Velp - vrijdagavond

De ondsergaande zon kleurt de hemel boven Velp (vrijdagavond 16 juli 2010)

Klik op de afbeelding om te vergroten

Park Rosendael - Na de storm

'n Paar foto's van de schade die de storm van 14 juli op park Rosendael aanrichtte.

Klik op 'n afbeelding om te vergroten.

Oorlog

Het is onderzocht en bewezen: ook apen voeren oorlog. In de strijd worden de mannetjes van de verliezende stam afgemaakt en de jongen opgevreten. De vrouwtjes worden als oorlogsbuit meegevoerd. De mens is dus niet het enige zoogdier dat zijn soortgenoten afslacht. Het zit in onze genen, we kunnen niet anders. Bij apen gaat het om een groter territorium waardoor de kans op voldoende voedsel toeneemt. Voedsel en water heeft de mens ook nodig maar het gaat om meer. Het gaat om comfort, om levensstandaard, om aanzien, om macht!

Oorlogen zijn er sinds het begin van de mensheid. De oorlogen en de strijd die wij vrijwel dagelijks op de voorpagina’s aantreffen wortelen soms in duizenden jaren geschiedenis. Terug te voeren op de luimen van farao’s, Romeinse keizers, middeleeuwse koningen, pausen en charismatische leiders van allerlei pluimage. Hun gedrag en hun beslissingen bepalen nog steeds de loop van de menselijke geschiedenis. Hoe zou onze wereld eruit zien als het Joodse volk niet uit Egypte was verdreven of als Jeruzalem niet door de Romeinen was verwoest? Zouden we dan geen Christendom, geen Islam, geen Tweede Wereldoorlog hebben gehad? Zouden we dan met Ra, Jupiter of veelarmige hindoe-goden zitten opgescheept? Het heeft niet veel zin om daarover te speculeren, we kunnen de geschiedenis toch niet veranderen. Intrigerend is het wel.

Strijd om macht en eer speelt zich af op elke denkbare schaal. Iedere groep, groot of klein, verdedigt zijn territorium en probeert die, als het even kan, verder uit te breiden. Het gaat erom wie op de top van de apenrots mag zitten. En als we dat niet bereiken dan proberen we er in ieder geval dicht bij te komen. Onze taal heeft zich daar ook op aangepast. We hebben niet voor niets de vergrotende en overtreffende trap. Het gaat om goed, beter, best.

Op dit moment zijn 16 miljoen Nederlanders in de ban van de strijd om de voetbalmacht. Ik ook. En dat veroorzaakt stress. De uitschakeling van Duitsland door Spanje nam al wat van die spanning weg. We kunnen weliswaar geen wraak meer nemen voor 1974 maar een eventuele nederlaag zou een nieuw nationaal voetbaltrauma veroorzaken. En we staan in ieder geval een treetje hoger op de voetballadder. Verliezen van de Spanjaarden is erg maar niet zo erg als verliezen van Duitsland. En de Tachtigjarige Oorlog ligt alweer vier eeuwen achter ons. Trouwens, die hebben we onder aanvoering van Oranje toch maar mooi gewonnen en de Zeven Provinciën ontplooiden zich in die periode tot wereldmacht.

Ik schrijf dit stukje op zondagmorgen. Vanavond de finale. De spanningsmeter loopt alweer op. Een zekere octopus Paul, achtarmige mosselwichelaar in Duitse dienst, voorspelt winst voor Spanje. Laat ‘m zijn snavel houden. Gelukkig kozen zowel Gelderse ganzen als mijn honden voor Oranje. En die hebben toch echt meer verstand van voetbal dan die inktkoelie.

De Spaanse armada strandt in Johannesburg. De Twaalf Provinciën winnen deze oorlog. Oranje grijpt opnieuw de macht. Het zit immers in onze genen.

Kom op Dirk, pof ‘m d’r in! Goooooooooooal!

Vertrouwen gevraagd voor de Traverse

Door: Adriaan Dolk

Op de info-avond van de Provincie op 17 juni over de Traverse vroeg gedeputeerde Van Haaren (CDA) vertrouwen van de inwoners van Dieren dat het project deskundig zou worden geleid. En dat leiden zou zij dan doen. Wij kennen haar nog van het project Hart van Dieren; het Lysias rapport liet geen spaan heel van de stuurgroep waar zij leiding aan gaf. Maar zij - de provincie - herkende zich niet in de conclusies van dit rapport dus dat was weer een probleempje minder. Een nuttig leermomentje voor mevrouw Van Haaren dat de burger alles bij elkaar zo’n slordige 20 miljoen euro heeft gekost.

Opgeruimd herhaalde de gedeputeerde haar mantra dat het budget maatgevend is voor het project; daar viel in ieder geval niet aan te tornen. Wethouder König (D66) van de gemeente Rheden schaarde zich met vertederende onschuld achter haar woorden en prees wat ongemakkelijk de hechte samenwerking van provincie en gemeente tijdens de voorbereiding van het project. Een nieuwe veelbelovende start om de verkeerssituatie in Dieren te verbeteren ligt voor ons. De gedachte aan een mannetjesspin die wordt opgevreten door zijn vrouwtje na de paringsdaad lag toen wel erg voor de hand.

Hoe ik over dat budget denk heeft u al eerder kunnen lezen. (Goed Rentmeesterschap) In mijn ogen is het een complete afgang van de provinciale bestuurders als zij een moeizaam compromis - met de inwoners van Dieren bereikt na vele jaren van spanningen tussen burgerij en lokale politiek - weer om zeep helpen voor een paar luttele miljoenen. Voor uw goede begrip van het woord luttel: de provincie heeft op z’n minst 4000 miljoen euro gemeenschapsgeld op de bank staan, onderhevig aan een op termijn onherroepelijke waardedaling.

Zoals te verwachten kwam die avond de Milieu Effect Rapportage (MER) aan de orde die voor het project Traverse zal worden gemaakt. Zo’n MER rapporteert de milieueffecten van de Traverse op de omgeving van het project en die omgeving dient daarom nadrukkelijk in het onderzoek te worden betrokken. Een verkeerscirculatieplan (VCP) voor Dieren in overeenstemming met het uit te voeren alternatief van de Traverse is dan ook noodzakelijk voor een betrouwbaar onderzoek.

Maar onze nieuwe wethouder reageerde nogal afwijzend op zo’n VCP en zegde niets toe. De gedeputeerde vond dat de omgeving van de Traverse buiten het plangebied ligt van de provincie en dus niet op het bordje van de provincie thuishoort. Deze standpunten zijn hard aan revisie toe als je de Traverse inderdaad naar behoren wilt aanpakken. Beter geen project dan een halfbakken project.

Enfin, een herkansing voor de gedeputeerde Van Haaren en een schone taak voor onze nieuwe wethouder König om het samen eens anders te gaan doen dan de inwoners van Dieren gewend zijn. Vertrouwen moet je tenslotte eerst verdienen.

Adriaan Dolk, Dieren

Revisie

Zodra er bestuurszetels vrijkomen raken politici verblind. Het pluche scheurt politieke overtuigingen aan flarden. Het gaat dan om de baantjes en de status die een ambt als wethouder, gedeputeerde, staatssecretaris of minister geeft. Een politieke overtuiging is aardig maar een politieke carrière is veel mooier. Jammer genoeg is de politiek vergeven van zulke figuren. Mensen die vooral een carrière op het netvlies hebben. Voor wie het gaat om persoonlijke ambitie waarbij de politieke boodschap slechts verpakking is. In Den Haag dreigt opnieuw zo’n scenario. Politici die elkaar vóór de verkiezingen bijkans afmaakten kruipen weer gezellig bij elkaar voor een stoelendans om de macht. En achter hen staan de kandidaten die het bij de verkiezingen niet gered hebben te trappelen om de vrijkomende Kamerzetels te bezetten.

