Door THEO KOOIJMANS
Uit de verkiezingsprogramma’s van de coalitiepartners van het nieuwe college van B&W van de gemeente Rheden
PvdA: In het plan Hart van Dieren komt een oplossing voor de verkeersafwikkeling en de leefbaarheid in geheel Dieren.
Niets zeggen is ook een kunst. Dat zijn we overigens inmiddels wel gewend van de PvdA. Niet alleen landelijk maar ook lokaal draait zij naar hartelust. Zoals de wind waait (de provincie en de projectorganisatie) zo waait haar vestje. Als het pluche maar niet in gevaar komt. De projectorganisatie en de Provincie Gelderland bepalen wat er gebeurt en Jan Bart Wilschut verpakt en verkoopt het vervolgens aan de inwoners van Dieren. Bij succes (lees: als de partijbonzen zien dat de wethouder niet omvalt van die paar domme bewonersprotesten) ligt er minimaal een mooie burgemeesterspost in het verschiet. En tot het zover is mag Jan Bart gewoon in Arnhem blijven wonen.
VVD: Het project “Hart van Dieren” is een zeer belangrijk project voor onze gemeente. Het belang van de leefbaarheid voor de inwoners van Dieren en de voordelen voor de industrie zijn duidelijk. De VVD is dan ook van mening dat het project, mits voldaan wordt aan de vastgestelde kaders, zo snel mogelijk doorgang moet vinden.
De voordelen voor de leefbaarheid zijn nog niet helemaal geland bij de protesterende belangengroeperingen maar de kaders zijn wel duidelijk: gewoon doorgaan.
De industrie wordt genoemd omdat dat nou eenmaal zo hoort in een VVD-programma.
CDA: De uitvoering van het project Hart van Dieren zal ook in de komende raadsperiode volop de aandacht vragen. Het CDA vindt dat er een afdoende oplossing moet komen voor de verkeersafwikkeling in Dieren en Spankeren (verkeerscirculatieplan). Verder moeten de te treffen tijdelijke verkeersvoorzieningen tijdens de feitelijke uitvoering van de werkzaamheden ruimschoots aandacht krijgen
Ook hier geldt: geef je niet bloot. De verloren zoon wordt met open armen verwelkomd en is gelukkig weer terug in de coalitie. Voor de vorm zullen nog wat amendementen op details in het verkeerscirculatieplan worden ingediend en klaar is Kees (oh pardon: Jan). Ik wil het CDA nog even herinneren aan haar expliciet uitgesproken steun voor punt 6 van het amendement van 26 september 2006 (“doortrekking van de Noordelijke Parallelweg of een gelijkwaardig alternatief” )
Groen Links: Hart van Dieren is een van de omvangrijkste en complexe projecten die de
gemeente Rheden op stapel heeft staan. Tot nu aan de planfase toe heeft Groenlinks
aangedrongen op een open discussie in de raad over de verschillende scenario’s. Op het
moment van het schrijven van het verkiezingsprogramma ligt er een plan voor dat
ondermeer inhoudt dat de spoorlijn slechts half onder de grond gaat.
Groenlinks hanteert als randvoorwaarde dat de verbinding van zuid en noord Dieren (ook voor fietsers) gerealiseerd wordt op een wijze die tegemoet komt aan het karakter van het dorp. Samen met bewoners, provincie, Rijk en spoorwegen zal hiervoor een goede oplossing gevonden dienen te worden. Groen Links zal tegen de voorstellen zijn, als aan deze voorwaarde niet voldaan wordt.
Groen Links gaat ons vast nog uitleggen wat ze verstaat onder “gerealiseerd op een wijze die tegemoetkomt aan het karakter van het dorp” en het “samen met bewoners, provincie, Rijk en spoorwegen vinden van een goede oplossing” . Dan zal ik er wel op letten of ze tegen de voorstellen is als niet aan deze voorwaarden is voldaan. Met de steun van de afgezant uit Havanna aan de Waal (Paul Depla) is de stap van Dieren naar Havanna aan de IJssel zo gemaakt. En dat Cubaanse paradijs laten we ons niet ontglippen. Dan maken we korte metten met opstandige onderdanen en rijden we in zo’n mooie Chevrolet van ’n jaar of vijftig oud. Goed voor het milieu!
Christen Unie: Het plan Hart van Dieren zien we als meest haalbare oplossing voor het doorgaand verkeer, maar het lokale verkeer mag niet uit de hand lopen
De Christen Unie is in ieder geval eerlijk. Gewoon doorgaan. Jammer dat een CU-wethouder iets teveel van het goede is. Laat het lokale verkeer niet uit de hand lopen Henri.
En waar blijven Gemeentebelangen en SP dan? : Veel beloven weinig geven doet de gek in vreugde leven. Weg ermee.
Oh dat machtige, zalige, zachte, klevende, magische wethouderspluche, oh, ooh, ooooh …….. het pluche.
En de burgers? Hoe bedoelt u? Wat zijn dat: “burgers”?
zaterdag 14 april 2007
dinsdag 10 april 2007
Velpse buurt ziet school niet zitten
Door THEO KOOIJMANS
Ik begrijp de eerste reflex van de omwonenden op de komst van de Radar in het voormalige Vitensgebouw. Als je hoort dat een instelling als de Radar in de buurt wordt gevestigd dan komen al snel gevoelens van onveiligheid en angst voor overlast naar boven. Die vrees is in dit geval mijns inziens onterecht.
Ik ken de vestigingen van de Radar aan de Bakenbergseweg (voorheen de Huifkar) en de Vijverlaan goed. Ik heb nooit gehoord dat leerlingen in de directe omgeving van deze scholen ernstige overlast hebben veroorzaakt. De meeste leerlingen worden gehaald en gebracht door ouders of taxi’s of ze komen met de bus. Ze zwerven voor of na schooltijd zeker niet rond in de buurt. Laat staan dat ze voor ernstige overlast zorgen. De leerlingen worden intensief en professioneel begeleid door leerkrachten en andere begeleiders. Ook buiten schooltijd is er veel aandacht voor deze leerlingen en er wordt op toegezien dat ze zich in de omgeving van de school gedragen. Van een aanzuigende werking op andere jongeren is mij ook nog nooit iets gebleken.
