Arnhemse "service"

Ik had nog iets liggen.

In Nederland zijn Friese namen verboden. Nederlanders die in Brussel hun pasgeboren kind willen aanmelden mogen dat laten inschrijven onder een naam die zij zelf wensen, dus ook met een Friese naam.

Wel zal de Brusselse dienst bevolking erop wijzen dat Friese namen door de Nederlandse regering verboden zijn en dat aangifte van hun kind bij het consulaat van Nederland onder zo’n naam problemen kan opleveren. Mogelijk dat de inschrijving niet doorgaat en het kind geen rechten kan doen gelden in Nederland.
(vrij naar “Arnhem toont door Marokko verboden Berbernamen als 'service'”in de Gelderlander van 7 maart 2009)

Onzin natuurlijk. Maar niet in Marokko. Daar zijn Berber-namen verboden. En in Nederland werken diverse gemeenten daar aan mee. Als Marokkaanse ouders hun pasgeboren kind komen aangeven komt de lijst met toegestane namen voor de dag. Dat gebeurt blijkbaar ook in Arnhem waar de VVD vragen heeft gesteld over deze kwestie.

Het Arnhemse college lijkt zich hier niks van aan te trekken want in haar antwoord geeft ze er geen blijk van hier een einde aan te willen maken.

De Rotterdamse burgemeester Aboutaleb,zelf van van Marokkaanse afkomst,gaat hier heel anders mee om. Aboutaleb zei de Marokkaanse namenlijst te 'verbranden' als hij deze nog in het Rotterdamse stadhuis tegenkomt. Dat lijkt me een veel beter signaal.

Zou de burgemeester van Rheden daar ook zo over denken?

Lijkt me ’n mooie vraag voor een van Rhedense gemeenteraadsleden.

De Tafel van Tien, een doekje voor het bloeden

Door: Adriaan Dolk

In het alternatief 3a van de Traverse is duidelijk aangegeven dat ter hoogte van de Molenweg de Burg. de Bruinstraat (ter plaatse tweebaans) wordt gekruist met een onderdoorgang voor fietsers en voetgangers. De bewoners van de Molenweg worden nu opeens geconfronteerd met een vierbaans viaduct, opgenomen in de B. de Bruinstaat over de Molenweg als voldongen feit.

Het onderhoudsprogramma voor de riolering is het argument van de gemeente. (????) Wat het effect is van de uitlaatgassen van zo’n 25000 auto’s per dag, die ter hoogte van je openstaande keukenraam, de lucht vervuilen, is kennelijk wat minder interessant. De gemeenteraad fiatteerde op stel en sprong de bouwplannen van het viaduct in de vergadering van 3 maart jl, want er kan € 140.000 bespaard worden.

Toch mooi meegenomen op een project van 90 miljoen. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd, daar moet het veronderstelde draagvlak van de bevolking van Dieren maar even voor opzij worden gezet. Albert Heijn is tenslotte niet de enige die op de kleintjes let.

De Tafel van Tien (TvT) werd gemakshalve ook maar genegeerd. Een motie waarin het College werd opgedragen (25.06.08) om de TvT bij de uitwerking van alternatief 3a te betrekken is leuk, maar een euro is een euro. Ook vermoed ik dat het vierbaans viaduct nogal strijdig is met de motie Fijnstof, van dezelfde datum.

Het woord “kaderstellend” vliegt je in de raadszaal links en rechts om de oren, maar om die gestelde kaders te controleren, laat staan te handhaven, dat is alleen maar lastig en verstorend voor de verhoudingen in de coalitie. De grootste oppositiepartij in de raad doet z’n mond ook niet open en huldigt het standpunt: pakken wat je pakken kan, beter één wegkruising in de hand dan tien op papier. Mijn bewondering voor bestuurders met een visie is grenzeloos.

Nadat de TvT (zomer 2008) had geholpen om in ieder geval een schijn van draagvlak te vestigen bood de Gemeente haar troetelkind nog een borrel aan in de Peerdestal en dat was het dan. Daarna: taal noch teken. Tot er plotseling in februari dit jaar bij de informatieavond voor de bewoners aan de Molenweg een vlag nodig was om de lading te dekken; toen was er opeens weer een uitnodiging voor de TvT.

En na het bericht dat het met de Traverse wel tot 2014 kan duren voordat de eerste schop de grond in gaat waarschuwt de fractieleider van de PvdA richting Provincie, dat de TvT geen speeltje is van de gemeente. Tjonge, goed dat hij dat het zegt; wat denkt hij van: een doekje voor het bloeden?

