voor de rechtsgang gemaakt hebben.

Samengevat:
- het beroep van de stichting Stichting A7 is ongegrond;
- het beroep van de omwonenden is gegrond;
- het besluit van GS om de vergunning te verlenen wordt vernietigd voor zover de door de "Omwonenden Nimmer Dor" ingediende bezwaren niet-ontvankelijk zijn verklaard;
- de rechtsgevolgen van het besluit tot vergunningverlening blijven in stand
- de provincie vergoedt de proceskosten en de kosten voor griffierecht die de omwonenden gemaakt hebben. Totaal 787 euro.

De kneep zit ‘m in de beslissing dat de rechtsgevolgen van het besluit tot vergunningverlening in stand blijven.

Ik ben niet deskundig dus ik weet niet of er nog andere mogelijkheden tot beroep zijn. En het is natuurlijk ook de vraag of er nog steeds voldoende politiek draagvlak is.

Maar deze uitspraak geeft het project Nimmer Dor voorlopig groen licht.

Onderstaand de volledige uitspraak. Met [appellanten sub 2] worden de omwonenden van Nimmer Dor bedoeld.
Bron: rechtspraak.nl
=================================================
LJN: BD8892, Raad van State , 200706279/1

Datum uitspraak: 30 juli 2008

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak in het geding tussen:

1. de stichting Stichting A7, gevestigd te Velp, gemeente Rheden,
2. [appellanten sub 2], allen wonend te [woonplaats],
appellanten,

en

het college van gedeputeerde staten van Gelderland,
verweerder.

1. Procesverloop

Bij besluit van 10 januari 2007 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland (hierna: het college) vergunning verleend aan het college van burgemeester en wethouders van Rheden voor de bouw van 122 woningen in het plan "Nimmer Dor" te Laag-Soeren.

Bij besluit van 17 juli 2007 heeft het college het door de stichting Stichting A7 (hierna: Stichting A7) hiertegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het door [appellanten sub 2] gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Tegen dit besluit hebben Stichting A7 bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 3 september 2007, en [appellanten sub 2] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 5 september 2007, beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 mei 2008, waar Stichting A7, vertegenwoordigd door A.H. Hees, secretaris, K. van Loenen, voorzitter, en D.C. van Loenen-Imming, alsmede [appellanten sub 2], vertegenwoordigd door mr. F.F. Scheffer, advocaat te Zutphen, en het college, vertegenwoordigd door P.F.H.A. Tillie en T. Portegijs, ambtenaren in dienst van de provincie, zijn verschenen. Voorts is daar het college van burgemeester en wethouders van Rheden gehoord, vertegenwoordigd door T.G.H. Strikers, ambtenaar in dienst van de gemeente.

2. Overwegingen

Het bestreden besluit

2.1. Bij het bestreden besluit heeft het college zijn besluit gehandhaafd om aan het college van burgemeester en wethouders van Rheden vergunning op grond van artikel 19d van de Natuurbeschermingswet 1998 (hierna: Nbw 1998) te verlenen voor de bouw van 122 woningen in het gebied "Nimmer Dor", tussen de Harderwijkerweg en de Prof. Talmaweg te Laag-Soeren. Het gebied beslaat ongeveer 6 hectare en is gelegen op ongeveer 150 meter van het Natura 2000-gebied Veluwe.

Toetsingskader

2.2. Ingevolge artikel 19d, eerste lid, van de Nbw 1998, voor zover hier van belang, is het verboden om zonder vergunning, of in strijd met aan die vergunning verbonden voorschriften of beperkingen, van gedeputeerde staten projecten of andere handelingen te realiseren onderscheidenlijk te verrichten die gelet op de instandhoudingsdoelstelling de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in een op grond van artikel 10a, eerste lid, aangewezen gebied of een gebied waarvan de aanwijzing als zodanig in overweging is genomen als bedoeld in artikel 12, derde lid, kunnen verslechteren of een verstorend effect kunnen hebben op de soorten waarvoor het gebied is aangewezen. Zodanige projecten of andere handelingen zijn in ieder geval projecten of handelingen die de natuurlijke kenmerken van het desbetreffende gebied kunnen aantasten.

2.2.1. Ingevolge artikel 19e, aanhef en onder a, van de Nbw 1998, voor zover hier van belang, houden gedeputeerde staten bij het verlenen van een vergunning als bedoeld in artikel 19d, eerste lid, rekening met de gevolgen die een project of andere handeling, waarop de vergunningaanvraag betrekking heeft, gelet op de instandhoudingsdoelstelling kan hebben voor een op grond van artikel 10a, eerste lid, aangewezen gebied.

2.2.2. Ingevolge artikel 19f, eerste lid, van de Nbw 1998, voor zover hier van belang, maakt de initiatiefnemer voor nieuwe projecten of andere handelingen waarover gedeputeerde staten een besluit op een aanvraag voor een vergunning als bedoeld in artikel 19d, eerste lid, nemen en die niet direct verband houden met of nodig zijn voor het beheer van een op grond van artikel 10a, eerste lid, aangewezen gebied, maar die afzonderlijk of in combinatie met andere projecten of handelingen significante gevolgen kunnen hebben voor het desbetreffende gebied, alvorens gedeputeerde staten een besluit nemen, een passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied waarbij rekening wordt gehouden met de instandhoudingsdoelstelling van dat gebied.

