Samen werken, samen leven

De nationale coalitie had ’n paar weken nodig om het coalitieakkoord "samen werken, samen leven" aan te passen aan de door de kredietcrisis veranderde omstandigheden. De manier waarop dat ging was nogal curieus. De Tweede Kamer werd er volledig buiten gehouden terwijl de vakbeweging en de werkgevers wel mochten meepraten. Pas nadat het kabinet, de fractievoorzitters van de coalitiepartijen CDA, PvdA en ChristenUnie, de werkgevers en de vakbeweging het met elkaar eens waren werd het resultaat voorgelegd aan de Tweede Kamer. Dus voor alle duidelijkheid: het primaat van de Tweede Kamer werd aan de laars gelapt.

Dat maakte CDA-fractievoorzitter Van Geel nog eens duidelijk met zijn uitspraak dat ruimte om wijzigingen in het anticrisispakket aan te brengen “buitengewoon beperkt is”.

Prompt stapte Geert Wilders en zijn voltallige PVV-fractie op. Hij wilde niet als een circuspaard meewerken aan deze voorstelling. Kan ik me volledig indenken. Het kabinet en de andere partijen haastten zich om dit gedrag te laken. Het meest laakbare zijn echter het kabinet en de drie coalitiepartijen die een volledig dichtgetimmerd plan op de Kamertafel legden waarover geen discussie meer mogelijk was. Het ritueel verplichte debat leverde dan ook niks op.

Maar wat heeft het kabinet nou eigenlijk gepresteerd? In ieder geval te weinig om de gevolgen van de kredietcrisis tegen te gaan. Het kabinet slaat zich zelfs zonder blikken of blozen op de borst omdat ze de “autonome economische stabilisatoren” het werk laat doen. Met andere woorden: het kabinet doet verder weinig tot niets. Na de tientallen miljarden euro’s die in de financiële sector zijn gestoken wordt een magere 5 à 6 miljard euro in de economie geïnvesteerd. Let wel: uitgesmeerd over meedere jaren. Een groot deel daarvan is ook al gebakken lucht want veel uitgaven stonden al gepland. Die worden nu alleen naar voren gehaald. Verder is er handig van de kredietcrisis gebruik gemaakt om wat vuiltjes weg te werken. Maatregelen die hoe dan ook onontkoombaar zijn. Ook zonder kredietcrisis. Het optrekken van de AOW-leeftijd naar 67 jaar zou in ieder geval vroeger of later aan de orde zijn gekomen. Net als het afschaffen van de door deze regering zelf ingestelde vliegtaks. Maatregelen die nu mooi zonder al te veel gezichtsverlies onder dekking van de kredietcrisis kunnen worden doorgevoerd. En voor ik 't vergeet: de zwaksten worden ook verder aangepakt. De zorgtoeslag ligt ook onder vuur.

Samen werken, samen leven?

Voor Luuk

De gemeente Rheden heeft haar oog laten vallen op het Gazelle-terrein in Dieren. Via een ingewikkelde transactie wordt de gemeente eigenaar van het complex en de bijbehorende grond. In ruil voor de grond zal de gemeente een nieuwe fabriek in de Kanaalzone bouwen en weer verhuren aan Gazelle. Zo krijgt Gazelle geld en de gemeente krijgt ruimte om te bouwen in het hart van Dieren.

Ik denk dat de gemeente hiermee grote risico's neemt en dat deze constructie in de toekomst voor grote problemen gaat zorgen.

Het roept vragen op. Heeft Gazelle nu geld nodig? Hoeveel gemeenschapsgeld is er met deze transactie gemoeid? Wat gebeurt er als het bedrijf in moeilijkheden komt? Dan wordt de gemeente als huurbaas toch automatisch onder druk gezet om bij te springen.

Maar ja, de gemeenteraadsverkiezingen naderen. En dat mag best 'n paar belastingcenten kosten. Toch?

Volgende winter komt Gazelle met enkele mooie nieuwe modellen: de Kuiper-special en de PvdA-social.

En ik heb web afgestruind. Speciaal voor Kuiper.
Veel nostalgisch leesplezier Luuk.

Kredietcrisis: voor al uw kwalen!

Het kabinet probeert onder de dekmantel van de kredietcrisis een aantal maatregelen door te drukken die op andere momenten moeilijk aan de kiezer zijn te verkopen.

In een tijdsbestek van enkele uren werd met één pennestreek tientallen miljarden uitgegeven om het financiële systeem overeind te houden. De nationale schuld vliegt daardoor omhoog. En nu heeft het kabinet plotseling wekenlange onderhandelingen nodig om de effecten van de kredietcrisis op de maatschappij, u en ik, zogenaamd te beperken. En plotseling hebben we weer met kruideniers te maken. Voor het stimuleren van de economie wordt een schamele vijf miljard euro uitgetrokken. Het wisselgeld voor het nemen van maatregelen die deze regeringscoalitie eerder niet durfde te nemen.

