Aan de boorden van de IJssel

De Raad van State vloerde de gemeente Rheden met een ippon. Rheden had Belangengemeenschap De Steeg en Havikerwaard niet buitenspel mogen zetten in de bezwaarprocedure tegen de bouw van een kantoorpand aan de Hoofdstraat in De Steeg. Volgens de gemeente had de vereniging daar niks mee te maken maar de rechter dacht daar anders over. De belangenclub heeft het volste recht mee te praten over alle Steegse aangelegenheden. Daar is de vereniging namelijk juist voor opgericht en, zeer belangrijk, dat staat op de juiste manier opgeschreven in de statuten van de vereniging. De rechter vond vooral van belang dat het werkgebied van de vereniging, De Steeg en Havikerwaard, duidelijk is omschreven en geografisch begrensd. En het doel van de vereniging is ook duidelijk genoeg.

Een opsteker voor de Stegenezen. En werk aan de winkel voor de andere belangenverenigingen. Ik heb een snel rondje langs de websites van de Rhedense belangenverenigingen gemaakt. Alleen bij Soerens Belang vond ik statuten. De belangenverenigingen van Dieren, Spankeren, Rheden en het Velpse Daalhuizen geen statuten maar zij hebben het werkgebied op hun website duidelijk aangegeven. Ik weet niet of alleen dat laatste voldoende is. Waarschijnlijk is ’t allemaal best in orde maar het kan geen kwaad om de statuten nog ’s goed door te vlooien. Staat alles wel duidelijk genoeg en officieel beschreven? Voorkom dat je op ’n ongelegen moment door de gemeente wordt afgeserveerd.

Hoe staat het trouwens in Doesburg? Zijn daar wel belangenverenigingen? Ik heb op internet wel iets gevonden over een wijkraad Beinum. Clemens Cornielje, nu Commissaris van de Koningin in Gelderland, is eind jaren zeventig ook nog even lid geweest. Is die club nog steeds actief?

Nu ik het toch over Doesburg heb. De IJssel stroomt kalm langs de oude Hanzestad. Spelen daar geen heikele kwesties? Laat me de kachel eens opporren. Hoe komt het toch dat Doesburg de blik steeds nadrukkelijker oostwaarts, naar Doetinchem en Zutphen, richt? Ligt een huwelijk met buurman Rheden niet méér voor de hand? Waarom komt samenwerking met Rheden niet goed van de grond? Na de gemeentelijke herindelingen in de Achterhoek bleef Doesburg eenzaam en alleen achter. Op het herindelingsbal bleek de stad een muurbloempje. De bruidsschat voor het verarmde Doezebarg was te hoog. Mogelijk speelde het SP-imago de stad bij die mislukte paringsdans ook parten. Hoe dan ook, de huwelijkskandidaten maakten zich ijlings uit de voeten. De Rhedense politiek maakte daarna voorzichtig avances maar de rijke vrijer werd afgewezen. Doesburg vreesde haar stadse identiteit te verliezen en beneden haar stand te trouwen. Zij is nu op zoek naar haar Achterhoekse wortels. ‘t Is daarbij mooi meegenomen dat Doesburg niet aan Doetinchem of Zutphen grenst. De liefde blijft dus platonisch. Hoe denken de Doesburgers daar zelf over? Laat wat van je horen, wil je? Keer je hart maar binnenste buiten!

Nog ’n nabrander over het gedoogkabinet en al dan niet consequente Rhedense politici. Rudi Klein Heerenbrink heeft vorige week, nog vóórdat mijn stukje verscheen, het anti-PVV-manifest van CDA-partijgenoten ondertekend. Waarvan akte! Hij zag de bui zeker al hangen.

VVD-raadslid Bas Geerdink stapt op

VVD-raadslid Bas Geerdink heeft zijn lidmaatschap van de VVD opgezegd en hij geeft zijn raadszetel in Rheden op. Hij is tegen de samenwerking van de VVD met de PVV. Hij had al eerder op twitter gemeld dat hij tegen die samenwerking is en dat hij uit de VVD stapt als die samen met de PVV ging regeren.

Bas twitterde op 12 juni “ ....en mocht VVD toch met PVV gaan regeren, dan ben ik geen VVD-er meer.” Op 30 juli, nadat bekend werd dat er mogelijk een gedoogkabinet zou komen twitterde hij: “Hier gaat de champagne open dat de PVV definitief niet gaat regeren! Kan Nederland toch nog gewoon in de spiegel blijven kijken...” Die twee uitspraken kon ik niet rijmen en ik had daar o.a op twitter en in mijn column in het Streekjournaal van 11 augustus felle kritiek op.

Dat kwam blijkbaar hard aan. Bas “ontvolgde” mij op Twitter (de tot nu toe voor mij enige zichtbare reactie van Bas). Het zal vast niet alleen aan mijn kritiek liggen maar hij heeft nu, twee weken later, in ieder geval alsnog besloten consequenties aan zijn uitspraken te verbinden en zich niet langer te conformeren aan de VVD-lijn.

Een moedige daad van Bas die alle respect verdient.

Onderstaand de brief van Bas aan de gemeenteraad waarin hij zijn beslissing toelicht.

Gemeenteraad gemeente Rheden
Postbus 9.110
6994 ZJ De Steeg

Betreft: Afstand doen van raadszetel

Spankeren, 24 augustus 2010

Geachte leden van de Raad

Bij dezen wil ik u meedelen dat ik mijn lidmaatschap van de VVD heb opgezegd, in het verlengde daarvan per 1 september mijn werkzaamheden als raadslid neerleg en mijn raadszetel teruggeef aan de VVD-fractie.

Ik betreur deze beslissing die het gevolg is van ontwikkelingen in de landelijke politiek. Dat de VVD de intentie heeft een verregaande samenwerking met de PVV aan te gaan bij de lopende coalitievorming is voor mij onacceptabel. Het door de PVV niet respecteren van de grondwet en het in gevaar brengen van de rechtsstaat met standpunten en denkbeelden om een substantieel deel van de samenleving te willen uitsluiten, maakt dat ik vind dat de VVD niet met een dergelijke beweging mag/kan samenwerken. Verder is de PVV in mijn ogen een gevaarlijke ondemocratische beweging, zoals zij nu is ingericht zonder leden die een voorman kiezen en het partijprogramma en kieslijsten voor verkiezingen gezamenlijk vaststellen. Aangezien de VVD een andere mening is toegedaan en genoemde aspecten voor mij onoverkomelijk zijn, kan/wil ik niet langer lid zijn van de VVD en restte mij slechts het opzeggen van mijn lidmaatschap.