2.2.3. Bij besluit van 24 maart 2000 (Stcrt. 31 maart 2000, nr. 65) heeft de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij het op de bij dat besluit behorende kaart aangegeven gebied, bekend onder de naam Veluwe, aangewezen als speciale beschermingszone in de zin van artikel 4, eerste en tweede lid, van de richtlijn 79/409/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PbEG L 103; hierna: Vogelrichtlijn).

2.2.4. Ingevolge artikel V, eerste lid, van de wet van 20 januari 2005 tot wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met Europeesrechtelijke verplichtingen gelden de besluiten van de minister houdende de aanwijzingen van gebieden ter uitvoering van de Vogelrichtlijn als besluiten als bedoeld in artikel 10a van de Nbw 1998.

Het beroep van Stichting A7

2.3. Stichting A7 betoogt dat het college bij het bestreden besluit ten onrechte het besluit van 10 januari 2007 heeft gehandhaafd, en haar bezwaren ongegrond heeft verklaard. Daartoe voert zij aan dat het college ten onrechte alleen de mogelijk nadelige effecten van woningbouw op regionale schaal in de beschouwing heeft betrokken, terwijl volgens haar vooral plaatselijk de verstoringsdruk op de Veluwe zal toenemen als gevolg van het project. Voorts is het rapport van Arcadis dat het college aan het bestreden besluit ten grondslag heeft gelegd naar Stichting A7 meent onvolledig, omdat het geen inventarisatie van de bestaande natuurwaarden bevat en niet is gebaseerd op veldonderzoek, en gaat het uit van aannames die niet kunnen worden getoetst. Verder is volgens Stichting A7 het beschermingsregime voor de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) ten onrechte niet in de beoordeling betrokken en is een ontheffing van de Flora- en Faunawet nodig.

2.4. Het college stelt zich op het standpunt dat afdoende is aangetoond dat de voorgenomen woningbouw op regionale noch op plaatselijke schaal significante effecten zal hebben voor de instandhoudingsdoelstellingen van het Natura 2000-gebied Veluwe. Voorts bestrijdt het college dat het door Arcadis uitgebrachte rapport onvolledig is. Aanvullend veldonderzoek is volgens het college niet nodig, omdat de leefgebieden van de betrokken vogelsoorten, met name de wespendief, de zwarte specht en de ijsvogel, bekend zijn. Het beschermingsregime van de EHS en het eventueel benodigd zijn van een ontheffing van de Flora- en faunawet zijn naar de mening van het college in het kader van de toetsing aan de Nbw 1998 niet van belang.

2.5. Bij hun vergunningaanvraag hebben burgemeester en wethouders van Rheden een rapport overgelegd opgesteld door Arcadis, getiteld "Bestemmingsplan Nimmer Dor: Gevolgen voor gebiedsbescherming". Dit rapport is gedateerd 29 augustus 2006. Op 8 december 2006 is een aangepaste versie van dit rapport aan het college overgelegd, waarin in het bijzonder aandacht is besteed aan de mogelijke nadelige effecten van het project op plaatselijk niveau. Het college heeft laatstgenoemde versie van het rapport ten grondslag gelegd aan het bestreden besluit.

Volgens het rapport is de toename van het recreatief bezoek aan het Natura 2000-gebied Veluwe als gevolg van de in het plan voorziene woningbouw ten hoogste ongeveer 0,04 procent, en daarmee te verwaarlozen ten opzichte van het totaal aantal recreatieve bezoekers. Negatieve effecten op de instandhoudingsdoelstellingen van de Veluwe zijn daarom op regionaal niveau niet te verwachten, aldus het rapport.

Op plaatselijk niveau zal volgens het rapport naar verwachting enige toename van verstoring optreden, doordat het aantal hondenbezitters, dat als een maat voor het aantal dagelijkse bezoekers van het aan het plangebied grenzende deel van de Veluwe wordt gehanteerd, met ongeveer 32 zal toenemen. In het rapport zijn in het bijzonder de gevolgen onderzocht van de voorgenomen woningbouw voor de wespendief en de zwarte specht. Er wordt geconcludeerd dat het een geringe toename van het aantal bezoekers betreft, die zeer waarschijnlijk niet zal leiden tot verstoring van de broedlocaties van de wespendief en evenmin tot een wezenlijke kwaliteitsafname van het foerageergebied van die soort, dat zich over een grote oppervlakte uitstrekt. Met betrekking tot de zwarte specht wordt geconcludeerd dat deze tijdens het broedseizoen hinder kan ondervinden van het toegenomen gebiedsbezoek, maar dat de kans klein is dat dat vermindering van broedgebied tot gevolg heeft. Verder wordt erop gewezen dat grote delen van de Veluwe, waaronder leefgebieden van de zwarte specht en de wespendief, zijn opengesteld voor recreatief gebruik, en dat dit samengaat met de ontwikkeling en instandhouding van duurzame populaties van de beide vogelsoorten. Met betrekking tot de ijsvogel wordt in het rapport opgemerkt dat deze slechts incidenteel voorkomt langs de Soerense beek, en dat de beek ter plaatse niet geschikt is als broedgebied voor deze soort.

Gezien het voorgaande kan niet met juistheid worden gesteld dat het college de gevolgen van de voorgenomen woningbouw op plaatselijk niveau niet bij zijn besluit heeft betrokken.

