Geef uw mening!
Stuur uw brieven, foto's, afbeeldingen, filmpjes of cartoons naar
theo.kooijmans@gmail.com
Maak het niet te bont. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen zonder opgaaf van redenen te weigeren.

donderdag 18 maart 2010

Joop Zijlstra: Inspraak PS - N348 Dieren

Inspraak Joop Zijlstra
bij Provinciale Staten, commissie Mobiliteit en Economische Zaken
17 maart 2010


Voor de provinciale weg N348 in Dieren moet ik bij de provincie zijn. Daar ben ik dan. Zendingswerk vanuit Rheden, zegt de krant. Drie jaar geleden stak toenmalig wethouder Wilschut op deze plaats de loftrompet over plan Hart van Dieren. Na hem was ik aan zet.
Ik sprak luidkeels: ´Dat plan van Wilschut gaat helemaal niet door´. Mijn gelijk is niet zo belangrijk. Dat het plan niet doorging wel´. Waarom? In dat verworpen plan ging het om een half verzonken spoorbak. Twee bruggen daaroverheen. Dieren-Noord zou te lijden krijgen onder het doorgaande verkeer: Harderwijkerweg, een racebaan. Spankerenseweg, een sluipweg.

Het is tragisch dat datzelfde scenario weer dreigt. Met een keuze voor variant 4 door GS komen er in plaats van die bruggen over het spoor, nu twee tunnels onder het spoor. Opnieuw staat Dieren-Noord voor dezelfde rampzalige gevolgen: racebaan en sluiproute. Leuk voor de bewoners. De doorgaande N348 op maaiveldhoogte verhindert ook nog eens een soepele verbinding Dieren Noord en Dieren Zuid. Ons advies is kort, helder en simpel: niet doen.

GS verwerpt variant drie, met een tunnelbak voorlangs het station. Dat is jammer want het is de beste variant voor de oplossing van de verkeersproblemen en bovendien, het draagvlak voor die variant is heel groot. Het is eigenlijk de enige variant die voldoet aan het hoofdaccent van het plan van Atelier Verdaas van weleer: scheiding van het doorgaand regionaal verkeer en het bestemmingsverkeer.

Gelukkig is er nog hoop. In de vervolgnota van GS die nu voorligt, is ruimte voor alternatieve oplossingen. In de Gelderlander staat de kop: ´Een tunnelbak, maar dan een kortere, behoort nog tot de mogelijkheden.´ Uitspraak van een ambtenaar van Rheden en van de provincie. Maakt u daar werk van, a.u.b., actief, richting GS.

Er moet mij nog iets van het hart. Ik lees in de nota van GS.:
´Het is onze intentie om met de bevolking, de aanwonenden en belanghebbenden een constructieve dialoog aan te gaan over de voorliggende schetsontwerpen. Op een andere plaatsin de nota staat voor juni een inspraakavond geplanned.

Ik loop op die voornemens vooruit, spreek nu al in uw commissie in.
Geen voorrecht, maar gewoon een mogelijkheid. Ik wil het er niet bij laten zitten, ik doe wat ik kan. Ik heb er geen belang bij.
Ik heb alleen maar hart voor mijn woonomgeving, Hart voor Dieren.

Toch waren een paar anderen mij voor. Al lang. Slimme vossen. Uit eigenbelang. Ik zou wel eens willen weten hoe in de voorwaarden voor de rijksbijdrage de mantra terecht kwam van ´ontsnippering van Hof te Dieren´. De nota van GS noemt die voorwaarde meerdere malen. Het gaat mij niet om de bijdragen en wie ze zou moeten ophoesten, nee, het gaat enkel om de vraag: hoe komt die mantra in de subsidievoorwaarden terecht?

Ik noem hier naar analogie van de positie van het industrieel complex, het complex van de zogenaamde adel, in dit geval een familie in Delden, met connecties op Landbouw en bij de Vereniging Natuurmonumenten. Dat is geen inspreken avant le date. Dat is beïnvloeden, dat is de zaken al te voren naar je hand zetten.

Geachte volksvertegenwoordigers in Provinciale Staten. Ik geef hier een signaal af. Inwoners van Dieren hebben geen connecties. Zij beschikken niet over vitamine R. Zij hebben alleen maar u, hun volksvertegenwoordigers. Stelt u hen niet ten achter bij een paar inwoners van Delden. In Overijssel nota bene.

In dat perspectief zou het zo gek niet zijn dat u nog eens overweegt, omwille van de mensen van Dieren, toch vast te houden aan de variant 3 en daarvoor de enorme reserves van de provincie enigszins aan te spreken. Kies variant 3 en niet een uitgeklede versie ervan ervan. Dat zou een gebaar zijn naar de inwoners van Dieren in een tijd dat mensen zich met walging afkeren van hun maar al te vaak discrimininerende bestuurders.

Dank u wel.

18-3-2010: Naschrift Joop Zijlstra: Gisteren commissie MEZ van de provincie.

Ik ben blij dat ik er geweest ben. Mijn inspraak was een goede bijdrage voor
de discussie die volgde. Inderdaad was er wel degelijk ruimte voor een
versie van de variant 3, die ik bepleitte.
Ik kom thuis en zie het 'hoofdartikel' van de Regiobode.
Als men daar het voorstel van GS aan PS gelezen had was die ruimte
opgevallen. Nu schrijft men maar wat, en stelt de zaken verkeerd voor.
De Gelderlander was veel beter geïnformeerd. Er is nog veel mogelijk, als we
maar actief zijn in de richting van de leden van provinciale staten.

Als mensen en groeperingen uit Dieren zich tot provinciale staten wenden is er best meer mogelijk. Meer dan tot nu toe gesuggereerd wordt.

woensdag 17 maart 2010

G-koorts

En dat is drie. Na Agnes Kant houden Camiel Eurlings en Wouter Bos het ook voor gezien. Ze storten zich op hun gezin. Maar wie kwam nu het eerst op het idee? Camiel of Wouter? Had Camiel al van Wouters plannen gehoord en dacht “Die moet ik ’n slag voor zijn”? Dacht Wouter “Dat heeft die Camiel nog zo gek niet bekeken? Dat ga ik ook doen.”? Of waren het toch de vrouwen die hen de wacht aanzegden? “De politiek d’r uit of jij d’r uit! “

Maar ik blijf nieuwsgierig. Nooit direct van een politicus aannemen dat ie de waarheid spreekt. Misschien was er wel een heel andere reden dan de beide heren opgaven. Een die wij (nog) niet mogen weten. Reken maar dat ik niet de enige ben die daar het hoofd over breekt.