Misschien oordeel ik te hard. Er zijn best mensen wier ambitie gedreven wordt door politieke overtuiging en het publieke belang. En in het bedrijfsleven speelt persoonlijke ambitie ook een grote rol. Daar wordt het juist gestimuleerd. Maar als die ambitie niet meer met het bedrijfsbelang spoort of als er grove fouten worden gemaakt dan is het snel afgelopen met de carrière. In de politiek gelden andere wetten. Op een enkele uitzondering na blijven politici gewoon zitten tot de volgende verkiezingen.

De politiek gaat opnieuw met mijn stem aan de haal en gebruikt die op een manier die ik niet wil. Ik drijf steeds verder weg van de politieke haantjes en hennetjes. Waarschijnlijk gaat mijn stem de volgende keer daarom óók naar een protestpartij. Ik zeg óók omdat velen net als ik langzamerhand doodmoe worden van die coalitie-spelletjes. De kiezer heeft niets meer te vertellen en kijkt knarsetandend toe hoe de handel in gebroken beloften verloopt.

Ons democratisch systeem is toe aan een opknapbeurt. De kiezer moet meer invloed krijgen. Anders loopt het systeem vast. Dat besef dringt echter nauwelijks door en ik zie voorlopig alleen maar tegengestelde bewegingen. D66, juist opgericht om verkalking van het systeem tegen te gaan, krabbelt terug en heeft de strijd voor referenda en gekozen ambtsdragers op een laag pitje gezet. Er zijn ook mensen die de politiek overzichtelijker willen maken door invoering van een districtenstelsel naar Brits model. Maar zo’n systeem geeft geen eerlijke afspiegeling van de wil van de bevolking. De meeste Britten willen er trouwens maar wat graag van af.

Er zijn mogelijkheden genoeg voor een democratische oppepper. Het referendum en de gekozen ambtsdrager zouden al stappen in de goede richting zijn. Of we gaan iedere twee jaar de helft van de kamer, staten of raad vervangen. Dat houdt partijen beter bij de standpunten waarmee zij ons vóór de verkiezingen naar zich toe gelokt hebben. Je zou ook kunnen kijken naar een kiessysteem waarin meer stemmen worden uitgebracht. Bijvoorbeeld een tweede stem die de voorkeur voor coalitievorming met een andere partij aangeeft. En het Duitse systeem, een mix van districtenstelsel en evenredige vertegenwoordiging, heeft ook aantrekkelijke kanten.

Dat er iets moet gebeuren staat voor mij vast. Maar ik heb er een hard hoofd in. Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest. Dat geldt voor de meesten van ons. Ook voor politici.

Goed rentmeesterschap (2)

Door: Adriaan Dolk

“We gaan behoedzaam om met ons geld.” Gedeputeerde Peters (CDA) van de provincie Gelderland kan het niet genoeg herhalen; we gaan ons geld niet oppotten en ook niet verjubelen. In de Volkskrant van 22 juni legt hij het nog eens een keer uit. Eenzelfde bericht staat op de website van de provincie onder zijn naam en ook in de Gelderlander van 27 mei konden wij zijn boodschap lezen.

Wat zegt hij eigenlijk?

Weliswaar heeft de provincie volgens Peters miljarden belastinggeld op de bank staan, maar dat betekent niet dat de provincie niet moet bezuinigen. De werkelijkheid is volgens Peters veel genuanceerder en haalt ook de term ‘oppotten’ onderuit.

Peters onderscheidt twee lopende discussies die naar zijn mening met elkaar worden verward. Ten eerste een landelijke discussie over het nut van provincies en ten tweede een discussie over het vermogen van de provincie Gelderland.

Driekwart van zijn verhaal reserveert hij voor de eerste discussie en hij legt uit dat Rijk en gemeenten van mening zijn dat de provincie zich dient te beperken tot de taken die wettelijk aan de provincie zijn toegewezen. Als de provincie dat voortaan doet (en daar heeft de provincie zich inmiddels bij neergelegd) kan de provincie Gelderland toe met 58 miljoen euro per jaar minder uit Den Haag. Helemaal geen discussie over het nut van een provincie; het Rijk stelt gewoon orde op zaken en zegt: jullie bemoeien je met allerlei onderwerpen waar je niets mee te maken hebt en die ons nog geld kosten ook.

Peters zegt daar over: “de afgelopen jaren is de provincie ingesprongen wanneer gemeenten het zelf niet voor elkaar kregen” en verwijst vervolgens naar het daklozenproject van de provincie.

In het boekje “Het opgeblazen bestuur, een kritische kijk op de provincie” van Klaartje Peters (Boom 2007) – geen familie neem ik aan - geeft de auteur een volkomen andere lezing. In deze publicatie wordt uiteengezet dat lijsttrekker Esmeijer - ook CDA - in 2003 campagne voerde met de slagzin: “Over vier jaar geen dak- en thuislozen meer in Gelderland”. Esmeijer gaat enthousiast aan de slag vanaf het moment dat hij als gedeputeerde wordt geïnstalleerd. Drie jaar later wordt in een tussenrapportage geconstateerd dat het aantal daklozen in de steden toeneemt terwijl de provincie doorgaat 950.000 euro te besteden in allerlei daklozenprojecten.

Dus niks inspringen als de gemeenten het zelf niet voor elkaar krijgen, zoals gedeputeerde Peters ons zo graag doet geloven maar met de geldbuidel rammelen en zo proberen meer invloed te verwerven.

Het onderzoeksbureau Radar schetst in die dagen in opdracht van de minister van BZK een beeld dat een ‘steeds actievere provincie’ een ‘sterkere rol’ voor zichzelf ziet in het sociale domein.

We gaan behoedzaam om met ons geld? Ging de provincie met de heer Peters aan het financiële roer behoedzaam om met “ons geld” ? De fractievoorzitter van het CDA (alweer) in Provinciale Staten dacht er in 2008 anders over. “Geld gaat op aan papier en salarissen” zegt hij in een CDA nieuwsbrief, 2 miljoen euro voor het tegengaan van verrommeling en 1 miljoen euro voor integratie. En dit is geen incident; wel dikke rapporten maar geen resultaten.

Ook de recente berichtgeving over de claim van 30 miljoen euro bij de provincie door ‘de vrienden van Vitesse’ voegt niet bepaald iets toe aan het beeld van zorgvuldig bestuur dat Peters met zijn artikel probeert te vestigen.

De tweede discussie die Peters noemt gaat dan over de grootte van het vermogen van de provincie. Hij spreekt over het: ‘relatief grote vermogen’ van de provincie. Let wel, we hebben het over totaal zo’n 9 miljard euro gemeenschapsgeld. Uiteindelijk is natuurlijk alles relatief, maar je moet maar durven bij zo’n bedrag.