Voorts overweegt de Afdeling dat Stichting A7 haar stelling dat het rapport van Arcadis onvolledig is niet met eigen onderzoeksgegevens heeft onderbouwd, en dat zij niet nader heeft aangegeven welke natuurwaarden in het rapport ten onrechte buiten beschouwing zouden zijn gelaten en welke aannames het rapport bevat die ertoe hebben geleid dat de conclusies niet juist zouden zijn.

Gezien het voorgaande is de Afdeling van oordeel dat Stichting A7 niet aannemelijk heeft gemaakt dat de gevolgen van de voorgenomen woningbouw zodanig zijn dat het college de gevraagde vergunning niet in redelijkheid heeft kunnen verlenen.

2.5.1. De vraag of een ontheffing op grond van de Flora- en faunawet nodig is voor een voorgenomen activiteit en of een dergelijke ontheffing in een concreet geval kan worden verleend, is bij het besluit omtrent vergunningverlening op grond van artikel 19d van de Nbw 1998 niet van belang, omdat het toetsingskader van de Nbw 1998 los staat van dat van de Flora- en faunawet. Het beschermingsregime van de EHS, waar Stichting A7 naar verwijst, bestaat volgens het Streekplan Gelderland 2005 daarin dat het college in beginsel geen planologische medewerking zal verlenen aan totstandkoming of wijziging van bestemmingsplannen die kunnen leiden tot aantasting van de natuurlijke waarden van tot de EHS behorende gebieden. Bescherming in het kader van de EHS kan derhalve slechts aan de orde komen in het kader van procedures op grond van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.

2.5.2. De conclusie is dat hetgeen Stichting A7 heeft aangevoerd geen aanleiding geeft voor het oordeel dat het bestreden besluit is voorbereid of genomen in strijd met het recht. Het beroep is ongegrond.

Het beroep van [appellanten sub 2]

2.6. [appellanten sub 2] betogen dat het college bij het bestreden besluit het door hen gezamenlijk onder de naam "Omwonenden Nimmer Dor" ingediende bezwaarschrift ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. Daartoe voeren zij aan dat de bewonersgroepering "Omwonenden Nimmer Dor" bestaat uit vijf personen die allen in de directe nabijheid van het plangebied wonen, en die daarom als belanghebbende moeten worden aangemerkt. Daaruit volgt naar hun mening dat ook de bewonersgroepering als zodanig belanghebbend is. Verder voeren zij aan dat tijdens de hoorzitting in de bezwaarfase een machtiging is overgelegd waaruit blijkt uit welke personen de bewonersgroepering bestaat. Aangezien deze personen ook individueel bezwaar hebben gemaakt en als belanghebbend zijn aangemerkt had het college volgens [appellanten sub 2] uit de machtiging kunnen afleiden dat ook de bewonersgroepering belanghebbend is. De door hen gezamenlijk onder de naam "Omwonenden Nimmer Dor" ingediende bezwaren dienen volgens hen te worden beschouwd als aanvullend ten opzichte van de bezwaren die zij elk op eigen naam hebben ingediend. Dat de bewonersgroepering niet over rechtspersoonlijkheid beschikt is naar hun mening niet relevant.

2.7. Het college stelt zich op het standpunt dat de bewonersgroepering "Omwonenden Nimmer Dor" als zodanig geen rechtstreeks belanghebbende is bij het besluit van 10 januari 2007, omdat de personen waaruit deze groepering bestaat allen ook individueel een bezwaarschrift hebben ingediend, waarop ook is besloten. Naar de mening van het college blijkt ook uit de op de hoorzitting overgelegde machtiging niet wat het rechtstreekse belang is van de groepering.

2.8. Ingevolge artikel 7:1, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht dient, voor zover hier van belang, degene aan wie het recht is toegekend tegen een besluit beroep op een administratieve rechter in te stellen alvorens beroep in te stellen tegen dat besluit bezwaar te maken.

Ingevolge artikel 7:11, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht vindt, indien het bezwaar ontvankelijk is, op grondslag daarvan een heroverweging van het bestreden besluit plaats.

Ingevolge artikel 39, eerste lid, van de Nbw 1998, kan een belanghebbende tegen een besluit op grond van die wet beroep instellen bij de Afdeling.

Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt onder belanghebbende verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken.

2.8.1. Vaststaat dat [appellanten sub 2], naast de door hen gezamenlijk onder de naam "Omwonenden Nimmer Dor" ingediende bezwaren, ook ieder op eigen naam bezwaar hebben gemaakt tegen het besluit van het college van 10 januari 2007, en dat zij daarbij allen als belanghebbende zijn aangemerkt. Voorts is niet in geschil dat tijdens de hoorzitting in de bezwaarfase de toenmalig gemachtigde van

[appellanten sub 2] een verklaring heeft overgelegd waaruit bleek dat de betrokken bezwaren namens hen waren ingediend. Onder die omstandigheden had het college deze bezwaren dienen te beschouwen als aanvullend ten opzichte van de door [appellanten sub 2] op eigen naam ingediende bezwaarschriften. Nu vaststaat dat [appellanten sub 2] woonachtig zijn in de onmiddellijke omgeving van het gebied waar de woningen zijn voorzien dienden zij als belanghebbend te worden aangemerkt, ook voor zover het de door hen gezamenlijk ingediende aanvullende bezwaren betrof. Door deze bezwaren niettemin niet-ontvankelijk te verklaren heeft het college gehandeld in strijd met artikel 7:11, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, gelezen in verbinding met artikel 39, eerste lid, van de Nbw 1998.