Was het toch Agnes’ treurgang die hen deed besluiten de kuierlatten te nemen? Zijn er draconische bezuinigingsmaatregelen op komst en weten zij daar meer van? Wordt de benzine 2 euro per liter duurder en dacht Camiel “Bekijk ’t maar”? Worden de WW en de bijstand onbetaalbaar en dacht Wouter “Geef mijn portie maar aan Fikkie?
Een minder fraaie reden voor hun vertrek is ook mogelijk. Hebben ze iets uitgevreten dat niet door de beugel kan en werden ze gedwóngen uit de politiek te stappen. Nu kon het nog op ’n sjieke manier. Vorige week werd Balkenende omstandig door president Obama geprezen. En bondskanselier Merkel kwam ook nog even langs. JP glom van trots. Was er meer aan de hand? Hebben zij Jan Peter iets in het oor gefluisterd? En gaf die aan Wouter en Camiel vervolgens het advies eens aan hun gezinsleven te denken?
Als beide heren straks een lucratieve baan in het bedrijfsleven of bij een of andere grote bestuursorganisatie krijgen waardoor ze opnieuw weinig tijd voor vrouw en kind hebben dan weten we dat er iets loos is.
Over de portemonnee hoeven ze zich de komende jaren in elk geval geen zorgen te maken. Voorlopig redden ze ’t wel. In het eerste jaar hebben ze recht op zo’n 110.000 euro wachtgeld. Daarna krijgen ze nog twee jaar rond de 100.000 euro. In de tussentijd is er vast ‘n mooie job voor ze te vinden.

Hoe zit ’t trouwens met al die andere politieke papa’s en mama’s? Wanneer gaat Alexander Pechtold thuis de aardappels schillen en zien we Femke Halsema achter de kinderwagen? Wordt het voor Mark Rutte niet eens tijd om aan huisje, boompje, beestje te gaan denken?

Pas op hoor. Bij een volgende uitbraak grijpt Glossy Gerda , nog even Minister van Landbouw, naar het laatste redmiddel: ruiming van het Binnenhof. Als u naar het westen reist en u ziet bij het naderen van de hofstad borden met de tekst “Gezinskoorts. Besmet gebied. Vervoer van politici verboden” dan weet u hoe laat ’t is.

Nu ik erover nadenk. In de Rhedense raad was ook sprake van een massale uittocht. Liefst 16 van de 27 raadsleden uit de oude raad zien we niet meer terug. Sommigen van hen waren volgens eigen zeggen door het gezinsvirus aangestoken.

G-koorts. De epidemie van 2010.

Roofgoed uitgebreid

Het bericht is al ’n paar weken oud maar omdat ik van geen enkele politieke partij enig commentaar hoorde leg ik het hier maar even vast voor het nageslacht.

Om nog ’n paar centen van de kosten die voor Beekhuizen zijn gemaakt terug te krijgen was er een bouwkavel op het terrein van het voormalige zwembad Beekhuizen gepland. Het terrein wordt via de Woningbouw Vereniging Gelderland verhuurt aan de leden van de Stichting Broedplaats Beekhuizen die is voortgekomen uit de groep ex-krakers van het voormalige zwembadterrein.

Het beoogde bouwkavel komt er nu niet. Dat zou te weinig opleveren. In feite krijgen de ex-krakers daarmee ook dit stukje onder controle. Als compensatie wordt er nu een bouwkavel op de parkeerplaats aan de Beekhuizenseweg gepland. Die parkeerplaats werd tot nu onder andere gebruikt door bezoekers van het sportcomplex. Die mogen nu opkrassen.

Zwembad Beekhuizen heeft inmiddels tonnen gekost. Begin jaren 2000 zou er een outdoor- sportcentrum komen. Dat ging niet door doordat daar de geur van belangenverstrengeling ontstond. Een van de leden van het toenmalige college van B&W zou familiebanden hebben met een van de werknemers van het bedrijf dat het centrum zou ontwikkelen. Om van het bedrijf af te komen heeft de gemeente toen maar verluidt een half miljoen gulden betaald. Was dit niet gebeurd dan zou er nu waarschijnlijk een sportcentrum op het terrein zijn gevestigd.

’n Paar jaar later namen de krakers het terrein in bezit.

De gemeente schreef een ontwerpwedstrijd uit. Daaruit kwam een idee voor een “proeftuin”: een hotel-restaurant met een biologische moestuin en aandacht voor kunst en cultuur. Dit plan werd door bewoners van de wijk onder aanvoering van de VVD van tafel gehaald. Het plan zou te veel verkeersdruk op de wijk leggen. Dat ging dus niet door en vervolgens gaf de gemeente zich over aan de krakers. Enfin lees het nog maar eens na in mijn artikel Roofgoed.
Als sluitstuk krijgen de ex-krakers nu dus ook dat stukje bouwkavel onder controle.

De nieuwe landheren van Beekhuizen breiden hun territorium dus verder uit.
En de sporters zijn hun parkeerterrein kwijt. Waarschijnlijk zijn er daar ook veel onder die destijds de actie om de proeftuin te voorkomen hebben gesteund.

Klik op de afbeelding om te vergroten


De gemeente heeft eergisteren een intentieovereenkomst over het gebruik van het zwembadterrein met de Woningbouwvereniging Gelderland afgesloten. Echt een knap staaltje werk. Gefeliciteerd Gemeente, gefeliciteerd college van B&W, gefeliciteerd gemeenteraad en natuurlijk ook gefeliciteerd Woningbouwvereniging Gelderland en Stichting Broedplaats Beekhuizen. Dat hebben jullie mooi voor elkaar.

Ik schat dat de belastingbetaler daar zo'n twee à drie miljoen euro op heeft toegelegd.

dinsdag 16 maart 2010

Rheden als inspirerend voorbeeld van burgerparticipatie

Door: Machiel Wetselaar

In het artikeltje “Goede raad is niet duur” wilde ik de lezer enkele praktische tips geven. Hoe kun je beter door het lokale bestuur gehoord worden?