Peters wil het rendement op dit vermogen gebruiken voor investeringen, maar het vermogen zelf in stand houden door het op een bank te laten staan. Ik heb een vorige maal al uiteengezet waarom ik dit een onzalige en onbegrijpelijke gedachte vind.
Goed rentmeesterschap, 9 juni 2010)

Als het vermogen wordt ingezet om de kerntaken van de provincie uit te voeren is er wat mij betreft geen sprake van verjubelen, maar als het op de bank blijft staan, zoals de heer Peters bepleit, blijf ik de voorkeur geven aan de term oppotten. En geld op een bank laten staan is in de huidige tijd een uiterst hachelijke aangelegenheid, zeker als het gaat over gemeenschapsgeld.

Met zijn verhaal over behoedzaam omgaan met “ons geld” tracht de heer Peters de burger zand in de ogen te strooien. Twee discussies die met elkaar verward zouden zijn en daardoor zou alles veel genuanceerder liggen. Een discussie over het nut van de provincie komt in zijn artikel niet aan de orde. In zijn ijver uit te leggen waarom de provincie zich met zaken bemoeit waar deze niet verantwoordelijk voor is laat hij zich daarentegen kennen als een bestuurder die niet aarzelt de feiten geweld aan te doen en hij rekent daarbij op het korte termijngeheugen van zijn kiezers.

Niet alleen zijn rentmeesterschap is kwestieus; ook de rentmeester zelf roept inmiddels vraagtekens op.

Adriaan Dolk , Dieren

Naoberschap

Arnhem worstelt met het Nationaal Historisch Museum. Of beter gezegd, Arnhem helpt de tegenstanders die het niet zien zitten dat het Nationaal Historisch Museum in Arnhem wordt gevestigd. Eerder haalden de Ernemmers het plan al bijna onderuit door een voorstel om het museum in het centrum van de stad te vestigen en niet bij het Openluchtmuseum. Dat laatste was juist een belangrijk argument om het museum aan Arnhem te gunnen. Nu staat het museum weer op de tocht omdat volgens een rapport een ondergrondse parkeervoorziening 60 miljoen euro gaat kosten. De rivalen van Arnhem zien hun kans schoon om opnieuw in de aanval te gaan. Zij kunnen rekenen op aanzienlijke steun in de Tweede Kamer. Nu krijgt Arnhem een laatste kans. Binnen enkele maanden moet de tweemans-directie van het museum in oprichting aantonen dat een NHM, een Nationaal Historisch Museum, naast het Openluchtmuseum financieel haalbaar is.

De rijksoverheid heeft 50 miljoen euro voor het museum uitgetrokken. De meerkosten moeten ergens anders vandaan komen. Ik geef Arnhem weinig kans. Het is trouwens de vraag of de directeuren, Erik Schilp en Valentijn Byvanck, zelf wel zulke voorstanders van de geplande locatie bij het Arnhemse Openluchtmuseum zijn. Het lijkt er sterk op dat zij de zaak op z’n beloop laten. Ze zijn in ieder geval niet te betrappen op een stevige voorkeur voor Arnhem. De heren lijken nogal georiënteerd op de Randstad. Als ik de website van het NHM bekijk dan zie ik dat er in Amsterdam tentoonstellingen worden georganiseerd in samenwerking met de Nieuwe Kerk en het Amsterdams Historisch Museum. Arnhem blijft opvallend buiten beeld. Ik denk dat ze het niet zo erg zouden vinden als het museum alsnog in Amsterdam of Den Haag zou verrijzen. Het zou me dan ook niet verbazen als Arnhem gepiepeld wordt.

Moeten onze Arnhemse buren daar nu rouwig om zijn? Het lijkt me niet. Het Stationskwartier, voetbalclub Vitesse en Rijnboog hebben de stad al vele miljoenen gekost. Arnhem kan zich geen nieuw financieel echec veroorloven.

Een raadslid uit Ede stelt voor om het NHM in Ede te vestigen. Waarom zouden wij Rheden dan niet in de strijd werpen? Ik pleit al jaren voor Riviersteen als vestigingsplaats voor het NHM. Het terrein ligt op een prachtige plek in de uiterwaarden aan de IJssel. Kan het nog Hollandser? De infrastructuur is al aanwezig. Riviersteen is uitstekend bereikbaar via de A348 en de afslag ligt er al. Daar kan een prachtig museum worden gebouwd, compleet met uitgebreide parkeervoorzieningen. Dat zal inclusief de aankoop van de grond echt niet meer dan 50 miljoen euro hoeven te kosten. Eindelijk een project dat betaalbaar is en waarvan je niet meteen hoeft te vrezen voor gigantische kostenoverschrijdingen. De Arnhemse bossen blijven gespaard en de verkeersdruk in Arnhem-Noord wordt ontzien. En er zijn creatieve oplossingen mogelijk waarbij de eigenaar van het terrein ook aan zijn trekken komt.

Laten de Stadsregio, de provincie Gelderland, Arnhem en Rheden elkaar de helpende hand toesteken. Dan kunnen ze aantonen dat samenwerking tussen overheden best wel mogelijk is. Nodig alvast eens wat Haagse politici uit voor een kijkje op Riviersteen.

Nee heb je! Ja kun je krijgen!

Naschrift Theo: Zie ook mijn eerdere pleidooien Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen (2) van december 2008.
en de eerste posting Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen van 3 juni 2007.

Ter oriëntatie: Ligging Riviersteen (rechts) tov Openluchtmuseum (linksboven)

Klik op een van de afbeeldingen om te vergroten



Ligging Riviersteen - tussen IJssel en A348

VVD: Besluit Gedeputeerde Staten over N786 lost niets op in de Stedendriehoek

Persbericht van de Statenfractie van de VVD dd 24 juni 2010

Het besluit van het Gelderse College van Gedeputeerde Staten om de beschikbare 500.000 euro toch niet te stoppen in een verkenning rondom de N786, is géén goed nieuws voor onze inwoners en ondernemers. De huidige provinciale weg N786 Dieren-Apeldoorn is een belangrijke weg voor al diegenen die er wonen, werken, ondernemen of recreëren. Niet alleen de leefbaarheid van de aanliggende dorpen staat onder druk, maar deze weg is ook noodzakelijk voor een goede ontlasting van de A50 tussen Apeldoorn en Arnhem.

Schrappen onderzoek leidt tot teleurstelling
De discussie over de N786 Dieren-Apeldoorn loopt al vele tientallen jaren. In het Gelderse coalitieakkoord is opgenomen dat er voor de verkeersproblematiek in de driehoek Arnhem-Zutphen-Apeldoorn een integrale planvorming wordt gestart. Provinciale Staten heeft in haar vergadering van 23 september 2009 met een ruime meerderheid besloten, dat er een verkenning rondom de N786 moet worden opgestart. Nu is deze verkenning in verband met de bezuinigingen plotseling stopgezet.

VVD wil nu onderzoek naar een volwaardige oplossing
De VVD Statenfractie Gelderland blijft streven naar een volwaardige oplossing voor de infrastructurele problemen en hiervoor is zeker een aanvullend onderzoek nodig. Er is draagvlak in de regio en iedereen is het er over eens dat er snel een goede oplossing moet komen. De VVD zal het College van GS, tijdens de Statenvergadering van woensdag 30 juni a.s., dan ook vragen het onderzoek toch uit te voeren zoals eerder is afgesproken. Met 100% steun vanuit de regio en de provincie Gelderland moet het lukken om dit onderzoek weer op te starten zodat daarna eindelijk vervolgstappen kunnen worden gezet.