Hij waarschuwt ook dat elk jaar uitstel van het plan 2 miljoen euro extra kosten betekent. De Provincie houdt nu al vol dat het beschikbare budget voor de Traverse niet toereikend - maar wel maatgevend is. Zij stelt daarmee een driedubbeldikminvariant van de Traverse in het vooruitzicht.

Adriaan Dolk, Dieren

Niks nieuws onder de zon

Hoe zit dat nou met die Molenweg-tunnel? De Rhedense gemeenteraad heeft ingestemd met het collegevoorstel om de Molenweg-tunnel aan te leggen en daarvoor een krediet van 1.025.000 euro beschikbaar te stellen uit de gemeentereserve voor de Traverse.
De argeloze lezer zal uit dat voorstel concluderen dat de provincie volledig instemt met dat tunnelplan en dat het krediet straks verrekend wordt in het totaalbudget voor de Traverse. Even verderop wordt in het voorstel ook nog verwezen naar de rijksbijdrage.

Allemaal loze woorden die helemaal niets zeggen. Iemand die de gang van zaken rond de Traverse volgt weet wel beter.

De provincie is helemaal niet van plan om één cent uit te geven voor Rhedense gemeenteplannetjes. De provincie bepaalt wat, waar, wanneer gebeurt en hoeveel geld er uit de rijks- en provinciebijdrage wordt besteed. Als de plannen van de gemeente daar toevallig in passen dan heeft de gemeente Rheden geluk en niet meer dan dat.

Met andere woorden: de gemeente is helemaal niet relevant!

Laat staan dat de Tafel van 10 serieus wordt genomen. Maar dat doet de gemeente zelf ook al niet. De Molenweg-tunnel zou volgens Traverse-variant 3A alleen bestemd zijn voor langzaam verkeer. Door de tunnel nú geschikt te maken voor autoverkeer wordt daar van afgeweken. Maakt mij niet uit hoor maar de gemeente “vergat” wel even om de Tafel van 10 daarover te consulteren én de bewoners (in de omgeving) van de Molenweg.

De Molenweg-tunnel is volgens wethouder Kuiper de start van de Traverse. Gedeputeerde Van Haaren heeft daar heel andere ideeën over. Volgens haar merken de Dierenaren pas in 2014 iets van de Traverse.

Het overleg tussen gemeenteraad en provinciale staten van afgelopen woensdag heeft ook niks opgeleverd. Ze dronken ‘n glas, deden ‘n plas en alles bleef zoals het was.

Niks nieuws onder de zon.

Noordtak

De komende jaren zal het treinverkeer op de IJssellijn drastisch toenemen. Rijksplannen spreken van 50 tot misschien wel 70 goederentreinen per dag. De IJssellijn maakt ook deel uit van het Basisnet Spoor. Dat wil zeggen dat over ons spoor ook gevaarlijke stoffen vervoerd zullen worden.

Naast een toename van het aantal goederentreinen zullen ook meer reizigerstreinen van het spoor gebruik gaan maken.

Dat heeft allemaal gevolgen voor het leefmilieu langs het Rhedense spoor.

Daar hebben we (Geen Noordtak Velp) de Rhedense politiek op attent gemaakt en op 3 maart heeft de Rhedense gemeenteraad de motie Leefbaarheid langs de IJssellijn unaniem aangenomen.

Ik heb nog wel enkele reserves bij de motie.

Maar de Rhedense politiek houdt zich er in ieder geval mee bezig.

Zonder de andere partijen tekort te doen: De Rhedense VVD heeft ons (Geen Noordtak Velp) daarbij zeer gesteund. De VVD was de initiatiefnemer van de motie. De partij blijft de ontwikkelingen op de voet volgen en zet daarvoor ook een stapje extra.

Ronald Haverkamp, fractievoorzitter van de Rhedense VVD meldt dat de motie naar de andere gemeenten langs de IJssellijn, Provincies, Stadsregio en Euregio is opgestuurd met een brief erbij van de wethouder om deze ook te steunen.

Haverkamp meldt ook dat de Gelderse statenfractie van de VVD voor aanstaande woensdag (18 maart) een debat heeft aangevraagd n.a.v. de Rhedense motie IJssellijn.

Even ter informatie voor de VVD: De IJssellijn loopt tussen Arnhem en Zwolle. Het gaat echter vooral om de gemeenten aan de Noordtak. Die valt deels samen met de IJssellijn, tussen Arnhem en Deventer. Maar ook de gemeenten langs het spoor van Deventer naar Hengelo en het spoor over Lochem/Goor zullen last krijgen.

Hondenpoep (3)

Eind volgende week staan er volgens de gemeente in Velp Daalhuizen, Rheden, Ellecom en Dieren hondenpoepbakken.

Klik op de afbeelding om te vergroten.