Soerenaar Machiel Wetselaar reageerde gisteren op dat artikel. Hij trekt het breder. Zijn reactie is een hoofdartikel op de blog meer dan waard. Eerder wees Joop Zijlstra op de ideeën van Hilary Wainwright. Machiel’s betoog sluit daar prima bij aan. Onderstaand zijn voorstel.
-----

Afgelopen jaren hebben burgers heel wat gemopperd en geklaagd over politiek en gemeentelijk Rheden: Riverstone, Traverse Dieren, A12, Nimmer Dor en zo voort. Vaak terecht, soms onterecht. Een belangrijke oorzaak voor het geklaag over de aanpak van collectieve problemen is de manier waarop B&W en ambtenaren met de inbreng van burgers omgaan. De gemeente zegt in de inspraakverordening (2003) dat zij wil werken met ‘interactieve totstandkoming van plannen.’ Het formele uitgangspunt van de gemeente Rheden luidt: ‘het beleid komt interactief tot stand, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om daarvan af te zien.”

Op papier zijn de intenties goed, maar in de praktijk zie ik een ander terugkerend patroon. Grofweg ziet dat er als volgt uit: er is een probleem/uitdaging, de gemeente bedenkt een oplossing, start de formele inspraakprocedure, hoort de burgers aan en gaat vervolgens weer haar eigen weg, waarbij ze de inbreng van de burgers meeneemt in het achterhoofd. Gaandeweg het ontwikkelings- en besluitvormingsproces komen er steeds meer aspecten en belangen bij; de inbreng van burgers geraakt op de achtergrond en burgers krijgen tenslotte een oplossing gepresenteerd die ver af staat van hun eigen ideeën, met als gevolg weerstand en geklaag.

Dit model van burgerparticipatie voldoet niet meer. Het is tijd om het lokale democratisch fundament aan te passen. Burgers willen meer directe invloed op hun eigen leefomgeving. Ze willen coproduceren of misschien zelfs wel meebeslissen. Het lijkt of de Nationale Ombudsman zijn conclusies in het rapport We gooien het de inspraak in heeft getrokken op basis van de situatie in Rheden. Hij concludeert dat burgers zich vaak niet serieus genomen voelen. Ze worden te laat betrokken of hun inbreng wordt genegeerd. Terwijl de gemeente juist kan profiteren van kennis en creativiteit van burgers: die dragen bij aan beter bestuur, terwijl de acceptatie van besluiten toeneemt.

Een journalistiek artikel zou nu kunnen eindigen, maar als betrokken burger wil ik graag helpen om mijn directe leefomgeving te verbeteren. De gemeente Rheden kan op drie manieren reageren op de conclusies van de Nationale Ombudsman: bevestigen, betwijfelen of ontkennen. Al naar gelang haar reactie heeft zij vervolgens drie opties: niets doen, onderzoek of veranderen. Het is geheel aan de gemeente om haar route te bepalen, maar voor een goede relatie tussen gemeente en burgers is er voor mij slechts één uitkomst mogelijk, namelijk veranderen. En wel de dagelijkse gang van zaken binnen het gemeentelijke apparaat. Niets doen is eigenlijk geen optie (kop in het zand steken) en wie zit er te wachten op weer een onderzoek?

Graag draag ik mijn steentje bij aan de ontwikkeling van onze gemeente en daarom daag ik de gemeentesecretaris en zijn ambtenaren, de burgermeester en wethouders , raadsleden en andere actieve burgers uit om nog voor deze zomer samen ideeën te bedenken op de vraag: Hoe Kunnen We burgerparticipatie in de gemeente Rheden tot een inspirerend voorbeeld maken voor de rest van Nederland?

Ik besef dat de gemeente Rheden een aantal grote inhoudelijke vraagstukken heeft op te lossen en dat dit veel tijd kost. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe gemeenteraad de fundamentele uitdaging aangaat om de lokale democratie opnieuw uit te vinden en ambtenaren en B&W aanspoort en de ruimte geeft om mee te doen. Ik zie de reacties met belangstelling tegemoet.

Machiel Wetselaar
Facilitator, trainer en adviseur
15 maart 2010
Laag Soeren

maandag 15 maart 2010

Goede raad is niet duur

’n Paar weken geleden besteedde de Dierense ondernemer Hullegie ’n bom duiten aan paginagrote advertenties in de Regiobode. Hij wilde weten wat de politiek en het bestuur nu eindelijk eens gingen doen aan de Dierense hangjeugd die de boel daar aan het verstjeren is. Hij kreeg per kerende post uitgebreid antwoord van alle politieke partijen én van de burgemeester.

Die actie van Hullegie legt onbedoeld een ander probleem bloot. Het toont haarscherp waar het een van de manco’s in Rheden. Het onvoldoende luisteren naar de burger. Alleen onder grote publicitaire druk komen de jongens en meisjes in De Steeg echt uit hun stoel.

Hebt u wel eens een brief naar het college van B&W en de gemeenteraad geschreven? Dan weet u vast wat ik bedoel. Maanden wachten op een antwoord waar u niets mee kunt.

Vaak zien de raadsleden zo’n brief niet eens. Ik spreek uit ervaring. Als u een brief aan de gemeenteraad of het college van B&W schrijft dan krijgt u een pro forma briefje retour waarin staat dat u zich kunt melden als u na zes weken nog geen antwoord heeft ontvangen. Uw brief wordt vervolgens samen met alle andere binnengekomen brieven ter kennisneming op de agenda van de gemeenteraad geplaatst. Vergezeld van het voorstel om de brieven door het college van B&W af te laten handelen. Raadsleden moeten vooraf melden dat ze iets over de binnengekomen brieven willen zeggen. Anders passeren die zonder dat er een woord aan vuil wordt gemaakt. Dat is het lot van negen van de tien brieven.

Vervolgens stuurt het college de brief de ambtelijke organisatie in. Die weet er wel raad mee. De betreffende ambtenaar componeert een antwoord waar u meestal weinig mee kunt. Dat antwoord komt opnieuw bij de raad op de rol. Ook nu passeert het merendeel van de antwoorden de raad zonder dat er enig woord aan wordt gewijd. Sterker nog. Veel raadsleden zien uw brief nooit. Dat ligt aan hen zelf hoor. Ze hebben twee keer de kans gehad. Dan, vaak na maanden wachten, krijgt u het antwoord. Niet dat u er iets mee kunt hoor maar u bent in ieder geval vakkundig afgepoeierd.

Misshcien hebt u iets aan onderstaande raadgevingen.