Niet praten maar doen!
De VVD Statenleden Conny Bieze, Johan Houwers en Anja Prins zijn vandaag op uitnodiging van Transport en Logistiek Nederland, op bezoek geweest bij een transportonderneming die dagelijks de hinder van de N786 ondervindt (zie bijgaande foto’s). Die ervaring heeft ons nogmaals geleerd dat er snel een oplossing moet komen en dat nog langere vertraging zeer ongewenst is. “Niet praten maar doen”, is ons motto voor de N786!

Prorail mag zijn eigen vlees keuren

In december 2009 dienden VVD-er Aptroot, gesteund door Roemer (SP), Roefs (PvdA) en Van Gent (GL), een motie in waarin gevraagd werd trillingsnormen op te stellen en wettelijk vast te leggen. Tevens werd gevraagd trillingsmetingen langs de IJssellijn uit te voeren.

Op verzoek van minister Camiel Eurlings werd de motie aangehouden.

Afgelopen maandag heeft Eurlings op de motie gereageerd. Hij wil geen wettelijke normen voor trillingen. De SBR-normen zijn volgens hem voldoende.
Dit jaar (2010) worden wel nieuwe trillingsmetingen door ProRail uitgevoerd.
Een mooi voorbeeld van "De slager keurt zijn eigen vlees."

De brief van Eurlings:
-------
De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Binnenhof 4
2513 AA DEN HAAG

Datum: 21 juni 2010
Onderwerp: Trillingen langs het spoor
--------
Geachte voorzitter,

In deze brief informeer ik u, mede namens de minister van VROM, over trillingen langs het spoor, zoals ik heb toegezegd naar aanleiding van de motie die tijdens het Nota-overleg op 14 december 2009 door de heer Aptroot c.s. werd voorgesteld (Kamerstuk 32.123A, nr 51.

De tekst van de motie luidt als volgt:

De Kamer, gehoord de beraadslaging,

. overwegende, dat met het intensiever gebruik van het spoor er klachten zijn over geluid en trillingen langs het spoor;
. constaterende, dat er geen normen zijn voor trillingen veroorzaakt door treinvervoer;
. spreekt als haar mening uit dat er voor trillingen langs het spoor normen moeten worden opgesteld;
. spreekt als haar mening uit dat een inventarisatie moet worden gemaakt van spoortrajecten waar bebouwing dicht langs het spoor ligt en sprake is van substantiële klachten van omwonenden;
. spreekt voorts als haar mening uit dat voor deze trajecten moet worden gemeten of sprake is van overtreding van geluidsnormen en trillingsnormen;
. verzoekt de regering normen te stellen voor trillingen;
. verzoekt de regering een inventarisatie en metingen te starten in 2010, te beginnen met de IJssellijn;
. verzoekt de regering op basis van de resultaten zo nodig aanpassingsplannen op te stellen als geluid en/of trillingen de normen overschrijden;
. verzoekt de regering voorts de Kamer daarover regelmatig te informeren, onder andere in de stukken behorende tot de begrotingscyclus,
en gaat over tot de orde van de dag.
.

Op mijn verzoek hebben de indieners de motie aangehouden, zodat ik de gelegenheid kreeg om met mijn collega van VROM hierover te overleggen en met een gezamenlijke reactie te komen.

Normering trillinghinder
Er bestaat geen wettelijke normering voor trillingen en trillinghinder, maar dat betekent niet dat er geen normen zijn.
Het doel van het hebben van een "norm" is dat daarmee een ijkpunt beschikbaar is om gemeten of berekende trillingwaarden aan te toetsen; zijn de trillingen hoger dan de ijkwaarde dan is er mogelijk sprake van hinder of schade.
Dergelijke "ijkpunten" voor trillingen zijn beschikbaar: voor het bepalen en beoordelen van trillingen en trillinghinder wordt in Nederland sinds jaar en dag gebruik gemaakt van de richtlijnen inzake trillingen van de Stichting Bouwresearch (1). Deze richtlijnen bestaan uit drie delen, waarvan als het om overlast ten gevolge van trillingen gaat, de delen A en B relevant zijn:
. SBR-deel A: schade aan bouwwerken door trillingen,
. SBR-deel B: hinder voor personen in gebouwen door trillingen,
. SBR-deel C: storing aan apparatuur door trillingen.
De SBR-richtlijnen bevatten richtlijnen voor het meten en beoordelen van hinder als gevolg van trillingen. Voor het beoordelen van de mate van hinder bevatten de SBR-richtlijnen diverse streefwaarden die niet overschreden zouden moeten worden.
De vraag is nu of het ontbreken van een wettelijke normering nadelige gevolgen heeft bij het beoordelen van trillingen en trillinghinder in de dagelijkse praktijk. Omdat het voorstel van de heer Aptroot c.s. zich beperkte tot trillingen veroorzaakt door spoorverkeer, doe ik dat verder in deze brief ook.

(1) Vroeger werd wel de Duitse richtlijn DIN 4150 gehanteerd

Trillingen door spoorverkeer in de praktijk
Als het gaat om nieuwe infrastructuur wordt in het kader van de voorbereiding van het Tracébesluit door ProRail onder andere onderzoek gedaan naar trillingen en de mogelijke hinder daarvan. De berekende trillingen als gevolg van het project worden in de huidige praktijk getoetst aan de eerdergenoemde SBR-streefwaarden, en zo nodig worden, als onderdeel van het Tracébesluit, extra maatregelen getroffen om trillinghinder te beperken.
Tegen een Tracébesluit kan beroep worden ingesteld, zodat een rechter zich een oordeel kan vormen over het aspect trillingen, zowel ten aanzien van het onderzoek als ten aanzien van eventuele maatregelen. Dat is in de afgelopen jaren bij Tracébesluiten over spoorprojecten in meer of mindere mate voorgekomen, waarmee tevens de bruikbaarheid van de SBR-richtlijnen is komen vast te staan.

Waar het gaat om bestaande infrastructuur zal, in gevallen waar klachten daar aanleiding toe geven, de situatie eveneens op basis van de SBR-richtlijnen beoordeeld worden. Ingeval er metingen worden verricht geschiedt dat thans gebruikelijk volgens de methoden die zijn beschreven in de SBR-richtlijnen. De resultaten van metingen worden in de huidige praktijk beoordeeld op basis van de streefwaarden van de SBR-richtlijnen voor schade aan gebouwen en/of voor hinder voor personen.

Conclusies in relatie tot de motie Aptroot
De aangehouden motie Aptroot verzoekt de regering "normen te stellen voor trillingen". Uit de overwegingen van de motie blijkt dat gedoeld wordt op wettelijke normen voor trillingen als gevolg van treinverkeer.

Op basis van het voorgaande zie ik hiervoor geen reden.
In de huidige praktijk werken de streefwaarden uit de SBR-richtlijnen als normerende ijkwaarden. Bovendien zou het introduceren van wettelijke normen voor trillingen leiden tot meer regeldruk en een verdere juridificering van de besluitvorming over infrastructuur, hetgeen slecht past bij de doelen die ik - en de Kamer - nastreven met het programma “Sneller en Beter” (uitwerking voorstellen commissie Elverding).