Als er nu ook echt consequent gehandhaafd wordt dan moet het effect zichtbaar worden. Eens kijken hoe de gemeente dat denkt aan te tonen.

Zie ook de artikelen
Hondenpoep (2) (8 maart 2009)
Hondenpoep (25 september 2007 / 8 maart 2009)
Strijd tegen hondenpoep (10 oktober 2008)

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (5-slot)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed al goed!?

De definitieve leveringsdatum van Zuiderparallelweg 12 en 13 was 1 mei 2008. Na deze datum zou mijn moeder nog 6 maanden in het huis mogen wonen. 1 week voor de definitieve leveringsdatum kwam het bericht van de gemeente dat zij de levering wilde uitstellen omdat de huurder nog steeds niet zijn financiële zaken rond had.

Ik ben toen maar weer eens de boeken ingedoken om te kijken hoe je hier op kan reageren. Mijn moeder had inmiddels een ander huis gekocht en moest hiervoor ook verplichtingen aangaan, iets wat nu ook in gevaar kwam door deze handeling. Ik kwam tot de conclusie dat de enige manier om te reageren was om de gemeente vooraf alvast officieel in gebreke te stellen voor het niet nakomen van het contact. Hiervoor heb ik een brief opgesteld die ik naar alle collegeleden heb gestuurd. In de brief verzochten wij ook om een gesprek op zeer korte termijn.

In het gesprek dat volgde gaf de gemeente aan dat zij van mening was dat zolang de huurder zijn financiële zaken niet rond had en dus de doorverkoop van nummer 12 aan de huurder niet 100% zeker was zij het contract met ons niet hoefde na te komen. Wij hebben de gemeente erop gewezen dat de zaken er anders uitzien. Dat de door de gemeente aangegeven koppeling geen juridische basis had en dat er gewoon geleverd moest worden. Tevens hebben we aangegeven dat indien de gemeente niet zou leveren we naar de rechter zouden stappen, het dossier lag inmiddels al bij een advocaat. Dit gesprek vond plaats op vrijdag 24 april 2008. Uiterlijke leveringsdatum was vrijdag 1 mei, feitelijk betekende dit dat uiterlijk woensdag 29 april geleverd moest worden. De gemeente deed in het gesprek geen toezeggingen maar de gemeente gaf wel aan geen rechtszaak te willen. Wij gaven aan dat ook niet te willen maar het ook niet ze zullen schuwen.

Maandag 27 april werd ik ’s middags gebeld door de notaris die bezig was met de voorbereiding van de stukken voor de overdracht op woensdag 29 april. Het gesprek had dus gewerkt! Woensdag 29 april vond dan eindelijk de levering plaats. De aankoop van het nieuwe huis van mijn moeder kon hiermee ook doorgaan. Uiteindelijk heeft mijn moeder nog tot november in het huis aan de Zuiderparallelweg kunnen wonen. Waarna ook de laatste stappen van de afhandeling van het contract konden plaatsvinden.

Uiteindelijk dus eind goed al goed, het heeft echter zeer veel bloed zweet en letterlijk tranen gekost. Zonder kennis van zaken van het openbaar bestuur en de wetgeving was het absoluut een mission impossible geweest en meerdere keren leek het er ook op dat de gemeente ervan uitgaat dat de gewone burger de juiste kennis niet heeft. Dan zijn ze bij mij echter aan het verkeerde adres, zeker als het mij persoonlijk raakt! Het niveau van de juridische afdeling van de gemeente is bedroevend daar hebben we last van gehad maar daar hebben we ook van geprofiteerd. Het is absoluut bedroevend om te zien hoe er met belangen van mensen wordt omgesprongen. Positief ben ik over de opstelling van de verantwoordelijk wethouder Wilschut. Hij zei niet altijd wat we wilden horen, maar luisterde wel, nam de tijd en wat hij toezegde kwam hij na.

Het ligt gelukkig achter ons, mijn moeder woont inmiddels in een mooi nieuw huis en Zuiderparallelweg 13 wordt voorlopig goed gebruikt voor de opvang van een Roemeens gezin.

Dit is het vijfde en laatste deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de voorgaande afleveringen:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving
Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (4)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen

Op zich een goed besluit maar door de ontstane situatie wel een erg slechte onderhandelingspositie. De gemeente had de huizen eigenlijk niet meer nodig. Bijkomend probleem was het verhuurde huis Zuiderparallelweg nummer 12. In het geval dat de gemeente de huizen echt nodig had, zou in het uiterste geval onteigening kunnen plaatsvinden mochten wij er niet met de huurder uitkomen. Nu de gemeente de huizen niet meer nodig had werden wij in een uiterst vervelende onderhandelingspositie gemanoeuvreerd. Ten opzichte van de gemeente, maar ook ten opzichte van de huurders. Onze inzet was eruit zien te komen met de huurders en vervolgens de huizen vrij van huur te verkopen aan de gemeente. De gemeente gaf aan dat indien wij er niet met de huurders uit zouden komen dit Euro 50.000 zou schelen op de totaalopbrengst.

