Beheer Stadsbosjes

Door: Adriaan Dolk

In november vorig jaar deed ik op dit weblog verslag van de mysterieuze activiteiten van de afdeling Rayonbeheer in het bosje Lorentzlaan in Dieren.

In hetzelfde bosje werden tijdens een grote onderhoudsbeurt in februari 2010 paarden ingezet om gevelde bomen weg te slepen en zodoende de onderbegroeiing te sparen. Een tractor zou teveel schade aanrichten. Waarvan acte.

Negen maanden later, ontdekte ik op de website van de gemeente Rheden de nota “Beheer Stadsbosjes” gedateerd november 2009. Die nota was toen dus al een jaar oud. Wat niet weet, wat niet deert moet de gemeente hebben gedacht. Dat rapport is een aanrader voor de liefhebber; met name hoofdstuk vier. Daarin wordt de communicatie met omwonenden tot belangrijk onderdeel van het bosbeheer uitgeroepen.

Behoefte-peiling Nimmer Dor is een farce

Door: Bob Bouhuijs

De plannen van de gemeente Rheden met Nimmer Dor krijgen langzaam maar zeker een definitief karakter. Onlangs nam het college het besluit om op het plangebied te Laag Soeren 58 tot 60 woningen te bouwen. Het motief hiervoor blijkt puur financieel te zijn. De verliezen die het gevolg zijn van de irrationele woningbouwambities van voorgaande colleges moeten worden omgebogen. Om wel enige zicht te krijgen op de woningmarkt in Laag Soeren, heeft het college een woningbehoefte-peiling laten uitvoeren. Deze inventarisatie kent echter tal van lacunes.

Over de aloude mantra - het handhaven van de school, het voorzieningenniveau en het bieden van mogelijkheden aan jongeren om in het dorp te blijven wonen - wordt amper nog gerept. Het college is daarentegen opvallend transparant over de redenen het project Nimmer Dor een impuls te geven. Doordat de gemeente zelf grond heeft gekocht die er al enkele jaren onrendabel bij ligt, dienen er op korte termijn maatregelen te worden genomen om het verlies enigszins te beperken. Voor het college is dit de reden het plan Nimmer Dor een laatste kans te bieden. Deze intentie is dus niet ingegeven door het bestaan van een reële lokale woningbehoefte, maar door het voorkomen van een nog groter financieel fiasco.

Angel Radio en M-FM

Mail: vanmorgen ontvangen

Goedemorgen Theo,

Even een feitje. Als je nu op zaterdag M-FM op zet hoor je van 10.00 tot 18.00 uur een programma van Angel radio. Dit is een Velpse internetradio die door wordt gestreamd over de freqenties van M-FM. Dit programma wordt gemaakt in een studio vanuit huis in Velp en is alleen geschikt voor internet. Deze 5 jongens worden op de kabel opgevoerd als nieuwe medewerkers.

RONA: Goederentreinen belangrijk aandachtspunt in coalitieakkoorden Gelderland en Overijssel

RONA roept alle betrokken bewoners in Oost-Nederland op om op 2 maart gebruik te maken van hun stemrecht. In de programma’s van een aantal partijen in beide provincies zijn de standpunten omtrent goederentreinen door deze regio opgenomen.

Arnoud Scheltema, waarnemend voorzitter RONA: “We willen samen met de bewoners de statenleden van de provincies Gelderland en Overijssel vragen de grote zorgen en problemen van de inwoners ter harte te nemen."

De samenwerkende belangenorganisaties in het Regionaal Overleg Noordelijke Aftakking (RONA) willen de leefbaarheid en veiligheid voor mensen in Oost-Nederland die nabij de IJssellijn, Twentelijn en Twentekanaallijn wonen verbeteren cq waarborgen. Plannen van de overheid (PHS) houden in dat er maximaal 62-80 goederentreinen over de IJssellijn, Twentelijn en mogelijk de Twentekanaallijn gaan rijden. In deze plannen is niet onderzocht of er andere mogelijkheden zijn om het goederenvervoer te verplaatsen. Goede wetgeving en handhaving ontbreken.

Twitterinterview verkiezingen Provinciale Staten 2011

2 maart vinden de verkiezingen voor Provinciale Staten plaats. Om mijn keus te bepalen heb ik het even op kieskompas geprobeerd. Dat stelt al helemaal niks voor. Na twee keer proberen wist ik ’t wel. Als je de tweede keer enkele vragen net iets anders beantwoordt kun je zomaar aan de andere kant van het politieke spectrum uitkomen. Te weinig onderscheidend en vooral goed voor de winkeliers die Kieskompas aan de man brengen.

Twitter is veel handiger. Veel politici maken er gebruik van en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat vragen aan kandidaten te stellen. Veel effectiever. Bovendien levert het input op voor mijn column in het Streekjournaal. VVD-er Anja Prins @prinsvvd reageerde onmiddellijk op mijn verzoek. Ben ik zeer erkentelijk voor. In Rheden kennen we Anja Prins al langer. Zij was de architect van de huidige Rhedense coalitie.