Op verzoek van de Vaste Kamercommissie Verkeer en Waterstaat (gedaan tijdens het Algemeen Overleg over diverse Spoorzaken op 18 mei 2010) heb ik nog gekeken naar de mogelijkheid om wetgeving op het gebied van trillingen op te nemen in de nieuwe geluidwetgeving (SWUNG), zoals die nu bij de Tweede Kamer ligt. Dit is echter een optie waarvoor ik niet wil kiezen. De huidige richtlijnen zoals opgesteld door de SBR werken - zoals hierboven ook aangegeven - goed. Het opnemen van wettelijke normen voor trillingen in de geluidregelgeving is mogelijk, maar leidt tot extra regeldruk. Door een consequente toepassing van een helder kader als de SBR-richtlijnen kan een even goede bescherming tegen overlast worden verkregen zonder de hier genoemde nadelen.

In de aangehouden motie Aptroot wordt ook verzocht om een inventarisatie en metingen te starten in 2010, te beginnen met de IJssellijn. Daarnaast hebben enkele Twentse gemeenten (Oldenzaal, Hengelo en Borne) klachten over trillingen onderzocht.
Voor de IJssellijn en de spoorlijn Deventer - Almelo is een metingenprogramma voor trillingen vastgelegd in april 2000 door mijn ambtsvoorganger, in het kader van het besluit om geen nieuwe Noord-oostelijke verbinding van de Betuweroute naar Twente aan te leggen (het zogenaamde NaNOV besluit, Kamerstuk 22 589, nr. 157). Ter uitvoering van dat besluit heeft ProRail in 2003 trillingmetingen gedaan langs de IJssellijn en langs de spoorlijn Deventer - Almelo; over de resultaten heeft ProRail toen overleg gevoerd met de betrokken gemeenten en provincies. Volgens het zogenaamde NaNOV-besluit zullen die metingen herhaald worden als en wanneer de samenstelling van het treinverkeer substantieel veranderd is doordat er meer goederentreinen rijden.
Naar aanleiding van de motie Aptroot heb ik ProRail gevraagd om die tweede ronde trillingmetingen naar voren te halen en nog dit jaar uit te voeren, en om aansluitend met de betrokken gemeenten en provincies daarover overleg te voeren.

Hoogachtend,
DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAAT,
ir. Camiel Eurlings

Vragen GroenLinks en SP over M-FM

GroenLinks en de SP hebben onlangs vragen gesteld over de situatie bij M-FM. Bijgaand de vragen en de antwoorden van B&W. Met dank aan Wim Pieper die zo vriendelijk was de informatie naar me door te sturen.

Beantwoording vragen GroenLinks en SP over M-FM
Net als de fracties van GroenLinks en de SP maakt het College zich zorgen over de situatie bij M-FM. Voor het College is een goed functionerende lokale omroep een belangrijk onderdeel van de communicatie binnen de gemeente. Ook wij hebben moeten constateren, dat M-FM momenteel niet in staat is aan de eisen en verwachtingen tegemoet te komen. Binnen de beperkte mogelijkheden die het College heeft, proberen wij een positieve invloed uit te oefenen, die leidt tot een opnieuw goed functionerende lokale omroep. Dit doen wij overigens in nauwe samenwerking met onze collega’s van Rozendaal. M-FM is ook de lokale omroep voor die gemeente.

Het College beantwoordt de vragen van de fractie van GroenLinks als volgt:

1. Is het College op de hoogte van aard en inhoud van het conflict bij M-FM?

Ja. Zowel met de (voormalige) vrijwilligers als met het bestuur van de Micro Omroep Stichting, waar M-FM onder valt, heeft het College diverse malen contact gehad. De contacten met vrijwilligers waren er al voordat het conflict leidde tot het opstappen van een grote groep vrijwilligers. Daarna is contact gezocht met het bestuur om de ontstane situatie te bespreken.

2. Kunt u ons informeren over de stappen die u, al dan niet informeel, hebt ondernomen om een rol te spelen bij de oplossing van dit conflict?

In eerste instantie heeft het College het conflict beschouwd als een intern conflict tussen bestuur en vrijwilligers. Mede vanwege de wettelijk voorgeschreven onafhankelijke positie van de lokale omroep ten opzichte van de gemeente moet ook zorgvuldig opgetreden worden. De toetsing of de lokale omroep aan de wettelijke eisen uit de mediawet voldoet, wordt uitgevoerd door het Commissariaat voor de media.
Kort geleden ontvingen wij van het Commissariaat het verzoek om de raad een uitspraak te laten doen over de representativiteit van het PBO, het Programmabeleidsbepalende orgaan. Dit is een van de voorwaarden voor M-FM om in aanmerking te komen voor verlenging van de zendmachtiging, die door het Commissariaat voor de Media wordt afgegeven. Dit verzoek bood het College de aanleiding om met het bestuur van de Micro Omroep Stichting in gesprek te gaan, ook over de huidige situatie.
Inmiddels zijn er diverse mondelinge en schriftelijke contacten met het bestuur geweest over de samenstelling van het PBO en de situatie bij M-FM. In die contacten hebben wij onder andere aangegeven bereid te zijn als mediator op te treden. Dit aanbod is door het bestuur niet overgenomen.

3.Bent u met ons van mening dat het conflict binnen M-FM ten koste gaat van de functie die deze organisatie heeft voor inwoners en anderen binnen deze gemeente?

Het antwoord op deze vraag is een volmondig ja.

4.Ziet u een rol weggelegd voor –verdere- bemoeienis op zodanige wijze dat het conflict opgelost wordt en de uitzendingen op een aanvaardbaar kwaliteitsniveau komen?

Zoals al eerder aangegeven hebben wij het aanbod gedaan als mediator tussen bestuur en vrijwilligers te willen optreden. Dat aanbod is door het bestuur niet overgenomen, aangezien zij dit niet meer zinvol achtten. Bemiddeling is alleen zinvol als beide partijen ermee instemmen. Het bestuur van de Micro Omroep Stichting heeft ons aangegeven hard te werken aan een oplossing en het werven van nieuwe vrijwilligers, zodat op zo kort mogelijke termijn de uitzendingen weer op een aanvaardbaar kwaliteitsniveau komen.
De laatste informatie (van 31 mei 2010) die we van het bestuur hebben ontvangen houdt in dat de kabelkrant inmiddels volledig werkt en positieve reacties oplevert. Inmiddels zijn er 6 nieuwe vrijwilligers aangetrokken en is er een samenwerking gestart met 3 omroepen uit de Achterhoek. Bij de website zijn er nog problemen met de provider, maar er wordt gewerkt aan een nieuwe site, die binnen enkele dagen in de lucht moet zijn. Het bestuur geeft aan dat de TV inmiddels op 99% functioneert en er slechts nog enkele details verbeterd moeten worden. De radio functioneert nu op 80% en binnen een paar dagen helemaal. Aldus het bestuur.

5. Welke is de formele rol van de gemeente in deze en kunt u ons inlichten over de termijn waarop de 5 jaarlijkse instemming vanuit de gemeente met deze omroep afloopt? Bent u op dit moment bereid opnieuw een positief advies af te geven aan het Commissariaat van de Media?