Aangezien ik namens de VVD in de gemeenteraad van Rheden gekozen ben, geef ik, zoals dat in mijn ogen hoort, mijn de raadszetel na het opzeggen van mijn VVD-lidmaatschap terug aan de VVD-fractie.

Ik wil u allen hartelijk danken voor de samenwerking die helaas maar kort heeft mogen duren en de gemeenteraad ontzettend veel succes wensen bij het nemen van de juiste beslissingen in de lastige periode die na het zomerreces aanbreekt.

Met vriendelijke groet,
Bas Geerdink

Op gang

Het einde van de vakanties is in zicht. De politiek kan weer aan de slag. Ik help Rheden even op gang. Zo zit VVD-wethouder Hans Elsenaar in een lastig parket met de beloofde ontsluiting van de Beemd. Zijn voorstel om het bedrijventerrein met behulp van een verkeerslichtinstallatie aan te sluiten op beide weghelften van de A348 stuitte op een njet van de provincie. Zijn laatste idee, een op- en afrit aan de noordkant van de snelweg, bij de Rietganssingel in Nieuw Velp-Zuid, zit ook op dood spoor. De provincie wil wel meewerken maar alleen als er voldoende draagvlak is. De bewoners van Nieuw Velp-Zuid zitten niet op die aansluiting te wachten en nu gooien de ondernemers van de Beemd ook de kont tegen de krib. Zij gaan toch voor de verkeerslichten. Helaas voor Hans. Denk je als rechtgeaard VVD-er dat je de ondernemers een pleziertje doet en dan wordt je cadeautje niet gewaardeerd. Dus Hans, kappen daarmee! Je kunt voor de vorm nog even bij de provincie over die verkeerslichten doorzeuren maar dan houdt het op. Ze zoeken het maar uit daar op de Beemd. Kost natuurlijk wel weer ’n paar kiezers maar sois, jij hebt je best gedaan. Misschien kun je nog iets met de Beemdenaren goed maken door te zorgen voor openbaar vervoer en meer parkeerruimte. En gooi voortaan eerst een visje bij je doelgroep uit. Dat voorkomt narigheid achteraf.

Buren van de Beemd, de ontwikkelaars van Riviersteen, hebben ook nog een potje op het vuur staan. VVD-wethouder Haverkamp was eerder dit jaar aanvoerder van het raadsblok (VVD, CDA, Gemeentebelangen) dat de Riviersteen-plannen torpedeerde. Riviersteen loopt nu naar de rechter. De kernvraag zal zijn in hoeverre het Rhedense college bij de eigenaar van Riviersteen verwachtingen heeft gewekt waar hij letterlijk en figuurlijk op mocht bouwen. Ik ben geen jurist maar ik denk dat hij sterk staat. Gemeentebestuur en Riviersteen werkten immers jarenlang intensief samen. Voorlopig lijken Rheden en de VVD zich geen ernstige zorgen te maken. Voordat de gemeente de portemonnee moet trekken zijn we ’n jaar of zes, zeven verder. De publiciteit rond het proces kan van tijd tot tijd nog wel voor wat politieke pijntjes zorgen. Voor de goede orde. Ik zag zelf ook niets in de plannen voor een lustoord hoor. Ik constateer hier alleen.

Ik wil nog iets rechtzetten. Vorige week richtte ik mijn pijlen op de zigzagkoers van VVD-raadslid Bas Geerdink inzake de samenwerking van de VVD met Wilders. Bas kan zich troosten. Hij staat niet alleen. Een opmerking van Wim Pieper wees me de weg naar CDA-fractielid Rudi Klein Heerenbrink. In navolging van Bas beweerde Rudi op 12 juni “CDA samen met PVV is niet mijn CDA“ We zullen zien hoe consequent Rudi is. Hij heeft trouwens een uitweg die Bas niet heeft. CDA-partijgenoten hebben een verklaring tegen samenwerking met de PVV opgesteld. Als Rudi dat manifest tekent is hij klaar. Voor zo’n publieke uitlaatklep is binnen de VVD kennelijk geen ruimte. Zijn ze bij het CDA dan toch slimmer?

Politiek

Politiek Nederland is in rep en roer over de vorming van een VVD-CDA-kabinet met gedoogsteun van de PVV. VVD-aanvoerder Mark Rutte noemde PvdA-voorman Job Cohen sarrend de vroedvrouw van de op stapel staande combinatie. Voor de linkse partijen is iedereen buiten eigen kring de gebeten hond. Vooral informateur Lubbers zou buiten zijn boekje zijn gegaan. Hij had immers de opdracht de mogelijkheden voor een meerderheidskabinet te onderzoeken.

Dat heb ik even nagezocht. De informatieopdracht vraagt onderzoek naar ”een kabinet dat mag rekenen op een vruchtbare samenwerking met de Staten-Generaal”. Deze formulering leidt niet automatisch naar een meerderheidskabinet. Ook al is het daar in het verleden altijd op uitgedraaid. De bewering van Cohen en de zijnen klopt dus niet.

Job overspeelde zijn hand. Hij adviseerde Lubbers om eerst de mogelijkheden voor een rechts kabinet te onderzoeken. In de stellige overtuiging dat dit zou mislukken. Daarna zou de VVD toch weer bij de PvdA uitkomen. Zijn verzoek werd echter prompt ingewilligd.

Ja, er zitten soms slimmere spelers aan tafel. En de sluwste van allen is CDA-er Maxime Verhagen. De eerste poging een rechts kabinet te vormen kwam te vroeg. Maar hij fluisterde Mark Rutte toen wel in: “Als je er niet uitkomt weet je me te vinden”. Een meesterzet. Daarmee kon Rutte de Paars-plus-variant op de klippen laten lopen en kreeg de CDA-achterban de tijd om aan het idee van samenwerking met de PVV te wennen. Toen de tijd rijp was kon Rutte alsnog de rechtse gedoogkaart trekken.

Rutte wil persé een rechts kabinet, Wilders heeft er bijna alles voor over om de “linkse kerk” buiten de deur te houden en Verhagen’s CDA heeft nog ’n appeltje met de PvdA te schillen. Cohen heeft dat allemaal onderschat.

Over naar Rheden. Bas Geerdink, VVD-raadslid in Rheden, twitterde op 12 juni “ ....en mocht VVD toch met PVV gaan regeren, dan ben ik geen VVD-er meer.”

Op 30 juli, nadat de gedoogvariant op tafel kwam, klinkt het “Hier gaat de champagne open dat de PVV definitief niet gaat regeren! Kan Nederland toch nog gewoon in de spiegel blijven kijken...”

