Innoforte ... nog even dit

Nog 'n paar kruimels. Ik ben een volslagen leek op het gebied van boekhouden. Maar als mij enkele verschillen in de jaarverslagen opvallen dan mag je van de accountant verwachten dat hem dit ook opvalt. Misschien is dat ook wel zo maar zijn ze niet belangrijk genoeg om te vermelden. Ik vond van wel.

Bestuurders HWZV
In het jaarverslag 2003 van HWZV ((Lorentzhuis) staat “De bezoldiging van de leden van het bestuur, bedraagt over 2003 nihil.”
In het jaarverslag 2004 wordt de bezoldiging van 2003 echter wel vermeld. Ook voor de bestuurders van HWZV. Foutje blijkbaar. Daarom onderstaand nog maar eens.



Eigen vermogen 2003-2004
Volgens het jaarverslag van 2003 van HWZV eindigt het jaar met een eigen vermogen van 1.064.473 euro. Voor SZW bedraagt het eigen vermogen 554.460 euro. Dus per 31 december 2003 bedraagt het gezamenlijke eigen vermogen 1.618.933 euro.
Volgens het jaarverslag 2004 start Innoforte op 1 januari echter met een eigen vermogen van 1.408.933 euro. Dat scheelt 210.000 euro.
Precies het bedrag dat HWZV in 2003 via de post “Reserve kwaliteitsverbetering” aan het eigen vermogen had toegevoegd. Waar is dat bedrag in 2004 gebleven? Was dat een spookboeking?

Restschuld.
Naast bovenstaande afwijkingen begreep ik ook niet goed hoe werd omgegaan met de post langlopende schulden. Ik moest er een paar keer doorheen voordat ik het doorhad. De aflossingsverplichting voor het jaar volgend op het boekjaar wordt van de langlopende schulden afgetrokken. Deze aflossingverplichting krijgt de kwalificatie “kortlopend deel van langlopende schuld”. Daarmee zijn ze geen onderdeel meer van de langlopende schuld.
Voor de duidelijkheid daarom onderstaand de restschuld per 31 december van het lopende boekjaar. Dat zijn dus de langlopende schulden inclusief de aflossingsverplichting voor het komende jaar. Gewoon het bedrag aan leningen en hypotheken dat per 31 december van dat jaar nog openstaat.

Innoforte en de grenzen aan de groei

Alle zorginstellingen moeten zich aanpassen aan veranderende omstandigheden. Nu kun je zeggen: waar gehakt wordt vallen spaanders. Maar het gaat in de kern wel om mensen. En of dat er nu één is of tientallen maakt dan niet zoveel uit.

De (humanistische) levensbeschouwelijke visie van HWZV en de zakelijke op groei en uitbreiding gerichte filosofie van SZW/Innoforte gingen niet goed samen.

Na de fusie konden kritische medewerkers van het Lorentzhuis vertrekken en de huurbaas/huismeester functie voor Broeckerhave paste ook niet in de core-business.
Wat overblijft zijn de grond en gebouwen van het Lorentzhuis. Deze zijn dus in feite om niet gekregen.

De afstand tussen levensbeschouwing en een puur zakelijke benadering speelde ook mee bij het afbreken van de gesprekken met Vreedenhoff.

Regina Pacis haakte ook af. Het is opmerkelijk dat Regina Pacis vervolgens wel in zee ging met Attent wwz terwijl Attent ook niet opereert vanuit een levensbeschouwelijke achtergrond. Heeft Attent meer begrip getoond voor de achtergrond van Regina Pacis en is ze hier met garanties aan Regina Pacis tegemoet gekomen? Attent wwz is inmiddels wel drie keer zo groot als Innoforte.

Daar komen de conflicten rond de Casa Intermezzo nog bij.
De bezwaren van de Ulenpas werden met behulp van de gemeente terzijde geschoven. De Ulenspas speelt het nu niet hoog op maar er ligt nog steeds een uitspraak van de rechter over zaak.

En waarom besloot Insula Dei naar de rechter te stappen? Hoe komt het dat er geen gesprek met Innforte meer mogelijk was? Enkele weken geleden kondigde Innoforte nog aan in hoger beroep te gaan. Dat zou in juli dienen. Niets meer van gehoord of gezien. Kunnen Insula Deï en Innoforte nu soms wel om tafel en zijn ze tot een vergelijk gekomen? Prima hoor. Maar is daar eerst publiciteit voor nodig?

Innoforte heeft met haar bouwprogramma de komende jaren nog genoeg te doen. Maar de schaalvergroting in de zorg gaat intussen ook door. De zorginstellingen uit de regio zoeken elkaar op en fuseren verder. Alleen: Innoforte lijkt nu wel buitenspel te staan. Tja, in het verleden ligt de toekomst.

Verdere schaalvergroting waarbij Innoforte aan het roer staat lijkt uitgesloten. Innoforte zal waarschijnlijk alleen nog autonoom kunnen groeien.

Blijkbaar zijn de grenzen van de groei bereikt.

Voorlopig kan de leiding van Innforte haar ei nog kwijt in de vervanging van de woon/zorg-complexen en het bedenken van nieuwe zorgconcepten.
Hopelijk met veel begrip voor allen die daardoor geraakt worden. Dat geeft uiteindelijk de beste garantie voor succes.

Innoforte en de salarissen van het Personeel

Ter afsluting van de beloningsberichten kijken we ook even naar de salarissen van het personeel. In de jaarverslagen staan alleen totalen vermeld. Daardoor kan ik alleen gemiddelden bepalen. Dat geeft natuurlijk geen zuiver beeld van de salarissen op de werkvloer.

Onderstaand het jaarbedrag voor de salarissen, de sociale lasten, pensioenpremies en de salarissen inclusief deze twee laatste componenten.

Klik om te vergroten.

In 2004 startte Innoforte met 232,5 fultime banen (fte) en werd een sprong gemaakt naar 260,5 fulltime banen (+12%) oplopend naar 273,5 banen (2005) en 280 banen in 2006. In 2005 waren er 450 personeelsleden en 200 vrijwilligers. Of ook vakantiekrachten en stagiairs, leerlingen in de totale personeelstellling zijn meegenomen weet ik niet

Dan naar de gemiddelden. De berekening betreft het totale personeelsbestand, inclusief directie en management. Er zijn dus medewerkers die meer ontvangen maar er zijn ook mensen die minder in hun loonzakje vinden.

Bovendien zijn de gemiddelden bepaald aan de hand van het aantal voltijds-banen. Dus op individueel niveau kun je er niet veel mee. Het geeft alleen een indruk van de gemiddelde verdiensten.