Ook SP-er Alex Mink @alex_mink ging op mijn verzoek in. Hij heeft wat meer tijd nodig. Zijn antwoorden verwacht ik nog. D66-er Michiel Scheffer @michielscheffer heeft eveneens toegezegd te antwoorden. Hopelijk volgen nog meer kandidaten/partijen.

De meeuw

Reactie van Barbara de Vos op "De Meeuw" (column Theo van 26 januari). Barbara de Vos was, namens Gemeentebelamgen, van 1998 tot 2010 gemeenteraadslid in Rheden. Zij is een van de oprichters van Gemeentebelangen.

Deze reactie is ook gepubliceerd in het Streekjournaal van vandaag, 2 februari 2011.
----
De meeuw

Ik had deze man – Olaf Wullink – eigenlijk al vergeten, maar toen ik de column van Theo las begon het filmpje weer te draaien en kwam een hoop meeuwendrek naar boven. Bijvoorbeeld dat hij zich voor de verkiezingen 2002 ongevraagd bereid verklaarde op de kandidatenlijst van Gemeentebelangen te gaan staan, maar wél op een verkiesbare plaats.

Winterpolitiek (3)

Ik winter nog even door. VVD-er Werner Vermeire vraagt waarom B&W van Rheden geen uitkeringsgerechtigden bij het sneeuwruimen hebben ingezet. Daarmee joeg hij zijn PvdA-collega Heleen Denie op de kast. Zij springt in de bres voor de mensen die door Vermeire op de korrel worden genomen. Natuurlijk, er zijn parasieten, profiteurs van de samenleving maar 95% van uitkeringsgerechtigden zijn mensen met serieuze problemen die buiten hun schuld in deze situatie zijn geraakt. Velen maken zetten zich nu ook nuttig en zetten zich in als mantelzorger of als vrijwilliger. Het gevraag van Vermeire vervult haar met plaatsvervangende schaamte.

De Berk

Door: Joop Zijlstra

Leden van de gemeenteraad,
aan wie van u het lezen wil.

Begin 2006 heb ik de toen nieuw aangetreden raad om aandacht gevraagd voor het groenbeleid, meer speciaal met betrekking tot de bomen. Elk lid van College en raad kreeg een aardig groen boekje ‘De gulle boom’, tekst van Shell Silverstein, uit het Engels vertaald door Arthur Japin. ‘The giving three’, in de Latijnse (!) vertaling ervan ‘Arbor alma’. ‘Alma’ staat voor voedend, zegenend, verkwikkend, mild, en gul dus. Herkent u het belang ervan voor Rheden?

Ik heb mij na dat boekje aan de raad niet meer met het groen bemoeid. Het is toch de raad die de zorg heeft voor het groen, die dat controleert?
Die groene ‘opdracht’ is door de raad van toen niet naar behoren vervuld. Dieptepunt was het neerhalen van tien prachtige eiken aan de Oostlaan in Dieren door de gemeentelijke groenafdeling. Men schermde met vervuilde grond in vaagpraat en sluiertaal (naar H.J.A. Hofland in zijn column in de NRC van 22/1).Na de commotie hebben de verantwoordelijken dat gat gauw opgevuld. Daaruit zou de goede wil moeten blijken? Praalwoorden!

De tentakels van Rome

Door: A.J. van der Sluijs

De tentakels van Rome reiken tot op het grondgebied van de gemeente Rheden. De redactie van het parochieblad IJsseloevers ( zie jaargang 4, nr 1), is opgestapt.

De impact - een schok bij de medewerkers – is gemakkelijk voorstelbaar.

Op bladzijde 32 van het blad staat onder ´Afscheid´:
´Het parochieblad IJsseloevers zal in de huidige vorm ophouden te bestaan.´ Daaronder vervolgt de tekst.
´Het parochiebestuur van de parochie Levend Water heeft op 17 januari 2011 besloten het redactiestatuut te veranderen. Het bestuur wil zo haar eindverantwoordelijkheid voor het parochieblad beter waarmaken. Het huidige redactiestatuut geeft ruimte aan een diversiteit aan informatie en meningen van zowel de kerkleiding als de gelovigen aan de basis en kent een zelfstandige redactie, die verantwoording aflegt na het verschijnen van een editie met ´toetsing door het bestuur achteraf´. In het nieuwe statuut neemt het bestuur de redactie over, hierdoor is er ´bestuurstoetsing vooraf ´ gegarandeerd met de mogelijkheid tot censuur. De huidige redactie heeft hier bezwaar tegen gemaakt, maar overleg leidde niet tot overeenstemming. De huidige redactie zal vervangen worden door een - door het bestuur te benoemen - ´werkgroep´, waarin een van de pastores en een bestuurslid zitting zullen nemen.