Ik vroeg: “Hoe zit dat Bas? VVD regeert wel degelijk mét PVV! Heb je nu ook plaatsgenomen in de draaimolen? Zwaaien en zwieren!” Waarop Bas antwoordde: “Als je niet in de regering zit, regeer je ook niet mee. Misschien komt er deze week nog een betere oplossing..” en “Theo, ik weet dat je graag zurig provoceert, maar je hoeft niet te doen of je dom bent hoor. Dat misstaat je!”

Bas slaagt met vlag en wimpel voor zijn politicus-examen. Politici horen immers recht te praten wat krom is. De PVV levert inderdaad geen ministers. Verder klopt er geen hout van zijn redenering. Wilders regeert in deze constructie mee vanuit zijn luie stoel. Zijn partij is het fundament waar het gedoogbouwwerk op rust. Maar, werpt Bas dan tegen, een fundament zit onder de grond. Je ziet ‘t niet. En als je iets niet ziet dan is het er niet. Logisch, toch?

Belangengemeenschap De Steeg

De Raad van State heeft het besluit van de voorzieningenrechte om de Belangengemeenschap De Steeg en Havikerwaard niet ontvankelijk te verklaren inzake haar bezwaren tegen de bouw van een kantoorgebouw tegenover het gemeentehuis in De Steeg vernietigd. De belangengemeenschap is wel degelijk aan te merken als belanghebbende en de gemeente moet de vereniging toelaten tot de bezwaarprocedure. Een mooie overwinning voor de belangenvereniging. En zij kan zich voortaan ook bemoeien met andere zaken binnen De Steeg en Havikerwaard zonder daarbij te worden dwarsgezeten door de gemeente.

Gefeliciteerd Stegenezen!
De gemeente kan jullie voortaan niet meer negeren.

Let erop dat voortaan de naam van voorzitter Frans van Elk correct wordt gespeld.

Bijgaan de volledige uitspraak van de Raad van State.

ZAAKNUMMER 201005997/1/H1 en 201005997/2/H1
DATUM VAN UITSPRAAK dinsdag 3 augustus 2010
TEGEN het college van burgemeester en wethouders van Rheden
PROCEDURESOORT Voorlopige voorziening / hoofdzaak
RECHTSGEBIED Kamer 3 - Hoger Beroep - Bouwzaken

201005997/1/H1 en 201005997/2/H1.
Datum uitspraak: 3 augustus 2010

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:

Belangengemeenschap De Steeg en Havikerwaard (hierna: de Belangengemeenschap), gevestigd te De Steeg, gemeente Rheden,
appellante,

tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Arnhem (hierna: de voorzieningenrechter) van 31 mei 2010 in zaken nrs. 09/2425 en 10/1359 in het geding tussen:

de Belangengemeenschap
en
het college van burgemeester en wethouders van Rheden (hierna: het college).

1. Procesverloop
Bij besluit van 18 november 2008 heeft het college aan [vergunninghoudster] bouwvergunning eerste fase verleend voor het oprichten van een kantoor met dienstwoningen op het perceel [locatie] te [plaats].

Bij besluit van 21 april 2009 heeft het college het door de Belangengemeenschap daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 31 mei 2010, verzonden op 3 juni 2010, heeft de voorzieningenrechter, voor zover van belang, het door de Belangengemeenschap daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de Belangengemeenschap bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 22 juni 2010, hoger beroep ingesteld.
Bij deze brief heeft de Belangengemeenschap de voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

[vergunninghoudster] en het college hebben nadere stukken ingediend.

De voorzitter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 8 juli 2010, waar de Belangengemeenschap, vertegenwoordigd door F.T.L. van Erk, en het college, vertegenwoordigd door J. de Geeter van Ommeren, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen. Voorts is daar [vergunninghoudster], bijgestaan door mr. E.H.M. Harbers, advocaat te Arnhem, gehoord.

2. Overwegingen
2.1. In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.

2.2. De Belangengemeenschap bestrijdt het oordeel van de voorzieningenrechter dat het college haar bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zij voert daartoe aan dat de voorzieningenrechter heeft miskend dat haar doelstelling, gelet op haar statuten, voldoende specifiek is om als belanghebbende te worden aangemerkt.

2.2.1. Ingevolge artikel 8:1, eerste lid, gelezen in verbinding met artikel 7:1, eerste lid, van de Awb kan uitsluitend een belanghebbende tegen een besluit bezwaar maken.

Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, wordt onder belanghebbende verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken.

Ingevolge het derde lid worden ten aanzien van rechtspersonen als hun belangen mede beschouwd de algemene en collectieve belangen die zij krachtens hun doelstellingen en blijkens hun feitelijke werkzaamheden in het bijzonder behartigen.

2.2.2. Volgens artikel 1, tweede lid, van de statuten omvat het werkgebied van de vereniging het gedeelte van de gemeente Rheden, bestaande uit De Steeg en Havikerwaard.

Volgens artikel 3, eerste lid, van de statuten is het doel der vereniging:

a. de behartiging van de algemene belangen van het werkgebied;

b. de behartiging van belangen van bewoners van het werkgebied, voor zover deze verband houden met het algemeen belang, als bedoeld in sub a.

Volgens het tweede lid tracht de vereniging dit doel langs wettige weg te bereiken en wel door:

a. het houden van vergaderingen en bijeenkomsten;

b. het onderhouden van contacten met bevoegde instanties;

c. stimulerend adviserend en coördinerend op te treden;

d. alle andere daartoe gepaste middelen, waaronder met name onderzoek door ledencommissies en deskundigen.

2.2.3. Voor de vraag of een rechtspersoon belanghebbende is als bedoeld in artikel 1:2, eerste en derde lid, van de Awb, is bepalend of de rechtspersoon krachtens zijn statutaire doelstelling en blijkens zijn feitelijke werkzaamheden een rechtstreeks bij het bestreden besluit betrokken algemeen of collectief belang in het bijzonder behartigt.

Anders dan de voorzieningenrechter heeft overwogen, is het statutaire doel van de Belangengemeenschap niet te algemeen geformuleerd. Weliswaar is deze doelstelling functioneel veelomvattend, maar geografisch is zij beperkt tot De Steeg en Havikerwaard.