Onderstaand het gemiddelde salaris inclusief de sociale lasten en de pensioen-premies. In de drie rechtse kolommen de procentuele afwijking van het gemiddelde salaris van dat jaar ten opzichte van respectievelijk 2003, 2004 en 2004. De totale stijging vanaf 2003 tot 2006 bedraagt 9%

Klik om afbeelding te vergroten.

Onderstaand het gemiddelde salaris exclusief de sociale lasten en exclusief de pensioenpremies. Van 2003 naar 2004 is er een daling. De totale stijging vanaf 2003 tot 2006 bedraagt 9,23%

Klik om afbeelding te vergroten.

Grafiek: het gemiddelde salaris inclusief en exclusief sociale lasten en pensioenpremies.
Klik om afbeelding te vergroten.

Innoforte en de zilverlingen: Raad van Bestuur

Even in de herhaling.
Innoforte wordt geleid door de Raad van Bestuur die uit één persoon (E.Cools) bestaat en die wordt gecontroleerd en beoordeeld door de Raad van Toezicht.
In 2005 werkten er zo'n 450 personeelsleden en waren er ongeveer 200 vrijwilligers actief. In 2004 waren er 232 fultime banen (fte). In 2006 was dat opgelopen tot 280 fte.

De beloningscijfers van de bestuurder verschijnen vanaf 2003 in het jaarverslag. Qua beloning deed bestuurder Ed Cools het niet slecht.

Tussen 2003 en 2006 neemt zijn salaris toe van € 100.160,- in 2003 tot
€ 131.540,- in 2006, een toename van 31% in vier jaar.

Daarnaast krijgt hij jaarlijks een bonus van € 10.000,-

Het bruto inkomen (incl. sociale lasten, pensioen e.d.) neemt in deze periode toe van € 115.133,- tot € 159.944,- Een toename van 39% in vier jaar.

In het jaarverslag van 2003 wordt overigens ook het bruto inkomen van 2002 genoemd. Dat bedraagt € 105.028,- Dan spreken we dus over een toename van 52% in vijf jaar.

In onderstaande tabel de beloning voor de bestuurder in de jaren 2002-2006 voorzover vermeld in de jaarverslagen.

De jaarverslagen van 2004 en 2005 geven verschillende vermeldingen over de werkgeversbijdrage voor de pensioenvoorziening.

Klik om te vergroten.

In onderstaande grafiek het totale bruto inkomen vanaf 2002 tot en met 2006 (inkomen 2004 op basis van jaarverslag 2004)

Klik om te vergroten.

In onderstaandr grafiek het totale bruto inkomen vanaf 2002 tot en met 2006 (inkomen 2004 op basis van jaarverslag 2005)

Klik om te vergroten.

In onderstaande grafiek het het bruto salaris, bruto salaris inclusief bonus en het bruto inkomen over de jaren 2003-2006. (bruto inkomen 2004 op basis van jaarverslag 2005)

Klik om te vergroten.

Ter vergelijking heb ik ook de beloning (in 2006) van de dagelijkse leiding van Vreedenhoff, Insula Deï, Regina Pacis en Attent wwz opgezocht. Tussen haakjes het aantal fte (fultime banen) van de betrokken instelling.

Bij Vreedenhoff (129 fte) kreeg de directeur een bruto salaris van € 84.894,- (bruto inkomen € 102.174,-).

De directeur van Insula Deï (79 fte) ontving € 85.353,- (bruto inkomen € 98.081,-) over 11 maanden. Omgerekend naar een vol jaar is dat een bruto salaris van € 93.112,-en een bruto inkomen van € 106.997,-

De bestuurder van Regina Pacis (392 fte) ontving in 2006 een bruto salaris van € 158.542 en had een bruto inkomen van € 186.831, -

Bij Attent wwz (426 fte) waren in 2006 twee bestuurders actief die een bruto salaris hadden van respectievelijk € 104.908,- en € 108.375,- . Hun bruto inkomen bedroeg € 141.100,- cq € 143.070,-.

Ed Cools heeft volgens mij geen reden tot klagen. Het gaat hem financieel redelijk wel. Hangt natuurlijk ook af van de omvang en complexiteit van de organisatie.

Het lijkt erop dat de titel bestuurder een fors hogere beloning met zich brengt.
De directeuren van Vreedenhoff en Insula Deï hebben een lager salaris. Deze instellingen zijn overigens wel kleiner.

Het salaris van de directieleden van Innoforte wordt niet in de jaarverslagen vermeld. Kan hier dus niet worden weergegeven.

De bestuurder van Regina Pacis steekt er echter wel bovenuit. Maar ja, baas boven baas, Regina Pacis is ook 'n stukje groter.

Innoforte en de zilverlingen: Raad van Toezicht

In 2004 startte Innoforte met 232,5 fultime banen (fte). Dat liep op naar 280 fte in 2006. Er werken zo'n 450 personeelsleden en 200 vrijwilligers.
Of ook vakantiekrachten en stagiairs in de personeelstellling zijn meegenomen is mij niet bekend. Innoforte is dus een middelgrote organisatie verspreid over verschillende locaties in Velp.

Innoforte wordt geleid door de Raad van Bestuur die uit één persoon (E.Cools) bestaat en die wordt gecontroleerd en beoordeeld door de Raad van Toezicht die in 2006 zeven leden telde. Daarvan zijn vier leden (inclusief voorzitter van Dorp) afkomstig van SZW en twee leden van HWZV (waarvan Mw Willems vice-voorzitter is).

Bij de start van Innoforte bestond de Raad van Toezicht uit 14 leden, een samenvoeging van van de Raad van Toezicht van SZW en het bestuur van HWZV.

In 2004 werd afscheid genomen van enkele leden. Daar stond wat opvallends in.

In het jaarverslag van HWZV van 2003 stond namelijk letterlijk “De bezoldiging van de leden van het bestuur, bedraagt over 2003 nihil” terwijl in het jaarverslag van 2004 van Innoforte naast de bezoldiging van 2004 ook die van 2003 van de bestuurders van HWZV staat vermeld.

Rara, hoe kan dat? Foutje in het jaarverslag van HWZV?

Onderstaand de beloning van de 14 leden in de jaren 2003-2004. In 2004 ontvingen deze 14 leden van de Raad van Toezicht van Innoforte samen 21.300 euro.

Klik om te vergroten.

In 2005 was (na de fusie) de Raad van Toezicht van Innoforte teruggebracht tot 8 leden. Deze verdeelden onder zichzelf 28.500,- euro. Dus een grotere pot werd onder minder mensen verdeeld. Een jaar eerder was de bezoldiging voor de voorzitter al verdubbeld en nu nog maar een keer. De voorzitter zag zijn honorarium tussen 2003 en 2006 dus verviervoudigen: van 1500 euro in 2003 tot 6000 euro in 2006.
De oud-voorzitter van HWZV, nu vice-voorzitter van de raad, kwam er iets bekaaider vanaf. Zij zag haar bezoldiging slechts toenemen van 2375 euro naar 4500 euro.
Tja, verschil moet er zijn.