Druk op de leefbaarheid in de buurt lijkt mij een nogal gezocht argument. Er zullen hooguit extra verkeersbewegingen zijn bij het brengen en halen van de leerlingen. Dat is nog altijd veel minder dan de verkeersbewegingen die werden veroorzaakt door de kantoormedewerkers van het inmiddels vertrokken Vitens. Als het gebouw opnieuw gebruikt gaat worden voor de vestiging van een bedrijf dan zal dat meer verkeersoverlast opleveren dan de Radar nu zal doen. En ik denk dat de buurt nu meer last heeft van baldadige jongeren die in het weekeinde terugkeren van een avondje stappen op de Korenmarkt.
De “grootstedelijke problemen” (als die al aan de orde zijn) houden zeker niet op bij de grens van Arnhem. Ook in Velp en de overige dorpen van gemeente Rheden wonen jongeren die de Radar bezoeken en baat hebben bij het onderwijs en de begeleiding door deze school. In Dieren hebben we overigens de Tender waar onderwijs wordt gegeven aan jongeren met vergelijkbare problematiek. Ook daar heb ik nooit gehoord van ernstige overlast.
De Radar is een school voor jongeren die om verschillende redenen elders buiten de boot dreigen te vallen. Een gewone school kan vaak te weinig aandacht geven omdat er teveel leerlingen in de klas zitten, omdat de juiste hulpmiddelen ontbreken of omdat de school niet genoeg weet over de problematiek. Een school als de Radar beschikt juist wel over de ruimte en de middelen om dergelijke kinderen optimaal te onderwijzen en begeleiden. Degelijke scholen voorzien in een grote maatschappelijke behoefte en we moeten ze zeker niet wegstoppen naar de randen van onze maatschappij. Het kan ook úw kind zijn die deze hulp nodig heeft. En dan is het maar wat fijn als er zo’n school in de buurt is.
Hoezeer ik ook begrip heb voor de buurtbewoners, het lijkt me echt koudwatervrees. Ik zou geen bezwaar hebben tegen een dergelijke school in mijn buurt. Een goed gesprek tussen bewoners, schoolbestuur en gemeente lijkt me zoals aangekondigd op zijn plaats. En als de gemeente zegt dat de vestiging maximaal vijf jaar wordt gedoogd dan dient zij deze garantie zwart op wit vast te leggen en zich daar aan te houden.
Ik begrijp de eerste reflex van de omwonenden op de komst van de Radar in het voormalige Vitensgebouw. Als je hoort dat een instelling als de Radar in de buurt wordt gevestigd dan komen al snel gevoelens van onveiligheid en angst voor overlast naar boven. Die vrees is in dit geval mijns inziens onterecht. Ik ken de vestigingen van de Radar aan de Bakenbergseweg (voorheen de Huifkar) en de Vijverlaan goed. Ik heb nooit gehoord dat leerlingen in de directe omgeving van deze scholen ernstige overlast hebben veroorzaakt. De meeste leerlingen worden gehaald en gebracht door ouders of taxi’s of ze komen met de bus. Ze zwerven voor of na schooltijd zeker niet rond in de buurt. Laat staan dat ze voor ernstige overlast zorgen. De leerlingen worden intensief en professioneel begeleid door leerkrachten en andere begeleiders. Ook buiten schooltijd is er veel aandacht voor deze leerlingen en er wordt op toegezien dat ze zich in de omgeving van de school gedragen. Van een aanzuigende werking op andere jongeren is mij ook nog nooit iets gebleken.
Druk op de leefbaarheid in de buurt lijkt mij een nogal gezocht argument. Er zullen hooguit extra verkeersbewegingen zijn bij het brengen en halen van de leerlingen. Dat is nog altijd veel minder dan de verkeersbewegingen die werden veroorzaakt door de kantoormedewerkers van het inmiddels vertrokken Vitens. Als het gebouw opnieuw gebruikt gaat worden voor de vestiging van een bedrijf dan zal dat meer verkeersoverlast opleveren dan de Radar nu zal doen. En ik denk dat de buurt nu meer last heeft van baldadige jongeren die in het weekeinde terugkeren van een avondje stappen op de Korenmarkt.
De “grootstedelijke problemen” (als die al aan de orde zijn) houden zeker niet op bij de grens van Arnhem. Ook in Velp en de overige dorpen van gemeente Rheden wonen jongeren die de Radar bezoeken en baat hebben bij het onderwijs en de begeleiding door deze school. In Dieren hebben we overigens de Tender waar onderwijs wordt gegeven aan jongeren met vergelijkbare problematiek. Ook daar heb ik nooit gehoord van ernstige overlast.
De Radar is een school voor jongeren die om verschillende redenen elders buiten de boot dreigen te vallen. Een gewone school kan vaak te weinig aandacht geven omdat er teveel leerlingen in de klas zitten, omdat de juiste hulpmiddelen ontbreken of omdat de school niet genoeg weet over de problematiek. Een school als de Radar beschikt juist wel over de ruimte en de middelen om dergelijke kinderen optimaal te onderwijzen en begeleiden. Degelijke scholen voorzien in een grote maatschappelijke behoefte en we moeten ze zeker niet wegstoppen naar de randen van onze maatschappij. Het kan ook úw kind zijn die deze hulp nodig heeft. En dan is het maar wat fijn als er zo’n school in de buurt is.
Hoezeer ik ook begrip heb voor de buurtbewoners, het lijkt me echt koudwatervrees. Ik zou geen bezwaar hebben tegen een dergelijke school in mijn buurt. Een goed gesprek tussen bewoners, schoolbestuur en gemeente lijkt me zoals aangekondigd op zijn plaats. En als de gemeente zegt dat de vestiging maximaal vijf jaar wordt gedoogd dan dient zij deze garantie zwart op wit vast te leggen en zich daar aan te houden.
zondag 8 april 2007
Nieuwe weblogs
Ik heb twee nieuwe weblogs geopend: Politiek Rheden en Theo Kooijmans
Politiek Rheden http://politiekrheden.blogspot.com/ is bedoeld om mijn politieke mening over het politieke en maatschappelijke leven in de gemeente Rheden te ventileren en als discussieforum voor een ieder die zich geroepen voelt om zijn of haar zegje over deze onderwerpen te doen.