Volgens de folder "Thuis voelen in je eigen dorp" bestaan de werkzaamheden van de Belangengemeenschap uit het ontwikkelen en onderhouden van een visie, in dit geval een dorpsplan, het initiëren en begeleiden van onderzoek waar het gaat om de kwaliteit van de leefomgeving binnen het werkgebied, het opstellen van een activiteitenjaarplan, het ondersteunen, faciliteren en zo nodig initiëren van dorpsfestiviteiten, het bevorderen van actieve deelname aan activiteiten van de dorpsbewoners, het adviseren van individuen, groepen, instellingen en instanties inzake problemen gerelateerd aan het werkgebied of dorpsaangelegenheden met gebruikmaking van de mening en expertise van de bewoners, het vertegenwoordigen van de dorpsgemeenschap, het voeren van overleg en onderhouden van contacten met instanties inzake dorpsbelangen, deelnemen aan inspraakprocedures, het informeren van de dorpsbewoners via het uitgeven van het periodiek Tussen Boom en Stroom, het in stand houden van de website, het verzorgen van nieuwsbrieven en het beleggen van informatiebijeenkomsten en werken aan de bekendheid van de Belangengemeenschap. Het gaat hierbij ook om werkzaamheden die los staan van juridische procedures. Dat de feitelijke werkzaamheden eerst na het besluit op bezwaar hebben plaatsgevonden, heeft het college niet aannemelijk gemaakt, nu de Belangengemeenschap voormelde folder vóór het nemen van het besluit op bezwaar heeft overgelegd. In de Dorpsvisie De Steeg 2008 is voorts vermeld dat in de ledenvergadering van januari 2008 van de Belangengemeenschap een dorpswerkgroep werd samengesteld ten behoeve van deze visie.

2.2.4. Gelet op het vorenoverwogene, is het belang van de Belangengemeenschap rechtstreeks bij het besluit van 18 november 2008 betrokken. De voorzieningenrechter heeft derhalve ten onrechte niet onderkend dat de Belangengemeenschap belanghebbende is in de zin van artikel 1:2, eerste en derde lid, van de Awb.

2.3. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de voorzieningenrechter zou behoren te doen, zal de voorzitter het beroep tegen het besluit van 21 april 2009 van het college alsnog gegrond verklaren. Dat besluit komt wegens strijd met artikel 1:2, eerste en derde lid, van de Awb voor vernietiging in aanmerking.

2.4. Gelet hierop bestaat aanleiding het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen.

2.5. Van proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen, is niet gebleken.

3. Beslissing
De voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:

I. verklaart het hoger beroep gegrond;

II. vernietigt de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Arnhem van 31 mei 2010 in zaak nr. 09/2425;

III. verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep gegrond;

IV. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Rheden van 21 april 2009, kenmerk BM13940-I09.00003;

V. wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, als voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. M.W.J. Sloots, ambtenaar van Staat.
w.g. Van der Beek-Gillessen w.g. Sloots
voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 3 augustus 2010

Noodpakket

De overheid is druk met de campagne “Denk Vooruit”. We moeten ons voorbereiden op noodsituaties. De campagne zet blijkbaar weinig zoden aan de dijk want het is nu al de derde of vierde keer dat ik dergelijke Postbus 51- spotjes voorbij zien komen. We moeten echte overlevingsexperts worden. Een ramp is zo gebeurd: wees voorbereid! U kunt ieder moment voor langere tijd zonder stroom, water of gas komen te zitten. Om de eerste dagen daarna door te komen moeten we een noodpakket aanschaffen.

Even een zijsprong. Is dit nu een van de gevolgen van de liberalisering en het vermarkten van nutsbedrijven? Zorgt de op winst gerichte bedrijfsvoering van openbaar vervoerbedrijven, stroom- water- en energieleveranciers en het hele bedrijvennetwerk daaromheen voor extra grote risico’s voor de burgers? Neem nou de stroomvoorziening. Ringleidingen in het elektriciteitsnetwerk zorgen ervoor dat stroom via verschillende routes kan worden aangevoerd. De aanleg van dergelijke omleidingen kost echter veel geld. Geld dat de winstgevendheid van de betrokken bedrijven aantast. Ik weet niet op welke gronden wordt beslist om al dan niet in een ringstructuur te investeren. Wat, denkt u, geeft de doorslag? Het risico voor de burger of het financiële risico voor het bedrijf?

Terug naar de campagne. Er is niks nieuws aan. Oudere lezers zullen zich nog wel vroegere acties herinneren. De inmiddels verdwenen roemruchte Bescherming Bevolking speelde daarin een belangrijke rol. Begin zestiger jaren werd op ieder huisadres een enveloppe met instructies van deze BB bezorgd: “Wenken voor de bescherming van uw gezin en uzelf” Zo moesten we wegduiken onder een kast, tafel of keldertrap als we een kernexplosie waarnamen. Die was te herkennen aan een felle flits. Het noodpakket is sindsdien nauwelijks veranderd. Toen moest je zorgen voor koud voedsel, drinkwater, noodprivaat, zaklantaarn, kaarsen, zeep, beddengoed en verbandspullen waaronder driekante doeken van 130 x 90 x 90cm (het mochten ook handdoeken of luiers zijn) en grote veiligheidsspelden. En je werd gemaand binnen te blijven en de radio aan te zetten. Sindsdien is er niet zo heel veel veranderd. In het moderne noodpakket is een plaatsje ingeruimd voor waterbestendige lucifers. Dat is natuurlijk voor die kaarsen. En een opwindbare radio wordt aanbevolen. Het noodprivaat is van de lijst verdwenen. Is zeker te groot voor het nieuwe pakket. Zeep zie ik ook niet terug. Lijkt me niet geheel overbodig. Vooral als er nog wél stromend water is.

Er is een compleet rampenbestrijdingscomplex van de grond getild. Wetenschappers, politici en overheidsdienaren mogen zich uitleven in onderzoeken, congressen en vergaderingen, de media kunnen profiteren van reclame-uitingen en aan ondernemers is ook gedacht. Je kunt kant-en-klare noodpakketten kopen. In verschillende uitvoeringen, van eenvoudig tot luxe, van goedkoop tot duur, met opwindbare radio’s in diverse modellen.

Helaas, met de klandizie van burgers wil het maar niet vlotten. Ondanks de miljoenen die aan de campagne zijn uitgegeven. Leveranciers hebben slechts enkele tienduizenden pakketten kunnen slijten. Voornamelijk aan overheidsinstellingen en publieke organisaties. Burger Theo krabt zich eens achter de oren en denkt er het zijne van.

Op naar de volgende campagne!

Revisie (2)

Ha, een lezer die via een stukje in het Streekjournaal op mijn column reageert. De heer (of mevrouw) A.B. Quartel uit Doesburg antwoordt op mijn column Revisie van 7 juli. Daarin beklaag ik me erover dat de politiek met mijn stem aan de haal gaat. Dat is volgens Quartel wellicht de schuld van de kiezer zelf. We lijden allemaal teveel aan partijmatig gericht denken en hij (excuses als het mevrouw Quartel betreft) ziet een oplossing in minder partijen.