Een voorbeeld is het verhogen van de AOW-gerechtigde leeftijd van 65 naar 67 jaar. Dat zat er al lang aan te komen maar de “sociaaldemocratische christelijke” coalitie ziet nu de kans schoon om dit zonder electorale kleerscheuren door te voeren. Het systeem moet betaalbaar blijven en ik vind dat zo’n maatregel, mits geleidelijk doorgevoerd, best te verdedigen is maar het heeft in mijn ogen niets met de kredietcrisis van doen. Werkgevers staan op dit moment echt niet te springen om mensen van boven de 50 jaar in dienst te nemen en deze maatregel zal de kredietcrisis niet verkorten of mensen eerder aan het werk helpen.

Afschaffing van de vliegtaks is ook zoiets. Bestuurlijk-politiek Nederland heeft het over de kansen die de kredietcrisis biedt. “Investeren in duurzaamheid” was het credo. Afschaffing van de vliegtaks is goed voor de KLM en Schiphol maar het brengt die duurzaamheid nu juist niet dichterbij. De kredietcrisis geeft deze coalitie de kans om het “onding vliegtaks” dat ze zelf had ingevoerd zonder gezichtsverlies ( en daar gaat het om) af te schaffen.

Het idee van Balkenende om infrastructurele projecten naar voren te halen en via een crisiswet procedures terzijde te schuiven is een ander voorbeeld. Van die procedures wil de overheid al veel langer af want dat duurt allemaal maar. Zo’n kredietcrisis biedt een prachtkans om ook hier eens wat aan te doen. Dan zijn we gelijk van al die bezwaarmakers en milieuridders af. Dat zullen we hier in onze omgeving ook nog merken. Bijvoorbeeld met het versneld doorvoeren van de werken aan de A12 en de A50. Spijtig van alle tijd die u daar misschien heeft ingestoken. Maar ja, het is nu eenmaal crisistijd nietwaar.

De Tafel van Tien, een wassen neus

Door: Adriaan Dolk

Zo langzamerhand daalt het stof van de euforie neer en kunnen we de Tafel van Tien (TvT) op betekenis schatten. De leden van de TvT (voorzover op de vergadering van 18 juni 2008 aanwezig) bevestigden als belangrijkste wapenfeit in hun bestaan dat er sprake was van unanieme steun voor het alternatief 3a van de Traverse. Maar zij deden dat wel onder enige voorwaarden. En dan is het, die voorwaarden in aanmerking nemende, niet zo merkwaardig dat er vandaag nog steeds geen goedgekeurd verslag is van die vergadering waarin die zogenaamde unanimiteit werd bereikt. Maar goed, ambtelijke molens kunnen soms langzaam malen en het ultieme doel van de gemeente om draagvlak publiekelijk te kunnen melden was bereikt; dus geen vuiltje meer aan de lucht. Wie maalt er nu nog om een goedgekeurd verslag?

Gelet op de motie dat de TvT betrokken zou worden bij de verdere uitwerking van het alternatief 3a voelden de leden zich flink voor paal gezet toen ze uit de krant moesten vernemen dat de onderdoorgang B. de Bruinstraat bij de Molenweg gewijzigd was in een vierbaans viaduct over de Molenweg. Enfin, u kent het verhaal inmiddels. Ze mochten nog opdraven op de informatieavond voor de bewoners aan de Molenweg, waarbij de gemeente hoopte dat de leden het veronderstelde draagvlak onder de bevolking van Dieren zouden symboliseren. Maar die hoop ging in rook op, en terecht lijkt mij.

En kort geleden las ik in de krant dat de TvT niet bij de provincie aan tafel komt. Er zijn inspraakprocedures – wij Dierenaren weten allen wat die betekenen – en daarmee zullen wij het moeten doen. Natuurlijk kan de wethouder ijverig doorvergaderen met de TvT, maar – zoals de Gelderlander dodelijk opmerkt – “De waarde daarvan wordt echter een stuk geringer nu de provincie zelf het project van a tot z wil uitvoeren.”

Ik ben ook benieuwd of en in welke mate die 53 miljoen nog door “Den Haag” wordt overgemaakt. Als ik lees hoe de gedeputeerde er over denkt wordt het “nog lastig zat”. Ook omdat er van die 53 miljoen nog 10 miljoen geoormerkt is voor een ecoduct dat – prijs den Heer – uit het plan is verdwenen.

Recent heeft GS Gelderland ook een voorstel aan Provinciale Staten het licht doen zien betreffende de financiën en planning van de Traverse. Daarin worden nogal wat veronderstellingen gedaan die positief uit moeten pakken om een beschikbaar budget voor de Traverse van € 90 miljoen geloofwaardig te maken.

Daarnaast zijn een aantal planningscenario’s aan het voorstel toegevoegd, met en zonder Raad van State procedure, waarin de aanvang van de uitvoering van de Traverse uiteenloopt van half 2012 tot begin 2016. En elk jaar na 2010 kunnen we rekenen op een kostenstijging van € 2 miljoen, aldus de fractievoorzitter van de PvdA in de gemeente Rheden.