De meeuw

Even een tussendoortje. Velpenaar Olof Wullink prijkt op plaats vier van de kandidatenlijst van de PVV voor de verkiezingen van Provinciale Staten op 2 maart.

In zijn jacht op een zetel is Wullink voor alles in. De Velpse partijhopper heeft daarvoor al een waslijst aan politieke partijen afgewerkt: CDA, VVD, LPF, Lijst vijf Fortuyn, EVV en Gemeentebelangen. Zijn meningen worden gedragen door de politieke wind van het moment. Zodra hij zijn kansen ziet slinken neemt hij de benen naar een volgend honk. In 2003 kwam hij voor de LPF in Provinciale Staten. Toen de LPF op de klippen dreigde te lopen sprong hij subiet van het zinkende schip en zette zijn kaarten op een afsplitsing, de Lijst vijf Fortuyn. Maar dat werd niks. Daarna probeerde hij het met zijn EVV, “Een voor de Vrijheid”. Hij presenteerde zich toen als de “Gelderse PVV”. Maar helaas voor hem, Wilders moest er niets van hebben en de EVV flopte. In 2009 landde hij als voorzitter bij de Rhedense lokale partij Gemeentebelangen. Een schrale troost maar ja, je moet toch wat. Tegelijkertijd was hij (of is hij nog steeds?) lid van de VVD.

In de periode dat Wullink in Provinciale Staten zat kon hij niet betrapt worden op enig initiatief. En het gevaar van de islam ontdekte hij pas toen Wilders aan de horizon verscheen. Dat hij een politieke gelukszoeker pur sang is blijkt niet alleen uit de trits partijen die hij heeft afgewerkt maar ook uit zijn eigen woorden. In 2007, bij de oprichting van de EVV, verkondigde hij: “Onze kiezers zijn naar Wilders overgestapt. Ik volg onze kiezers.” Geert Wilders is gewaarschuwd. Zolang de PVV in de kiezersgunst staat blijft Wullink loyaal. Maar zodra zijn zetel in gevaar komt springt hij over op een andere gastheer.

In 2008 ben ik een blauwe maandag lid geweest van Gemeentebelangen. De partij bleek een ware slangenkuil. Er was een hevige machtstrijd aan de gang en mijn komst was de vonk die de lont in het kruidvat deed ontbranden. Toenmalig voorzitter Reusink werd eruit gewerkt en Wullink nam zijn plaats in.

Toen vorig jaar in Gemeentebelangen opnieuw de pleuris uitbrak toonde Wullink zijn leiderschapskwaliteiten. De partij stortte volledig in elkaar. Hij schoffeerde vertrekkend raadslid Barbara de Vos en kreeg het aan de stok met Wim Pieper. Gemeentebelangen hield uiteindelijk één zetel in de Rhedense gemeenteraad over (tegen vijf in de vorige periode). Kort na dit grandioze “succes” hield voorzitter Wullink het voor gezien. Opnieuw!

Maar er gloort hoop. Als de nood het hoogst is, is de PVV nabij. Die partij zal op 2 maart vast meer dan vier zetels veroveren. Wullink krijgt zijn zetel in de statenzaal.

Vogelkenner Wullink: "Meeuwen komen met veel aplomb en krijsend aangevlogen, schijten alles onder, en vliegen vervolgens weer krijsend weg" (Olof Wullink, 6 juli 2003).

Laat de meeuw nu net het symbool van de PVV zijn.

Ik wens de PVV-kiezers veel succes. Ze krijgen deze meeuw er gratis bij.

Zalig, zalig, zalig

Door: Adriaan Dolk

In het NRC Handelsblad van 15 januari j.l. een verhelderend stukje over de praktijken van het Vaticaan.

Paus Johannes Paulus II wordt ongebruikelijk snel zalig verklaard, aldus deze krant. Er moest iets gebeuren na al die negatieve publiciteit over de pedofielenaffaire. De aandacht van de gelovigen moest in positieve richting worden omgebogen.

En wat doe je dan in zo’n geval? Je benoemt twee commissies uit de juiste beroepsgroep, een medische en een theologische, en deze komen beide vanuit hun discipline tot de conclusie dat zaligverklaring van de overleden paus absoluut gerechtvaardigd is en niet kan worden uitgesteld. Normaal wordt zo’n procedure gestart vijf jaar nadat de kandidaat-zalige is overleden, maar in dit geval - ook zij zijn kinderen van deze tijd – zag men er heil in bliksemsnel te handelen; mogelijk was er zelfs sprake van een Goddelijke vonk.

Voor uw goede begrip; in vroeger jaren waren voor zaligverklaring twee wonderen vereist en om te worden heilig verklaard: vier wonderen. Ordnung muss sein; ook in de hemel. Paus Johannes II zag waarschijnlijk de bui al hangen en heeft tijdens zijn leven deze eeuwenoude regel gewijzigd. De vereisten zijn gehalveerd; zalig: één wonder en heilig: twee wonderen.