Klik om te vergroten

In onderstaande grafiek de ontwikkeling van de bezoldiging voor de leden die in 2006 zitting hadden in de raad. Niet slecht voor de zes (6) reguliere vergaderingen.

Klik om te vergroten.

Ter vergelijking heb ik ook even gekeken bij de Insula Deï, Regina Pacis, Vreedenhoff en Attent wwz. Tussen haakjes het aantal fte (fultime banen) van de betrokken instelling.

Bij Insula Dei (79 fte) ontvingen de leden van het toezichthoudende orgaan in 2006 géén bezoldiging.

Bij Vreedenhoff (129 fte) ontvingen deze bestuurders alleen een onkostenvergoeding van 250 euro.

Bij deze twee instellingen 'n erebaantje dus.

De voorzitter van de uit vier leden tellende Raad van Toezicht van Regina Pacis (392 fte) ontving € 3.000,- en de overige drie leden kregen ieder € 2000,-

De voorzitter van de uit zeven leden tellende Raad van Toezicht van Attent wwz (426 fte) ontving € 6.000,- en de overige zes leden kregen ieder € 3000,- . Van 2005 op 2006 waren de bezoldigingen bij Attent wwz overigens (net als een jaar eerder bij Innoforte) verdubbeld. Vergelijkbaar met Innoforte dus.

Innoforte en Regina Pacis

In het jaarverslag van 2005 van Innoforte wordt ook melding gemaakt van Regina Pacis. Deze instelling leek zich aan te willen sluiten bij de fusie tussen Vreedenhoff en Innoforte. Nadat deze fusie afketste hebben we niets meer over een samengaan met Regina Pacis vernomen.

Regina Pacis heeft haar heil inmiddels gezocht bij die andere grote Rhedense zorgaanbieder “Attent wonen, welzijn, zorg” in de Steeg. Per 1 januari 2007 is Regina Pacis gefuseerd met Attent wwz.

Jammer voor Ed c.s. Maar hoe zou dat nou komen? Eerst praten met Innoforte over een fusie en dan toch kiezen voor een ander?

Jammer genoeg ontbreekt het jaarverslag 2005 van Regina Pacis op de jaarverslagensite http://www.desan.nl/net/DoSearch/Search.aspx
Had misschien nog interessante informatie opgeleverd.

Uit de naam is al af te leiden dat Regina Pacis haar oorsprong vindt in het katholieke gedachtengoed. Waarschijnlijk heeft Regina Pacis zich, net als Vreedenhoff, afgevraagd of dat gedachtengoed nog wel enige waarde zou hebben bij een fusie met Innoforte. Regina Pacis koos in ieder geval eieren voor haar geld en zag het niet meer met Innoforte zitten.

De wraak van Innoforte zal zoet zijn.

Regina Pacis beschikt over een verpleeghuisunit in de Biesdel van Innoforte in Velp. Het jaarverslag 2006 van Regina Pacis meldt daarover dat voor deze unit een andere locatie moet worden gevonden omdat Innoforte de huurovereen-komst wenst op te zeggen. De reden daarvoor wordt niet vermeld.

Dat belooft nog wat als Regina Pacis later de Casa Intermezzo gaat betrekken.

Regina Pacis werkt intensief samen met Insula Deï met betrekking tot gezamenlijke nieuwbouw op het terrein van Insula Deï. Daarnaast heeft Regina Pacis uitstekende betrekkingen met tal van andere (ook zeer grote) zorginstellingen in de regio Arnhem.

Het ziet er somber uit voor de expansiedrift van Innoforte. De instellingen in de directe omgeving klonteren samen, groeien en worden almaar groter. En ze laten Innoforte tegenwoordig liever links liggen.

Hoe lang heeft Innoforte nog? Hoelang duurt het nog lang voordat Innoforte zelf de prooi wordt? Tja, het is eten of gegeten worden. Dat wordt een interessant proces. Vooral voor de poppetjes die nu aan de touwtjes trekken.

Innoforte en Vreedenhoff

In het jaarverslag van Vreedenhoff van 2004 worden nog voordelen van de fusie met Innoforte genoemd. Een groter “marktaandeel” in de zorgsector in groot Arnhem Noord, meer mogelijkheden voor in dienst nemen en houden van eigen specialisten, waardoor de dienstverlening aan bewoners en cliënten gedifferentieerder en beter verleend kan worden en meer mogelijkheden van doorstroming voor personeel. Vreedenhoff maakt zich wel zorgen over het kleiner dan beoogde aantal verpleeghuisplaatsen dat de fusie zou opleveren.

Ook de zeggenschap speelt een rol. De achterban van Vreedenhoff, de Centrale
Kerkenraad van de Hervormde Gemeente in Arnhem en de Kerkenraad van de Evangelisch Lutherse Kerk in Arnhem moeten hun vetorechten opgeven.
Daarvoor zou een bevredigende oplossing gevonden worden in de statuten van het fusiebedrijf.

Belangrijk punt voor Vreedenhoff en haar achterban was dat bij tot stand komen van een nieuwe fusieorganisatie de protestants-christelijke identiteit van Vreedenhoff gewaarborgd bleef. Hiertoe was een voorstel op hoofdlijnen gedaan. Een commissie geestelijke verzorging en zingeving, met een statutaire verankering, moest hierbij een centrale rol spelen.

En dan gaat het opeens mis.

Na de nodige discussies had de Raad van Toezicht van Innoforte ingestemd met een dergelijke commissie. In de gesprekken en ontwikkelingen die daarna volgden werd het steeds duidelijker dat niet eensluidend werd gedacht over belangrijke aspecten van de fusie.

Wie zou in die gesprekken een belangrijke rol hebben gespeeld? Alleen de Raden van Toezicht van beide instellingen? Interpretatieverschillen?.

Vreedenhoff gaf in december 2005 de pijp aan Maarten en trok zich terug. Verder gaan had geen zin meer.

Innoforte maakt in 2005 zelf ook melding van de mislukte besprekingen.
Het jaarverslag meldt daar onder andere over:
“Uiteindelijk hebben partijen van een fusie afgezien.Het verschil van inzicht over personen, identiteits- en andere zaken bleek eind 2005 te groot.” En “Voor Innoforte zelf biedt de ontstane situatie de gelegenheid om met alle beschikbare energie verder te werken aan de vele projecten die binnen de organisatie aan de orde zijn. Het verkrijgen van voldoende draagvlak hiervoor onder het personeel is een punt van aandacht.”