Op dit moment is een raadsvoorstel in procedure, waarin de Raad wordt voorgesteld positief te adviseren over de representativiteit van de samenstelling van het PBO. Dit is een formeel besluit, dat los staat van de huidige problemen bij M-FM.
In de tweede helft van dit jaar komt ook de subsidieverstrekking door de gemeente aan M-FM aan de orde. Een deel van de uitkering in het gemeentefonds is hiervoor gereserveerd en kan door de gemeente niet simpelweg aan andere doelen besteed worden. De gemeente fungeert hierbij vooral als ‘doorgeefluik’. Ook de financiële controle werd (steekproefsgewijs) gedaan door het Commissariaat voor de Media. De gemeente had daarin geen rol, wat er mede toe heeft geleid dat in de vorige beschikking geen verplichting is opgenomen tot het jaarlijks verstrekken van het jaarverslag (iets waar de gemeente niets mee kan doen, moeten we ook niet vragen). Vanaf dit jaar is de rol van de gemeente bij het financiële toezicht verruimd. Dit zal verder worden toegelicht bij het voorstel over verlenging van de subsidierelatie later dit jaar. Dan zal ook aangegeven worden hoe het College denkt deze rol in te vullen, inclusief eisen die op financieel gebied aan de Micro Omroep Stichting worden gesteld. Inhoudelijk wil en mag de gemeente zich niet bemoeien met de programmering.
De gemeente heeft daarnaast een overeenkomst gesloten met de Micro Omroep Stichting over het uitzenden van gemeenteraadsvergaderingen. Dit is een zuiver zakelijke overeenkomst tussen gemeente en Micro Omroep Stichting en staat op zich los van de verdere problematiek bij M-FM. De afgelopen tijd is de overeenkomst naar ons weten niet volledig door M-FM nagekomen. Daarover vindt binnenkort een gesprek plaats.

6.Ziet u mogelijkheden de betrokken vrijwilligers op een of andere wijze te waarderen?

Het College waardeert alle vrijwilligers die binnen de gemeente actief zijn. Zonder vrijwilligers kan de huidige kwaliteit van leven, die toch al onder druk staat door de economische omstandigheden, niet gehandhaafd blijven. Het College heeft een vrijwilligersbeleid in voorbereiding, waarin ook aandacht is voor de manier waarop de gemeente haar waardering kan uiten. Dit beleid zal in het vierde kwartaal van dit jaar aan de raad ter besluitvorming worden aangeboeden.
De vrijwilligers hebben er mede toe bijgedragen, dat M-FM geworden is tot wat het voor kort was. Waar mogelijk probeert de gemeente eraan bij te dragen dat dit werk niet voor niets is gebleken.

Het College beantwoordt de vragen van de fractie van de SP als volgt:

1. Is er zicht op of er inderdaad binnenkort weer lokaal en regionaal nieuws zal klinken bij M-FM?

Bij vraag 4 van de fractie van GroenLinks is deze vraag al beantwoord. Voor de duidelijkheid herhalen wij dit deel van het antwoord nogmaals.
De laatste informatie (van 31 mei 2010) die we van het bestuur hebben ontvangen houdt in dat de kabelkrant inmiddels volledig werkt en positieve reacties oplevert. Inmiddels zijn er 6 nieuwe vrijwilligers aangetrokken en is er een samenwerking gestart met 3 omroepen uit de Achterhoek. Bij de website zijn er nog problemen met de provider, maar er wordt gewerkt aan een nieuwe site, die binnen enkele dagen in de lucht moet zijn. Het bestuur geeft aan dat de TV inmiddels op 99% functioneert en er slechts nog enkele details verbeterd moeten worden. De radio functioneert nu op 80% en binnen een paar dagen helemaal. Aldus het bestuur.

Uiteraard zullen wij dit verder volgen.

2. Wat zijn de consequenties, bijv. voor de zendvergunning, wanneer dit niet gebeurt?

De zendvergunning wordt afgegeven en eventueel ingetrokken door het Commissariaat voor de Media. Het Commissariaat controleert lokale omroepen steekproefsgewijs. Indien het Commissariaat daar aanleiding toe ziet, kan het ook een controle uitvoeren als er signalen komen, dat een lokale omroep mogelijk niet aan de eisen voldoet. Constateert het Commissariaat inderdaad dat een lokale omroep niet aan de eisen voldoet, dan kan het boetes opleggen en in het uiterste geval de zendvergunning intrekken.
Wij hebben contact gehad met het Commissariaat om duidelijkheid te krijgen over de verantwoordelijkheden van gemeente en Commissariaat. Daarbij wilde het Commissariaat niet aangeven of zij andere signalen had gekregen van de huidige problemen bij M-FM en of er een controle zou plaatsvinden.
In de beantwoording van de vragen van GroenLinks is nader ingegaan op de grenzen van de verantwoordelijkheid van gemeente bij het komende besluit over de representativiteit van het PBO en later dit jaar bij de subsidieverlening.

Terug met die stemcomputer!

Die democratie kost nogal wat zweet kan ik u zeggen. Ik was vorige week met ’n paar onderbrekingen van ’s morgens zeven uur tot ’s nachts één uur in touw op een warm stembureau. Tijdens het stemmen valt het nog best mee. Afleiding genoeg. Al wordt je in de loop van de dag behoorlijk gaar gestoofd.

Maar na het sluiten van de stembus, om negen uur in de avond, is het hurry up. Dan moet er geteld worden. We hadden er met z’n zessen, George, Monique, Sjoukje, Ger, Deborah en ik, ruim drie uur voor nodig. Gelukkig hadden wij voldoende ruimte én tafels die we voor het tellen konden gebruiken. Eerst uitsorteren en vervolgens tellen. De stembiljetten waren groot als tafellakens . Je grijpt dan niet even een dik pak biljetten om ze uit venten over de verschillende stapels. Het is heen en weer snellen van tafel naar tafel met telkens een klein pakje biljetten op de arm. Het leek wel een rituele dans. Je moet dat ook niet met z’n allen tegelijk doen want dan wordt het een chaos. En scherp blijven natuurlijk. Foutjes zijn zo gemaakt.

Startpunt is het aantal ontvangen stempassen en machtigingen. Dat moet exact gelijk zijn aan het aantal uitgegeven stembiljetten. Dat klopte gelukkig precies. Vervolgens worden de stembiljetten uitgevouwen en daarna gesorteerd per partij. De blanco’s en ongeldige stemmen worden apart gehouden. Dan worden de stemmen per partij geteld. Dat leverde een verschil van drie op met het vereiste aantal (het aantal uitgegeven stembiljetten). Maar geen nood. Het betreft slechts de voorlopige uitslag. Die wordt doorgebeld naar het gemeentehuis. Dat is de uitslag die op televisie wordt meegeteld.

Je bent dan al wel een dik uur bezig hoor. Dan begint het nauwkeurige werk. Het tellen van de stemmen per kandidaat. Het is bijna onvermijdelijk dat er kleine verschillen ontstaan. De flinterdunne biljetten kleven aan elkaar en je moet goed opletten dat er geen twee tegelijk tussen de vingers doorschuiven. Maar alle cijfers moeten kloppen dus dan is het weer opnieuw tellen, en nog eens. Net zolang tot het wél klopt. Om twaalf uur hadden we eindelijk alles op orde en konden we naar het gemeentehuis voor de officiële eindcontrole. Om ’n uur of een was alles klaar en konden we, compleet murw, naar huis.

Van mij mag de stemcomputer terugkomen. Die zijn best beter controleerbaar te maken. Bij het stemmen wordt een stembiljet geprint waarmee de kiezer zijn keuze controleert. Vervolgens wordt dat papier in een stembus gedeponeerd. Steekproefsgewijze telling van de stembiljetten is een prima controle. Dat natellen kan desnoods ook standaard voor alle stemmachines gedaan worden. De biljetten hoeven niet zo onmenselijke groot als nu te zijn en kunnen vrij eenvoudig met telmachines worden nageteld. Als er dan nog iemand twijfelt kan dat achteraf ook nog eens handmatig.