2.9. De conclusie is dat hetgeen [appellanten sub 2] hebben aangevoerd aanleiding geeft voor het oordeel dat het bestreden besluit op dit punt is genomen in strijd met het recht. Het beroep is gegrond, zodat het bestreden besluit in zoverre dient te worden vernietigd. Nu evenwel hetgeen [appellanten sub 2] gezamenlijk in bezwaar hebben aangevoerd in het bestreden besluit inhoudelijk in voldoende mate is behandeld bij de bespreking van de door Stichting A7 ingediende bezwaren en uit hetgeen in r.o. 2.5.2. is overwogen volgt dat deze bezwaren, die niet verschillen van die van Stichting A7, niet leiden tot het oordeel dat het bestreden besluit niet in stand kan blijven, zijn [appellanten sub 2] door de niet-ontvankelijkverklaring niet in hun belangen geschaad. Gelet hierop ziet de Afdeling aanleiding te bepalen dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand blijven.

2.10. Het college dient ten aanzien van [appellanten sub 2] op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Ten aanzien van Stichting A7 bestaat voor een proceskostenveroordeling geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

I. verklaart het beroep van [appellanten sub 2] gegrond;

II. vernietigt het besluit van het college van gedeputeerde staten van Gelderland van 17 juli 2007, nr. 2006-017519, voor zover daarbij de door [appellanten sub 2] gezamenlijk onder de naam "Omwonenden Nimmer Dor" ingediende bezwaren niet-ontvankelijk zijn verklaard;

III. bepaalt dat de rechtsgevolgen van dat besluit geheel in stand blijven;

IV. verklaart het beroep van de stichting Stichting A7 ongegrond;

V. veroordeelt het college tot vergoeding van bij [appellanten sub 2] in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 644,00 (zegge: zeshonderdvierenveertig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het bedrag dient door de provincie Gelderland aan [appellanten sub 2] onder vermelding van het zaaknummer te worden betaald;

VI. gelast dat de provincie Gelderland aan [appellanten sub 2] het door hen voor de behandeling van het beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 143,00 (zegge: honderddrieënveertig euro) vergoedt.

Aldus vastgesteld door mr. P.J.J. van Buuren, voorzitter, en mr. R.H. Lauwaars en mr. M.A.A. Mondt-Schouten, leden, in tegenwoordigheid van mr. T.A. Oudenaarden, ambtenaar van Staat.

w.g. Van Buuren w.g. Oudenaarden
voorzitter ambtenaar van Staat

Uitgesproken in het openbaar op 30 juli 2008

Zonsverduistering 1 augustus 2008

Een filmpje van de NASA over de zonsverduistering van vandaag.

De verduistering is vanuit Nederland waarschijnlijk niet te zien. Er wordt een dik wolkendek verwacht. Misschien is er in het zuidwesten van het land iets van te zien als de hemel op tijd opklaart.
(Inmiddels (1 aug, 7:30 u) lijkt het eerder op te klaren. Dus waarschijnlijk kunnen we nog wat van de verduistering waarnemen.)

Klik op het driehoekje om de animatie te starten.



Vanuit Nederland gezien wordt er overigens maar een klein stukje van zon bedekt. Hoogstens 'n kwart van het schijfje.
De bedekking begint 10.37 uur en eindigt om 12.16 uur. Om 11.25 is de bedekking het grootst.

Een totale verduistering is wel te zien in een enkele honderden kilometers brede baan die in Canada begint en dan via Groenland, Noord-Rusland en Mongolië naar China loopt. In die baan duurt de totale verduistering maximaal iets minder dan twee-en-een halve minuut.

Een zonsverduistering wordt veroorzaakt doordat de maan precies tussen de aarde en de zon staat. De zon wordt daardoor voor het oog verduisterd. Eigenlijk strijkt dus de schaduw van de maan over de aarde.

Klik hier om de zonsverduistering te volgen op de site van NASA.

Financiële verantwoording Hart van Dieren (4)

Bijgaand de Notitie “vastgoedportefeuille Hart van Dieren”.

Ik ben benieuwd hoe gemeente en provincie nu omgaan met het verworven onroerend goed.

Welk onroerend goed is aangekocht maar niet meer nodig voor het tweede boek: de Traverse Dieren?

Welke huizen moeten extra worden aangekocht om de de Traverse Dieren mogelijk te maken. Volgens mij betreft dat huizen ten oosten van het plangebied van het oorspronkelijk Hart van Dieren. (ten oosten van de Molenweg)

Wat gaat er met het inmiddels overtollige vastgoed gebeuren? Verkopen, vasthouden?
De notitie geeft enkele scenario's daarvoor.

Nog 'n interessante. Sinds maart 2008 is de Wet Voorkeursrecht Gemeenten (WVG) niet meer van toepassing. Om die WVG opnieuw te vestigen moet er eerst een gedegen onderbouwing komen in de vorm van (bestemmings)plannen. En ik dacht dat voor hernieuwd vestigen van de WVG ook een behoorlijke periode moet zijn verstreken. Dat gaat niet van de ene op de ander dag.

Klik op een afbeeelding om te vergroten.