Weblog Theo Kooijmans http://theokooijmans.blogspot.com/ is algemener. Politieke issues worden echter niet uitgesloten maar ik wil hier soms ook persoonlijke zaken op kwijt zoals bijvoorbeeld foto's of zaken die mij buiten de gemeente Rheden opvallen.
vrijdag 30 maart 2007
Peiling Draagvlak Hart van Dieren
Velp, 30 maart 2007
Open brief aan alle betrokkenen bij Hart van Dieren
Vooraf
------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze brief is gericht aan de inwoners van Dieren en omgeving, de betrokken belangenorganisaties en aan de leden van de Raad van de Gemeente Rheden. De volgorde in de aanhef van de brief is gekozen omdat de Raad van onze gemeente het als eerstaangewezene in haar macht heeft om aan onderstaand voorstel uitvoering te geven.
Ik beschik helaas niet over de namen en adressen van alle betrokken belangenorganisaties en belanghebbenden.
Daarom verzoek ik de lezer deze brief te doen toekomen aan de besturen van de belangenorganisaties of andere belanghebbenden en belangstellenden indien zij of hij daartoe in de gelegenheid is. Waarvoor alvast mijn dank.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Geachte leden van de Raad van de Gemeente Rheden,
Geachte leden van de onderscheiden besturen van de belangenorganisaties die betrokken zijn bij Hart van Dieren,
Geachte inwoners van Dieren en omgeving,
Over één ding is de Rhedense politiek het eens. Draagvlak is voor het slagen van Hart van Dieren van het grootste belang.
Des te verwonderlijker is het dat dit draagvlak nooit op een transparante, goed controleerbare manier en zo breed mogelijk is onderzocht. Hierdoor blijft het project omgeven door twijfels en wijzen voor- en tegenstanders op signalen die zij uit de samenleving ontvangen.
Er zijn enkele onderzoeken geweest die het draagvlak onder Hart van Dieren moeten aantonen.
Voorstanders wijzen op de uitkomsten van deze enquêtes. Tegenstanders zetten vraagtekens bij de representativiteit, de kwaliteit van de vraagstelling of nemen zelfs het woord manipulatie in de mond.
In februari 2006 heeft de gemeenteraad een motie voor een referendum over Hart van Dieren afgewezen. Doel van die motie was om het draagvlak voor Hart van Dieren onomstotelijk vast te stellen.
We zijn nu een jaar verder. De participatie in het besluitvormingsproces is op een deceptie voor een groot aantal burgers uitgelopen. Uiteindelijk is zelfs de coalitie van PvdA, SP en Gemeentebelangen uiteengevallen en belangengroeperingen en gemeentebestuur staan met de rug naar elkaar.
Daarnaast horen we ook voorzichtige geluiden van Dierenaren die voorstander zijn van de plannen.
De gemeenteraad en de nieuwe coalitie kunnen zich met één klap op de kaart zetten door de bevolking de gelegenheid te geven zich uit te spreken over Hart van Dieren.
Ik verzoek u: stel het draagvlak voor het Hart nu eens onomstotelijk vast!
Blijkbaar is er geen meerderheid in de raad te vinden voor het houden van een referendum. Voor het objectief meten van draagvlak is echter geen referendumverordening nodig.
Daarom pleit ik voor een peiling waarin aan de bevolking wordt gevraagd naar hun mening over Hart van Dieren. Dit kan op soortgelijke wijze worden georganiseerd als de landschapsenquête die tegelijk met de gemeenteraadsverkiezingen is gehouden.
Om te voorkomen dat fanatieke voor- of tegenstanders hier misbruik van maken moet het controleerbaar zijn dat iedere inwoner slechts één keer de enquête kan invullen. Dat kan door dezelfde werkwijze te hanteren als bij verkiezingen: alleen met een op naam gestelde oproepkaart kan een ingevulde enquête worden ingeleverd in de enquêtebureaus.
Omdat de belangen van inwoners verschillen kan gewogen stemming worden toegepast. De mening van bewoners van het plangebied of van belanghebbenden die de gevolgen van het project direct ondervinden (zoals bijv. de boeren in de omgeving of de winkeliers in Dieren-Zuid) telt zwaarder dan pakweg een inwoner aan de westkant van Ellecom.
Dit kan door punten toe te kennen die afhankelijk zijn van het belang van de inwoner bij het project. Voor degene met het hoogste belang bijv. vijf punten en voor degenen die het minst door het project worden geraakt één punt.
Dit is organisatorisch misschien lastig en zal ook tot discussies leiden maar het moet te doen zijn. Bijv. door te werken met kleuren. Een enquêteformulier telt, afhankelijk van de kleur, voor vijf of minder punten. Alleen met een oproepkaart van dezelfde kleur kan dit formulier worden ingeleverd.
Het vaststellen van het belang van de inwoner kan op basis van het woonadres en/of door onafhankelijke vaststelling op basis van tevoren vastgestelde criteria van het belang van de betreffende burger.
De vraagstelling, de criteria voor de vaststelling van het gewicht van het belang van de inwoner en welk deel van de bevolking aan de enquête kan deelnemen dient in overleg met de belangenorganisaties te worden opgesteld.
Mijn persoonlijke mening is dat iedere inwoner van de gemeente een meer of minder zwaar belang heeft bij het project. Mocht besloten worden tot inperking van de doelgroep tot inwoners van Dieren en omgeving dan heb ik daar overigens vrede mee.
Een reguliere verkiezing kost ca. 35.000 euro. Het inspraakproces van vorig jaar heeft ongeveer 135.000 euro gekost. De kosten voor een dergelijke enquête mogen dus geen beletsel zijn.
Het zou het mooist zijn als zowel politiek als belangenorganisaties campagne voeren en zich van tevoren uitspreken over de wijze waarop zij de uitkomsten van de enquête bij verdere besluitvorming en handelen zullen betrekken.
Mocht de politiek geen trek hebben in dit voorstel dan vraag ik de belangenorganisaties om zelf een dergelijk onderzoek te organiseren. De kosten zijn dan een bezwaar maar misschien maakt een subsidieverzoek aan de gemeente een kans of kunnen andere sponsors gevonden worden.