Dit past wel in het plaatje. Nadat er eerst overeenstemming leek te zijn bereikt over het zakelijk deel was nu de “zachte” macht aan de orde. De cultuur en hoe daarmee wordt omgegaan. Cultuur en de zachte aspecten daarvan kunnen een organisatie maken of breken.

Het bestuur van Vreedenhoff was alert en sterk genoeg en liet zich niet inpakken.

Het draagvlak onder het personeel waar Innoforte het over heeft bleek in het Lorentzhuis inderdaad een punt van aandacht. Misschien had Vreedenhoff met een schuin oog naar de gang van zaken in het Lorentzhuis gekeken en daaruit haar conclusies getrokken.

In ieder geval meldt Vreedenhoff in het jaarverslag van 2006 dat ze zich oriënteert op toekomstige samenwerking met Insula Dei. Inmiddels is de intentie tot mogelijke samenwerking uitgesproken.

Insula Deï??? De verhoudingen worden iets helderder. Ook interessant voor de context waarin latere ontwikkelingen zich afspelen. Biijvoorbeeld het conflict over de klimaatbeheersing in de Casa Intermezzo.

Innoforte en 1 augustus?

Heeft iemand informatie over de situatie in de Casa?
Het is 1 augustus maar nog niets gehoord.
Zij de aanpassingen in de Casa doorgevoerd?
Is Innoforte het eens geworden met Insula Deï?
Volgens de Gelderlander zou Innoforte in hoger beroep gaan.
Dat zou in juli behandeld worden.
Maar niks gehoord.

Rookgordijn?
=========================================================================
Nog even ter herinnering.

De voorzieningenrechter

5.1. beveelt Innoforte om vóór 1 augustus 2007


1. op basis van de offerte van Lammerink van 12 februari 2007 thermostaten en lexaankappen te installeren in de door Insula Dei gehuurde kamers,
2. voorzieningen te treffen waardoor een afdoende oplossing wordt gerealiseerd voor te hoge temperaturen in de gangen, voor de harde rukwinden die door de buitenluchtroosters naar binnen dringen en voor de geluidsoverlast die wordt veroorzaakt door het dichtslaan van de buitenluchtkleppen,

5.2. bepaalt dat Innoforte voor iedere dag dat zij in strijd handelt met het onder 5.1. bepaalde, aan Insula Dei een dwangsom verbeurt van € 3.000,-, tot een maximum van € 100.000,-,

5.3. veroordeelt Innoforte in de proceskosten, aan de zijde van Insula Dei tot op heden begroot op € 1.151,31,

5.4. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

5.5. wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. F.J. de Vries en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier V.R. Bouwmeister op 24 mei 2007.

Innoforte en Broeckerhave

In 2006 is onder het motto “De Agenda van de klant” de organisatiestructuur van Innoforte uitgewerkt en deze heeft per 1 januari 2007 zijn nieuwe vorm gekregen.

Het eerste punt op deze agenda is: “De klantbeleving is leidend”.

Innoforte liet zich niet erg overtuigen van de agenda van de klanten in Broeckerhave. De eigen agenda lijkt meer leiding te bieden.

AZL Vastgoed uit Limburg is eigenaar van het complex Broeckerhave. Innoforte beheert Broeckerhave, int de huur en beidt zorgarrangementen aan de bewoners van Broeckerhave.

In 2004 waren er gesprekken over een nieuwe aanpak voor de 200 woningen van Broeckerhave. In 2005 werden met AZL besprekingen gevoerd over wozoco- en wibo-woningen en een dienstencentrum. Het lukte allemaal niet zo best.

In het jaarverslag 2006 wordt gerept over problemen van bewoners met de dienstverlening en de positie van de huurderscommissie. Blijkbaar zijn de bewoners van Broeckerhave te assertief naar de zin van het bestuur van Innoforte. De bewoners zijn onafhankelijk en niet van zins om zich alles te laten gezeggen.

Die oppositie is te sterk en dus is er binnen Innoforte geen toekomst voor Broeckerhave. Innoforte is in 2006 met AZL in gesprek om de huurcontracten weer via AZL te laten lopen. AZL was ook niet zo happig om snel tot zaken te komen. In het jaarverslag 2006 wordt toegegeven dat het optreden van Innoforte zelf niet altijd gelukkig was. Deze laatste zin dekt natuurlijk een hele lading.

Bewoners van Broeckerhave klagen sinds de fusie over Innoforte. De sfeer is er verslechterd en Innoforte voert veranderingen door die niet alom gewaardeerd worden.

Zo is de slaapwacht afgeschaft. Bewoners kunnen zich nu abonneren op het alarmeringsysteem. Kost wel wat extra natuurlijk. Te betalen door de bewoners. En als ze dat niet willen? Dan maar niet!

In het gesprek dat ik eerder met Ed Cools had zei hij dat men per 1 juli de huurovereenkomsten weer via AZL zou willen laten lopen. Ik weet niet of dat gelukt is. Indien bewoners van Broeckerhave dat willen dan kunnen ze zorg van Innoforte afnemen via Zorg-aan-huis. Net als u en ik dat kunnen doen.

Hoezo “De Agenda van de Klant”?
De agenda van deze klant past in ieder geval niet zo goed bij “De Agenda van Innoforte”.

Grotere letter.

Ik begin oud te worden. Toch maar een iets grotere letter gekozen. Wilde een reactie geven maar moest zoeken naar de goede link.Kon het zelf bijna niet meer lezen.

Innoforte en de organisatie(cultuur)

De marktwerking van de opeenvolgende kabinetten Lubbers, Kok en Balkenende laat zich gelden in de zorg. Zorginstellingen moeten hun eigen markt(aandeel) bevechten. Daar is Innoforte dan ook nadrukkelijk mee bezig. Het gaat in de jaarverslagen over vernieuwing, bouwen, schaalvergroting en handhaven in een veranderende omgeving.

De organisatie van Innoforte is ingericht volgens het Health Care Governance Model dat begin deze eeuw voor zorginstellingen is opgezet. Dit model geeft regels voor het bestuur van zorgorganisaties (ziekenhuizen, verzorgings- en verpleeghuizen etc.).

In het Health Care Governance Model wordt de analogie gezicht met commerciële bedrijven die worden geleid door een Raad van Bestuur en een Raad van Commissarissen. Bij zorginstellingen kennen we nu een Raad van Bestuur en een Raad van Toezicht. De leden van de Raad van Toezicht zijn dus de “commissarissen” van de zorginstelling. Er zijn wel belangrijke verschillen. Een zorginstelling wordt voor het grootste deel gefinancierd uit publieke middelen. Er zijn ook geen aandeelhouders. Daarbij rijzen ook vragen als : wie controleert de Raad van Toezicht? Wie benoemt de leden van de Raad van Toezicht ? enz.