Het maakt het allemaal gemakkelijker voor de kiezer. En de resultaten zijn snel beschikbaar, eenvoudig te controleren en uiterst betrouwbaar.

En ik heb dan geen extra vrije dag nodig om bij te komen.

Graffiti-project

Klik op de afbeelding om te vergroten

Begin mei, één dag voordat ik op vakantie ging las ik in de Gelderlander dat Wijkplatform Velp-Zuid, welzijnsorganisatie Carion en woningstichting Vivare van plan waren om op een “blinde”muur aan de kruising Willemsstraat/Nassaustraat in Velp een graffitischildering aan te brengen. Ik woon in de Nassaustraat en ik zat daar echt niet op te wachten. Graffiti wordt normaliter aangemerkt als uiting van vervuiling en verloedering en ik ben het er volledig mee eens dat dit bestreden moet wordt. Ik had daar via een mail aan enkele wethouders en de initiatiefnemers dan ook bezwaar tegen gemaakt. Die mail heeft niet mogen baten. Op 5 juni kwam ik weer terug van vakantie en het graffiti-“kunstwerk” prijkte in volle glorie op de “blinde” muur. Ik kreeg nog wel een briefje van de gemeente waarin stond dat er geen bezwaar van de welstandscommissie was ontvangen. Er was naar de mening van de omwonenden gevraagd maar die hadden geen bezwaar.
Ik ben ook omwonende maar mij was niets gevraagd. Ik heb er via de krant kennis van moeten nemen. Er was één omwonende op de inloopavond geweest en die had geen bezwaar en een ander was om zijn mening gevraagd door Vivare. Ook die had geen bezwaar.

Nu deze troep wordt gebracht onder de noemer “kunstwerk”en “project” ligt alles natuurlijk opeens heel anders. Dit is geen verloedering maar “kunst” en een “project”. Dan kan die rotzooi plotseling wel. Het is waarlijk geweldig. Maar waarom niet een plaatsje gezocht op een van de gebouwen van de gemeente? Of op het kantoor van Vivare aan de Waterstraat? Of op het Kasteel, het wijkcentrum van Carion in Velp-Zuid? Of op een plek waar een van de leden van het Wijkplatform er permanent op uit kan kijken? Ik heb begrepen dat de aanvankelijk geopperde locaties bij het wijkcentrum het Kasteel was? Waarom is dit “kunstproject” daar niet uitgevoerd?

Het Wijkplatform Velp-Zuid is een speelbal van de gemeente, Carion en Vivare. Dat platform loopt al sinds de oprichting aan de leiband van deze instanties. Dat bleek onlangs nog eens bij de kwestie rond het poepveld dat de gemeente heeft ingericht bij de nieuwe flat naast wijkcentrum ’t Kasteel. De bewoners kregen dat hondenpoepveld gratis voor hun deur bijgeleverd zonder dat hen iets gevraagd was. Toen zij bezwaar maakten verschool de gemeente zich achter het wijkplatform. Die had er volgens de gemeentewoordvoerder immers mee ingestemd. Daar kunnen de bewoners het mee doen. Wijkplatform Velp-Zuid moet eens leren denken vanuit de bewoners en zich niet als roeptoeter laat gebruiken door de gemeente, Carion en Vivare.

Tijdens mijn vakantie heeft Wim Pieper op zijn weblog aandacht aan de graffiti-zaak besteed. Beste Wim, bedankt hiervoor. Jammer genoeg heeft het niet mogen baten.

Ik neem de jongeren die aan dit “project” hebben meegewerkt niks kwalijk hoor. Maar eh… moeten Gertie, Joël, Isa, Jay, Jordy en Rico de graffiti-spuit nu weer opbergen? Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Dan heeft dit gedoe geen enkele zin. Ik beschouw dit “project” dan ook als een aanmoediging om ook op andere plekken aan de slag te gaan en ik ga er vanuit dat de gemeente verrijkt wordt met nog meer van deze graffiti-kunstwerken. Denk er wel om er het labeltje “kunstwerk” en “project” aan te hangen. Daar kunnen in ieder geval het wijkplatform, Carion, Vivare en de gemeente geen bezwaar tegen hebben.

Oh ja, de volgende keer wel even opletten. Er zit nu een foutje in het ”kunstwerk”: Lijn 1 rijdt al lang niet meer in Velp.

Onderstaand mijn bezwaar-email aan de betrokkenen en het antwoord dat ik van de gemeente kreeg.
------------------
Geachte hr. Vugts (coördinerend wethouder Velp), geachte hr. König (wethouder Ruimtelijke ordening), geachte mevr. Tiemens (wethouder kunst/cultuur), geachte dames en heren van Wijkplatform Velp-Zuid, Carion en Vivare,

Uit de Gelderlander van 12 mei vernam ik dat Wijkplatform Velp-Zuid, Carion en Vivare van plan zijn om op 6 juni 2010 op een “blinde”muur aan de kruising Willemsstraat/Nassaustraat in Velp een graffitischildering aan te brengen.

Ik maak ernstig bezwaar tegen deze actie op de beoogde locatie.

Ik ben woonachtig aan de Nassaustraat op enkele tientallen meters afstand van de beoogde plek. Vanuit mijn huiskamer heb ik er uitzicht op.

De Nassaustraat is een nette straat met een rustig karakter. Een graffitischildering past totaal niet in het straatbeeld van onze straat maar doet daar juist ernstig afbreuk aan. Een aanzet tot verloedering van onze buurt.

Volgens het Gelderlander- artikel konden bewoners hun mening over het ontwerp geven. Daar is mij niets van bekend. Wij zijn daarover niet geïnformeerd.

Ook over de beoogde locatie zijn wij niet geraadpleegd.

Ik vrees bovendien dat als deze schildering wordt aangebracht daarvan een aanzuigende werking zal uitgaan op andere graffitispuiters zodat verdergaande verloedering niet is uitgesloten.

Ik vraag mij bovendien af in hoeverre de gemeente Rheden deze actie heeft gesanctioneerd.

Er zijn vast betere locaties in onze gemeente te vinden. Bijvoorbeeld het Vivare-kantoor aan de Waterstraat of een van de Carion-locaties. Wellicht stelt het gemeentebestuur welwillend een van de muren van het gemeentehuis of een van de brandweerkazernes voor graffitikunst beschikbaar.
Ga daar vooral u gang. Maar niet in onze straat.

Ik verzoek u om deze actie onmiddellijk af te gelasten. Ik ga ervan uit dat u goed nota van mijn bezwaren neemt.

Vanaf vandaag ben ik enkele weken elders.
Het ontbreekt me daarom aan tijd en mogelijkheden om u een meer uitgebreide brief met mijn bezwaren te sturen.
Ik ben per mail/brief weer op 7 juni 2010 bereikbaar. Telefonisch ben ik in die periode bereikbaar op …..
Ik ga er echter vanuit dat deze mail voldoende is om mijn bezwaren duidelijk kenbaar te maken bij het gemeentebestuur, het wijkplatform, Vivare en Carion en dat gepaste actie wordt ondernomen.

Vriendelijke groet,
Theo Kooijmans


En het antwoord van de gemeente.
---------------------------
Geachte heer Kooijmans,

Inleiding
Wij hebben uw e-mailbericht van 13 mei 2010 in goede orde ontvangen en gelezen. In uw bericht tekent u bezwaar aan tegen de voorgenomen graffitischildering op 5 juni a.s. op een blinde muur aan de kruising Willemsstraat/Nassaustraat in Velp. In deze mail leest u onze reactie.