Tot slot. Bovenstaande is een voorstel. Varianten hierop (eventueel vereenvoudigd) zijn natuurlijk denkbaar. Ik ben gaarne bereid om mee te denken over verdere invulling en uitwerking.
Ik zie uw reacties met zeer veel belangstelling tegemoet.
met de meeste hoogachting,
Theo Kooijmans
Open brief aan alle betrokkenen bij Hart van Dieren
Vooraf
------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze brief is gericht aan de inwoners van Dieren en omgeving, de betrokken belangenorganisaties en aan de leden van de Raad van de Gemeente Rheden. De volgorde in de aanhef van de brief is gekozen omdat de Raad van onze gemeente het als eerstaangewezene in haar macht heeft om aan onderstaand voorstel uitvoering te geven.
Ik beschik helaas niet over de namen en adressen van alle betrokken belangenorganisaties en belanghebbenden.
Daarom verzoek ik de lezer deze brief te doen toekomen aan de besturen van de belangenorganisaties of andere belanghebbenden en belangstellenden indien zij of hij daartoe in de gelegenheid is. Waarvoor alvast mijn dank.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Geachte leden van de Raad van de Gemeente Rheden,
Geachte leden van de onderscheiden besturen van de belangenorganisaties die betrokken zijn bij Hart van Dieren,
Geachte inwoners van Dieren en omgeving,
Over één ding is de Rhedense politiek het eens. Draagvlak is voor het slagen van Hart van Dieren van het grootste belang.
Des te verwonderlijker is het dat dit draagvlak nooit op een transparante, goed controleerbare manier en zo breed mogelijk is onderzocht. Hierdoor blijft het project omgeven door twijfels en wijzen voor- en tegenstanders op signalen die zij uit de samenleving ontvangen.
Er zijn enkele onderzoeken geweest die het draagvlak onder Hart van Dieren moeten aantonen.
Voorstanders wijzen op de uitkomsten van deze enquêtes. Tegenstanders zetten vraagtekens bij de representativiteit, de kwaliteit van de vraagstelling of nemen zelfs het woord manipulatie in de mond.
In februari 2006 heeft de gemeenteraad een motie voor een referendum over Hart van Dieren afgewezen. Doel van die motie was om het draagvlak voor Hart van Dieren onomstotelijk vast te stellen.
We zijn nu een jaar verder. De participatie in het besluitvormingsproces is op een deceptie voor een groot aantal burgers uitgelopen. Uiteindelijk is zelfs de coalitie van PvdA, SP en Gemeentebelangen uiteengevallen en belangengroeperingen en gemeentebestuur staan met de rug naar elkaar.
Daarnaast horen we ook voorzichtige geluiden van Dierenaren die voorstander zijn van de plannen.
De gemeenteraad en de nieuwe coalitie kunnen zich met één klap op de kaart zetten door de bevolking de gelegenheid te geven zich uit te spreken over Hart van Dieren.
Ik verzoek u: stel het draagvlak voor het Hart nu eens onomstotelijk vast!
Blijkbaar is er geen meerderheid in de raad te vinden voor het houden van een referendum. Voor het objectief meten van draagvlak is echter geen referendumverordening nodig.
Daarom pleit ik voor een peiling waarin aan de bevolking wordt gevraagd naar hun mening over Hart van Dieren. Dit kan op soortgelijke wijze worden georganiseerd als de landschapsenquête die tegelijk met de gemeenteraadsverkiezingen is gehouden.
Om te voorkomen dat fanatieke voor- of tegenstanders hier misbruik van maken moet het controleerbaar zijn dat iedere inwoner slechts één keer de enquête kan invullen. Dat kan door dezelfde werkwijze te hanteren als bij verkiezingen: alleen met een op naam gestelde oproepkaart kan een ingevulde enquête worden ingeleverd in de enquêtebureaus.
Omdat de belangen van inwoners verschillen kan gewogen stemming worden toegepast. De mening van bewoners van het plangebied of van belanghebbenden die de gevolgen van het project direct ondervinden (zoals bijv. de boeren in de omgeving of de winkeliers in Dieren-Zuid) telt zwaarder dan pakweg een inwoner aan de westkant van Ellecom.
Dit kan door punten toe te kennen die afhankelijk zijn van het belang van de inwoner bij het project. Voor degene met het hoogste belang bijv. vijf punten en voor degenen die het minst door het project worden geraakt één punt.
Dit is organisatorisch misschien lastig en zal ook tot discussies leiden maar het moet te doen zijn. Bijv. door te werken met kleuren. Een enquêteformulier telt, afhankelijk van de kleur, voor vijf of minder punten. Alleen met een oproepkaart van dezelfde kleur kan dit formulier worden ingeleverd.
Het vaststellen van het belang van de inwoner kan op basis van het woonadres en/of door onafhankelijke vaststelling op basis van tevoren vastgestelde criteria van het belang van de betreffende burger.
De vraagstelling, de criteria voor de vaststelling van het gewicht van het belang van de inwoner en welk deel van de bevolking aan de enquête kan deelnemen dient in overleg met de belangenorganisaties te worden opgesteld.
Mijn persoonlijke mening is dat iedere inwoner van de gemeente een meer of minder zwaar belang heeft bij het project. Mocht besloten worden tot inperking van de doelgroep tot inwoners van Dieren en omgeving dan heb ik daar overigens vrede mee.
Een reguliere verkiezing kost ca. 35.000 euro. Het inspraakproces van vorig jaar heeft ongeveer 135.000 euro gekost. De kosten voor een dergelijke enquête mogen dus geen beletsel zijn.
Het zou het mooist zijn als zowel politiek als belangenorganisaties campagne voeren en zich van tevoren uitspreken over de wijze waarop zij de uitkomsten van de enquête bij verdere besluitvorming en handelen zullen betrekken.
Mocht de politiek geen trek hebben in dit voorstel dan vraag ik de belangenorganisaties om zelf een dergelijk onderzoek te organiseren. De kosten zijn dan een bezwaar maar misschien maakt een subsidieverzoek aan de gemeente een kans of kunnen andere sponsors gevonden worden.
Tot slot. Bovenstaande is een voorstel. Varianten hierop (eventueel vereenvoudigd) zijn natuurlijk denkbaar. Ik ben gaarne bereid om mee te denken over verdere invulling en uitwerking.