Maar dan is er direct daarna een interpretatie van het voorstel door de Gelderlander die meldt dat het tekort voor de Traverse wel kan oplopen tot €18 miljoen.

En tensliotte heeft de gedeputeerde laten weten dat er “op sommige onderdelen sprake is van een lastige verstandhouding” met de gemeente Rheden. Wel, als een politiek verantwoordelijke zulke woorden uit, weet u ook wel dat het zwaar hommeles is.

Ik ben geen pessimist, maar dat alle dubbeltjes op één kant zullen vallen is wel heel erg onwaarschijnlijk. Het budget is niet voldloende – maar wel maatgevend, weet u nog?

Ik vrees dat onze bestuurders al snel tot de conclusie zullen komen dat de driedubbeldikminvariant in beton is gegoten. Ook hun troetelkindje de TvT staat machteloos. En ik hoor ook niet dat de TvT door hen is ingeschakeld voor het Masterplan / Dorpsvisie, waar de gemeente hard mee aan het werk zou moeten zijn. Draagvlak, weet u nog?

Adriaan Dolk, Dieren

Vandaag geen bijdrage

Was 'n druk weekeinde. Vandaag geen posting

Zie je op Twitter!

Ik ben nou ’n goeie week aan het Twitteren. Het bevalt me wel. Op deze blog zie je in de linkerkolom de tweets (twitterberichtjes) die ik persoonlijk op Twitter plaats. Wellicht niet zo interessant voor de lezer van deze blog maar je ziet niet de berichtjes die ik ontvang van andere Twitteraars die ik op Twitter volg. En dat maakt Twitter juist zo interessant.

Twitter is gebaseerd op één vraag: “What are you doing?” / “Wat ben je nu aan het doen?” . De “tweets” hebben een maximale lengte van 140 tekens. De kracht van Twitter zit vooral in de snelheid. Nieuws wordt vrijwel stante pede op Twitter geplaatst. Zo was het nieuws over de vliegtuigramp op Schiphol binnen ’n paar seconden wereldwijd bekend. Nog bijna voor het toestel neerstortte hadden ooggetuigen al “tweets” op Twitter geplaatst.

Je kunt op Twitter mensen (en organisaties) volgen in wie je geïnteresseerd bent. Er zijn twitteraars die worden gevolgd door honderdduizenden andere twitter-gebruikers.

De meest bekende en beroemde Twitteraar, Barack Obama, wordt gevolgd door honderdduizenden mensen. En zelf (de mensen achter zijn Twitter-account) volgt ie ook honderdduizenden andere over de aarde verspreide Twitteraars. Inmiddels volg ik de “tweets” van een aantal Nederlandse politici: minister van BuitenlandseZaken Maxime Verhagen en Tweede Kamer-leden, Paul Tang (PvdA), Rita verdonk (TON), Alexander Pechtold (D66), Geert Wilders (PVV) , Wim van de Camp (CDA) , Arend Jan Boekestijn (VVD) en Paul de Krom (VVD) maar ook de Redactie Arnhem van de Gelderlander, CNN, M-FM Streekradio, Weeronline en andere Twitteraars. Sommige van die Twitteraars volgen zelf ook mijn “tweets”.

Dat op de voet volgen van mensen maakt het juist zo geinig. Je krijgt er ook een gevoel van “ik ben erbij”. Al zijn de berichtjes soms nog zo onbenullig. Je weet waar mensen mee bezig zijn en maakt je er automatisch een voorstelling van. En soms maken ze 'n uitglijer zoals Arend-Jan Boekestijn die in een tweet Chinezen bestempelde als "spleetogen". Kranten, radio- en televisiezenders hebben Twitter ook massaal ontdekt en hun korte berichtjes lokken veel mensen naar hun nieuwssites op internet.

De Arnhemse redactie van de Gelderlander maakt er al driftig gebruik van met “tweets” waarin verwijzingen naar krantenartikelen op haar website.

Als je iemand niet als “follower” wilt dan kun je die blokkeren. Dan ontvangt die persoon jouw “tweets” niet meer op zijn Twitter-account.

Je kunt ook, onzichtbaar voor de andere mensen die jou volgen, direct boodschappen met elkaar uitwisselen. Er zijn ook Twitteraars die alleen een Twitter-account hebben aangemaakt om te zien wat anderen doen. Zij versturen zelf geen “tweets”maar willen wel op de hoogte blijven van de activiteiten van anderen. Ook niks mis mee. Twitter kan ook gebruikt worden via de telefoon. Moet ik nog uitzoeken want ik wil niet voor verrassingen komen te staan als ik de telefoonrekening krijg.

Twitteraar @cyberbofh heeft me de weg in Twitterland gewezen. Er zijn talloze diensten die aan Twitter gekoppeld kunnen worden en het gebruik van Twitter vereenvoudigen.