Innoforte ligt niet (meer?) zo best bij collega-zorginstellingen en raakt langzamerhand steeds verder geïsoleerd. Fusie-gesprekken met verschillende instellingen liepen op niets uit en Innoforte ligt in de clinch met Insula Deï over de Casa Intermezzo.

De fusie met Lorentzhuis/Broeckerhave (HWZV) in 2004 is slecht verlopen. Het personeel van het Lorentzhuis is onder het juk van Ed Cools c.s. doorgegaan en Broeckerhave is/wordt afgevoerd.

Over de relatie van Innoforte met Broeckerhave, Vreedenhoff en Regina Pacis maak ik nog enkele aparte berichten.

Innoforte moet het dus voorlopig op eigen kracht doen.

In 2004 werd de organisatie gestructureerd volgens een regiomodel. Er werden twee regios ingericht met elk een directeur aan het hoofd.
Per 1 januari 2007 is onder het motto “De Agenda van de klant” een nieuwe organisatiestructuur gevormd.

Onderstaand de organisatie volgens het jaarplan 2006 aangevuld met gegevens van de website van Innoforte en informatie van derden.
Als het niet klopt graag mailtjes of reacties op de weblog.


Klik om afbeelding te vergroten
Cultuuromslag
Belangrijke ontwikkelingen in het Lorentzhuis waren in 2006 de reorganisatie en vernieuwde personele inzet van leidinggevende (klopt dit enkelvoud?). Het doel van deze reorganisatie was het versterken van de leidinggevende structuur en het werken met een cultuuromslag. Met sommige van de veranderingen hebben de medewerkers grote moeite gehad.

Welke cultuuromslag hier wordt bedoeld en op welke wijze deze cultuuromslag aan de medewerkers is duidelijk gemaakt staat er niet bij. Het woord “omslag” rijmt overigens wel perfect op het woord “ontslag”. (ik kan het weer niet laten!)

Wat is dat eigenlijk, een nieuwe cultuur en een cultuuromslag? Of zijn het alleen maar frasen?
Voor de duidelijkheid. Deze vraag is niet uniek voor Innoforte.
De schaalvergroting heeft toegeslagen in de hele publieke sector. In de zorg, het onderwijs, welzijn, vervoer en politie. Overal wordt gedaan aan schaalvergroting inclusief de daarbij horende cultuuromslagen.
Innoforte is wel een sprekend voorbeeld van deze trend.

Meestal wordt de cultuuromslag verkocht onder de labels professionalisering en kwaliteits-verbetering. Professioneel werken houdt dan vooral in dat tijd gelijk is aan geld en dat er geen tijd verspild mag worden. Compassie, plezier in het werk, inleven in de cliënt, het voelen van emoties; het is allemaal not-done in professionaliseringsland. Geen wonder dat in de moderne maatschappij alleen oppervlakkige tv-emoties nog aanslaan die na een nachtje slapen alweer vergeten zijn.

De professional schakelt zijn gevoel uit.

En kwaliteit wordt meestal ingevuld met handboeken vol procedures. Als je de procedure maar volgt dan kan er niets gebeuren. Eigen inzicht en zelfstandigheid is uit den boze. Neem het handboek en alles wordt keurig afgewerkt volgens het voorgeschreven proces. Waarover het gaat en voor wie men het doet is niet zo belangrijk. Desnoods kunnen vakantiekrachten worden ingezet. Met een klein beetje begeleiding komen die er ook wel. En ze zijn nog goedkoop ook natuurlijk. Maar ja daar was het allemaal echt niet om begonnen, toch?

Zo krijgen we professionele kwalitatief hoogstaande zorg.

En de cliënt? Ach ja, de cliënt. Een professionele benaming voor “mens”. Mensen die hulp, ondersteuning en verzorging nodig hebben. Die worden ingebed in procedures. Hebben we toch nog het woord bed gebruikt.

Ik raad de leden van de Raad van Toezicht aan om eens wat onaangekondigde bezoekjes te brengen aan de werkvloer zodat uit de eerste en onvoorbereide hand kan worden vernomen hoe alle regels en kwaliteitseisen in de praktijk uitpakken en hoe het er in werkelijkheid aan toegaat. Als mevrouw Jansen problemen heeft met de stoelgang of als mijnheer Pietersen aan het vereenzamen is omdat hij kip nog kraai heeft.
Daar zijn vast ook mooie procedures voor.

Het is een schrale troost dat alle ontwikkelingen een slingerbeweging maken. Maar voordat de slinger terugbeweegt moet die eerst te ver zijn doorgeschoten. Dus nog even doorbijten. Voorlopig nog even professioneel en onpersoonlijk. Daarna gaan we professionaliteit weer verbinden met liefde voor je vak en de mensen waarvoor je het doet.

Dan passen wij (bestuurders, managers en adviseurs) de organisatie wel weer aan.
Wij moeten tenslotte ook brood op de plank. Liefst met wat extra beleg.

Zwembad Nieuwland: Brief Theo Kooijmans aan gemeenteraad

Op eerdere brieven en opmerkingen van mijn kant in de lokale en regionale pers over de sluiting van het zwembad Nieuwland in Dieren heeft de politiek niet gereageerd. Ik heb daarom rechtstreeks een brief aan de gemeenteraad geschreven waarin expliciet wordt gevraagd om een raadsonderzoek in te stellen naar de gang van zaken rond zwembad Nieuwland. Verder heb ik gevraagd om maatregelen tot herstel van een zwembadvoorziening in Dieren.
Kijken of het nu wel wordt opgepakt. Gert Meijboom schreef aan de minister, de gedeputeerde en de wethouder. Om het compleet te maken doe ik mijn brief (toch maar weer) naar de gemeenteraad.
Als er met deze brief en met de brief van Gert Meijboom niets wordt gedaan dan is het duidelijker dan ooit dat er iets grondig mis is in deze gemeente. Met de politiek en met de "gebruikers" van de politiek.


Velp, 28 juli 2007

Geachte leden van de raad van Gemeente Rheden,

In 2000 werd het zwembad Nieuwland in Dieren geprivatiseerd. De Sportaccommodatie Dieren kreeg voor € 0,45 (hfl 1,-) het zwembad in haar bezit. Daarnaast ontving de Sportaccommodatie een bedrag van € 408.402,20 (hfl 900.000.-) waarvan € 181.512,10 (hfl 400.000,-) voor achterstallig onderhoud en € 226.890,10 (hfl 500.000,-) voor een te verwachten exploitatietekort.
In ruil hiervoor verplichtte de Sportaccommodatie zich:
• om het zwembad tot 1 mei 2010 open te houden,
• een sporthal te realiseren en
• binnen één jaar te zorgen dat het zwembad weer aan de wettelijke eisen (o.a. millieu) zou voldoen.