Ik zie uw reacties met zeer veel belangstelling tegemoet.
met de meeste hoogachting,
Theo Kooijmans
zondag 4 maart 2007
Kat of hond
Door THEO KOOIJMANS
Het uiteenvallen van de coalitie van SP, Gemeentebelangen en PvdA was slechts een kwestie van tijd. Daar hoeven we op zich niet rouwig om te zijn.
De SP en Gemeentebelangen lieten zien lak te hebben aan hun verkiezingsbeloften en hebben zich daarmee zelf gediskwalificeerd.
Zij hebben zich voor het karretje van de PvdA laten spannen en zijn na het inspraakcircus van het afgelopen jaar niet meer nodig.
Zodra de mogelijkheid zich aandiende heeft de PvdA zich dan ook van hen ontdaan. De manier waarop dit gebeurde is kenmerkend voor deze partij.
Haar eigen voorstel over Hart van Dieren voor “doortrekking van de Noordelijke Parallelweg, of een gelijkwaardig alternatief” gooit ze in januari in de prullenbak.
Saillant detail: de woorden “of een gelijkwaardig alternatief” zijn afkomstig van PvdA-wethouder Jan-Bart Wildschut.
Om zich niet volstrekt ongeloofwaardig te maken kon Gemeentebelangen niet anders dan vasthouden aan het voorstel. De PvdA ziet vervolgens haar kans schoon en zegt het vertrouwen in Gemeentebelangen op.
Vervolgens ontwikkelt zich de soap in een serie één-tweetjes tussen PvdA, burgemeester, VVD, CDA en Groen Links.
De “boven de partijen staande” burgemeester (VVD) tovert op “verzoek van de PvdA” een “onafhankelijke” bemiddelaar (VVD-er Dijkstal) uit de hoge hoed.
Deze komt tot de “verassende” (het zijn veel aanhalingstekens, ik weet het) conclusie dat een coalitie tussen VVD, CDA en PvdA het meest voor de hand ligt. Om de zaak verder te legitimeren mag Groen Links ook op het pluche plaatsnemen.
In de laatste akte is nog een formateur nodig. Nu is natuurlijk weer een PvdA-er (Paul Depla) aan de beurt. Het laffe kiezersbedrog van de SP en Gemeentebelangen en de manipulaties van de PvdA waar de overige partijen maar al te graag in meegaan laten één ding zien: Eerlijke, open politiek is verder weg dan ooit.
Verder is het business as usual. Alsof er niets is gebeurd zullen SP en Gemeentebelangen weer overal tegen zijn.
Voor de burgers verandert er niets. Het inspraakcircus gaat verder. De
burger mag zich helemaal suf inspreken en alternatieven aandragen, gaat zich verstrikken in details, haakt uiteindelijk afgemat en murw gebeukt af en krijgt de 8- van Dieren door zijn strot geduwd.
Door de kat of door de hond. Het maakt niet uit.
Het uiteenvallen van de coalitie van SP, Gemeentebelangen en PvdA was slechts een kwestie van tijd. Daar hoeven we op zich niet rouwig om te zijn.
De SP en Gemeentebelangen lieten zien lak te hebben aan hun verkiezingsbeloften en hebben zich daarmee zelf gediskwalificeerd.
Zij hebben zich voor het karretje van de PvdA laten spannen en zijn na het inspraakcircus van het afgelopen jaar niet meer nodig.
Zodra de mogelijkheid zich aandiende heeft de PvdA zich dan ook van hen ontdaan. De manier waarop dit gebeurde is kenmerkend voor deze partij.
Haar eigen voorstel over Hart van Dieren voor “doortrekking van de Noordelijke Parallelweg, of een gelijkwaardig alternatief” gooit ze in januari in de prullenbak.
Saillant detail: de woorden “of een gelijkwaardig alternatief” zijn afkomstig van PvdA-wethouder Jan-Bart Wildschut.
Om zich niet volstrekt ongeloofwaardig te maken kon Gemeentebelangen niet anders dan vasthouden aan het voorstel. De PvdA ziet vervolgens haar kans schoon en zegt het vertrouwen in Gemeentebelangen op.
Vervolgens ontwikkelt zich de soap in een serie één-tweetjes tussen PvdA, burgemeester, VVD, CDA en Groen Links.
De “boven de partijen staande” burgemeester (VVD) tovert op “verzoek van de PvdA” een “onafhankelijke” bemiddelaar (VVD-er Dijkstal) uit de hoge hoed.
Deze komt tot de “verassende” (het zijn veel aanhalingstekens, ik weet het) conclusie dat een coalitie tussen VVD, CDA en PvdA het meest voor de hand ligt. Om de zaak verder te legitimeren mag Groen Links ook op het pluche plaatsnemen.
In de laatste akte is nog een formateur nodig. Nu is natuurlijk weer een PvdA-er (Paul Depla) aan de beurt. Het laffe kiezersbedrog van de SP en Gemeentebelangen en de manipulaties van de PvdA waar de overige partijen maar al te graag in meegaan laten één ding zien: Eerlijke, open politiek is verder weg dan ooit.
Verder is het business as usual. Alsof er niets is gebeurd zullen SP en Gemeentebelangen weer overal tegen zijn.
Voor de burgers verandert er niets. Het inspraakcircus gaat verder. De
burger mag zich helemaal suf inspreken en alternatieven aandragen, gaat zich verstrikken in details, haakt uiteindelijk afgemat en murw gebeukt af en krijgt de 8- van Dieren door zijn strot geduwd.
Door de kat of door de hond. Het maakt niet uit.
donderdag 28 december 2006
Theo Kooijmans wil nieuwe lokale partij (Artikel De Gelderlander - 28 dec. 2006)
VELP - Theo Kooijmans, exfractievoorzitter van Leefbaar Rheden, overweegt een terugkeer in de Rhedense politiek met ‘een goede lokale partij’.
„Ik schrik alleen terug als ik kijk naar de hoeveelheid werk die dan weer op mij afkomt. Maar de politiek trekt.”
Kooijmans wil mensen om zich heen verzamelen die een, zoals hij het formuleert, ‘constructieve bijdrage kunnen leveren aan de plaatselijke politiek’. „Niet een partij die zoals Gemeentebelangen voor de verkiezingen overal tegen was. En die nu als coalitiepartij een draai van 180 graden heeft gemaakt en bijna overal voor stemt”, zegt Kooijmans. Daarom wil hij zich ook niet bij deze partij aansluiten.