Voor meer informatie: klik op Leer de kracht van Twitter te gebruiken of Gebruik de kracht van Twitter of volg de korte Cursus Twitter: een kennismaking. Dat laatste is zelfs speciaal gemaakt om politici en ambtenaren wegwijs te maken. Dat maakt verder niet uit hoor. Iedereen met 'n emailadres kan Twitter gebruiken. Het onderstreept alleen nog eens dat ook de politiek Twitter ontdekt heeft en gebruik wil maken van dit zeer krachtige communicatiemiddel. Het is per saldo allemaal erg simpel.

Voor het aanmaken van een Twitter-account is alleen een emailadres nodig. Klik hier om naar Twitter te gaan.

Kom op mensen! Aan de Twitter. Ik ben benieuwd naar jullie “tweets”.

Voor ik ’t vergeet: Twitter is GRATIS!

Zie ik jullie straks ook op Twitter? Zou ik heel erg leuk vinden. Ik heb zelf twee Twitter-accounts @politiekrheden en @theokooijmans. (Klik op een van de namen)

Winkel van Sinkel (9)

Het is alsof de duvel er mee speelt. De Gelderlander kwam gisteren met twee artikelen die naadloos aansluiten op berichtjes op weblog Politiek Rheden die ik van de week juist gemaakt had naar aanleiding van eerder berichten in die krant. Een mooie wisselwerking.

De Arnhemse VVD vroeg onlangs wat de gemeente Arnhem met de “Arabische namen-lijst” aan het uitspoken was. Eergisteren gaf ik daar in mijn bericht Arnhemse “service” aan hoe ik daarover dacht. Gisteren meldde de Gelderlander dat Arnhem niet van plan is deze lijst in te ban te doen.

Ik weet niet precies welke redenering het Arnhemse college van B&W volgt dus ik moet gissen. Maar ik kan me voorstellen dat ze de Berber-ouders met een Marokkaanse nationaliteit willen behoeden voor problemen met de Marokkaanse overheid.

Toch is dat de verkeerde weg. Arnhem schaart zich in het rijtje gemeenten die zich door de Marokkaanse overheid laten gebruiken om de arabisering van Berbers door te voeren. Arnhem maakt zich daarmee indirect schuldig aan culturele zuivering. Bovendien hebben deze mensen veelal ook de Nederlandse nationaliteit. Dat maakt het nog ’n graadje erger. Als hier in Nederland Friese of Saksische namen verboden zouden worden omdat ze niet Hollands genoeg zijn dan zou de Nederlandse natie op z’n achterste benen staan. Slappe hap daar in Arnhem.

Gisteren berichtte ik ook over de Casa Intermezzo waarvan de sluitingsdatum in mei 2010 onzeker is geworden . Ik uitte mijn vrees dat de Casa langer blijft staan dan was beloofd door eigenaar Innoforte en was toegestaan én beloofd door de gemeente Rheden. In de Gelderlander meldt bestuurder Ed Cools van Innoforte prompt dat hij vasthoudt aan de oorspronkelijk sluitingsdatum. En hij noemt daarbij ook nog ’n partij die ik over het hoofd had gezien. Naast Attent, de gemeente Rheden en Innoforte is ook nog Alysis ( Casa Intermezzo staat op het terrein van Ziekenhuis Velp, onderdeel van Alysis) betrokken. Cools wil dat probleem zo snel mogelijk van zijn bord af hebben. Gelijk heeft ie. I

Er is nog een jaar te gaan voordat de sluitingsdatum wordt bereikt. Benut die tijd om een goede oplossing voor dat probleem te vinden. Een goede huisvesting voor de logés van Regina Pacis moet voorop staan. Dat moet wel snel. Want de kwetsbare cliënten van Regina Pacis mogen niet te lang aan onzekerheid worden blootgesteld.

Toch maar eens praten met de bewoners van de Ulenpas? Begin daar eerst eens mee. Misschien zijn de Ulenpassers inmiddels gewend aan de Casa en die willen vast niet op hun geweten hebben dat er met de broze buren van Regina Pacis gesold gaat worden. De garanties aan de Ulenpassers zullen dan wel kei- en keihard moeten zijn. Die mogen uiteindelijk ook niet de dupe worden van de problemen bij Attent.

Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat worden opgelost.

Casa Permanente

Casa Intermezzo zou in mei 2010 verdwenen zijn maar het is nog maar zeer de vraag of dit gaat gebeuren.

In de Casa zijn nu een aantal bewoners van Regina Pacis ondergebracht. De nieuwbouw
van Regina Pacis wordt echter vertraagd door financiële problemen bij Attent, de zorggroep waartoe Regina Pacis behoort. Attent krijgt de financiering voor de nieuwbouw met de banken niet rond.

Het is niet alleen de kredietcrisis die hier de oorzaak van is maar Attent dook vorig jaar in de rode cijfers en banken zijn nu huiveriger dan ooit. Ze willen vrijwel geen enkel risico lopen. Daar helpt de berichtgeving over zorginstellingen die in financiële problemen ook niet echt bij. De laatste tijd duiken steeds vaker berichten op over zorginstellingen die in de financiële problemen komen. En dat ligt echt niet alleen aan de kredietcrisis.