Voor onze paus is één wonder dus genoeg; maar het curieuze is dat het postuum is verricht. Twee maanden nadat de Paus was overleden kon een Franse zuster, lijdende aan de ziekte van Parkinson, met de linker lichaamshelft verstijfd en pijnlijk, opeens weer schrijven.

De vijf doktoren in de Commissie van de congregatie voor Heiligenzaken oordeelden dat de genezing onverklaarbaar was. Onverklaarbaar is een strikte voorwaarde om te worden zalig verklaard. De tweede commissie van theologen stelde vast dat er een causaal verband bestond tussen de genezing van de zieke zuster en het gebed van collega-zusters na het overlijden van de paus. Het kan niet anders of de Allerhoogste moet de commissie hebben ingelicht dat de paus zelf zich vanuit de hemel over de beklagenswaardige zuster heeft ontfermd.

Eenmaal deze weg gevonden is straks ook de heiligverklaring van deze paus zo gepiept. Het Vaticaan heeft heel gerieflijk de Allerhoogste in de helpdesk stand by staan. Eén telefoontje van Hem is genoeg om het zeker te weten.

Hoe lang nog blijven wij ernstig onder deze fratsen?

Spinoza durfde sinds het ontstaan van het Christendom als eerste in de 17e eeuw het bestaan van wonderen categorisch te ontkennen. Alles gebeurt volgens de wetten van de natuur en als de mens iets niet kan verklaren is er geen sprake van een wonder, maar is de kennis van de mens gebrekkig. Spinoza was ook van mening dat het inzicht om als een goed mens te leven kan worden bereikt door gebruik van eigen verstand en wilskracht. Niet iedereen is gegeven deze moeilijke weg te gaan. In plaats daarvan kunnen gelovigen kiezen voor de boodschap van liefde die de bijbel ons brengt. De overgeleverde verhalen die later in de bijbel zijn opgetekend zijn bedoeld voor eenvoudige mensen. Veel poppenkast in de religie is later door schriftgeleerden bedacht en is bedoeld om zich te verzekeren van de gehoorzaamheid van de gelovige. Ter meerdere eer en glorie en instandhouding van de eigen soort.

Inmiddels is er een brief van het Vaticaan opgedoken uit 1997 (Volkskrant 20 jan. 2011) waarin Ierse bisschoppen wordt gevraagd gevallen van kindermisbruik niet aan de politie te melden. Voorzover mij bekend trok onze kandidaat-zalige paus in die tijd aan de touwtjes.

Heeft u vragen? Druk dan op de 3 van drieëenheid en sluit af met een sterretje; u wordt dan automatisch doorgeschakeld met de helpdesk van het Vaticaan. Halleluja.

Adriaan Dolk, Dieren

Bezuinigen?

Door: Joop Zijlstra

Aan kostbare echecs is niets meer te doen. Gebeurd is gebeurd. Aftreden erom is bij één keer gebleven. Wilschut had nog een tijdje wachtgeld. Ook niets aan te doen.
Om toekomstige echecs te voorkomen hoef je alleen maar goed uit te kijken.

Maar er zijn ook kleinere bezuinigingen mogelijk
.
Een eenheid daarvoor kan zijn – met een knipoog naar mijn stukje de ‘besparing’ op de Willem de Zwijgerzaal. Die bedraagt € 35.000. Dat is gelijk aan de uitgave aan de Stedenband met een plaats in Zuid Afrika.

1 Peanut (geldeenheid van de gemeentesecretaris voor de stedenband) is bij benadering gelijk aan 1 WdZ (Willem de Zwijgerzaal). De nieuwe munteenheid voor de gemeente Rheden..

Ideeën gevraagd voor een grosliijst bezuinigen.

Door Joop Zijlstra ingediende voorstellen.

* Het College begint met bezuinigen bij zichzelf: Een wethouder minder scheelt een jaarsalaris. (1 WdZ - in verband met doorbetalen wachtgeld - bij een bijzondere keuze, zonder wachtgeld: 3 WdZ.)

* Vrijwillers om namens de gemeente bloemen te brengen aan jubilarissen. Dat scheelt de gemeente aan werkuren van de burgemeester. (1 WdZ)

* Afzien van verder deelname aan de Stadsregio. (1 WdZ)

* Afzien van Stedenband (1 WdZ per geval.)

* Afzien van opgeblazen pretenties. Nader te stellen in aantallen munteenheden, Peanuts of WdZ.

* Schoffelen door gemeenteraadsleden (demonstratie) pm.