Gemeenten en provincies willen meer invloed op Europa

Lagere overheden willen meer invloed op Europa. Zij willen verplicht betrokken worden bij Europees beleid. Om daarmee de uitvoerbaarheid te verbeteren. Zij vinden dat er nu te weinig naar hen wordt geluisterd en zijn daar zeer ontevreden over.

Merkwaardig niet? Gemeenten en provincies die roepen dat Brussel te ver van hen af staat. Daarmee erkennen deze overheden in feite dat de afstand naar Brussel voor vrijwel iedereen groot is. Te groot! Ook voor hen. Kennelijk leeft bij een flink deel van de overheid hetzelfde beeld als bij een grote groep burgers. Europa beslist en wij hebben daarop geen invloed!

De kloof tussen burgers en een willekeurige overheid op lokaal en regionaal niveau is al diep. De afstand naar Brussel bijna onoverbrugbaar. Maar als de burger dat roept en meer invloed eist dan wordt hij genegeerd. Zo’n simpele ziel kan dat immers niet beoordelen.

De enige manier om die afstand te verkleinen is democratie. En daar schort het in Europa in hoge mate aan. Uit angst voor het oordeel van de burger wordt het Verdrag van Lissabon nu niet in een referendum voorgelegd aan de Nederlandse kiezer.

Ik hoop dat de Nederlandse burgers zich dat bij de volgende landelijke verkiezingen zullen herinneren. En ik zal ze daar op mijn eigen bescheiden manier op wijzen.

Om de klacht van gemeenten en provincies dichter bij huis te brengen switch ik nu even naar een concreet Europees onderwerp: de subsidies waar regionale overheden wel invloed op kunnen uitoefenen.

De stadsregio Arnhem-Nijmegen meldt: De provincie Gelderland heeft uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) via een door de stadsregio ingediende wensenlijst het project Ringstraten Nijmegen, een winkel- en horecagebied, beloond met een bijdrage van ruim 2 miljoen euro.

Dus Gelderland en de stadsregio hebben hier zo te zien toch een vinger in de pap. Volgens mij kan de gemeente Rheden zich ook actiever opstellen. Ik roep even de inbreng van de Calluna-winkeliers bij de Tafel van 10 in herinnering. Ook voor Velp en Rheden zou er wellicht wat uit de Europese vleespotten te halen zijn. Maar van Rheden hoor ik vrijwel nooit wat op dit gebied.

Financiële verantwoording Hart van Dieren (3)

In het kader van de afronding van Hart van Dieren is ook een notitie geschreven over het onroerend goed dat in de loop der jaren is aangekocht.
Uit de financiële afrekening bleek al dat er voor een bedrag van 10 miljoen euro aan onroerend goed is aangekocht.

De notitie werpt ook enig licht op een van de oorzaken van de begrotings-overschrijdingen. Tot aan 2005 voerde de gemeente een passief beleid ten aanzien van de aankoop van onroerend goed terwijl vanaf maart 2005 een actief aankoopbeleid is gevoerd.

Tot 2005 verwierf de gemeente het onroerende goed op passieve wijze. Als iemand zijn huis wilde verkopen moest ie ‘m eerst aan de gemeente aanbieden waarna een commissie de marktwaarde bepaalde.

Daarna werd overgegaan op een actief aankoopbeleid. Dat hield onder andere in dat er een volledige schadeloosstelling moest worden gegeven die zo’n 30% hoger lag dan bij vrijwillige verkoop door de huiseigenaren.

Daaruit kun je concluderen dat huiseigenaren die hun huis vrijwillig aanboden er zo’n 30% bij zijn ingeschoten. Als ze gewacht hadden totdat de gemeente overging op actieve verwerving hadden ze aanzienlijk meer kunnen beuren.

Daaruit kun je ook concluderen dat de stuurgroep al in 2005 (na het besluit tot actieve verwerving) had behoren te weten dat de verwerving van onroerend goed miljoenen meer zou kosten dan was geraamd. Bovendien sloeg de stuurgroep de waarschuwingen van een extern kostendeskundige in de wind. (zie daarvoor bijv. het interne onderzoek van de stuurgroep).

En ná november 2007, dus nadat bekend was dat er 40 miljoen tekort was, is er nog voor zo’n 2,5 miljoen euro onroerend goed aangekocht. Samen met de 7,5 miljoen die tot aan dat moment is uitgegeven bedragen de kosten dus 10 miljoen euro.


[1] Het betreft hier de verwerving van 7 objecten voor een totale vermogenswaarde van € 2.137.500,00. Het object Zuider Parallelweg 13 wordt echter direct doorverkocht aan de voormalige huurder voor een bedrag van € 150.000,--. De notariële akten zijn nog niet gepasseerd zodat de transactiekosten nog niet bekend zijn.
[2] Voor de woning Spoorstraat 50 dient het bedrag van de bijkomende vergoedingen nog te worden verhoogd met een indexering over de bouwkosten van € 603.000,-- over de periode augustus 2007 tot en met 31 juli 2008. Basis is bouwindex Misset MKB index.

Nu is de vraag wat er met het onroerend goed moet gebeuren. In de notitie wordt een aantal scenario’s geschetst samen met de voor- en nadelen van die scenario’s. Een van die nadelen betreft het gezichtsverlies voor gemeente en de provincie.

Nou, dat gezichtsverlies is al geleden hoor. Dat kan ik u verzekeren. Bovendien bevat ieder scenario nog voetangels en klemmen.