De marktwerking en de daaruit voortvloeiende schaalvergroting leiden in zo’n kwetsbaar maatschappelijk veld tot steeds grotere problemen. Alles moet groter, alles moet onpersoonlijker, alles moet efficiënter. En dat ontspoort steeds vaker. En dat kost de maatschappij tientallen miljoenen. Terwijl de zorg verder verschraalt.

Voorbeelden genoeg: de “eigentijdse, maatschappelijke en moderne onderneming op het gebied van zorg” Meavita , het Limburgse “zorgconcern” Orbis of de IJsselmeerziekenhuizen. Dat geldt overigens niet alleen voor de zorg. Andere in het oogspringende voorbeelden zijn de Rotterdamse woningstichting Woonbron die zich voor tientallen miljoenen vertilt aan het stoomschip Rotterdam en het Amsterdamse Rochdale (“zorgeloos wonen”) waar het management wel heel nadrukkelijk in de eerste plaats aan zichzelf dacht.

Waar zijn we in godsnaam mee bezig?

Maar laat ik niet afdwalen. Hoe moet dat nou met de Casa Intermezzo?

Destijds is zowel door de gemeente als door Innoforte (eigenaar van Casa Intermezzo) keer op keer met de hand op het hart beloofd dat de Casa in mei 2010 zou verdwijnen.

Toenmalig wethouder Wilschut zei toen dat hij niet van plan was om “oudjes uit de Casa te zetten” als die datum wordt overschreden. Dat wil natuurlijk niemand. Daarom is het nu, een jaar voor de einddatum, zaak om alternatieven te ontwikkelen.
De gemeente Rheden en Innoforte zullen toch, een voor de bewoners van de tegenover de Casa liggende Ulenpas, acceptabele oplossing moeten vinden. Samen met Attent kunnen ze dus nu op zoek naar een andere oplossing.

Ik vrees echter dat de gemakkelijkste weg wordt gekozen. De Casa Intermezzo blijft voorlopig ook ná mei 2010 staan. En daarmee krijgen de bewoners van de Ulenpas de problemen van Attent op hun bord.

Arnhemse "service"

Ik had nog iets liggen.

In Nederland zijn Friese namen verboden. Nederlanders die in Brussel hun pasgeboren kind willen aanmelden mogen dat laten inschrijven onder een naam die zij zelf wensen, dus ook met een Friese naam.

Wel zal de Brusselse dienst bevolking erop wijzen dat Friese namen door de Nederlandse regering verboden zijn en dat aangifte van hun kind bij het consulaat van Nederland onder zo’n naam problemen kan opleveren. Mogelijk dat de inschrijving niet doorgaat en het kind geen rechten kan doen gelden in Nederland.
(vrij naar “Arnhem toont door Marokko verboden Berbernamen als 'service'”in de Gelderlander van 7 maart 2009)

Onzin natuurlijk. Maar niet in Marokko. Daar zijn Berber-namen verboden. En in Nederland werken diverse gemeenten daar aan mee. Als Marokkaanse ouders hun pasgeboren kind komen aangeven komt de lijst met toegestane namen voor de dag. Dat gebeurt blijkbaar ook in Arnhem waar de VVD vragen heeft gesteld over deze kwestie.

Het Arnhemse college lijkt zich hier niks van aan te trekken want in haar antwoord geeft ze er geen blijk van hier een einde aan te willen maken.

De Rotterdamse burgemeester Aboutaleb,zelf van van Marokkaanse afkomst,gaat hier heel anders mee om. Aboutaleb zei de Marokkaanse namenlijst te 'verbranden' als hij deze nog in het Rotterdamse stadhuis tegenkomt. Dat lijkt me een veel beter signaal.

Zou de burgemeester van Rheden daar ook zo over denken?

Lijkt me ’n mooie vraag voor een van Rhedense gemeenteraadsleden.

De Tafel van Tien, een doekje voor het bloeden

Door: Adriaan Dolk

In het alternatief 3a van de Traverse is duidelijk aangegeven dat ter hoogte van de Molenweg de Burg. de Bruinstraat (ter plaatse tweebaans) wordt gekruist met een onderdoorgang voor fietsers en voetgangers. De bewoners van de Molenweg worden nu opeens geconfronteerd met een vierbaans viaduct, opgenomen in de B. de Bruinstaat over de Molenweg als voldongen feit.

Het onderhoudsprogramma voor de riolering is het argument van de gemeente. (????) Wat het effect is van de uitlaatgassen van zo’n 25000 auto’s per dag, die ter hoogte van je openstaande keukenraam, de lucht vervuilen, is kennelijk wat minder interessant. De gemeenteraad fiatteerde op stel en sprong de bouwplannen van het viaduct in de vergadering van 3 maart jl, want er kan € 140.000 bespaard worden.

Toch mooi meegenomen op een project van 90 miljoen. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, daar moet het veronderstelde draagvlak van de bevolking van Dieren maar even voor opzij worden gezet. Albert Heijn is tenslotte niet de enige die op de kleintjes let.