Zijn plannen bevinden zich in een prematuur stadium. Binnen een jaar wil hij duidelijkheid. „Of ik sluit me aan bij een bestaande partij – ik zou op dit moment niet weten welke – of ik begin een eigen partij waarin ik niet meer alles zelf wil doen. Ik moet mensen hebben die mij dingen uit handen kunnen nemen.”
Kooijmans heeft een vluchtig gesprek gehad met Jaap Uijthof, de vroegere fractievoorzitter van D66 in de Rhedense gemeenteraad. „Binnenkort neem ik contact met hem op.” Ook sluit Kooijmans niet uit dat hij Wim Pieper uitnodigt voor een gesprek. „Met hen zou ik iets kunnen gaan opbouwen.” Maar ten aanzien van Pieper, oud-wethouder en ex-fractievoorzitter van Gemeentebelangen, houdt Kooijmans enkele slagen om de arm. „Ik zal Wim in toom moeten houden.”
Over een naam voor een partij heeft Kooijmans al nagedacht. „Iets in de sfeer van Lokale Democratie of Democratisch Belang. Ik wil geen naam met Rheden erin, mocht de gemeente ooit fuseren met Rozendaal en/of Brummen dan moet je de naam weer veranderen.”
Kooijmans ziet zich zichzelf niet zo gauw aansluiting zoeken bij een bestaande, landelijke partij. „Ik voel er niets voor mij door een mededeling van bovenaf in een strak keurslijf te laten dwingen.”
„Ik schrik alleen terug als ik kijk naar de hoeveelheid werk die dan weer op mij afkomt. Maar de politiek trekt.”
Kooijmans wil mensen om zich heen verzamelen die een, zoals hij het formuleert, ‘constructieve bijdrage kunnen leveren aan de plaatselijke politiek’. „Niet een partij die zoals Gemeentebelangen voor de verkiezingen overal tegen was. En die nu als coalitiepartij een draai van 180 graden heeft gemaakt en bijna overal voor stemt”, zegt Kooijmans. Daarom wil hij zich ook niet bij deze partij aansluiten.
Zijn plannen bevinden zich in een prematuur stadium. Binnen een jaar wil hij duidelijkheid. „Of ik sluit me aan bij een bestaande partij – ik zou op dit moment niet weten welke – of ik begin een eigen partij waarin ik niet meer alles zelf wil doen. Ik moet mensen hebben die mij dingen uit handen kunnen nemen.”
Kooijmans heeft een vluchtig gesprek gehad met Jaap Uijthof, de vroegere fractievoorzitter van D66 in de Rhedense gemeenteraad. „Binnenkort neem ik contact met hem op.” Ook sluit Kooijmans niet uit dat hij Wim Pieper uitnodigt voor een gesprek. „Met hen zou ik iets kunnen gaan opbouwen.” Maar ten aanzien van Pieper, oud-wethouder en ex-fractievoorzitter van Gemeentebelangen, houdt Kooijmans enkele slagen om de arm. „Ik zal Wim in toom moeten houden.”
Over een naam voor een partij heeft Kooijmans al nagedacht. „Iets in de sfeer van Lokale Democratie of Democratisch Belang. Ik wil geen naam met Rheden erin, mocht de gemeente ooit fuseren met Rozendaal en/of Brummen dan moet je de naam weer veranderen.”
Kooijmans ziet zich zichzelf niet zo gauw aansluiting zoeken bij een bestaande, landelijke partij. „Ik voel er niets voor mij door een mededeling van bovenaf in een strak keurslijf te laten dwingen.”
Ik genoot van de gevechten in de raad (Artikel De Gelderlander - 28 dec-2006)
Theo Kooijmans wandelt tegenwoordig gewoon als burger door Velp. 'Dankzij onze wijkwandelingen bleven we met beide voeten op de grond staan.' Foto: Marc Pluim Door BERRIE VAN HELDEN
Donderdag, 28 december 2006 - VELP -
Hartverwarmende reacties kreeg hij na de verkiezingsnederlaag. „Wij konden de kiezer er blijkbaar niet van doordringen dat wij als leefbare partij een eigen geluid hadden, dat haaks stond op andere leefbare partijen”
Hij heeft geen voet meer in het gemeentehuis gezet nadat hij door dramatisch verlopen verkiezingen totaal onverwacht afscheid moest nemen als raadslid. „De uitslag is als een mokerslag aangekomen“, zegt Theo Kooijmans, oud-fractievoorzitter van de partij Leefbaar Rheden, die in het niets lijkt te zijn opgelost.