Hij vraagt zich af of ik weet hoe dit te verwezenlijken is. Nou, dat kan op een redelijk eenvoudige manier hoor. Je voert gewoon een districtenstelsel in of een kiesdrempel. Maar daar ben ik nu juist geen voorstander van. Dan leg je onevenredig veel macht in handen van slechts enkele partijen. Grote groepen kiezers komen dan buitenspel te staan. In een land als Groot-Brittannië willen de meeste kiezers juist van dat districtenstelsel af. Nederland heeft er in 1917 al afscheid van genomen. Ik vind het prima als het aantal partijen afneemt maar die moeten dan wel op een eerlijke manier ontstaan. Te kiezen via evenredige vertegenwoordiging, de meest eerlijke projectie van de wil van de bevolking. Laten we de democratische klok alsjeblieft niet 100 jaar terugzetten.

Wat let de politiek trouwens om zelf grotere partijen te vormen? Dat zou geen nieuws onder de zon zijn. Het CDA en GroenLinks zijn ook voortgekomen uit fusies. Ik wil voor zo’n fusie echter geen verzekeringspolis in de vorm van een districtenstelsel uitschrijven. Laat de kiezer maar rechtstreeks bepalen hoe groot of hoe klein een partij mag worden.

Een van de argumenten voor het beperken van het aantal partijen is dat ons land onregeerbaar dreigt te worden. Geen enkele partij heeft echt de overhand. Maar ik zoek de oplossing niet in minder partijen maar juist aan de andere kant, in meer invloed voor de kiezer. Ik heb daarvoor een aantal mogelijkheden aangedragen. Helaas vinden dergelijke ideeën weinig weerklank. Zelfs partijen die voor dat doel, meer macht voor de kiezer, zijn opgericht dreigen het hoofd in de schoot te leggen.

Overigens, is een “regeerloze” periode wel zo rampzalig? Niet te lang natuurlijk maar een paar maanden regeerstilte kan geen kwaad. Misschien wel goed dat er pas op de plaats wordt gemaakt. Worden we allemaal rustiger van. Ook politici. Een paar maanden ligt de regeltjesfabriek plat. Goed voor het onderwijs en de zorg. Dan kunnen die ook even op adem komen.

En als het niet lukt om een nieuwe regering te vormen dan moeten we maar opnieuw naar de stembus. Ik ben geen staatsrechtgeleerde of politicoloog dus ik weet niet of dat in de huidige situatie mogelijk is maar van mij mag ‘t. Het zou de dames en heren politici wel opnieuw erg zenuwachtig maken. Da’s waar.

Ik krijg wel meer reacties. Stel ik zeer op prijs. Maar via een ingezonden stukje vind ik het allermooist. Goed voor de publieke discussie die alle lezers dan kunnen volgen. Ik dank lezer Quartel dan ook zeer voor de moeite.

Zonnekoningen

Ik heb al eerder betoogd dat we van de provincie af moeten. De Gelderse magistraten in het Arnhemse provinciehuis werken daar vol overgave aan mee. We worden regelmatig vergast op de capriolen van deze bestuurders.

In 2001 dreigde Vitesse haar voetballicentie te verliezen. Enkele provinciale bestuurders deden daarop financiële toezeggingen aan Vitesse en de Vrienden van Vitesse over sanering van de schuldenlast en de huur van het stadion. Daarop staken de Vrienden zestien miljoen euro in de voetbalclub waarop de licentie alsnog werd verstrekt en een faillissement werd voorkomen. Maar die toezeggingen zijn nooit nagekomen. Voorstellen daartoe hebben Provinciale Staten nooit bereikt omdat het politieke draagvlak in de Staten bleek ontbrak. Vervolgens probeerden de bestuurders onder de afspraken uit te komen. De Hoge Raad gaf hen vorige maand echter een flinke draai om de oren en bevestigde een uitspraak van het Arnhemse gerechtshof. Vitesse en de Vrienden mochten ervan uitgaan dat de toezeggingen hard waren en de provincie moet nu alsnog over de brug komen. Dat gaat tussen de 20 en 30 miljoen euro kosten. Goed zo! Het gaat om de betrouwbaarheid van de overheid en bestuurders.

Je zou bovenstaande kwestie kunnen afdoen als een bedrijfsongeval, een verkeerde inschatting van de politieke realiteit. Maar het is structureel. Het gemarchandeer en gemanipuleer gaat gewoon door. Gedeputeerde Harry Keereweer twitterde vorige week “Morgen interview met journalist Gelderlander. Schrijft artikel over hoe cultureel erfgoed Biljoen voor gelderse gemeenschap werd behouden”. Hij wist toen nog niet wat er in dat artikel van journalist Rob Berends zou komen te staan. Het verscheen in de weekendbijlage van de Gelderlander en toont een onthutsend beeld van de gang van zaken rond de aankoop van het landgoed. Opnieuw stijgt de geur van misleiding op. Het Gelders Landschap hoestte elf miljoen euro voor het landgoed op, twee keer zoveel als het hoogste particuliere bod. Dat kon ze alleen doen dankzij acht miljoen euro provinciale subsidie, overheidsgeld dus. Op zich al een zaak waarbij veel en grote vraagtekens bij geplaatst kunnen worden. Maar er is meer. Naar nu blijkt wil de provincie de landbouwgrond op het landgoed omvormen naar natuur. Dat is tegen de wens van erflater Lüps in. Als dat ten tijde van de verkoop bekend was geweest dan had het Gelders Landschap nooit de hand op Biljoen kunnen leggen. De executeur-testamentair beschuldigt de stichting er nu van dat zij het landgoed onder valse voorwendselen heeft gekocht. Processen liggen in het verschiet. Ik hoop dat de koop wordt teruggedraaid en particuliere potentiële kopers en Biljoen-boeren niet langer de voet wordt dwarsgezet door de provincie.

We hebben in Rheden inmiddels een rijke ervaring met de machinaties en het geklooi van Gelderse bestuurders opgebouwd. Het wordt hoog tijd dat de Gelderse zonnekoningen stevig op hun politieke donder krijgen en dat hen ingepeperd wordt dat de provincie er voor de burgers is en niet andersom. Nog liever heb ik dat de provinciale bestuurslaag verdwijnt. En daar verandert de 60.000 euro die Rheden voor het verhogen van de uitkijktoren op de Emmapyramide krijgt niks aan.

Velp - vrijdagavond

De ondsergaande zon kleurt de hemel boven Velp (vrijdagavond 16 juli 2010)

Klik op de afbeelding om te vergroten

Park Rosendael - Na de storm

'n Paar foto's van de schade die de storm van 14 juli op park Rosendael aanrichtte.