Bij verkoop van de accommodatie (grond en gebouwen) heeft de gemeente het eerste recht van koop. Als de accommodatie vóór 1 mei 2010 wordt gesloten dan dient de Sportaccommodatie tevens een deel van de verstrekte bedragen aan de gemeente terug te betalen.

In 2005 ontstond een conflict tussen de Sportaccommodatie en de gemeente over veiligheidseisen. In de begeleidende discussies bleek onder andere dat de exploitatie van het zwembad moeizaam ging. Ook waren er spanningen over voorstellen die de Sportaccommodatie zou hebben gedaan voor nieuwbouw en uitbreiding van de sportaccommodatie.

Het conflict werd bijgelegd en de gemeente verstrekte een aanvullende exploitatiebijdrage van € 95.000,- en een hypothecaire lening van € 125.000,- voor een periode van vijf jaar tegen een rente van 2%. Bovendien werd de sportaccommodatie ontslagen van de plicht om een sporthal te bouwen.
Het totale door de gemeente verstrekte bedrag was daarmee opgelopen tot
€ 503.402,20 (hfl 1.109.352,-) plus de eerder vermelde hypothecaire lening.

Nu, in 2007, is het doek voor het zwembad alsnog gevallen. Per 1 juli 2007 is het zwembad gesloten. Volgens de eigenaren ligt de aanleiding onder andere in milieu-eisen waaraan zij niet konden voldoen. Dat roept de vraag op wat er met de plicht om te voldoen aan de milieu-eisen uit het oorspronkelijke contract is gebeurd.

De gemeente is nu met de eigenaren in onderhandeling over terugkoop. Om op redelijk korte termijn het zwembad te renoveren en opnieuw open te stellen zou terugkoop een overweging kunnen zijn.
Bij het afsluiten van het contract is daarvoor geen limietbedrag afgesproken. Het bedrag zal waarschijnlijk boven de € 0,45 (hfl 1,-) liggen waarvoor de Sportaccommodatie destijds eigenaar van het onroerend goed werd. Als de gemeente de accommodatie terugkoopt dan dreigt zij dus (opnieuw) een forse financiële aderlating te ondergaan. Als de gemeente de accommodatie niet terugkoopt dan kunnen de eigenaren grond en gebouwen verkopen aan de hoogst biedende.
Hiermee lijken de eigenaren de sterkste troeven in handen te hebben en zo een fors financieel voordeel overhouden aan de sportaccommodatie.

In een paginagrote publicatie in de lokale pers hebben de Sportaccommodatie en de eigenaren hun beklag geuit over de bureaucratie en een gebrek aan medewerking van de overheid voor realisatie van hun plannen. De visie van de lokale en regionale overheid komt daarin niet aan bod. Inwoners van deze gemeente dreigen daarmee een eenzijdig beeld te krijgen over alle ontwikkelingen rond de sportaccommodatie.

De gang van zaken illustreert het feit dat de privatisering van het zwembad is mislukt. De vermenging van het publieke belang met het ondernemersbelang heeft de gemeenschap veel geld gekost en er zijn fouten gemaakt door alle bij het zwembad betrokken partijen.

Dit alles mag niet in de doofpot worden gestopt. De inwoners van deze gemeente hebben recht op volstrekte duidelijkheid en de verantwoordelijken dienen ter verantwoording te worden geroepen. Het is aan de inwoners van deze gemeente niet helder wie waarvoor verantwoordelijk was en is en wat de rollen van gemeente, provincie, de eigenaren en de politieke partijen zijn en waren. De verwevenheid van de eigenaren van de sportaccommodatie met de politiek roept daarbij ook vragen op. Een van de eigenaren is zelfs voorzitter van een plaatselijke politieke partij die in de gemeenteraad vertegenwoordigd is.

Dit alles rechtvaardigt een uitgebreid onderzoek naar de ontwikkelingen rond het zwembad Nieuwland. Vanaf de oorzaken en de aanleiding voor de privatisering tot en met de jongste ontwikkelingen.

Ik dring er bij u, leden van de gemeenteraad, daarom ten sterkste op aan hiervoor alle mogelijke middelen in te zetten en pleit daarom voor een uitgebreid raadsonderzoek naar de hele gang van zaken en de rol van alle betrokkenen. Daarbij dienen de boeken van de gemeente en de Sportaccommodatie Dieren BV grondig te worden onderzocht. Eventueel met behulp van een forensisch accountant.

Verder verzoek ik u om een snelle beslissing inzake de toekomst van het zwembad en/of een zwembadvoorziening in Dieren Dieren is een van de grootste dorpen van de gemeente Rheden en het zwembad Nieuwland vervulde een belangrijke maatschappelijke functie. Ook voor de omliggende dorpen Ellecom, Laag Soeren en Spankeren was het zwembad van groot belang. Het was de thuisbasis van sportverenigingen die tezamen meer dan 800 leden hebben. Daarnaast maakten scholen, zwemgroepen en talloze recreanten gebruik van het zwembad.

Zwembad Nieuwland is helaas niet meer. Maar ik verzoek u om maximale inzet te plegen zodat Dieren op korte termijn weer over een zwembadvoorziening kan beschikken. Daarmee neemt u uw verantwoordelijkheid voor een grote maatschappelijke behoefte. In dit verband herinner ik ik u onderstaand aan enkele beleidsuitgangspunten uit de nog steeds geldende Kadernotitie: Sportbeleid gemeente Rheden 2002-2008.

Beleidsuitgangspunten
De lasten per inwoner zijn momenteel, in verhouding tot vele andere gemeenten, relatief laag te noemen en verdere bezuinigingen vormen op de kortere termijn zeker geen politiek doel.

Beleidsuitgangspunten
In het sportaccommodatiebeleid van de gemeente Rheden staat de komende jaren het maatschappelijk rendement, middels een vraaggericht aanbod, voorop. De betekenis van de voorzieningen en de kosten die daarvoor worden gemaakt, dienen te worden afgewogen tegen de omvang van het gebruik (intensiteit en multifunctionaliteit) en de satisfactie van de gebruikers. Het maatschappelijk rendement van de accommodaties heeft de komende jaren prioriteit boven kostenreductie in de vorm van bezuinigingen en/of verhoging van gebruikstarieven.