Klokkenluider te Doesburg

Door: Joop Zijlstra

Zondag. Remonstrants kerkje. De klok luidt. We komen aanfietsen. De klokkenluider wijst op mijn fietstas. Daarop staat sinds de val van ‘Hart van Dieren’ aan beide kanten: ´b.& w., weg ermee´. (Eerst stond er ‘Spoorbak neen, weg ermee’.) Ik zeg hem iets over het bestuur in de gemeente Rheden. Het nieuwe College is al beter, maar de voorzitter is nog dezelfde. Ik zal de tekst op de fietstas aanpassen.

1. Bezuinigingen.
Inwoners worden erbij betrokken: via een aselecte steekproef.
Dat moet ‘de Rhedense keuze’ opleveren. De methode lijkt objectief, maar is die wel toepasbaar?. Wat weten die honderd mensen van begroten en uitgeven? Kennen ze de cijfers en de achtergronden? Volgens mij wil het bestuur draagvlak krijgen voor wat het aan de raad op ambtelijk voorstel voorlegt. Die honderd denken mee te praten, maar invloed hebben ze niet of maar toevallig. Dat lijkt veel op manipuleren via PR.

2. Commotie.
Er is beroering onder de gebruikers van de Willem de Zwijgerzaal. Domino-effect van een bezuiniging opgelegd aan Carion. Die huurt de zaal van ‘Attent’ en onderhuurt hem voor een habbekrats aan clubs van volwassenen. Opgelegde bezuiniging aan Carion is honderd vijf en dertig duizend euro. Carion moet wat en zegt de huur op van de zaal en ook de onderhuur. Besparing € 35.000: Rheden in last. Voorzag het College dat? Hield men er rekening mee?. De clubs zijn laaiend. Natuurlijk zien ze wel dat ze al jaren voor een dubbeltje op de eerste rij zitten. Maar er wringt iets. Vindt e het gek?

3. Geen gebaar.
Natuurlijk reageren mensen als ze ‘slachtoffer’ worden van bezuinigingen.
Men protesteert in eerste instantie. Waarom? Omdat ze een gebaar missen van het College van B.& W. Speciaal in de gemeente Rheden gooide en gooit het College (veel) geld over de balk. Dat bestuur kijkt immers niet goed uit bij projecten. Als het daar de consequenties niet van neemt is het vanzelfsprekend dat mensen mopperen. Zij horen de burgemeester wel in haar nieuwjaarstoespraak. Maar die doet net of haar neus bloedt. Nooit een excuus. Heeft zij dan niet op majeure momenten als bestuurder gefaald? Teveel om op te noemen. Alleen haar rol bij ´Hart van Dieren´ al. Een strop van miljoenen, rekening gemeente. Dat tikt door tot aan de Willem de Zwijgerzaal. Haar protegé Wilschut trad af, terecht. Zij deed dat niet, zelfs niet na het heldere Lysiasrapport. Dat is onterecht. Het is een aaneenschakeling van echecs. Gaat u het maar na. Eerst ‘Hart van Dieren’, dan RiverStone, de op- en afrit in Velp Zuid, de tunnel in de Kennedylaan. De afvalbakken. De missers volgen elkaar op. Wat deed de voorzitter van B.& W?

4. Nimmer Dor.
Een bijzonder voorbeeld om over na te denken bevindt zich in de portefeuille van
wethouder König. Hij moet huizen bouwen in Laag-Soeren, om een nog grotere financiële strop te voorkomen. Leuk werk, puinruimen. Er moesten in Rheden nodig 1100 woningen bijkomen. Dat was een slecht onderbouwd idee. Waar kwam dat idee vandaan? Uit het bestuur van de regio. Wie van B.& W. zit in dat bestuur? Juist!
Verder zijn er grote en kleine onnodige uitgaven. Een detail: het logo van de gemeente Rheden moest zo nodig worden vervangen: een klomp hout in plaats van dat lieve takje. De operatie logo alleen al kostte een kleine half miljoen euro. Wie kijkt er naar de stedenbanden? Peanuts, zegt de secretaris. Wie kijkt naar groenbeheer: Praat daar eens over met de heer J. Sevenster, groenvrijwilliger. Incidentjes. Kleine puntjes, maar met elkaar vormen zij een dikke lijn. Het is de beleidslijn met heel zwakke plekken. Aan welk raadslid valt het op?

5. Geen commentaar.
Wie durft daar wat over te zeggen? Wie waagt het om zelfs maar een ietsje kritisch te spreken over de burgemeester en de ‘hogere’ echelons in De Steeg?
Niet de gemeenteraad. Die adviseerde vorig voorjaar tot een tweede termijn voor de burgemeester? Tegen beter weten in? Of was men stekeblind? Hoe dachten de inwoners daar over?
Die zijn heel tevreden, zegt de burgemeester. Kijk maar naar de enquêtes (van dure adviesbureaus). Kijk maar naar het burgerjaarverslag. Het is al goud wat in Rheden blinkt. Lees voor de aardigheid nog eens het voorwoord van burgemeester zelf. Volslagen belachelijk, durf ik zeggen. Ik zie de reacties uit de Willem de Zwijgerzaal. Woede.