Klik op 'n afbeelding om te vergroten.

Oorlog

Het is onderzocht en bewezen: ook apen voeren oorlog. In de strijd worden de mannetjes van de verliezende stam afgemaakt en de jongen opgevreten. De vrouwtjes worden als oorlogsbuit meegevoerd. De mens is dus niet het enige zoogdier dat zijn soortgenoten afslacht. Het zit in onze genen, we kunnen niet anders. Bij apen gaat het om een groter territorium waardoor de kans op voldoende voedsel toeneemt. Voedsel en water heeft de mens ook nodig maar het gaat om meer. Het gaat om comfort, om levensstandaard, om aanzien, om macht!

Oorlogen zijn er sinds het begin van de mensheid. De oorlogen en de strijd die wij vrijwel dagelijks op de voorpagina’s aantreffen wortelen soms in duizenden jaren geschiedenis. Terug te voeren op de luimen van farao’s, Romeinse keizers, middeleeuwse koningen, pausen en charismatische leiders van allerlei pluimage. Hun gedrag en hun beslissingen bepalen nog steeds de loop van de menselijke geschiedenis. Hoe zou onze wereld eruit zien als het Joodse volk niet uit Egypte was verdreven of als Jeruzalem niet door de Romeinen was verwoest? Zouden we dan geen Christendom, geen Islam, geen Tweede Wereldoorlog hebben gehad? Zouden we dan met Ra, Jupiter of veelarmige hindoe-goden zitten opgescheept? Het heeft niet veel zin om daarover te speculeren, we kunnen de geschiedenis toch niet veranderen. Intrigerend is het wel.

Strijd om macht en eer speelt zich af op elke denkbare schaal. Iedere groep, groot of klein, verdedigt zijn territorium en probeert die, als het even kan, verder uit te breiden. Het gaat erom wie op de top van de apenrots mag zitten. En als we dat niet bereiken dan proberen we er in ieder geval dicht bij te komen. Onze taal heeft zich daar ook op aangepast. We hebben niet voor niets de vergrotende en overtreffende trap. Het gaat om goed, beter, best.

Op dit moment zijn 16 miljoen Nederlanders in de ban van de strijd om de voetbalmacht. Ik ook. En dat veroorzaakt stress. De uitschakeling van Duitsland door Spanje nam al wat van die spanning weg. We kunnen weliswaar geen wraak meer nemen voor 1974 maar een eventuele nederlaag zou een nieuw nationaal voetbaltrauma veroorzaken. En we staan in ieder geval een treetje hoger op de voetballadder. Verliezen van de Spanjaarden is erg maar niet zo erg als verliezen van Duitsland. En de Tachtigjarige Oorlog ligt alweer vier eeuwen achter ons. Trouwens, die hebben we onder aanvoering van Oranje toch maar mooi gewonnen en de Zeven Provinciën ontplooiden zich in die periode tot wereldmacht.

Ik schrijf dit stukje op zondagmorgen. Vanavond de finale. De spanningsmeter loopt alweer op. Een zekere octopus Paul, achtarmige mosselwichelaar in Duitse dienst, voorspelt winst voor Spanje. Laat ‘m zijn snavel houden. Gelukkig kozen zowel Gelderse ganzen als mijn honden voor Oranje. En die hebben toch echt meer verstand van voetbal dan die inktkoelie.

De Spaanse armada strandt in Johannesburg. De Twaalf Provinciën winnen deze oorlog. Oranje grijpt opnieuw de macht. Het zit immers in onze genen.

Kom op Dirk, pof ‘m d’r in! Goooooooooooal!

Vertrouwen gevraagd voor de Traverse

Door: Adriaan Dolk

Op de info-avond van de Provincie op 17 juni over de Traverse vroeg gedeputeerde Van Haaren (CDA) vertrouwen van de inwoners van Dieren dat het project deskundig zou worden geleid. En dat leiden zou zij dan doen. Wij kennen haar nog van het project Hart van Dieren; het Lysias rapport liet geen spaan heel van de stuurgroep waar zij leiding aan gaf. Maar zij - de provincie - herkende zich niet in de conclusies van dit rapport dus dat was weer een probleempje minder. Een nuttig leermomentje voor mevrouw Van Haaren dat de burger alles bij elkaar zo’n slordige 20 miljoen euro heeft gekost.

Opgeruimd herhaalde de gedeputeerde haar mantra dat het budget maatgevend is voor het project; daar viel in ieder geval niet aan te tornen. Wethouder König (D66) van de gemeente Rheden schaarde zich met vertederende onschuld achter haar woorden en prees wat ongemakkelijk de hechte samenwerking van provincie en gemeente tijdens de voorbereiding van het project. Een nieuwe veelbelovende start om de verkeerssituatie in Dieren te verbeteren ligt voor ons. De gedachte aan een mannetjesspin die wordt opgevreten door zijn vrouwtje na de paringsdaad lag toen wel erg voor de hand.

Hoe ik over dat budget denk heeft u al eerder kunnen lezen. (Goed Rentmeesterschap) In mijn ogen is het een complete afgang van de provinciale bestuurders als zij een moeizaam compromis - met de inwoners van Dieren bereikt na vele jaren van spanningen tussen burgerij en lokale politiek - weer om zeep helpen voor een paar luttele miljoenen. Voor uw goede begrip van het woord luttel: de provincie heeft op z’n minst 4000 miljoen euro gemeenschapsgeld op de bank staan, onderhevig aan een op termijn onherroepelijke waardedaling.

Zoals te verwachten kwam die avond de Milieu Effect Rapportage (MER) aan de orde die voor het project Traverse zal worden gemaakt. Zo’n MER rapporteert de milieueffecten van de Traverse op de omgeving van het project en die omgeving dient daarom nadrukkelijk in het onderzoek te worden betrokken. Een verkeerscirculatieplan (VCP) voor Dieren in overeenstemming met het uit te voeren alternatief van de Traverse is dan ook noodzakelijk voor een betrouwbaar onderzoek.

Maar onze nieuwe wethouder reageerde nogal afwijzend op zo’n VCP en zegde niets toe. De gedeputeerde vond dat de omgeving van de Traverse buiten het plangebied ligt van de provincie en dus niet op het bordje van de provincie thuishoort. Deze standpunten zijn hard aan revisie toe als je de Traverse inderdaad naar behoren wilt aanpakken. Beter geen project dan een halfbakken project.

Enfin, een herkansing voor de gedeputeerde Van Haaren en een schone taak voor onze nieuwe wethouder König om het samen eens anders te gaan doen dan de inwoners van Dieren gewend zijn. Vertrouwen moet je tenslotte eerst verdienen.