Achtergrond
De graffitischildering is onderdeel van een kunstproject. Welzijnsorganisatie Carion voert het project uit in het kader van de wijkvernieuwing Velp-Zuid Acht jongeren van 13 jaar en ouder uit uw wijk leveren hun bijdrage aan de schildering. Onder begeleiding van een ervaren graffiti kunstenaar hebben zij een ontwerp gemaakt.

De keuze van de locatie
Bij de keuze van de locatie is gekeken naar een plek middenin de wijk en gelegen aan een doorgaande weg (lees: de Willemsstraat). Het gaat om een complex van woningbouwvereniging Vivare.

Informeren/betrekken van omwonenden
Carion heeft op 23 april jl. omwonenden geïnformeerd via flyers en een informatieavond op 6 mei jl. Meer specifiek is de flyer uitgereikt bij de appartementen waar het kunstwerk op de muur komt (Willemsstraat 62-76), bij het blok ertegenover (Nassaustraat 39-53) en bij de seniorenwoningen (Nassaustraat 34-48).
U hebt als bewoner van Nassaustraat 27 dus geen directe uitnodiging gekregen, maar via een publicatie in de Gelderlander kennisgenomen van het project. Bij de inloopavond was één bewoner aanwezig. De woonconsulent van Vivare heeft één bewoner gesproken die vragen had. Beide bewoners hebben aangegeven geen bezwaar te hebben tegen de uitvoering van het project.

Vergunning
Voor de uitvoering van het project is geen vergunning nodig. Het ontwerp van het kunstwerk is wel aan Welstand voorgelegd voor een reactie. Welstand heeft geen bezwaren tegen de uitvoering ingebracht.

Conclusie
Gelet op het bovenstaande moeten wij u melden dat het project ongewijzigd kan doorgaan. De gemeente en haar samenwerkingspartners (Carion, Vivare, wijkplatform) vinden het van groot belang om ook jongeren te betrekken bij de vernieuwing in uw wijk. Dit project lever daar een mooie bijdrage aan. Wij rekenen erop dat wij u hiermee voldoende hebben geïnformeerd.


Met vriendelijke groet,
Afdelingsmanager Samenlevingszaken
Gemeente Rheden Postbus 9110 6994 ZJ De Steeg

M-FM: Nieuwe website - Lachen of huilen?

Zie hier de nieuwe website van M-FM.

Lachen of huilen?

Met dank voor de tweet van @heggeschaar

M-FM : Gone with the wind?

Wat is M-FM/Wittenborg nu toch aan het uitspoken?

Gisteravond liep de jeugdfotograaf in het gemeentehuis rond, compleet met opzichtige opdruk M-FM Streekradio, breed op de rug. Zou ie wel weten dat z'n foto's niet meer op de website komen?

Vanmorgen kwam ik door de Oranjestraat. Gordijnen voor de ramen maar de deur stond open.

Zijn ze een reis naar de Noorderzon aan het voorbereiden?

De website is op dit moment in ieder geval Gone...with the wind.

Klik op de afbeelding om te vergroten

Goed rentmeesterschap

Door: Adriaan Dolk

Nadat het project Hart van Dieren in het najaar van 2007 de geest had gegeven kwam in de jaren daarna de Traverse in beeld en wel variant 3a. Ook deze variant wordt om budgettaire redenen weer driftig kaalgeplukt. Inmiddels is er nu een variant 3a-kort en 3a-lang. Drie-a lang is volgens de provincie te duur en bij drie-a kort houden we over. Let wel het gaat over een bedrag tussen de 10 en 14 miljoen euro dat de provincie voor variant 3a-lang bij zou moeten passen.

Een voor de hand liggende mogelijkheid tot besparen is die idiote wegverlegging van de N348 uit de projectbegroting te schrappen. Deze levert geen enkele bijdrage aan verbetering van de verkeerssituatie in Dieren, maar is door inzet van belastinggeld wel een opsteker voor de projectontwikkelaar Twickel op het landgoed Hof te Dieren. Maar dit terzijde.

Want op 26 mei was er weer een ouderwets moedeloos makende inloopavond over de laatste ontwikkelingen bij de Traverse. Belanghebbenden kunnen hun zienswijze de komende weken te kennen geven over “de startnotitie” en binnenkort is er weer een informatieavond in het gemeentehuis. Tenslotte wordt er een milieueffectrapportage gemaakt (waarin variant 3a-lang is opgenomen) die op z’n vroegst najaar 2011 gereed is. Er zit dus echt vaart in zoals u wel merkt.

Gelukkig zijn er begin volgend jaar verkiezingen voor Provinciale Staten en kunnen de nieuwgekozen statenleden zich eens verdiepen in het besluit van GS (2009) om het vermogen van Gelderland - zo’n 9 miljard euro opgebracht door de belastingbetaler - op de bank te zetten en alleen de rentebaten aan te wenden voor haar kerntaak, het versterken van de economische structuur van Gelderland. De provincie zet “lekker veilig” haar geld op de bank. Waar heb ik dat nog niet zo lang geleden toch meer gehoord?

Besteding van (zelfs een deel van) het vermogen kwalificeert de provincie als: “verjubelen” en instandhouding van het vermogen noemt de provincie: goed rentmeesterschap, want zo hebben ook komende generaties er wat aan.

Wat mij ontgaat is hoe er sprake kan zijn van verjubelen als de infrastructuur van Gelderland voor de komende decennia op orde wordt gebracht.

Maar ik ben werkelijk verbijsterd over de briljante geesten die er in deze tijd van uitgaan dat de waarde van een vermogen op een bank gezet vanzelfsprekend in stand blijft. Ooit gehoord van het verschijnsel geldontwaarding? Heeft iemand van de provincie misschien gelezen dat de geldpersen zowel door de VS, het VK en Europa zijn aangezet en inmiddels draaien dat het een lieve lust is?

Wat zou de provincie er van denken om zich eens te concentreren op haar kerntaak namelijk het versterken van de economische structuur van Gelderland. En dan niet blijven hangen in allerlei gemiezemaus over toch al te krappe budgetjes. “Gelderland achteraan met economische groei in 2010” kopt De Gelderlander op 3 juni.

In lange termijnplannen ontwikkelen het knooppunt Arnhem Nijmegen en de Stedendriehoek (Apeldoorn, Deventer en Zutphen) zich tot centra voor de economie van onze provincie. Het doorgaande verkeer, waar we in Dieren (en Laag Soeren en Leuvenheim) mee te maken hebben, beweegt zich voor een belangrijk deel juist tussen die centra.

Is het misschien een idee dat het wegennet op die ontwikkeling wordt aangepast zodat een goede doorstroming van het verkeer met leefbare dorpskernen kan worden gecombineerd. Of wachten als in de Randstad tot de wegen door het verkeer zijn dichtgeslibd?

En mag het dan wat kosten? Nou, eigenlijk niet zegt de provincie; je kunt beter 9 miljard euro laten eroderen op een bank dan een structurele oplossing zoeken voor een probleem dat al jarenlang zichtbaar is.

De komende generaties, waar de provincie over spreekt, zullen zich knarsetandend de provinciebestuurders herinneren die hun nek niet uit durfden steken, die wel de middelen ter beschikking hadden, maar verzuimden deze in te zetten. Goed rentmeesterschap, m’n zolen.

Adriaan Dolk
Dieren