U kunt het beter anders aanpakken. Schrijf niet alleen een brief naar de gemeenteraad maar doe dat ook naar alle individuele raadsleden, naar hun emailadres. Schrijf in ieder geval apart naar alle fractievoorzitters. Da’s geen garantie voor een antwoord maar het helpt vaak wel. Bovendien kunt u zo zien van wie u wel en van wie u geen antwoord krijgt. Een mooi hulpmiddel om uw keus bij de volgende verkiezingen te bepalen.

Een andere mogelijkheid om de aandacht op uw probleem te vestigen is inspreken op een van de raadsavonden. U spreekt de raadsleden dan toe. Dan is de raad in ieder geval gedwongen u aan te horen. U krijgt daar vijf minuten tijd voor. Soms komt er dan een vraag van een van aanwezige raads- of commisieleden, soms komt er geen reactie. Als de pers aanwezig is lukt het meestal wel om iets uit de raadsleden los te peuteren. Plan uw inspraak als het kan dan ook als er interessante onderwerpen op de agenda staan die veel publiek trekken. Geef alle raadsleden ook een geprinte versie van uw toespraak met het verzoek om te reageren (niet vergeten: naam, adres, e-mailadres, telefoonnummer bij de tekst vermelden). En mocht u niet durven inspreken dan is er vast wel iemand die u kent die dat wel voor u wil doen.

Verder kunt u ook persoonlijk op bezoek gaan bij het spreekuur van B&W. Vooral als het zaken zijn die niet voor een breed publiek geschikt zijn.

De meeste raadsfracties houden ook spreekuur. En u kunt natuurlijk altijd een van de raadsleden individueel benaderen om uw probleem voor te leggen.

Het beste middel is natuurlijk publiciteit. Als u uw brief aan de gemeenteraad tegelijkertijd in de krant weet te krijgen. Dan helpt al een stuk beter. En het is helmaal mooi als een politicus met uw probleem in de krant kan. Dan is natuurlijk de beste verzekering dat er aandacht aan u sores wordt besteed.

Een van de zaken die een nieuwe raad eindelijk eens op orde moet brengen is de beantwoording van alle brieven die binnenkomen. Binnen een vastgestelde termijn. En anders een dwangsom voor iedere dag of week dat antwoord uitblijft. Te betalen aan de briefschrijver. Dat kan best, inclusief waarborgen om misbruik van zo’n regeling te voorkomen. Alvast één mooie opdracht voor de nieuwe coalitie.

zondag 14 maart 2010

Coalitietweets - Stoelendans

Op mijn vraag of hij wethouder wordt tweet Ronals Haverkamp dat hij slechts kandidaat-wethouder is. Het gaat volgens hem nu eerst om de inhoud en de indeling in portefeuilles en daarna komen de poppetjes in beeld. Dat lijkt me niet helemaal zoals het in werkelijkheid gaat. Bij de portefeuilleverdeling wordt wel degelijk rekening gehouden met de beschikbare poppetjes. Wie krijgt de lastigste portefeuilles, wie de meer eenvoudige en wie krijgt de pretfabriek met veel publicitaire exposure.

De coalitie heeft samen 17 raadszetels. De VVD heeft er zes, het CDA heeft vijf zetels, Groenlinks en D66 ieder drie en de ChristenUnie één. Als je puur getalsmatig naar de zetelverdeling kijkt dan zouden er veel deeltijdwethouders komen. Haverkamp kondigde vorige week aan dat hij terug wil naar maximaal 3,5 wethouders. Dat wordt nog een ingewikkelde puzzel. Dat zou neerkomen op 1,2 wethouder voor de VVD, 0,8 wethouders voor 't CDA, 0,6 voor GroenLinks en D66 en 0,2 voor de ChristenUnie. Dan resteert nog 0,1 fte.

Als ik nu even in de schoenen van Hendri Witteveen (ChristenUnie) ga staan dan zou ik die 0,2 fte toch echt opeisen. Als je werkelijk iets in de melk te brokkelen wilt hebben dan moet je gewoon 'n dagje per week in dat wethouderschap steken Hendri. Dan maar even je reguliere baan tijdelijk terugbrengen naar vier dagen. Het raadslidmaatschap kost tenslotte ook tijd dus die kun je van je inzet aftrekken. Dat moet te doen zijn.

En...je maakt een plekje in de raad vrij voor Rob Enkhuizen. Daarmee zou je de ChristenUnie een grote dienst bewijzen. Dat is pas vernieuwing en zou de coalitie én de raad zowel letterlijk als figuurlijk meer kleur geven. Trouwens. Ik ken de kwaliteiten van Rob van Enkhuizen niet maar misschien is Rob wel een goede wethouderskandidaat. Want pas op ChristenUnie! Als jullie niet willen dan pikt het CDA of de VVD die lap pluche in. En er is nog een andere overweging. Als je die plek opeist dan blijkt bovendien pas werkelijk hoeveel waarde de andere partijen aan jullie deelname hechten. Gewoon gaan voor die zetel. Zonde als je die kans laat lopen. Doen!

De andere partijen staan sowieso te dringen. De VVD wil als grootste deelnemende parij natuurlijk twee wethouders leveren. Die claimen minimaal 1,3 fte die onder twee kandidaten verdeeld moet worden. Ik tip naast Ronald Haverkamp op Jaap Uijthof. Bij zo'n verdeling spelen persoonlijke omstandigheden ongetwijfeld ook een rol. Elsenaar zie ik niet terugkeren. Prima sympathieke kerel hoor maar hij blonk de afgelopen drie jaar zachtgezegd niet uit in zijn wethoudersrol.

Het CDA heeft Jan Jansen en Jeroen van Gessel in de aanbieding. Volgens eerdere berichten gaat Jan Jansen met pensioen maar hij gaf onlangs bij mij aan dat als de partij een beroep op hem doet hij best bereid is om terug te komen. Ik weet niet of ie dat serieus bedoelde. In ieder geval heeft het CDA Jeroen van Gessel achter de hand. De Dierenaar, oud-wethouder in Heerlen, is ook een serieuze kandidaat. En misschien schuift het CDA wel Tjebbe Vugts naar voren. Ik denk overigens niet dat het CDA tevreden zal zijn met 0,8 wethouderszetel. Die wil vast een volledige post.