Adriaan Dolk, Dieren

Revisie

Zodra er bestuurszetels vrijkomen raken politici verblind. Het pluche scheurt politieke overtuigingen aan flarden. Het gaat dan om de baantjes en de status die een ambt als wethouder, gedeputeerde, staatssecretaris of minister geeft. Een politieke overtuiging is aardig maar een politieke carrière is veel mooier. Jammer genoeg is de politiek vergeven van zulke figuren. Mensen die vooral een carrière op het netvlies hebben. Voor wie het gaat om persoonlijke ambitie waarbij de politieke boodschap slechts verpakking is. In Den Haag dreigt opnieuw zo’n scenario. Politici die elkaar vóór de verkiezingen bijkans afmaakten kruipen weer gezellig bij elkaar voor een stoelendans om de macht. En achter hen staan de kandidaten die het bij de verkiezingen niet gered hebben te trappelen om de vrijkomende Kamerzetels te bezetten.

Misschien oordeel ik te hard. Er zijn best mensen wier ambitie gedreven wordt door politieke overtuiging en het publieke belang. En in het bedrijfsleven speelt persoonlijke ambitie ook een grote rol. Daar wordt het juist gestimuleerd. Maar als die ambitie niet meer met het bedrijfsbelang spoort of als er grove fouten worden gemaakt dan is het snel afgelopen met de carrière. In de politiek gelden andere wetten. Op een enkele uitzondering na blijven politici gewoon zitten tot de volgende verkiezingen.

De politiek gaat opnieuw met mijn stem aan de haal en gebruikt die op een manier die ik niet wil. Ik drijf steeds verder weg van de politieke haantjes en hennetjes. Waarschijnlijk gaat mijn stem de volgende keer daarom óók naar een protestpartij. Ik zeg óók omdat velen net als ik langzamerhand doodmoe worden van die coalitie-spelletjes. De kiezer heeft niets meer te vertellen en kijkt knarsetandend toe hoe de handel in gebroken beloften verloopt.

Ons democratisch systeem is toe aan een opknapbeurt. De kiezer moet meer invloed krijgen. Anders loopt het systeem vast. Dat besef dringt echter nauwelijks door en ik zie voorlopig alleen maar tegengestelde bewegingen. D66, juist opgericht om verkalking van het systeem tegen te gaan, krabbelt terug en heeft de strijd voor referenda en gekozen ambtsdragers op een laag pitje gezet. Er zijn ook mensen die de politiek overzichtelijker willen maken door invoering van een districtenstelsel naar Brits model. Maar zo’n systeem geeft geen eerlijke afspiegeling van de wil van de bevolking. De meeste Britten willen er trouwens maar wat graag van af.

Er zijn mogelijkheden genoeg voor een democratische oppepper. Het referendum en de gekozen ambtsdrager zouden al stappen in de goede richting zijn. Of we gaan iedere twee jaar de helft van de kamer, staten of raad vervangen. Dat houdt partijen beter bij de standpunten waarmee zij ons vóór de verkiezingen naar zich toe gelokt hebben. Je zou ook kunnen kijken naar een kiessysteem waarin meer stemmen worden uitgebracht. Bijvoorbeeld een tweede stem die de voorkeur voor coalitievorming met een andere partij aangeeft. En het Duitse systeem, een mix van districtenstelsel en evenredige vertegenwoordiging, heeft ook aantrekkelijke kanten.

Dat er iets moet gebeuren staat voor mij vast. Maar ik heb er een hard hoofd in. Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest. Dat geldt voor de meesten van ons. Ook voor politici.

Goed rentmeesterschap (2)

Door: Adriaan Dolk

“We gaan behoedzaam om met ons geld.” Gedeputeerde Peters (CDA) van de provincie Gelderland kan het niet genoeg herhalen; we gaan ons geld niet oppotten en ook niet verjubelen. In de Volkskrant van 22 juni legt hij het nog eens een keer uit. Eenzelfde bericht staat op de website van de provincie onder zijn naam en ook in de Gelderlander van 27 mei konden wij zijn boodschap lezen.

Wat zegt hij eigenlijk?

Weliswaar heeft de provincie volgens Peters miljarden belastinggeld op de bank staan, maar dat betekent niet dat de provincie niet moet bezuinigen. De werkelijkheid is volgens Peters veel genuanceerder en haalt ook de term ‘oppotten’ onderuit.

Peters onderscheidt twee lopende discussies die naar zijn mening met elkaar worden verward. Ten eerste een landelijke discussie over het nut van provincies en ten tweede een discussie over het vermogen van de provincie Gelderland.

Driekwart van zijn verhaal reserveert hij voor de eerste discussie en hij legt uit dat Rijk en gemeenten van mening zijn dat de provincie zich dient te beperken tot de taken die wettelijk aan de provincie zijn toegewezen. Als de provincie dat voortaan doet (en daar heeft de provincie zich inmiddels bij neergelegd) kan de provincie Gelderland toe met 58 miljoen euro per jaar minder uit Den Haag. Helemaal geen discussie over het nut van een provincie; het Rijk stelt gewoon orde op zaken en zegt: jullie bemoeien je met allerlei onderwerpen waar je niets mee te maken hebt en die ons nog geld kosten ook.

Peters zegt daar over: “de afgelopen jaren is de provincie ingesprongen wanneer gemeenten het zelf niet voor elkaar kregen” en verwijst vervolgens naar het daklozenproject van de provincie.

In het boekje “Het opgeblazen bestuur, een kritische kijk op de provincie” van Klaartje Peters (Boom 2007) – geen familie neem ik aan - geeft de auteur een volkomen andere lezing. In deze publicatie wordt uiteengezet dat lijsttrekker Esmeijer - ook CDA - in 2003 campagne voerde met de slagzin: “Over vier jaar geen dak- en thuislozen meer in Gelderland”. Esmeijer gaat enthousiast aan de slag vanaf het moment dat hij als gedeputeerde wordt geïnstalleerd. Drie jaar later wordt in een tussenrapportage geconstateerd dat het aantal daklozen in de steden toeneemt terwijl de provincie doorgaat 950.000 euro te besteden in allerlei daklozenprojecten.

Dus niks inspringen als de gemeenten het zelf niet voor elkaar krijgen, zoals gedeputeerde Peters ons zo graag doet geloven maar met de geldbuidel rammelen en zo proberen meer invloed te verwerven.

Het onderzoeksbureau Radar schetst in die dagen in opdracht van de minister van BZK een beeld dat een ‘steeds actievere provincie’ een ‘sterkere rol’ voor zichzelf ziet in het sociale domein.