De Tafel van Tien (TvT) werd gemakshalve ook maar genegeerd. Een motie waarin het College werd opgedragen (25.06.08) om de TvT bij de uitwerking van alternatief 3a te betrekken is leuk, maar een euro is een euro. Ook vermoed ik dat het vierbaans viaduct nogal strijdig is met de motie Fijnstof, van dezelfde datum.

Het woord “kaderstellend” vliegt je in de raadszaal links en rechts om de oren, maar om die gestelde kaders te controleren, laat staan te handhaven, dat is alleen maar lastig en verstorend voor de verhoudingen in de coalitie. De grootste oppositiepartij in de raad doet z’n mond ook niet open en huldigt het standpunt: pakken wat je pakken kan, beter één wegkruising in de hand dan tien op papier. Mijn bewondering voor bestuurders met een visie is grenzeloos.

Nadat de TvT (zomer 2008) had geholpen om in ieder geval een schijn van draagvlak te vestigen bood de Gemeente haar troetelkind nog een borrel aan in de Peerdestal en dat was het dan. Daarna: taal noch teken. Tot er plotseling in februari dit jaar bij de informatieavond voor de bewoners aan de Molenweg een vlag nodig was om de lading te dekken; toen was er opeens weer een uitnodiging voor de TvT.

En na het bericht dat het met de Traverse wel tot 2014 kan duren voordat de eerste schop de grond in gaat waarschuwt de fractieleider van de PvdA richting Provincie, dat de TvT geen speeltje is van de gemeente. Tjonge, goed dat hij dat het zegt; wat denkt hij van: een doekje voor het bloeden?

Hij waarschuwt ook dat elk jaar uitstel van het plan 2 miljoen euro extra kosten betekent. De Provincie houdt nu al vol dat het beschikbare budget voor de Traverse niet toereikend - maar wel maatgevend is. Zij stelt daarmee een driedubbeldikminvariant van de Traverse in het vooruitzicht.

Adriaan Dolk, Dieren

Niks nieuws onder de zon

Hoe zit dat nou met die Molenweg-tunnel? De Rhedense gemeenteraad heeft ingestemd met het collegevoorstel om de Molenweg-tunnel aan te leggen en daarvoor een krediet van 1.025.000 euro beschikbaar te stellen uit de gemeentereserve voor de Traverse.
De argeloze lezer zal uit dat voorstel concluderen dat de provincie volledig instemt met dat tunnelplan en dat het krediet straks verrekend wordt in het totaalbudget voor de Traverse. Even verderop wordt in het voorstel ook nog verwezen naar de rijksbijdrage.

Allemaal loze woorden die helemaal niets zeggen. Iemand die de gang van zaken rond de Traverse volgt weet wel beter.

De provincie is helemaal niet van plan om één cent uit te geven voor Rhedense gemeenteplannetjes. De provincie bepaalt wat, waar, wanneer gebeurt en hoeveel geld er uit de rijks- en provinciebijdrage wordt besteed. Als de plannen van de gemeente daar toevallig in passen dan heeft de gemeente Rheden geluk en niet meer dan dat.

Met andere woorden: de gemeente is helemaal niet relevant!

Laat staan dat de Tafel van 10 serieus wordt genomen. Maar dat doet de gemeente zelf ook al niet. De Molenweg-tunnel zou volgens Traverse-variant 3A alleen bestemd zijn voor langzaam verkeer. Door de tunnel nú geschikt te maken voor autoverkeer wordt daar van afgeweken. Maakt mij niet uit hoor maar de gemeente “vergat” wel even om de Tafel van 10 daarover te consulteren én de bewoners (in de omgeving) van de Molenweg.

De Molenweg-tunnel is volgens wethouder Kuiper de start van de Traverse. Gedeputeerde Van Haaren heeft daar heel andere ideeën over. Volgens haar merken de Dierenaren pas in 2014 iets van de Traverse.

Het overleg tussen gemeenteraad en provinciale staten van afgelopen woensdag heeft ook niks opgeleverd. Ze dronken ‘n glas, deden ‘n plas en alles bleef zoals het was.

Niks nieuws onder de zon.

Noordtak

De komende jaren zal het treinverkeer op de IJssellijn drastisch toenemen. Rijksplannen spreken van 50 tot misschien wel 70 goederentreinen per dag. De IJssellijn maakt ook deel uit van het Basisnet Spoor. Dat wil zeggen dat over ons spoor ook gevaarlijke stoffen vervoerd zullen worden.

Naast een toename van het aantal goederentreinen zullen ook meer reizigerstreinen van het spoor gebruik gaan maken.

Dat heeft allemaal gevolgen voor het leefmilieu langs het Rhedense spoor.

Daar hebben we (Geen Noordtak Velp) de Rhedense politiek op attent gemaakt en op 3 maart heeft de Rhedense gemeenteraad de motie Leefbaarheid langs de IJssellijn unaniem aangenomen.

Ik heb nog wel enkele reserves bij de motie.