GroenLinks en D66 kunnen in deze samenstelling aanspraak maken op ieder 0,6 wethouderszetel. Dat betekent ondanks de raadszetelwinst voor GroenLinks geen uitbreiding van de wethouderspost. Voor GroenLinks staat Tiemens opgesteld. En met welk dark horse komt D66 op de proppen? Iemand met bestuurservaring of een van de nieuwbakken raadsleden? Eens kijken wat daar uitrolt.

Maar het aantal ellen pluche kan natuurlijk altijd nog wijzigen. Met vier wethouderszetels zou de portefueilleverdeling een stuk gemakkelijker worden. Maar Haverkamp heeft nu eenmaal gezegd dat dat terug moet naar 3,5. Eens kijken of ie zich daar aan houdt. Een eerste proeve!

zaterdag 13 maart 2010

Coalitietweets - De kogel is door de kerk

Nou, ze zijn eruit hoor. Ronald Haverkamop meldde een halfuurtje geleden op Twitter dat ze goede afspraken hebben gemaakt. "Komende 2 weken gaan we de inhoud bepalen." en "Het wordt anders in Rheden." Zou Ronald nu verkapt lid van D66 zijn geworden?

Hij twitterde ook dat Anja Prins lid van provinciale staten voor de VVD de formatuer van het nieuwe college wordt.

Ik heb Ronald gefeliciteerd. Ik ben niet blij met deze gang van zaken maar persoonlijk verdient ie 't wel. Hij heeft er keihard voor gewerkt.

Nog effe gevraagd of ie zelf ook wethouder wordt maar daar heb ik nog geen antwoord op. Ik denk 't wel.

Overweging

Gisteren zat ik te twijfelen. Waar zou ik ’t vandaag eens over hebben? Moet ik nu even inhalen. Gewoon beginnen met schrijven. Ik had wel aardige onderwerpen maar ik kon geen keuze maken. Tja ik ben als het ware een coalitie in mijzelf. Vanmorgen had ik dus niets voor de weblog.

Dat hoop ik eigenlijk ook voor de vorming van de beoogde coalitie waaruit het nieuwe college van de gemeente Rheden moet bestaan. Ik gun het iedere wethouderskandidaat persoonlijk van harte maar ik zie liever kleur in een college, een duidelijk profiel, links, centrum of rechts.

De kandidaten VVD, CDA, GroenLinks, ChristenUnie en D66 zitten op het moment dat ik dit schrijf met z’n allen in bezoekerscentrum Veluwezoom te polderen, aan de voet van de Posbank. Daar wordt het coalitieakkoord in elkaar geknutseld.

Ik hoop dat de partijen sterk genoeg zijn om principes en uitgangspunten te laten prevaleren boven hun persoonlijke ambities. Maar ik vrees dat dat ijdele hoop is. Alleen Hendri Witteveen van de ChristenUnie staat wat dat dit punt betreft boven mijn verdenking. Wat mij wel verbaast is dat de ChristenUnie met haar natuurlijke aartsvijanden VVD en vooral D66 om tafel zit. Als je naar de christelijke uitgangspunten van de ChristenUnie kijkt dan is D66 haar absolute tegenpool. Vroeger zeiden we het al “Twee geloven op een kussen daar slaapt de duivel tussen”. Maar Hendri is pragmatisch en kennelijk van de vergevingsgezinde denominatie. Als het maar iets oplevert. In die zin meer koopman dan dominee.

En hoe zit ’t met GroenLinks en de VVD? In de verkiezingscampagne schilderde Harriët Tiemens VVD-voorman Ronald Haverkamp nog af als een populist. Vanwege zijn gedrag bij de Riviersteen-kwestie en de kliko’s. Populisme is in de ogen van GroenLinks zo ongeveer een van de zwaarste politieke misdrijven. Alleen bedreven door een verderfelijke politieke diersoort. Maar nu zit Harriët in haar drang naar het pluche weer vrolijk met Ronald om tafel. Daar zal wel weer iets uitkomen van duurzaamheid. Een deken waar je ontzettend veel onder kwijt kunt.

En what about D66? De partij die op de golven van de nationale populariteitspolls en aan de hand van van statenlid Martijn Leisink drie zetels pakte? Hoe zit ’t daarmee?
“Het kan anders” was in de verkiezingscampagne de leus. Hoe anders het kan zie we voor onze ogen gebeuren. De partij breekt bijna zijn benen om in het college te komen. Het maakt niet uit met wie.

Het CDA doet natuurlijk ook weer mee. Die is altijd en overal nodig en past zich aan bij iedere gezelschap. Daar zijn we snel over uitgesproken.

En de VVD zelf? Haverkamp wil met alle geweld een nieuw college vormen waarin de VVD de scepter zwaait. En hij is slim. Hij gebruikt de ChristenUnie als een verzekeringspolis. Als GroenLinks of D66 afhaakt dan heeft hij in het uiterste geval voor zijn coalitie nog altijd een, zij het krappe meerderheid, van 14 zetels. Net voldoende voor een nieuw college. Ik vraag me wel af of hij het dan aandurft.

Vooral als GroenLinks op het laatste moment toch afhaakt. D66 is toch een onzekere factor. Bij iedere partij in opkomst duiken meelopers op die zich later gaan profileren. Dat leidt keer op keer tot taferelen binnen zo’n partij en niet zelden tot afsplitsingen. Bij zo’n krappe meerderheid zou dat nog wel eens tot problemen voor een coalitie van 14 kunnen leiden.

Op zich begrijp ik Haverkamp wel. En hij verdient het ook. Hij heeft de afgelopen jaren hard gewerkt om zijn partij in de picture te krijgen. Veel harder dan welke andere Rhedense politicus dan ook. Maar ik vind het jammer als er dan zo’n nietszeggend resultaat uitrolt.

vrijdag 12 maart 2010

Dwars door Dieren

Zo, dus de gemeente is door de provincie op een zijspoor gezet. Beetje vreemd hè?

Na het fiasco van Hart van Dieren kwam Atelier Verdaas met voorstellen en denkrichtingen. Dat was een provinciale aangelegenheid. Bij de presentatie van Verdaas werden burgers aangemoedigd mee te denken over oplossingen. Dat werd door de gemeente en die burgers opgepakt. Daar is de Tafel van 10 uit voortgekomen.

Vooral dankzij de inspanningen van de gemeente, lokale afdelingen van de grote politieke partijen en de deelnemers van de Tafel van 10 werd de rijksbijdrage veiliggesteld. De provincie heeft daar nauwelijks aan bijgedragen. Die weigerde zelfs een petitie voor behoud van de rijksbijdrage te tekenen.