Gemeente en provincie zijn ieder voor 50% verantwoordelijk voor de afwikkeling. Dat kan nog wel eens tot discussies leiden.

Het is duidelijk dat een deel van het onroerend goed niet nodig is voor het uitvoeren van de nieuwe plannen. Bij een nieuw plan moet bovendien nog extra onroerend goed worden aangekocht ten oosten van het oorspronkelijk plangebied (ten oosten van de Molenweg). Dat gaat dus nog ’n paar centen kosten.

En hoe zit met dat met die huiseigenaren die ten onrechte hun huis hebben verkocht? Die dat misschien niet eens eens wilden? Wordt daar ook nog aan gedacht of is dat een kwestie van “pech gehad” ?

Ik moet de notitie nog omzetten naar “plaatjes”. Ik kan de tekst niet direct in de blog overnemen omdat er tabellen in de notitie staan. Daar kan google-blog niet goed tegen. Zodra ik de plaatjes heb publiceer ik de volledige notitie.

Rottweiler doodgesleurd

Even een berichtje tussendoor. Afgelopen zaterdag werd in Utrecht een hond door een fietser zo lang aan een lijn meegesleept dat ie uiteindelijk overleed. Pas toen hij in de gaten had dat de hond niet meer verder kon liet ie ‘m los. Hij liet de hond die uitgeput en zwaar gewond was liggen waar ie lag.


Volgens de medewerker van de dierenambulance die door omstanders was gealarmeerd was dit kwade opzet. De hond bloedde vreselijk en er lag een spoor van bloed op straat.

De fietser is nog niet gepakt. Hij is inmiddels bekend. De hondenbrigade van de Utrechtse politie is op zoek naar hem.

Ik wordt er compleet onpasselijk van. Ik kan me niet voorstellen wat zo'n "dierenvriend" beweegt. Ik hoop dat ze ‘m snel oppakken.

Klik hier voor het volledige uitgebreide bericht in het Algemeen Dagblad.

Laag-Soeren in de verdrukking

Het blijft sukkelen met het vrachtautoverbod voor de Harderwijkerweg in Laag-Soeren.

In maart 2007, zestien maanden geleden, besloot de gemeente Rheden om de Harderwijkerweg dat verbod in te voeren en deze maand leek het er eindelijk van te komen. Enkele weken geleden meldde Rheden dat eind juli de verbodsborden zouden worden geplaatst en de politie zou overgaan tot handhaving.

Maar nee hoor! De gemeente Brummen blijft een oplossing traineren. Ze wil het vrachtverkeer niet door Eerbeek en Brummen gaat bij de rechter in hoger beroep.

Het vrachtverkeer, voor een groot deel ten behoeve van haar eigen industrie in Eerbeek, zorgt door de omleiding voor teveel overlast in Eerbeek. En dat willen we natuurlijk niet. Laat de overlast en de onveiligheid maar in Laag-Soeren neerdalen vindt Brummen.

Tot ’n jaar of vier, vijf terug wilde Brummen wèl meewerken aan een oplossing. Totdat de Eerbeekse nimby’s zich gingen roeren. En daarop ook de lokale Brummense politiek. Uiteindelijk kregen ze voor elkaar dat de rondweg om Laag-Soeren werd afgeblazen.

Nadat de plannen voor de rondweg destijds door de rechter vanwege (procedure) foutjes naar de prullenmand werd verwezen weigerde Brummen mee te werken aan nieuwe bestemmingsplannen.
En de provincie weigerde van haar recht tot aanwijzing gebruik te maken. Met dat recht kan de provincie een gemeente overrulen maar de provincie liet liever de gemeente Rheden in haar sop gaarkoken.

Brummen heeft lak aan haar buren. De provincie weigert zich in te spannen voor Rheden. En Laag-Soeren staat in de kou.

Telkens opnieuw laat de gemeente Rheden zien dat ze bereid is tot overleg. Hopelijk wordt bij de rechter nu eindelijk het eindpunt bereikt. Wethouder Hans Elsenaar van Rheden is een nette, beschaafde man maar de Brummense wethouder Dick Vermaat (Dick ter Maat las ik net (2 aug.)) haalt bij hem het bloed onder nagels vandaan. Hans moet maar eens met zijn vuist op tafel slaan.

Ik ben dat gekoeioneer van Brummen meer dan zat. Het wordt tijd dat wij eens gaan kijken hoe we Brummen kunnen dwarszitten. Er is vast wel wat te vinden. Alles onder bereidheid tot overleg natuurlijk. Dat spelletje kan Rheden natuurlijk ook prima spelen.

Volgens mij moet eens onderzocht worden hoeveel impact de Eerbeekse industrie op de natuur en op de woonomgeving in onze gemeente heeft. Vergunningen laten onderzoeken. Kloppen die wel? Zijn die wel terecht verleend? Vrijwel altijd prijs!

Een andere mogelijkheid is publiciteit. Maar dan op grotere schaal. Laten zien wat er in de afgelopen decennia is gebeurd en hoe Brummen de boel heeft geblokkeerd. En niet te vergeten de provincie. Waarom weigerde de provincie om van haar recht op aanwijzing gebruik te maken? Het laat in ieder geval zien hoe de belangen van burgers tussen procedures en overheden vermalen worden.