We gaan behoedzaam om met ons geld? Ging de provincie met de heer Peters aan het financiële roer behoedzaam om met “ons geld” ? De fractievoorzitter van het CDA (alweer) in Provinciale Staten dacht er in 2008 anders over. “Geld gaat op aan papier en salarissen” zegt hij in een CDA nieuwsbrief, 2 miljoen euro voor het tegengaan van verrommeling en 1 miljoen euro voor integratie. En dit is geen incident; wel dikke rapporten maar geen resultaten.

Ook de recente berichtgeving over de claim van 30 miljoen euro bij de provincie door ‘de vrienden van Vitesse’ voegt niet bepaald iets toe aan het beeld van zorgvuldig bestuur dat Peters met zijn artikel probeert te vestigen.

De tweede discussie die Peters noemt gaat dan over de grootte van het vermogen van de provincie. Hij spreekt over het: ‘relatief grote vermogen’ van de provincie. Let wel, we hebben het over totaal zo’n 9 miljard euro gemeenschapsgeld. Uiteindelijk is natuurlijk alles relatief, maar je moet maar durven bij zo’n bedrag.

Peters wil het rendement op dit vermogen gebruiken voor investeringen, maar het vermogen zelf in stand houden door het op een bank te laten staan. Ik heb een vorige maal al uiteengezet waarom ik dit een onzalige en onbegrijpelijke gedachte vind.
Goed rentmeesterschap, 9 juni 2010)

Als het vermogen wordt ingezet om de kerntaken van de provincie uit te voeren is er wat mij betreft geen sprake van verjubelen, maar als het op de bank blijft staan, zoals de heer Peters bepleit, blijf ik de voorkeur geven aan de term oppotten. En geld op een bank laten staan is in de huidige tijd een uiterst hachelijke aangelegenheid, zeker als het gaat over gemeenschapsgeld.

Met zijn verhaal over behoedzaam omgaan met “ons geld” tracht de heer Peters de burger zand in de ogen te strooien. Twee discussies die met elkaar verward zouden zijn en daardoor zou alles veel genuanceerder liggen. Een discussie over het nut van de provincie komt in zijn artikel niet aan de orde. In zijn ijver uit te leggen waarom de provincie zich met zaken bemoeit waar deze niet verantwoordelijk voor is laat hij zich daarentegen kennen als een bestuurder die niet aarzelt de feiten geweld aan te doen en hij rekent daarbij op het korte termijngeheugen van zijn kiezers.

Niet alleen zijn rentmeesterschap is kwestieus; ook de rentmeester zelf roept inmiddels vraagtekens op.

Adriaan Dolk , Dieren

Naoberschap

Arnhem worstelt met het Nationaal Historisch Museum. Of beter gezegd, Arnhem helpt de tegenstanders die het niet zien zitten dat het Nationaal Historisch Museum in Arnhem wordt gevestigd. Eerder haalden de Ernemmers het plan al bijna onderuit door een voorstel om het museum in het centrum van de stad te vestigen en niet bij het Openluchtmuseum. Dat laatste was juist een belangrijk argument om het museum aan Arnhem te gunnen. Nu staat het museum weer op de tocht omdat volgens een rapport een ondergrondse parkeervoorziening 60 miljoen euro gaat kosten. De rivalen van Arnhem zien hun kans schoon om opnieuw in de aanval te gaan. Zij kunnen rekenen op aanzienlijke steun in de Tweede Kamer. Nu krijgt Arnhem een laatste kans. Binnen enkele maanden moet de tweemans-directie van het museum in oprichting aantonen dat een NHM, een Nationaal Historisch Museum, naast het Openluchtmuseum financieel haalbaar is.

De rijksoverheid heeft 50 miljoen euro voor het museum uitgetrokken. De meerkosten moeten ergens anders vandaan komen. Ik geef Arnhem weinig kans. Het is trouwens de vraag of de directeuren, Erik Schilp en Valentijn Byvanck, zelf wel zulke voorstanders van de geplande locatie bij het Arnhemse Openluchtmuseum zijn. Het lijkt er sterk op dat zij de zaak op z’n beloop laten. Ze zijn in ieder geval niet te betrappen op een stevige voorkeur voor Arnhem. De heren lijken nogal georiënteerd op de Randstad. Als ik de website van het NHM bekijk dan zie ik dat er in Amsterdam tentoonstellingen worden georganiseerd in samenwerking met de Nieuwe Kerk en het Amsterdams Historisch Museum. Arnhem blijft opvallend buiten beeld. Ik denk dat ze het niet zo erg zouden vinden als het museum alsnog in Amsterdam of Den Haag zou verrijzen. Het zou me dan ook niet verbazen als Arnhem gepiepeld wordt.

Moeten onze Arnhemse buren daar nu rouwig om zijn? Het lijkt me niet. Het Stationskwartier, voetbalclub Vitesse en Rijnboog hebben de stad al vele miljoenen gekost. Arnhem kan zich geen nieuw financieel echec veroorloven.

Een raadslid uit Ede stelt voor om het NHM in Ede te vestigen. Waarom zouden wij Rheden dan niet in de strijd werpen? Ik pleit al jaren voor Riviersteen als vestigingsplaats voor het NHM. Het terrein ligt op een prachtige plek in de uiterwaarden aan de IJssel. Kan het nog Hollandser? De infrastructuur is al aanwezig. Riviersteen is uitstekend bereikbaar via de A348 en de afslag ligt er al. Daar kan een prachtig museum worden gebouwd, compleet met uitgebreide parkeervoorzieningen. Dat zal inclusief de aankoop van de grond echt niet meer dan 50 miljoen euro hoeven te kosten. Eindelijk een project dat betaalbaar is en waarvan je niet meteen hoeft te vrezen voor gigantische kostenoverschrijdingen. De Arnhemse bossen blijven gespaard en de verkeersdruk in Arnhem-Noord wordt ontzien. En er zijn creatieve oplossingen mogelijk waarbij de eigenaar van het terrein ook aan zijn trekken komt.

Laten de Stadsregio, de provincie Gelderland, Arnhem en Rheden elkaar de helpende hand toesteken. Dan kunnen ze aantonen dat samenwerking tussen overheden best wel mogelijk is. Nodig alvast eens wat Haagse politici uit voor een kijkje op Riviersteen.

Nee heb je! Ja kun je krijgen!

Naschrift Theo: Zie ook mijn eerdere pleidooien Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen (2) van december 2008.
en de eerste posting Nationaal Historisch Museum naar Riviersteen van 3 juni 2007.

Ter oriëntatie: Ligging Riviersteen (rechts) tov Openluchtmuseum (linksboven)

Klik op een van de afbeeldingen om te vergroten



Ligging Riviersteen - tussen IJssel en A348