De antwoorden op een eerdere brief van mijn hand aan de gemeenteraad lieten meer dan drie maanden op zich wachten. Ik verzoek u daarom zeer dringend om op korte termijn te antwoorden op mijn verzoeken voor een diepgaand onderzoek en voor herstel van een zwembadvoorziening in Dieren.

met vriendelijke groet,
Theo Kooijmans
Nassaustraat 27
6882 BP Velp
teleoon: 026 36 47 031 // 06 2052 1342
e-mail: theo.kooijmans@tiscali.nl
weblog: http://politiekrheden.blogspot.com

Deze brief is tevens verzonden aan de lokale en de regionale pers en gepubliceerd op internet.

Ander lettertype

Ik probeer een kleiner en ander lettertype. Graag reacties.

Zwembad Nieuwland: Brief Gert Meijboom aan minister, gedeputeerde en wethouder

Gert Meijboom heeft een brief geschreven aan minister Bijleveld, gedeputeerde van der Kolk en wethouder Elsenaar met een aantal indringende vragen over de gang van zaken rond de mislukte privatisering van zwembad Nieuwland. Ik was zelf nog niet eens op dat idee gekomen. Ik fixeerde me met het zwembad teveel op de lokale politiek. Goed zo Gert. Je houdt me bij de les. En mijn steun heb je.
Misschien komt de politiek nu wel in actie.

Bijgaand de brief van Gert.


Ministerie van Binnenlandse zaken mw. Bijleveld
Provinciaal Bestuur mw. Van der Kolk
Wethouder de heer Elsenaar

Datum: 25 juli 2007

Geachte dames, heer,

College en Raad van de gemeente Rheden verkocht in 1999 onroerend goed van haar overdekte zwemaccommodatie te Dieren voor het symbolische bedrag van 1 gulden aan 2 plaatselijke ondernemers. Plus een bonus van f 450.000,00; gemeenschapsgeld.

Voorwaarde voortzetting exploitatie zwembad gedurende 10 jaren, eerste recht van koop voor de gemeente indien het onroerend goed te koop zou worden aangeboden. Boetebeding bij voortijdige beëindiging exploitatie.

We zijn 8 jaren verder en de eigenaren hebben het zwembad gesloten.

Commerciële exploitatie blijkt niet mogelijk.

College en Raad houden zich afzijdig en desgevraagd laat men mij weten dat het hier een particuliere onderneming betreft, dat men geen rol ziet. Wel dat men op termijn onderzoek zal doen naar wenselijkheid en haalbaarheid van zwemmen in de gemeente.

Nu men schijnbaar zo makkelijk een gemeenschap een dergelijke voorziening ontneemt zou ik toch graag op aantal vragen een antwoord krijgen.

Op basis van welke plannen en gegevens kwam men ooit tot de conclusie dat commerciële zwembadexploitatie mogelijk zou zijn.

Uit alle beschikbare gegevens valt te halen dat zwembadexploitatie specialistisch is en zelden commercieel haalbaar. Zeker niet in handen van ondernemers die niets weten van zwemmen en zwembaden. Wat was dan het argument?

Waarom vastleggen van periode van 10 jaar met een boete en het eerste recht van koop en daar nu geen aanspraak op willen maken; dit terwijl in mei 2007 de eigenaar een brief krijgt van de gemeente dat het over zal gaan tot taxatie.

Hoe kan het dat college en raad het toestaan dat de eigenaar van de accommodatie de voorzitter is en blijft van de politieke partij Gemeentebelangen. In de raad met 6 van de 27 zetels, 1 na grootste fractie en grootste oppositiepartij.

De politiek leider van Gemeentebelangen heeft de politiek nodig om zijn onroerend goed dat hij heeft verkregen voor 1 gulden commercieel te ontwikkelen.

Hoe kan het dat geen enkele maal het integriteitbeginsel ter sprake is gekomen.

Hoe kun je een dergelijke voorziening in handen geven van mensen die geen enkele ervaring hebben met exploitatie.

De gemeente Rheden wilde aanvankelijk snel en makkelijk van haar zwembad af en gaf het in handen van ondernemer. Dat die meneer de voorzitter is, nog steeds, van de partij Gemeentebelangen is iets waar nu nog niemand moeite mee heeft.

Is het niet verstandig om te gaan regelen dat bij dit soort van symbolische overdrachten van gemeentelijke eigendommen aan particulieren en ondernemers in ieder geval een toetsing en toestemming behoeft van een hogere instantie.

Waar wordt het belang vertegenwoordigd van de inwoners van Dieren als de gezagshebbers het enige zwembad voor 1 gulden geeft aan ondernemers die geen notie hebben van zwembadexploitatie.

Dat wordt bewezen door de statistische gegevens die een groei laat zien van zwembadbezoek en omzet in Nederland en afname van omzet en groei in Dieren.

Welk belang is er mee gediend om de sluiting toe te staan, om een ontwikkeling toe te staan voor een ander project op die plaats. Welk belang is het dat de ondernemers indertijd bijna een half miljoen gulden meekregen als bruidsschat, dat er een boete zou zijn bij niet nakomen van afspraken en dat er nu een soort van algeheel pardon en excuus komt.

Op welke gronden sta je toe dat het zwembad verdwijnt en dat je binnen 1 jaar dan het voornemen hebt om een onderzoek plaats te laten hebben omtrent positie, wenselijkheid en haalbaarheid van zwemmen en zwembaden binnen de gemeente.

Het kost Dieren een zwembad. Het kost alle inwoners van de gemeente geld, er wordt eerst een half miljoen gegeven, de bonus is dat ze het mogen houden en er iets anders mee doen.

Mijn vraag is of dit kan en mag. Zijn juist voor dit soort zaken niet die integriteitregels.

Niet voor die ondernemer, maar voor bestuurders.

Is hier geen sprake van onbehoorlijk bestuur. Toen en nu.

Of reikt de autonomie van College en Raad tot het oneindige.

Zwembaden vervullen een sociaal/maatschappelijke functie. Zou je ze bouwen en exploiteren vanuit commercieel oogpunt en criteria van gemeente Rheden dan zou er nergens in Nederland een zwembad staan.

Ik durf hier wat over te zeggen omdat zwembadexploitatie mijn specialisme is. Zwemmen, gezondheid voor nu en in de toekomst iets is waar je als gemeente geen afstand van doet.

Bovendien acht ik eerlijkheid, fatsoen, integriteit en boven iedere verdenking verheven een kwaliteit die je van je moet mogen verwachten.

Naar mijn mening illustreert dit voorval het onvermogen van de bestuurders en haar democratisch controlesysteem, namelijk de gemeenteraad.

Mannen en vrouwen die geen politiek bedrijven maar een politiek spel spelen met als inzet een belangrijke accommodatie voor een gemeenschap en met het geld van diezelfde gemeenschap.

Dezelfde ondernemer, de voorzitter van de partij Gemeentebelangen, is ook de eigenaar van het voormalig cultureel centrum.