Maar de Rhedense politiek houdt zich er in ieder geval mee bezig.

Zonder de andere partijen tekort te doen: De Rhedense VVD heeft ons (Geen Noordtak Velp) daarbij zeer gesteund. De VVD was de initiatiefnemer van de motie. De partij blijft de ontwikkelingen op de voet volgen en zet daarvoor ook een stapje extra.

Ronald Haverkamp, fractievoorzitter van de Rhedense VVD meldt dat de motie naar de andere gemeenten langs de IJssellijn, Provincies, Stadsregio en Euregio is opgestuurd met een brief erbij van de wethouder om deze ook te steunen.

Haverkamp meldt ook dat de Gelderse statenfractie van de VVD voor aanstaande woensdag (18 maart) een debat heeft aangevraagd n.a.v. de Rhedense motie IJssellijn.

Even ter informatie voor de VVD: De IJssellijn loopt tussen Arnhem en Zwolle. Het gaat echter vooral om de gemeenten aan de Noordtak. Die valt deels samen met de IJssellijn, tussen Arnhem en Deventer. Maar ook de gemeenten langs het spoor van Deventer naar Hengelo en het spoor over Lochem/Goor zullen last krijgen.

Hondenpoep (3)

Eind volgende week staan er volgens de gemeente in Velp Daalhuizen, Rheden, Ellecom en Dieren hondenpoepbakken.

Klik op de afbeelding om te vergroten.


Als er nu ook echt consequent gehandhaafd wordt dan moet het effect zichtbaar worden. Eens kijken hoe de gemeente dat denkt aan te tonen.

Zie ook de artikelen
Hondenpoep (2) (8 maart 2009)
Hondenpoep (25 september 2007 / 8 maart 2009)
Strijd tegen hondenpoep (10 oktober 2008)

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (5-slot)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed al goed!?

De definitieve leveringsdatum van Zuiderparallelweg 12 en 13 was 1 mei 2008. Na deze datum zou mijn moeder nog 6 maanden in het huis mogen wonen. 1 week voor de definitieve leveringsdatum kwam het bericht van de gemeente dat zij de levering wilde uitstellen omdat de huurder nog steeds niet zijn financiële zaken rond had.

Ik ben toen maar weer eens de boeken ingedoken om te kijken hoe je hier op kan reageren. Mijn moeder had inmiddels een ander huis gekocht en moest hiervoor ook verplichtingen aangaan, iets wat nu ook in gevaar kwam door deze handeling. Ik kwam tot de conclusie dat de enige manier om te reageren was om de gemeente vooraf alvast officieel in gebreke te stellen voor het niet nakomen van het contact. Hiervoor heb ik een brief opgesteld die ik naar alle collegeleden heb gestuurd. In de brief verzochten wij ook om een gesprek op zeer korte termijn.

In het gesprek dat volgde gaf de gemeente aan dat zij van mening was dat zolang de huurder zijn financiële zaken niet rond had en dus de doorverkoop van nummer 12 aan de huurder niet 100% zeker was zij het contract met ons niet hoefde na te komen. Wij hebben de gemeente erop gewezen dat de zaken er anders uitzien. Dat de door de gemeente aangegeven koppeling geen juridische basis had en dat er gewoon geleverd moest worden. Tevens hebben we aangegeven dat indien de gemeente niet zou leveren we naar de rechter zouden stappen, het dossier lag inmiddels al bij een advocaat. Dit gesprek vond plaats op vrijdag 24 april 2008. Uiterlijke leveringsdatum was vrijdag 1 mei, feitelijk betekende dit dat uiterlijk woensdag 29 april geleverd moest worden. De gemeente deed in het gesprek geen toezeggingen maar de gemeente gaf wel aan geen rechtszaak te willen. Wij gaven aan dat ook niet te willen maar het ook niet ze zullen schuwen.

Maandag 27 april werd ik ’s middags gebeld door de notaris die bezig was met de voorbereiding van de stukken voor de overdracht op woensdag 29 april. Het gesprek had dus gewerkt! Woensdag 29 april vond dan eindelijk de levering plaats. De aankoop van het nieuwe huis van mijn moeder kon hiermee ook doorgaan. Uiteindelijk heeft mijn moeder nog tot november in het huis aan de Zuiderparallelweg kunnen wonen. Waarna ook de laatste stappen van de afhandeling van het contract konden plaatsvinden.

Uiteindelijk dus eind goed al goed, het heeft echter zeer veel bloed zweet en letterlijk tranen gekost. Zonder kennis van zaken van het openbaar bestuur en de wetgeving was het absoluut een mission impossible geweest en meerdere keren leek het er ook op dat de gemeente ervan uitgaat dat de gewone burger de juiste kennis niet heeft. Dan zijn ze bij mij echter aan het verkeerde adres, zeker als het mij persoonlijk raakt! Het niveau van de juridische afdeling van de gemeente is bedroevend daar hebben we last van gehad maar daar hebben we ook van geprofiteerd. Het is absoluut bedroevend om te zien hoe er met belangen van mensen wordt omgesprongen. Positief ben ik over de opstelling van de verantwoordelijk wethouder Wilschut. Hij zei niet altijd wat we wilden horen, maar luisterde wel, nam de tijd en wat hij toezegde kwam hij na.