„Hij kon het niet vatten“, vult zijn echtgenote aan. „Theo had absoluut niet verwacht dat hij met Leefbaar Rheden compleet uit de gemeenteraad zou worden geknikkerd.“
Kooijmans knikt. „Daarom heb ik nu eerst afstand van de politiek genomen. Maar een terugkeer sluit ik niet uit, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Daar vind ik de politiek ook te leuk voor. Vier jaar lang heb ik een fantastische tijd gehad. Ik heb ook het gevoel dat ik echt iets heb kunnen toevoegen aan het functioneren van de raad. Je wordt betrokken bij problemen waarmee je in het dagelijks leven niet of nauwelijks te maken hebt en het verbreedt je blik. Bovendien is ijdelheid mij niet vreemd. De aandacht die ik kreeg, vond ik niet vervelend en het is leuk als er naar je wordt geluisterd.“
De contacten met de burgers en de raadsvergaderingen mist hij. „Absoluut. Ik genoot van de gevechten in de raad. Ik stak mijn mening nooit onder stoelen of banken en dat leverde ook weleens aanvaringen op. Die horen erbij. Wel trad ik iedereen met respect tegemoet. Ook al waren er in mijn ogen raadsleden bij die de kantjes ervan af liepen.“
Kooijmans deed dat zeker niet. Samen met fractiegenoot Henk Hagen (‘Sinds de laatste raadsvergadering hebben wij geen contact meer gehad’) wandelde hij één keer per maand door een wijk in de gemeente Rheden. „Zeker dertig wandelingen hebben wij gemaakt. Zo kwamen we er achter wat er echt in een wijk speelt en wat mensen bezighoudt. Je praat over onbenullige, maar ook serieuze zaken. Het ging over struiken die niet werden kort gehouden, over hondenpoep maar ook over buurtoverlast. Deze gesprekken zorgden ervoor dat je als raadslid met je beide voeten op de grond bleef staan. Ik was bang dat je als politicus te veel vanuit een ivoren toren beslissingen zou nemen zonder te weten hoe de bevolking daar over zou denken. Die wandelingen waren wat dat betreft zeer waardevol.“
Kooijmans ontmoette zo tientallen Rhedenaren voor wie hij ook in de bres sprong tijdens een raadsvergadering. Waar waren die mensen op de dag van de verkiezingen? „Natuurlijk is het teleurstellend dat onze inspanningen niet zijn gehonoreerd. Ik denk dat ik per week tenminste dertig uur in het raadswerk stak. Elke avond en elk weekeinde was het raak. Dan is de uitslag een regelrechte deceptie.“
Kooijmans wijt dit deels aan het kortetermijngeheugen van de mensen. „Procentueel gezien hebben wij veel stemmen hebben gekregen uit de buurt waar wij vlak voor de verkiezingen nog folders hebben rondgebracht. Wij hadden in tegenstelling tot andere partijen helaas geen budget voor een grote propagandacampagne.“
Hij heeft geen voet meer in het gemeentehuis gezet nadat hij door dramatisch verlopen verkiezingen totaal onverwacht afscheid moest nemen als raadslid. „De uitslag is als een mokerslag aangekomen“, zegt Theo Kooijmans, oud-fractievoorzitter van de partij Leefbaar Rheden, die in het niets lijkt te zijn opgelost.
„Hij kon het niet vatten“, vult zijn echtgenote aan. „Theo had absoluut niet verwacht dat hij met Leefbaar Rheden compleet uit de gemeenteraad zou worden geknikkerd.“
Kooijmans knikt. „Daarom heb ik nu eerst afstand van de politiek genomen. Maar een terugkeer sluit ik niet uit, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Daar vind ik de politiek ook te leuk voor. Vier jaar lang heb ik een fantastische tijd gehad. Ik heb ook het gevoel dat ik echt iets heb kunnen toevoegen aan het functioneren van de raad. Je wordt betrokken bij problemen waarmee je in het dagelijks leven niet of nauwelijks te maken hebt en het verbreedt je blik. Bovendien is ijdelheid mij niet vreemd. De aandacht die ik kreeg, vond ik niet vervelend en het is leuk als er naar je wordt geluisterd.“
De contacten met de burgers en de raadsvergaderingen mist hij. „Absoluut. Ik genoot van de gevechten in de raad. Ik stak mijn mening nooit onder stoelen of banken en dat leverde ook weleens aanvaringen op. Die horen erbij. Wel trad ik iedereen met respect tegemoet. Ook al waren er in mijn ogen raadsleden bij die de kantjes ervan af liepen.“
Kooijmans deed dat zeker niet. Samen met fractiegenoot Henk Hagen (‘Sinds de laatste raadsvergadering hebben wij geen contact meer gehad’) wandelde hij één keer per maand door een wijk in de gemeente Rheden. „Zeker dertig wandelingen hebben wij gemaakt. Zo kwamen we er achter wat er echt in een wijk speelt en wat mensen bezighoudt. Je praat over onbenullige, maar ook serieuze zaken. Het ging over struiken die niet werden kort gehouden, over hondenpoep maar ook over buurtoverlast. Deze gesprekken zorgden ervoor dat je als raadslid met je beide voeten op de grond bleef staan. Ik was bang dat je als politicus te veel vanuit een ivoren toren beslissingen zou nemen zonder te weten hoe de bevolking daar over zou denken. Die wandelingen waren wat dat betreft zeer waardevol.“
Kooijmans ontmoette zo tientallen Rhedenaren voor wie hij ook in de bres sprong tijdens een raadsvergadering. Waar waren die mensen op de dag van de verkiezingen? „Natuurlijk is het teleurstellend dat onze inspanningen niet zijn gehonoreerd. Ik denk dat ik per week tenminste dertig uur in het raadswerk stak. Elke avond en elk weekeinde was het raak. Dan is de uitslag een regelrechte deceptie.“
Kooijmans wijt dit deels aan het kortetermijngeheugen van de mensen. „Procentueel gezien hebben wij veel stemmen hebben gekregen uit de buurt waar wij vlak voor de verkiezingen nog folders hebben rondgebracht. Wij hadden in tegenstelling tot andere partijen helaas geen budget voor een grote propagandacampagne.“
dinsdag 14 november 2006
Kiezersbedrog door SP en Gemeentebelangen
Door THEO KOOIJMANS
Met verbijstering heb ik het afgelopen jaar de schertsvertoning van het gemeentebestuur rond Hart van Dieren gevolgd.
De leugens, het gedraai en gemarchandeer van dit college van B&W en de coalitiepartijen SP, PvdA en Gemeentebelangen hebben het vertrouwen van veel burgers in de politiek effectief vernietigd.
In de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen hebben de SP en Gemeentebelangen zich sterk geprofileerd op het onderwerp Hart van Dieren.
De SP beloofde alleen gemeenschapsgeld in te zetten wanneer alle voorhanden zijnde alternatieven terdege onderzocht zouden worden. Ook moest er voldoende draagvlak onder de Dierense bevolking zijn. In alle andere gevallen was er volgens deze partij sprake van kapitaalvernietiging. De SP vond ook dat Hart van Dieren alleen een oplossing voor de verkeersstagnatie biedt wanneer voorzien wordt in drie ongelijkvloerse kruisingen met de spoorlijn.
Gemeentebelangen had ook prachtige kreten. Zij zou de acht-min-variant ter discussie stellen en zich sterk maken voor de belangenverenigingen. De zorgen van de Dierense bevolking waren immers ook de zorgen van Gemeentebelangen. De spoorbaan moest volledig ondertunneld worden en er zou een referendum over Hart van Dieren komen. Bovendien wilde deze partij dat besluiten over grote plannen of projecten (bijvoorbeeld Hart van Dieren) in de gemeenteraad alleen met een tweederde meerderheid konden worden genomen.