De provincie hield zich dus zoveel mogelijk afzijdig. Het heeft er alle schijn van dat zij helemaal niet op die rijksbijdrage zat te wachten. Toen de rijksbijdrage dankzij alle “Rhedense” inspanningen loskwam ontfermde de provincie zich daarover. Vervolgens werd onder het mom van zorgvuldigheid een planning van pappen en nathouden, alles op de lange baan, opgesteld.

Variant 3 is volgens de provincie te duur voor het budget dat beschikbaar is. CDA-gedeputeerde Van Haaren is blijkbaar niet op het idee gekomen om extra middelen voor deze variant vrij te maken terwijl de provincie barst van de poen. Zij kan best een verzoek voor extra geld aan Provinciale Staten voorleggen.

Gedeputeerde Van Haaren zorgt nu voor duidelijkheid. Ik ben benieuwd hoe de provincie gaat communiceren met de Dierenaren. Ik adviseer de gemeente om daar op geen enkele wijze meer tussen te komen. Geef de Dierense burgers niet de illusie dat de gemeente nog iets te zeggen heeft. Laat Van Haaren het maar uitzoeken. De Dierenaren weten nu in ieder geval bij wie ze moeten zijn.

Het staat er zo mooi. Gedeputeerde staten wil alle mogelijke oplossingen per knelpunt de revue laten passeren. Met andere woorden: het werk van de Tafel van 10 wordt nog eens overgedaan.

En in 2014 gaat de schop de grond in. Zegt ze!

Mits de gekozen oplossing dan "in ieders ogen op instemming kan rekenen". Zegt ze!

Dat wil dus zeggen dat Dieren opnieuw iets door de strot krijgt geduwd. Zeg ik!

Succes ermee!

donderdag 11 maart 2010

2x verrekte koud

Door: Joop Zijlstra

Aan een oude politieke strijdmakker, tot vorige week raadslid in Eindhoven, stuurde ik mijn brief door die ik schreef aan de raadsleden in spe van de gemeente Rheden (dd 23/2). Niemand van die mensen reageerde.

Hij in Eindhoven antwoordde wel, meteen: 'Hoi Joop. Je bent je stijl nog niet kwijt, zie ik wel! Ik las het artikel van Hilary Wainwright1) ook, en er is dus nog hoop voor de democratie - maar dan moeten onze gekozen raadsleden wel willen afzien van een deel van hun macht, en dat is me toch een potje moeilijk. Dan moet je je burgers vertrouwen, en dat doet een standaard raadslid niet meer nadat-ie verkozen is.'
Dat interview van Hilary Wainwright2) had ik in vijftien copiën beschikbaar voor de nieuwe raadsleden van Rheden, stond in mijn brief aan hen. Niemand reageerde. Voorwaar, Een hoopvol teken.

Desondanks beveel ik weer een artikeltje aan van René Paas (voorzitter van het CNV), oud-raadslid en wethouder. Het stond in Trouw van Vrijdag 5 maart: 'Politici zijn ten onrechte bang voor burgers die in actie komen'. Ik heb van dat artikeltje ook copiën beschikbaar voor de nieuwe mensen in de raad.
Maar ik heb zo'n idee dat ik net zo goed op het dak kan gaan zitten. Daar is het deze week verrekte koud, net als vroeger in de politiek. Vroeger? Het lijkt op herhaalde treurnis, in deze politiek rit? Kom op, vrouwen en mannen, kom op.

Joop Zijlstra, Ellecom.

Naschrift Theo: 'n lezenswaardig artikel.
1) verwijst naar de Nederlandstalige versie - laatste alinea's zijn op een ongelukkige manier op de site verwerkt.
2) verwijst naar de originele Engelstalige versie - die is compleet.

woensdag 10 maart 2010

Bestuurlijk talent

Twee weken geleden lanceerde De Gelderlander op haar website een poll over Riviersteen. Ton Kamp, communicatieadviseur uit Rheden was door de projectontwikkelaar gevraagd om de communicatie over Riviersteen te verzorgen maar hij liet aan de Gelderlander weten op persoonlijke titel en voor nop een lijmpoging te doen. Hij wilde daarvoor geen geld van de ASR. De poll moest het antwoord geven op de vraag wat de mensen het liefst op Riviersteen willen: woningbouw of een steen- of betonfabriek? De uitslag kon Ton dan mooi gebruiken om de politiek en de projectontwikkelaar weer aan elkaar te plakken.

Een absurde actie. Niet zozeer van Ton Kamps en de projectontwikkelaar. Hun belang begrijp ik volkomen. Maar wel van de krant. Hoezo lijmpoging? De poll en het begeleidende artikel wekten de indruk dat de krant zich voor het karretje van de projectontwikkelaar liet spannen. Ik had alles met stijgende verbazing tot me genomen. Uit protest tegen deze poging de publieke opinie te manipuleren had ik op mijn weblog opgeroepen om de poll te saboteren door massaal voor de steenfabriek te kiezen. En ik had zelf ook een poll over Riviersteen op Politiek Rheden geplaatst. Daar kon wel een echte keuze worden gemaakt. Uit de reacties op de website van de Gelderlander bleek dat veel lezers de actie van de krant net als ik niet erg konden waarderen.

Wat dreef de krant ertoe om op deze manier met Ton Kamp in zee te gaan? De Gelderlander beschikt zelf over een heel leger communicatiespecialisten. Was er op dat moment niemand die de “lijmpoging” eens kritisch tegen het licht hield? Bovendien kon de poll gemakkelijk worden beïnvloed. Ik heb zelf een tiental keren gestemd. De Gelderlander-poll was na het weekeinde plotseling verdwenen. Pas afgelopen zaterdag kwam de krant met een verklaring. Het hield niet over. Gelderlander-redacteur Tom Ruijfrok wijdde er een paar regels aan. “Een op papier onafhankelijke partij wilde de besprekingen over Riverstone in Velp, nieuw leven inblazen, ondersteund door een poll” en “In het weekend ontstond door reacties het beeld dat de redactie zich aan een betrokken partij had verbonden. Dat beeld was niet terecht maar ook niet meer te corrigeren”.

Het waren dus de reacties op de website die het beeld schiepen dat de redactie onder een hoedje speelde met de projectontwikkelaar. Het lag uiteraard niet aan de berichtgeving zelf. Stel je voor! De beschuldigende vinger wijst naar Ton Kamp en naar de bezoekers van de website. Hoezo de hand in eigen boezem steken. De redactie maakt geen fouten. Hoe durft u dat te denken? Die is onfeilbaar.