Het ligt gelukkig achter ons, mijn moeder woont inmiddels in een mooi nieuw huis en Zuiderparallelweg 13 wordt voorlopig goed gebruikt voor de opvang van een Roemeens gezin.

Dit is het vijfde en laatste deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de voorgaande afleveringen:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving
Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (4)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen

Op zich een goed besluit maar door de ontstane situatie wel een erg slechte onderhandelingspositie. De gemeente had de huizen eigenlijk niet meer nodig. Bijkomend probleem was het verhuurde huis Zuiderparallelweg nummer 12. In het geval dat de gemeente de huizen echt nodig had, zou in het uiterste geval onteigening kunnen plaatsvinden mochten wij er niet met de huurder uitkomen. Nu de gemeente de huizen niet meer nodig had werden wij in een uiterst vervelende onderhandelingspositie gemanoeuvreerd. Ten opzichte van de gemeente, maar ook ten opzichte van de huurders. Onze inzet was eruit zien te komen met de huurders en vervolgens de huizen vrij van huur te verkopen aan de gemeente. De gemeente gaf aan dat indien wij er niet met de huurders uit zouden komen dit Euro 50.000 zou schelen op de totaalopbrengst.

De onderhandelingen met de huurder verliepen stroef. Met begrip voor de huurders die uiteraard er ook het beste uit willen halen. Uiteindelijk liep deze onderhandeling op niets uit. De huurder bleef vasthouden aan een vervangende woonruimte, iets waar wij niet aan konden voldoen. Wij hadden geen andere woning en konden hier niet meer dan een inspanningsverplichting aanbieden. Wat betreft het bedrag, dat was onzes inziens alleszins redelijk en lag hoger dan een onteigeningsvergoeding (ruim vier maal de jaarhuur + verhuisvergoeding conform de regeling bij corporaties). De huurder ging echter niet in op het bedrag en bleef vasthouden aan een vervangende woonruimte, aan de ene kant begrijpelijk aan de andere kant zeer onredelijk.Goed, dat betekende dus dat wij niet vrij van huur konden leveren aan de gemeente.

Zo zijn de onderhandelingen met de gemeente dan ook gestart. Na een eerste bod van de gemeente, wat zeer laag was, hebben wij een onderbouwd tegenbod gedaan. De enige manier voor ons om druk te zetten op de onderhandelingen was spelen op het gevoel. En dat hebben we dan ook gedaan. Zonder kennis van zaken van het openbaar bestuur en de wetgeving ben je geheel kansloos in deze onderhandeling. Gelukkig hadden wij een adviseur die ons begeleide en ben ik zelf werkzaam in locatie en gebiedsontwikkeling. Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat eind januari 2008 een akkoord werd bereikt.

Eind goed al goed zou je zeggen, helaas er bleek nog wel het een en ander aan de hand. Het akkoord werd vastgelegd in een voorlopig koopcontract. Bij het lezen daarvan viel ik opnieuw van mijn stoel van verbazing. De gemeente had namelijk in de tussentijd de onderhandelingen met de verhuurder van nr 12 zelf opgepakt wat resulteerde in de aankoop van Zuiderparallelweg nummer 12 door de huurder. Echter het was onduidelijk of deze huurder de verkoop financieel wel rond zou krijgen.

Dit risico wilde de gemeente via een achterdeur bij ons neerleggen! De aankoop van nummer 12 en 13 werd gekoppeld aan het doorgaan van de doorverkoop van nummer 12! Eigenlijk verkochten wij dus in casu de woningen ‘vrij van huur’, kregen wij minder geld omdat wij het ‘niet vrij van huur’ aanboden en werd het risico geheel bij ons neergelegd.

Een hele vuile streek!!. Na eerst heel erg kwaad te zijn geworden ben ik het contract nog maar eens goed gaan doorgelezen. Er stonden meerdere juridische tegenstrijdigheden in het contract. Er werd namelijk genoemd dat wij ‘niet vrij van huur’ verkochten om vervolgens bij de extra voorwaarden aan het einde van het contract te zeggen dat de verkoop ‘gekoppeld was aan de doorverkoop van nummer 12.

Juridische toetsing leerde mij dat deze koppeling geen enkele juridische betekenis had. Er had bij wijze van spreke kunnen staan dat de verkoop gekoppeld was aan de temperatuur op 1 mei 2008 om 12 uur ‘s middags. Hier bleek nog maar eens een keer dat het niveau van de ambtenaren van de gemeente bedroevend was, voor deze ene keer was dat echter goed nieuws. We besloten het contract te laten voor wat het was en wachtten de definitieve leveringsdatum welke opgenomen was in het contract af.

Dit is het vierde deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de voorgaande afleveringen:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving

En het laatste deel:
Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed, al goed?