Op grond van deze mooie woorden hebben de belangenverenigingen nadrukkelijk hun steun aan zowel SP als Gemeentebelangen uitgesproken en hebben veel kiezers op een van deze partijen gestemd. Zij zijn van een koude kermis thuisgekomen.
Mede dankzij deze stemmen kwamen zowel de SP als Gemeentebelangen samen met de PvdA in het college van B&W van de gemeente Rheden terecht.
Van Rikus Brader en de SP hebben we vervolgens nooit meer iets over Hart van Dieren vernomen.
Willem Pieper mocht van de PvdA en de SP de kastanjes uit het Dierense vuur gaan halen. Hij werd naar voren geschoven als verkoper van de acht-min variant.
Er werd een duur meepraattraject opgestart. De acht-min variant die van SP en Gemeente-belangen voorafgaand aan de verkiezingen nog van tafel moest werd nu tot uitgangspunt van de discussies verklaard.
We kennen het gevolg. De Dierenaren mochten ideeën aandragen die vervolgens een voor een werden afgeschoten. Het resultaat is dat de belangenverenigingen en andere goedwillende burgers gedesillusioneerd afhaakten en nu met de rug naar het gemeentebestuur staan.
Willem Pieper neemt de consequenties van deze mislukking niet. In plaats van de eer aan zichzelf te houden en op te stappen komt hij op 60-jarige leeftijd opeens tot het besef dat hij het niet iedereen naar de zin kan maken.
Zwikker (de fractievoorzitter van Gemeentebelangen) doet er nog een schepje bovenop. Hij liegt glashard dat zijn partij vorig jaar als enige tegen de plannen van Hart van Dieren heeft gestemd.
Wat is er over van alle mooie frases? Wat is er over van het vertrouwen van de burger in de politiek waar deze partijen voor de verkiezingen hun mond vol over hadden? Zij hebben in ieder geval bereikt dat dit vertrouwen niet meer verder kan zakken. Het staat nu op nul.
Daarvoor zijn Willem Pieper en Rikus Brader en hun partijen voluit verantoordelijk.
Gemeentebelangen en SP, Willem en Rikus: Jullie hebben de boel belazerd. En flink ook.Er pas slechts een woord voor: KIEZERSBEDROG
Met verbijstering heb ik het afgelopen jaar de schertsvertoning van het gemeentebestuur rond Hart van Dieren gevolgd.
De leugens, het gedraai en gemarchandeer van dit college van B&W en de coalitiepartijen SP, PvdA en Gemeentebelangen hebben het vertrouwen van veel burgers in de politiek effectief vernietigd.
In de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen hebben de SP en Gemeentebelangen zich sterk geprofileerd op het onderwerp Hart van Dieren.
De SP beloofde alleen gemeenschapsgeld in te zetten wanneer alle voorhanden zijnde alternatieven terdege onderzocht zouden worden. Ook moest er voldoende draagvlak onder de Dierense bevolking zijn. In alle andere gevallen was er volgens deze partij sprake van kapitaalvernietiging. De SP vond ook dat Hart van Dieren alleen een oplossing voor de verkeersstagnatie biedt wanneer voorzien wordt in drie ongelijkvloerse kruisingen met de spoorlijn.
Gemeentebelangen had ook prachtige kreten. Zij zou de acht-min-variant ter discussie stellen en zich sterk maken voor de belangenverenigingen. De zorgen van de Dierense bevolking waren immers ook de zorgen van Gemeentebelangen. De spoorbaan moest volledig ondertunneld worden en er zou een referendum over Hart van Dieren komen. Bovendien wilde deze partij dat besluiten over grote plannen of projecten (bijvoorbeeld Hart van Dieren) in de gemeenteraad alleen met een tweederde meerderheid konden worden genomen.
Op grond van deze mooie woorden hebben de belangenverenigingen nadrukkelijk hun steun aan zowel SP als Gemeentebelangen uitgesproken en hebben veel kiezers op een van deze partijen gestemd. Zij zijn van een koude kermis thuisgekomen.
Mede dankzij deze stemmen kwamen zowel de SP als Gemeentebelangen samen met de PvdA in het college van B&W van de gemeente Rheden terecht.
Van Rikus Brader en de SP hebben we vervolgens nooit meer iets over Hart van Dieren vernomen.
Willem Pieper mocht van de PvdA en de SP de kastanjes uit het Dierense vuur gaan halen. Hij werd naar voren geschoven als verkoper van de acht-min variant.
Er werd een duur meepraattraject opgestart. De acht-min variant die van SP en Gemeente-belangen voorafgaand aan de verkiezingen nog van tafel moest werd nu tot uitgangspunt van de discussies verklaard.
We kennen het gevolg. De Dierenaren mochten ideeën aandragen die vervolgens een voor een werden afgeschoten. Het resultaat is dat de belangenverenigingen en andere goedwillende burgers gedesillusioneerd afhaakten en nu met de rug naar het gemeentebestuur staan.
Willem Pieper neemt de consequenties van deze mislukking niet. In plaats van de eer aan zichzelf te houden en op te stappen komt hij op 60-jarige leeftijd opeens tot het besef dat hij het niet iedereen naar de zin kan maken.
Zwikker (de fractievoorzitter van Gemeentebelangen) doet er nog een schepje bovenop. Hij liegt glashard dat zijn partij vorig jaar als enige tegen de plannen van Hart van Dieren heeft gestemd.
Wat is er over van alle mooie frases? Wat is er over van het vertrouwen van de burger in de politiek waar deze partijen voor de verkiezingen hun mond vol over hadden? Zij hebben in ieder geval bereikt dat dit vertrouwen niet meer verder kan zakken. Het staat nu op nul.
Daarvoor zijn Willem Pieper en Rikus Brader en hun partijen voluit verantoordelijk.
Gemeentebelangen en SP, Willem en Rikus: Jullie hebben de boel belazerd. En flink ook.Er pas slechts een woord voor: KIEZERSBEDROG
Blog over politiek en maatschappij in de gemeente Rheden
Via deze blog zal ik voortaan commentaar leveren op ontwikkelingen in het politieke, maatschappelijke en culturele leven in de gemeente Rheden.
Abonneren op:
Posts (Atom)