En dan zou ik ook graag eens uitgezocht zien wie met wie contacten had en heeft? Waar liggen de communicatielijntjes? De lijntjes tussen Eerbeek, Brummen, de provincie en Rheden. Zijn daar onoirbare dingen gebeurd?

Discussiegroep Politiek Rheden

Vandaag kreeg ik een berichtje van iemand die had gereageerd op de discussiegroep die ik vorig jaar had geopend. Hij is de eerste. Ik had de discussiegroep eigenlijk al afgeschreven.

De drempel lijkt me te hoog. Het is een discussiegroep die via Google is aangemaakt en je kunt alleen aan de discussie deelnemen als je jezelf hebt aangemeld als lid. Eigenlijk ben ik op zoek naar een eenvoudiger manier.

Om de reageerder ter wille te zijn zal ik het nog één keer proberen. Zodra zich meer mensen hebben aangemeld kunnen we werken aan groei.

Het adres van de discussiegroep is : http://groups.google.nl/group/politiekrheden
Klik op de naam om naar de discussiegroep te gaan.

Zie ook onderstaande afbeelding. Rechts op het scherm kun je je aanmelden als lid.

Webazijn

In juni vermeldde de gemeente Rheden trots dat haar vernieuwde website op de overheidsmonitor was gestegen van plaats 212 naar plaats 74. Inmiddels is de site enkele plaatsen gezakt naar plekje 79 (18 juli 2008). Maar niettemin een mooie score.

Enkele maanden geleden werd de website volledig vernieuwd en de afgelopen maanden is de kwaliteit stukje bij beetje verbeterd.

Ik vermoed echter dat de bouwer van de website afscheid heeft genomen of van een lange vakantie geniet want het uitbreiden van de informatie gaat moeizaam. De website wordt sowieso onvoldoende getest.

De Rhedenaar meldt al sinds drie weken dat iedereen elke vrijdag vanaf 12:00 uur de notulen van B&W op de website kan raadplegen. Nou, forget it. Als je de onderliggende documenten wilt raadplegen heb je pech want het enige wat je te zien krijgt is een foutscherm.




Een volledig leeg scherm is ook mogelijk.




Checkt dan niemand of de links goed werken? Is even testen teveel gevraagd?

De navigatie is wel verbeterd maar nog niet overal even logisch. Als je naar het Nieuwsdossier wilt dan klik je intuïtief op de link “Bekijk al het nieuws”. Je krijgt dan ’n paar willekeurig nieuwsberichten van de laatste maanden te zien maar zeker niet het Laatste nieuws zoals de kop boven de webpagina suggereert.





Om al het nieuws te vinden moet je eerst naar de bovenkant van de webpagina. Via “Actueel” kun je dan alle nieuwsberichten vinden.





Maar goed. Ik wil de webmaster niet ontmoedigen. De site heeft een mooie plek op de ranglijst. Met een score van 60,74% staat Rheden in een peloton van gemeenten die alle rond de 60% scoren. Er zijn volgens mij op eenvoudige wijze nog veel plaatsen te winnen.

En als je naar de omringende gemeenten kijkt dan steekt alleen Arnhem (18) daarbovenuit. Logisch gezien de omvang en de beschikbare middelen. De andere gemeenten staan ver onder Rheden. Tussen haakjes de stand bij de vorige meting.

Arnhem 18 (18)
Rheden 79 (74)
Renkum (219) (180)
Zevenaar op 220 (210)
Brummen (222) (326)
Rozendaal (418) (418)

Hou vooral Brummen achter je. Daar hebben we nog 'n Soerens appeltje mee te schillen.

Laat het spoor niet doodlopen! (2)

Geen Noordtak Velp maakt zich zorgen over de bezuiniging op project " Weg en Spoor".

In het bericht van afgelopen woensdag "Laat het spoor niet doodlopen!" uitte ik namens Geen Noordtak Velp onze zorgen over het spoor. Daarbij reiken we enkele handvatten aan voor de ontwikkeling van een pro-actief beleid mbt het spoor in de gemeente Rheden.

Een verkorte versie van deze brief is in het Streekjournaal van 23 juli verschenen. Prompt kreeg ik een aantal telefonische reacties en steunbetuigingen. Dat geeft nog eens aan aan hoezeer het spoor en alle daarbij behorende vraagstukken bij de bevolking leven.

Wij hebben de steun van de bevolking hard nodig. Het spoor dient meer aandacht te krijgen. Al jaren pleit ik daarvoor. Vanaf 2002 heb ik steevast bij iedere jaarlijkse begrotingsbehandeling moties ingediend waarin meer aandacht werd gevraagd voor het spoor. In 2005 nam de raad eindelijk zo'n motie aan.

In 2006 zou er een Spoornota komen. zijn. Maar nee hoor, ook in 2006 kwam er geen nota. In 2007 beloofde het college naar aanleiding van vragen van de SP dat de Nota Spoor in 2008 zou worden opgeleverd.