Het lijkt potdomme de politiek wel! Als een volleerd bestuursacrobaat wurmt Tom er zich onderuit. Is er ergens in de regio nog een plaatsje voor hem vrij in een van de nieuw te vormen colleges? De tijd is er rijp voor. En Tom ook. Zo’n talent kun je toch niet laten lopen!

De uitslag van mijn Riviersteen-poll is nog niet verdwenen hoor. Die staat gewoon op weblog Politiek Rheden. Een mijlpaal in de Riviersteen-discussie. Prima te gebruiken om de besprekingen over Riviersteen nieuw leven in te blazen.

Officieel


Klik hier voor het bericht in De Gelderlander

Brij

Partijen die elkaar vóór de verkiezingen te vuur en te zwaard bestrijden kunnen het ná diezelfde verkiezingen uitstekend met elkaar vinden. Dat blijkt ook nu weer. In Rheden wordt een coalitie bekokstoofd die vrijwel het hele politieke spectrum bestrijkt.

Kunnen we de komende vier jaar dan weer uitkijken naar een college zonder serieuze oppositie? De oppositie van SP en Gemeentebelangen was de afgelopen jaren onzichtbaar. Ronald Haverkamp, notabene fractievoorzitter van een coalitiepartij, zorgde nog voor een beetje sjeu. Anders was er helemaal niets aan geweest.

Daar hoeven we als deze coalitie doorgaat de komende tijd niet op te rekenen. Ronald is dan immers zelf verantwoordelijk voor de grijze brij die nu op het vuur staat te garen. Gemeentebelangen is voorlopig niet in staat om serieus weerwoord te geven en ik vraag me af of de PvdA dat wel kan. Die partij zal eerst moeten leren om echt kritisch naar bestuurders te kijken. En van de SP moet ik het ook nog maar zien.

Het lijkt zo mooi. De partijen die nu worden voorgesteld voor de coalitie hebben allemaal gewonnen. Nou en? Is dat een reden om zo’n coalitie te smeden? Eerder een drogreden. Zouden de kiezers van GroenLinks zo blij zijn met een college waarin de VVD de boventoon voert?Krijgen we weer een situatie waarin GroenLinks zaken als Riviersteen of Nimmer Dor doodzwijgt? Of andersom. Zitten de VVD-kiezers te wachten op GroenLinks die de OZB wil verhogen?

Hoe zit het dan met al die tegenstellingen die voorafgaand aan de verkiezingen zo breed werden uitgemeten? Zijn die plotseling in rook opgegaan? Is Riviersteen opeens geen issue meer? De kliko’s of de veiligheid? En als er straks bezuinigingen nodig zijn? Hoe wil GroenLinks de sociale voorzieningen sparen als de VVD juist wil gaan snijden? Of laten we dan alles maar op z’n beloop? Gaat het net als de afgelopen vier jaar? Als ik hier een zandbak mag aanleggen dan mag jij daar een stukje asfalt uitrollen. Als ik ’n tiende procentje meer OZB mag heffen dan mag jij een extra ondernemerscafé organiseren.

Waarom willen die partijen eigenlijk met elkaar in één college? Niet om hun programma te verwezenlijken. Nee het gaat erom dat “de winnaars in het college komen”. Laat me niet lachen. Het gaat alleen om het pluche. Om personen die op dat pluche willen plaatsnemen. Op dat pluche dat een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefent. Anders kan ik het niet verklaren. Deze “politici” vallen elkaar daarvoor in de armen of laten elkaar daarvoor vallen. Als dat maar resulteert in een wethouderszetel. We zullen de komende weken dan ook vaak het woord “compromis” horen vallen. Daar moet u als kiezer toch zeker begrip voor hebben. Tot januari 2014. Want een paar maanden voor de volgende raadsverkiezingen zijn er plots weer die verschillen.

dinsdag 9 maart 2010

Coalitie van vijf? Een lachertje!

De Rhedense VVD heeft onder leiding van VVD-voorman Haverkamp het initiatief tot coalitievorming. Na de eerste gespreksronde zijn de PvdA, de SP en Gemeentebelangen afgevallen. Gemeentebelangen is druk bezig met zichzelf, de SP is sowieso geen optie voor de VVD. Haverkamp heeft de ChristenUnie, GroenLinks, D66 en het CDA toegelaten tot de tweede ronde.

De coalitie van PvdA, GroenLinks, VVD, CDA en ChristenUnie was geen succes. De VVD, soms gesteund door het CDA, aan de ene kant en de PvdA en GroenLinks aan de andere stonden vaak lijnrecht tegenover elkaar. Deze coalitie had het, na de kwestie Riviersteen, geen extra maand meer uitgehouden.

Het zou dan ook opmerkelijk zijn als uit deze verzameling partijen een coalitie voortkomt. De combinatie GroenLinks – VVD ligt absoluut niet voor de hand. GroenLinks-lijsttrekker Harriët Tiemens heeft Haverkamp herhaaldelijk populisme verweten. De gemoederen liepen voorafgaand aan de verkiezingen hoog op. Denk aan Riviersteen of aan kliko-discussie.

Ik kan maar één reden bedenken waarom GroenLinks samen met de VVD van Ronald Haverkamp in een college wil gaan zitten: dat is de drang naar het pluche. Dan zal ofwel GroenLinks ofwel de VVD veel water bij de wijn moeten doen. Dat maakt een van beide ongeloofwaardig. Of beide!

Het is ook nog maar de vraag of de ChristenUnie samen met D66 aan één coalitie gaat deelnemen. Er zijn grote ideologische verschillen tussen de ChristenUnie en D66. Op het gebied van het gezin, ethische kwesties en de 24-uurs economie staat de ChristenUnie diametraal tegenover D66. Denk daarbij aan zaken als abortus, homohuwelijk, stamcelonderzoek, biogenetica, werkende vrouwen of zondagssluiting.

Een dergelijke coalitie zou de raadsverkiezingen tot een absolute farce maken. Je kunt je drie slagen in het rond kiezen maar de partijen van alle gezindten duiken nadat de kiezer heeft gesproken vrolijk met elkaar onder de lakens. Een democratisch lachertje,. Ik denk dat veel kiezers van verschillende partijen zich dan zwaar bekocht zullen voelen. Volgens mij volkomen terecht!