6. Goede verhoudingen.
Gemeenteraadsleden weten niet goed te zeggen waar het op staat. Zij willen de ‘goede verhoudingen’ niet verstoren. Dat is het eigenaardige politieke cultuurtje. Verhoudingen hoeven toch niet door kritische woorden per se verstoord te raken. Maar mensen hier zijn lichtgeraakt enerzijds en er is anderzijds gebrek aan zakelijk spreken. Persoon en functie van verantwoordelijk bestuurder dienen gescheiden te worden. Anders is ‘controleren’ voor een gemeenteraad een onmogelijke opdracht. Controle is geen wantrouwen. Lange tenen moeten alleen zo nodig worden ingekort.

7. Fouten en consequenties.
Volgens mij zijn alle inwoners die met de bezuinigingen geconfronteerd worden zinnige mensen. Die ontkennen niet dat er bezuinigd moet worden als er tekort aan geld is. Collegeleden, ga eens echt met mensen praten over wat hen dwarszit. Zeg dat het t bestuur ook fouten maakte en soms ernstige fouten. Maar handel daar dan ook naar in de mate die geboden is. Zelfs als dat aftreden betekent.

8. Wethouder mag niet met mij spreken.
Iedereen weet hoe luid ik namens Het Comité de trom roerde over ‘Hart van Dieren’. Raadsleden die met me wilden spreken zijn op de vingers van één hand te tellen en dat in een tijdspanne van vele jaren. Wethouders mochten dat niet? Voor de VVD-fractie in Provinciale Staten sprak ik namens Het Comité in april 2007 over ‘Hart van Dieren’, in het Rhedens. Ik trof daar de nieuwe VVD-wethouder Elzenaar. Prima vent, zo te zien. ‘We zouden à deux nog eens praten? Graag.’ Ik bevestigde die afspraak. Hij zou contact opnemen. Dat was in april. Midden augustus kreeg ik antwoord van B.& W.: ‘leden van het College spreken niet met individuele bewoners over beleidszaken.’ (Een maand later donderde ‘Hart van Dieren’ in elkaar.)

9. Conclusie.
Collegeleden maken fouten. Wie niet? Geef dat gewoon toe, maar trek wel uit ernstige fouten de consequenties. De heer Wilschut deed dat. Hij is een moedig man.
De voorzitter zou moeten overwegen alsnog terug te treden en de medeschuldigen aan debacles met haar. Dan konden de mensen wel eens tevreden zijn, ook bij die bezuinigingen. Wacht u met zowel het een als het ander niet tot Sint Juttemis.

Joop Zijlstra, Ellecom.

Een enkel woord voor dhr A. Dolk te Dieren

Door: Joop Zijlstra

Reactie op "De mis te verstane bewoordingen van de heer Zijlstra" dd 18-1-2011.

Waarde heer Dolk,

U schrijft: “Alle waardering en respect voor de vasthoudendheid van de heer Zijlstra uit Ellecom in zijn niet aflatende pogingen om bij de gemeente Rheden, provincie Gelderland en ministeries VROM en v/h LNV boven tafel te krijgen welke geheimzinnige machten er toch spelen om een verlegging van de N348 te realiseren.”
Zo’n begin van uw artkel lijkt een opmaat tot zaligverklaring! )*
Maar laat ik me niet wentelen in uw lovende woorden, maar aandachtig kijken naar uw kritiek. Daar ben ik meer mee geholpen.

U schrijft verder:
“Vragen genoeg dus (over de harde voorwaarde van de kant van het Rijk. Z.) en de lezer is benieuwd naar de ontknoping.
Maar wat bericht Zijlstra ons op 13 januari j.l. op dit weblog? Naar aanleiding van een telefonisch onderhoud met de leiding van het project Traverse Dieren op 6 januari zijn onze vragen over de NMTVB (= ‘niet mis te verstane woorden’ Z.) voldoende beantwoord, zegt hij. De NMTVB 2007 zouden in 2008 telefonisch zijn herhaald. Ja, zo lust ik er nog wel een paar. … En bovendien vervolgt Zijlstra dan: ‘De projectleiding heeft bij ons het vertrouwen versterkt op een eerlijk wikken en wegen van de diverse varianten alvorens deze voor te leggen aan de onafhankelijke commissie MER.’

Je zou er bijna tranen van in de ogen krijgen, maar Zijlstra laat zijn trouwe lezers in het ongewisse. Je kunt spreken van een anti climax, een flinke kater. Maanden lang brieven schrijven en doorvragen, inspreken en heen en weer reizen naar Den Haag zodat de spanning stijgt, en dan na een telefonisch gesprek met de projectleiding van de Traverse is alles opeens botertje tot de boom en de heer Zijlstra is blij en tevreden. Die 13e januari 2011 is een gedenkwaardige dag in de gemeente Rheden.”