In het coalitieakkoord 2007-2010 "Samen werken aan een sterk, sociaal en duurzaam Rheden" staat “De verkeerscirculatie in de gemeente verslechtert. De doorsnijding van de gemeente door het spoor is hier mede debet aan. De integrale aanpak van de problemen van weg en spoor door de gehele gemeente wordt als majeur project aangepakt. “

Blijkens de uitlatingen van het college valt ook de Nota Spoor onder dit project. Na de vakanties komt het college met een memo over de voorgestelde heroverweging van het project weg en spoor (2x € 50.000 incidenteel) in relatie tot de op te stellen Nota Spoor;

Uit de zinsnede in het coalitieakkoord lijkt het of de Nota Spoor uitsluitend betrekking heeft op de verkeerscirculatie. Dat is te kort door de bocht. Die nota moet niet verengd worden tot de verkeersproblematiek alleen. Er zijn tal van andere aspecten die met het spoor te maken hebben. Dat stond destijds trouwens ook in de opdracht van de motie.

Er is meer aandacht voor het spoor nodig. Die aandacht mag niet ondersneeuwen bij alle andere problemen en zeker niet door de problemen met Hart van Dieren. De spoorproblematiek is daarvoor te belangrijk, te veelomvattend.

Het spoor mag in de hoofden van de bestuurders en de politici geen zijspoor worden!
-------
Onderstaand de "korte" brief zoals verschenen in het Streekjournaal.
--------
De financiële balans van de gemeente Rheden is grilllig als het weer. Nu staat het “kwik” weer op bezuinigen.

Dit keer is het project “weg en spoor” het haasje. De 100.000 euro die hiervoor was gereserveerd wordt wegbezuinigd. En daarmee dreigt ook de “Nota Spoor” het onderspit te delven.

Het Rhedense college heeft toegezegd dat de raad na het zomerreces wordt geïnformeerd over de voorgestelde heroverweging van het project weg en spoor in relatie tot de op te stellen Nota Spoor. Dat stelt ons echter niet gerust.

Het is niet alleen Hart van Dieren waar aandacht voor nodig is. Al vele jaren wordt er binnen en buiten de gemeenteraad aangedrongen op meer aandacht voor het spoor en alles wat door de aanwezigheid van de spoorlijn wordt beïnvloed. In november 2005 leek dat eindelijk succes te hebben.

De Rhedense gemeenteraad nam toen unaniem de motie Spoorlijn aan. Het college van B&W kreeg de opdracht beleid te ontwikkelen ten aanzien van de effecten van de “noord-oostelijke verbinding” voor alle dorpen in onze gemeente. Deze (beleids)nota zou uiterlijk in november 2006 worden opgeleverd. We leven inmiddels in 2008 maar er is nog steeds geen nota. Laat staan samenhangend beleid.

De Nota Spoor mag niet geschrapt worden. Integendeel! De nota dient juist een bredere basis te krijgen. Ook de wereld van het spoor verandert voortdurend. Naast de effecten van de Betuwelijn zijn er tal van andere ontwikkelingen op en rond het spoor die grote invloed hebben op de leefbaarheid. Alle aspecten die met het spoor van doen hebben dienen daarbij in ogenschouw te worden genomen. Denk aan zaken als bereikbaarheid en verkeer, milieu, veiligheid, stof-, geluids- en trillingshinder of meer of minder intensief gebruik van de spoorlijn.

De gemeente dient een duidelijke visie op de spoorlijn te ontwikkelen. Wat wil ze met het spoor, wat kan ze met het spoor, hoe kan ze de burgers het best beschermen tegen negatieve gevolgen? Maar ook: hoe kunnen de gemeente en haar inwoners maximaal profiteren van de aanwezigheid van de spoorlijn(en)?

Voor het opstellen van de Nota hoeft de gemeente niet voor alle zaken opnieuw het wiel uit te vinden. Zij kan prima gebruik maken van ervaringen elders in de regio. En binnen de gemeente Rheden houden verschillende groeperingen zich actief met het spoor bezig. Organisaties als Geen Noordtak Velp (GNV), Tijdelijke Aftakking Katastrofaal (TAK) en het Regionaal Overleg Noordelijke Aftakking (RONA) hebben in de loop der jaren veel expertise opgebouwd en zijn m.i. voluit bereid om de gemeente van advies te dienen en met haar samen te werken. Voor veel wijk- en dorpsbelangenverenigingen (waarvan er een aantal in platform TAK zijn verenigd) is het spoor eveneens een belangrijk onderwerp. En voor de Veluwsche Stroomtrein Maatschappij is het spoor zelfs een levensvoorwaarde.

Wij pleiten bij het gemeentebestuur van Rheden voor het volgende:
- Ontwikkel, liefst in samenwerking met genoemde partijen, zo spoedig mogelijk de Nota Spoor.

- Plaats het Spoor in een aparte wethoudersportefeuille. De spoorproblematiek valt nu door zijn diversiteit onder verschillende portefeuilles. Ontsnippering van beleid vergroot de focus en samenhang en maakt het eenvoudiger om op ontwikkelingen te anticiperen en waar mogelijk (bij) te sturen. Geef in ieder geval één wethouder de regie over alle zaken die met het spoor te maken hebben. Ook in de ambtelijke organisatie dient er één spoorregisseur te zijn waar alle draden samenkomen.

- Stel naar analogie van de Dierense Tafel van 10 een Rhedense Spoorconferentie in voor regelier overleg met alle groeperingen die zich met het spoor bezighouden. Dit overleg kan zich naast actuele zaken ook bezig houden met de ontwikkeling van nieuwe ideeën. De frequentie kan afhankelijk van de actuele situatie variëren maar dient minstens enige malen per jaar plaats te vinden.

Laat het spoor niet doodlopen!

Theo Kooijmans, Geen Noordtak Velp.