Principes doen er niet meer toe. Het maakt blijkbaar geen ene moer meer uit op wie en welke partij je stemt. Geen wonder dat de kiezer thuisblijft.

Het schoothondje van de burgemeester

Door: Adriaan Dolk

Half februari verzond voormalig wethouder Wim Pieper een bezwaarschrift naar de gemeente over het besluit van de raad de Commissaris van de Koningin aan te bevelen de burgemeester opnieuw te benoemen. (zie dit weblog: Bezwaarschrift)

Het scenario dat zich sindsdien in onze gemeente ontrolt zou, als het niet zo diep triest was, een vermakelijke vertoning kunnen worden genoemd.

14 feb: het bezwaarschrif wordt bij de gemeente ingediend
28 feb: advies van de Commissie bezwaarschriften van de gemeente Rheden om dit bezwaar niet ontvankelijk te verklaren
01 mrt: raadsvoorstel om, overeenkomstig het advies van de commissie, het bezwaar niet ontvankelijk te verklaren
18 mrt: behandeling van het raadsvoorstel op een informatieavond
30 mrt: Besluitvorming in de gemeenteraad

Mij zijn twee bezwaren bekend van inwoners die door dezelfde commissie werden behandeld. Het eerste bezwaar handelde onder meer over de spandoeken van het project Riverstone langs de A348. De commissie deed in eerst instantie uitspraak op 23 juli 2008. Doorlooptijd vanaf het indienen van het bezwaar tot een eerste reactie bedroeg vijf maanden.(zie dit weblog: Misschien)

Het tweede bezwaar betrof de sluitingstijden van Theothorne tijdens de kermis in Dieren in het voorjaar van 2009. Eind april 2009 werd het bezwaar ingediend en op 4 jan 2010 kwam de uitspraak. Doorlooptijd acht maanden. (zie dit weblog: Onze Geliefde Burgermoeder)

De doorlooptijd van het bezwaar tegen de herbenoeming van de burgemeester bedroeg, let wel: twee weken. Gebruikelijk voor de inwoners van Rheden is dat ze na die twee weken zojuist de automatisch vervaardigde, niet ondertekende brief hebben ontvangen, waarin hen wordt medegedeeld dat, indien ze na zes weken nog niets hebben gehoord, telefonisch (vooral telefonisch) contact moeten opnemen.

Maar goed, na twee weken dus, op 28 februari (zondag, volle maan) verschijnt het advies van de Commissie en één dag later is het raadsbesluit gedateerd. Alles wijst er op dat er tussen de commissie en het college in die twee weken nauw is samengewerkt (en overuren zijn gemaakt)

Ik heb altijd begrepen dat de Commissie bezwaarschriften in de gemeente Rheden een onafhankelijke commissie is. Maar kennelijk springt het hondje kwispelend op schoot bij de burgemeester als die met haar vingers knipt. Deze buitensporige versnelling in de behandeling van een bezwaar zaait grote twijfel over de onafhankelijkheid van de adviezen van de Commissie. Mogen de inwoners een eerlijk oordeel verwachten of is de Commissie bezwaarschriften ingesteld om het College uit de wind te houden?

De bezwaren van Wim Pieper betreffen alle de onzorgvuldigheid waarmee de voorgeschreven procedures om het advies uit te brengen zijn gevolgd. Onzorgvuldigheid in procedures bij de vertrouwenscommissie die de aanbeveling opstelde en onzorgvuldigheid bij de raad die besloot de aanbeveling goed te keuren.

Op 19 aug 2009 zond de minister van BZK een brief naar de Tweede Kamer over herbenoeming van burgemeesters. Aanleiding voor de brief is dat de minister hecht aan zorgvuldige procedures ten aanzien van (her)benoeming en ontslag van burgemeesters. Wij mogen zonder meer aannemen dat de minister er ook aan gehecht is dat bestaande procedures zorgvuldig worden gevolgd.

Nu is het merkwaardige dat het advies van de Commissie bezwaarschriften en evenzo het gelijkluidende raadsvoorstel dat op 30 maart voor besluitvorming ter stemming ligt, geheel niet ingaat op de onzorgvuldigheid waartegen bezwaar wordt gemaakt. De commissie verklaart het bezwaar niet ontvankelijk en ziet dus ook geen noodzaak de naar voren gebrachte bezwaren te beoordelen.

Want, zegt de commissie: “De aanbeveling heeft naar de mening van de commissie, het karakter van een advies. Met dit advies worden geen rechtsverhoudingen tot stand gebracht dan wel bestaande rechtsverhoudingen gewijzigd.” En even verder: “Nu naar de mening van de commissie er geen sprake is van een besluit en er geen grond is om bezwaar te maken, is de commissie van oordeel dat de bezwaarmaker kennelijk niet ontvankelijk is in zijn bezwaar.”

Het is natuurlijk al opzienbarend dat de commissie na twee weken koortsachtig vergaderen tot de conclusie komt dat de aanbeveling het karakter heeft van een advies. Ik kan me voorstellen dat zo’n uitspraak de inwoners van Rheden een gerust gevoel geeft. Gelukkig, dat heeft die commissie tenminste nog in de gaten.

Maar de commissie komt, met het argument van de ongewijzigde rechtsverhoudingen, ook nog tot de conclusie dat de aanbeveling met het karakter van een advies - als u het nog kunt volgen - geen besluit is en dat er daarom geen grond is om bezwaar te maken. Hoe zou een aanbeveling al of niet met het karakter van een advies een besluit kunnen zijn, vraag ik me af? Is het werkelijk zo ingewikkeld of probeert de commissie hier een rookgortdijn op te trekken?

De raad nam op 26 januari 2010 een besluit over een aanbeveling de burgemeester te herbenoemen. Punt uit. Ik ben geen jurist, maar ik heb grote twijfels over de argumentatie van de commissie en dus aan de argumentatie in het raadsvoorstel.

De minister hecht aan zorguldige procedures en een zorgvuldig afhandeling van procedures, maar de commissie en het inmiddels voormalige college zegt (door mij samengevat): daar trekken we ons niets van aan, we kunnen rustig aanrommelen, want het is maar een aanbeveling.

Ben benieuwd welke vragen de nieuwe raad op 18 maart in petto heeft. Het is onder dames van stand niet ongebruikelijke er meerdere schoothondjes tegelijk op na te willen houden.

Adriaan Dolk, Dieren