Als ondernemer begroette hij de leden van de overkoepelende organisatie van lokale partijen en ontving hij de complimenten voor de prima verzorging; samen met zijn assistente aldaar, blijkt de assistente tevens collega bestuurslid van de partij Gemeentebelangen.

Tijdens raadsvergadering mei 2007 drong de fractievoorzitter van Gemeentebelangen er bij de wethouder op aan om toch vooral maar snel een beslissing te nemen inzake de ontwikkelingen rond het overdekte zwembad van Dieren.

Ik ben toch zo benieuwd of ministerie van Binnenlandse Zaken nu denkt dat het worst is, dat een Provinciaal Bestuur hier nu om kan lachen en of die wethouder nu werkelijk denkt dat hij acteert als een verantwoordelijk bestuurder.

Tot nu toe wel want niettegenstaande al deze verwikkelingen nam hij een koene duik in het openluchtzwembad te Rheden en verklaarde daar het seizoen voor geopend.

Ook zoiets. Een buitenbad blijft zonder discussie open, 4 maandjes per jaar, overdekte accommodatie moet sluiten.

Met een geintegreerde aanpak van partijen die verantwoordelijkheid hebben en houden is een verantwoorde exploitatie mogelijk.

Ik doel hierbij op dat de overheid de eigenaar is en blijft van het onroerend goed; exploitatie op basis van afspraken en expertise en met betrokkenheid van de gemeenschap.

Een gezonde bevolking vertegenwoordigt een economisch belang voor b.v. ondernemers, mobiele ouderen houdt minder zorg in, zwemmen leren betekent verminderde kans op verdrinking. Sociaal/maatschappelijke relevantie heet. Iets waar politiek voor bedoeld is als instrument. Ik ben van mening dat in dit geval vals wordt gespeeld.

Vraag is. Is dat zo, of mag het gewoon.

In afwachting van uw reactie, verblijf ik,

Gert Meijboom
adres

Innoforte en het huishoudboekje

Wat cijfers uit het huishoudboekje van Innoforte. Het zijn getallen die mij opvielen. Ik ben geen boekhouder en de cijfers zijn soms moeilijk te interpreteren. Als er fouten inzitten dan houd ik me aanbevolen voor verbeteringen.

Het exploitatieresultaat van Innoforte toont een grillig verloop. In 2005 piekte het exploitatieresultaat naar 227.000 euro. In 2006 sloeg dit om naar een verlies van 500.000 euro. Er werd nog ‘n winst van 70.000 euro geboekt op de aanleunwoningen en bungalows maar in de verzorging werd zwaar verlies geboekt.

Ht verlies wordt verklaard door een hoge personeelsinzet in het ’t Jaghuis en het Lorentzhuis, meer uitzendkrachten dan begroot en een saldo aan verlofuren van 120.000 euro.

Het ligt er maar aan hoe je er naar kijkt.

De hoge aflossingsverplichtingen zullen ook niet meehelpen om zwarte cijfers te schrijven. Uit het jaarverslag komt geen duidelijk beeld naar de verdeling van het personeel over bedrijfsvoering (management) en en de zorgmedewerkers. Het lijkt er echter op dat de “top” steeds zwaarder wordt. En in 2006 zijn twee kwaliteitsmedewerkers aangetrokken. Kosten toch ook wat lijkt me. Maar ja: dat zijn natuurlijk stafmedewerkers en geen handen aan bed. En met een kwaliteitscertificaat kom je tenslotte goed voor de dag.

Aan de personeelskosten te zien valt het allemaal nog wel mee. Voor personeel “niet in loondienst” (de uitzendkrachten? Ook inhuur voor de bedrijfsvoering?) werd 140.000 euro meer uitgegeven dan in 2005. De 120.000 euro's reservering voor verlofuren worden gebeutraliseerd door een daling van afkoopregelingen met 130.000 euro. Het verlies moet dus ergens anders vandaan komen.

Om uit de rode cijfers te komen is er voor het Jagthuis en het Lorentzhuis toch maar een vacaturestop afgekondigd. Wordt het werk wel zwaarder van.

De organisatie SZW was twee keer zo groot als HWZV (Lorentzhuis) maar had een vier keer hogere schuldenlast.

Eind 2003 had SZW een bedrag van 7,2 miljoen euro aan langlopende schulden en HWZV had 1,8 miljoen euro langlopende schulden. De teller stond bij de start van Innoforte dus op 9 miljoen euro aan langlopende schulden.

Eind 2006 was dit bedrag opgelopen naar 22,5 miljoen euro (inclusief aflossing-verplichting). In de laatste twee jaren zijn forse leningen afgesloten. Waarschijnlijk ten behoeve van de bouwactiviteiten.

In 2003 moest SZW 395.970 euro aflossen en HZW lostte 116.476 euro af.
De aflossingsverplichtingen zijn sinds 2004 opgelopen van 567.000 euro naar 2,9 miljoen.euro (te betalen in 2007).

Over vijf jaar wordt een restschuld verwacht van 8,3 miljoen euro. Dan moet er de komende jaren dus fors afgelost gaan worden.

Klik om te vergroten.

HWZV (Lorentzhuis) eindigde 2003 met een eigen vermogen van € 1.064.473,-.
Bijna twee keer zoveel als de € 554.460,- van SZW. Het fusiebedrijf zou dus moeten beginnen met een eigen vermogen van € 1.618.933,00.

Merkwaardig. Het jaarverslag van 2004 van Innoforte vermeld per 1 januari 2004 een eigen vermogen van € 1.408.933,-.

Waar is die twee euroton gebleven? Andere rekenmethoden? De accountant heeft het goedgekeurd dus het klopt waarschijnlijk wel.

Het eigen vermogen blijft in de jaren 2004, 2005 redelijk stabiel maar valt in 2006 met 0,5 miljoen euro sterk terug. (ca. 1/3 minder)
Klik om te vergroten.

Ook de liquide middelen (het cash-geld dat op de bankrekening staat en geld dat snel vrijgemaakt kan worden) vallen in 2006 sterk terug. Eind 2006 is er zelfs 1,7 miljoen euro minder aan liquide middelen dan eind 2005.

Klik om te vergroten.
Al met al ’n flinke belasting voor Innoforte. En ik denk dat de organisatie een paar moeilijke jaren tegemoet gaat. Als de Casa bevoorbeeld minder oplevert of niet op tijd kan worden verkocht of als de bouw van de nieuwe complexen duurder uitvalt of te lang gaat duren dan heeft Innoforte een behoorlijk probleem.

Zou dat een verklaring zijn voor de verkoop van Nieuw-Schoonoord aan Vivare? Is het geld van de verkoop in de kas van Innoforte gevloeid? We zullen het zien bij het volgende jaarverslag.