--

Die zit!, mag iemand denken. U hebt groot gelijk met het op te schrijven, meneer Dolk. Het houdt me alert. Dank u wel.
Niettemin toch nog het volgende. Ik heb iets te verduidelijken.
Er is bij mij (en Het Comité) sprake van twee trajecten.
1. Het traject van de zoektocht naar het hoe en wat van de harde voorwaarde van het Rijk inzake subsidie: de NMTVB van v/h LNV.
2. Het traject naar het beste verkeersplan voor Dieren.

Ad 1.
Dit traject gaat onverminderd voort, in a. en b.
a. Vraag van mij aan v/h VROM op 6/12: waarom krijg ik de halve waarheid, na zo’n lang heen en weer?
b. Vraag van mij aan v/h LNV (WOB) op 8/12 om mij stukken te zenden met betrekking tot NMTVB.

c. Vraag van mij (WOB) op 5/12 aan GS Gelderland m.b.t. NMTVB.
d. Zending van GS aan mij van 23/12, de ‘De Oost-Indische inkt zending’.
e. Commentaar van mij daarop van 28/12.
f. Het telefonisch onderhoud met projectleider op 6/1. Bevestigd op 8/1.

a. en b. Van a. heb ik nog niets gehoord. Voor b. is door v/h LNV uitstel van vier weken bedongen. (WOB-regels.)
Voor beide gevallen heb ik al belet aangevraagd bij de nationale ombudsman. (Dossiernummer 2010 11386 002) Ik wacht dat rustig af.

c. d. e. en f. staan weliswaar in verband met a. en b. maar hebben toch een eigen kleur, die vooral wordt bepaald door de intussen vriendelijk connectie met de projectleiding. Het contact verschilt hemelsbreed met de nare jaren van onenigheid met de gemeentelijke plannenmakers van ‘Hart van Dieren’. Bij de gemeente Rheden was geen duimbreed ruimte. Het plan stond immers vast. Deze projectleiding is toegankelijk en luistert ook, is de stellige indruk van mij en mijn metgezel.
U, meneer Dolk, mag daar tranen van in de ogen krijgen. Maar ik ben er blij mee, niet met uw tranen, maar met de hoop op een goede afloop.
Die goede afloop komt er, als de provinciale politiek de zaken goed afdoet en zich niet onder druk laat zetten door wat ‘op de achtergrond’ speelt.
Daarmee ben ik bij punt 2.

2. Bij mijn inspreken in de commissie MEZ van Provinciale Staten op 8/12 kwam ik in contact met de projectleiding. Dat leidde tot een positief gesprek. Woorden kunnen inderdaad worden verstaan en misverstaan, geachte heer Dolk. Maar men kan soms ook tussen regels door lezen, blikken van verstandhouding spelen mee. Kun je iemand wel geloven?
Het komt voor! Soms zegt buikgevoel: hier klopt iets niet! U kent dat wel.
Neem het ecoduct in het voormalig plan ‘Hart van Dieren’ als voorbeeld.
In tegenstelling met de goedgelovige gemeenteraad dacht ik: ‘hier een ecoduct? Hier bij Hof te Dieren? Ben je wel lekker?’ Het signaal was: opletten! Dan stuit je op afspraken uit 1996 van Twickel met B.& W; je ontdekt een negatief advies van instituut Alterra over het ecoduct daar; onder je ogen komt een nota van een hoge ambtenaar uit Rheden die dat ecoduct naar die plek toeschrijft.
Reageert er een oplettend raadslid? Zo’n raadslid was er (toen) niet.

Voor het hebben van vertrouwen in de projectleiding van plan ‘Traverse Dieren’ kan een half woord voldoende zijn. Het eerste wat zij deed was het schrappen van het ecoduct. Dat geeft vertrouwen. Volgens mij zijn we op het goede pad. Ik volg het waar ik kan en houd mij nu eerst bezig met navraag bij VROM, bij v/h LNV, bij de Nationale Ombudsman: kan dit allemaal maar?

Hoe kwam die wegverlegging in het plan ‘Hart van Dieren’. Ik heb een hypothese: via relaties. Ik ‘weet’ het wel, maar kan dat nooit hardmaken. Ook niet met v/h LNV, verwacht ik, de WOB ten spijt.
Misschien staat de helft van de oplossing wel in de NRC van 15/1 of in Trouw van 20/12. Het gaat daar over Jonkheer Jan Jaap de Graeff.

Behalve directeur van Natuurmonumenten is hij bestuurslid van de stichtingen ‘Twickel’ en ‘Kasteel ter Haar’. Hij was voordien ook plaatsvervangend voorzitter van de Vrom-raad. Hij zit trouwens ook bij de koningin aan tafel, zie ik wel. Ik ben benieuwd of straks uit de stukken van v/h LNV, ook de naam van De Graeff opduikt, naast andere namen uit dat circuit, al dan niet weggepoetst met Oost-Indische inkt.

Geachte heer Dolk,
Ik ga dus rustig verder en blijf bezweren: Volksvertegenwoordigers, neem het op voor de mensen in Dieren, totdat het beste verkeersplan er is.
Dan pas is het botertje tot de boom. Dat ik nu al blij en tevreden ben is vanwege het uitzicht op dat succes. Op de weg daar naartoe verheug ik me al bij voorbaat: (weer) een gedenkwaardige dag in de gemeente Rheden.

Met een vriendelijke groet, en de beste wensen voor 2011.

Joop Zijlstra te Ellecom.

)*. Misschien komt het nog eens tot zalig- of heiligverklaring. Voor het eerste is één wonder nodig op voorspraak van betrokkene. (in de vorm van ‘het ecoduct weg!’) Voor het tweede zijn nog eens twee wonderen vereist, als daar zijn: het schrappen van de wegverlegging en in combinatie daarmee, de keuze voor Variant 3, dé oplossing voor het verkeer in Dieren. Volgens mij komen ze er dus aan.
Voor meneer Dolk zal wel gelden: eerst zien en dan geloven. Z.

Winterpolitiek (2)

Vorige week schreef ik dat de Rheden onvoldoende was voorbereid op het winterweer en dat raadsleden andere zaken dan gladheidbestrijding en veiligheid op straat hoger in hun vaandel hebben staan.

Dat leidde tot discussie. Op mijn weblog reageerde Heleen Denie met: “Als PvdA-lid en daarom in de Rhedense oppositie, voel ik me niet onmiddellijk geroepen om het huidige gemeentelijk beleid in bescherming te nemen, maar nu wil ik mijn - volgens Theo -"ronkende" en "snurkende" collega's wel in bescherming nemen”. Volgens Denie heeft Rijkswaterstaat alles en de gemeente niks over strooizout te zeggen en krijgt een gemeente vaak maar 10% van wat er afgesproken was. Daarnaast leverde de zoutproducent niet tenzij het contract een dwangsom bevatte. Ook Wim Pieper beweert dat de gemeente machteloos staat. De gemeente is aangesloten bij het nationale zoutloket dat door Rijkswaterstaat wordt beheerd. Dat zout is in de deelnemende gemeenten opgeslagen maar Rijkswaterstaat bepaalt de verdeling.

Wat Denie en Pieper er niet bij vertellen is dat deelname aan dat zoutloket VRIJWILLIG is. En er zijn kennelijk ook gemeenten die hun leverancier niet op zijn blauwe ogen geloven. Die in tegenstelling tot Rheden wel een boeteclausule in hun zoutcontract hebben opgenomen. Genoeg redenen om over de gang van zaken na te denken, daarover vragen aan de verantwoordelijke wethouders te stellen en het gemeentebestuur te dwingen zich beter op de winter voor te bereiden.

Het Draaiboek gladheidbestrijding Gemeente Rheden opent met de constatering dat de gemeente verplicht is ervoor te zorgen dat de gemeentelijke wegen in goede en veilige staat verkeren en dat zij er alles aan moet doen wat redelijkerwijs in haar macht ligt om de wegen ook in winterse omstandigheden begaanbaar te houden.

Als het gemeentebestuur niet zelf kan bedenken hoe zij zich beter kan inspannen wil ik ze wel een handje helpen. Zo kun je, eventueel samen met enkele omliggende gemeenten, zout bij andere leveranciers betrekken. Ook als die leveranciers zich in het buitenland bevinden. Daarnaast kun je criteria bedenken waaraan de gemeentelijke zoutvoorraad moet voldoen. Die moet voldoende zijn om gladheidsperioden van X weken (vul zelf maar in) aan te kunnen. De deelname aan het nationale zoutloket (en de zeggenschap over je eigen zout) moet worden geëvalueerd en heroverwogen. Om langdurige overlast in de wijken te voorkomen kun je het contract met de strooiaannemer uitbreiden of meer aannemers inschakelen enz. enz.

Dat alles vereist goed en zorgvuldig nadenken. En het kost veel geld. Maar dat is een kwestie van prioriteit. Dat heb ik vorige week al vermeld. Ik vind het belangrijker dat voorkomen wordt dat burgers hun botten breken (om maar te zwijgen van ernstiger leed) of anderszins schade oplopen dan honderdduizenden euro’s belastinggeld uit te geven aan plannen om burgers te dwingen een pond per week minder restafval te produceren.

Mijn stukje maakte maakte nog ander politiek relevant commentaar los. Ik ben er dan ook nog niet. Maar m’n quotum aan woorden is op. Volgende week meer.

By the way. Hebt u ook zo genoten hebt van die prachtige lenteachtige zondag?