De onderhandelingen met de huurder verliepen stroef. Met begrip voor de huurders die uiteraard er ook het beste uit willen halen. Uiteindelijk liep deze onderhandeling op niets uit. De huurder bleef vasthouden aan een vervangende woonruimte, iets waar wij niet aan konden voldoen. Wij hadden geen andere woning en konden hier niet meer dan een inspanningsverplichting aanbieden. Wat betreft het bedrag, dat was onzes inziens alleszins redelijk en lag hoger dan een onteigeningsvergoeding (ruim vier maal de jaarhuur + verhuisvergoeding conform de regeling bij corporaties). De huurder ging echter niet in op het bedrag en bleef vasthouden aan een vervangende woonruimte, aan de ene kant begrijpelijk aan de andere kant zeer onredelijk.Goed, dat betekende dus dat wij niet vrij van huur konden leveren aan de gemeente.

Zo zijn de onderhandelingen met de gemeente dan ook gestart. Na een eerste bod van de gemeente, wat zeer laag was, hebben wij een onderbouwd tegenbod gedaan. De enige manier voor ons om druk te zetten op de onderhandelingen was spelen op het gevoel. En dat hebben we dan ook gedaan. Zonder kennis van zaken van het openbaar bestuur en de wetgeving ben je geheel kansloos in deze onderhandeling. Gelukkig hadden wij een adviseur die ons begeleide en ben ik zelf werkzaam in locatie en gebiedsontwikkeling. Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat eind januari 2008 een akkoord werd bereikt.

Eind goed al goed zou je zeggen, helaas er bleek nog wel het een en ander aan de hand. Het akkoord werd vastgelegd in een voorlopig koopcontract. Bij het lezen daarvan viel ik opnieuw van mijn stoel van verbazing. De gemeente had namelijk in de tussentijd de onderhandelingen met de verhuurder van nr 12 zelf opgepakt wat resulteerde in de aankoop van Zuiderparallelweg nummer 12 door de huurder. Echter het was onduidelijk of deze huurder de verkoop financieel wel rond zou krijgen.

Dit risico wilde de gemeente via een achterdeur bij ons neerleggen! De aankoop van nummer 12 en 13 werd gekoppeld aan het doorgaan van de doorverkoop van nummer 12! Eigenlijk verkochten wij dus in casu de woningen ‘vrij van huur’, kregen wij minder geld omdat wij het ‘niet vrij van huur’ aanboden en werd het risico geheel bij ons neergelegd.

Een hele vuile streek!!. Na eerst heel erg kwaad te zijn geworden ben ik het contract nog maar eens goed gaan doorgelezen. Er stonden meerdere juridische tegenstrijdigheden in het contract. Er werd namelijk genoemd dat wij ‘niet vrij van huur’ verkochten om vervolgens bij de extra voorwaarden aan het einde van het contract te zeggen dat de verkoop ‘gekoppeld was aan de doorverkoop van nummer 12.

Juridische toetsing leerde mij dat deze koppeling geen enkele juridische betekenis had. Er had bij wijze van spreke kunnen staan dat de verkoop gekoppeld was aan de temperatuur op 1 mei 2008 om 12 uur ‘s middags. Hier bleek nog maar eens een keer dat het niveau van de ambtenaren van de gemeente bedroevend was, voor deze ene keer was dat echter goed nieuws. We besloten het contract te laten voor wat het was en wachtten de definitieve leveringsdatum welke opgenomen was in het contract af.

Dit is het vierde deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de voorgaande afleveringen:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving

En het laatste deel:
Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed, al goed?

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (3)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving

Drie weken na het overlijden van mijn vader werden we benaderd door bureau Meander. Telefonisch was de vraag ’of we van het project Hart van Dieren gehoord hadden’. De gemeente wilde namelijk overgaan tot verwerving en zij waren daarvoor ingehuurd. Raar op zich dat de gemeente ons dit niet had laten weten en dat dit door bureau Meander aan ons medegedeeld werd. Goed een afspraak werd gemaakt en de procedure werd toegelicht.

Er zou een taxatie door een onafhankelijk bureau (bureau Meander) plaatsvinden. De taxatie zou de basis vormen voor een openingsbod door de gemeente. Nu had mijn moeder 2 huizen: nr 13 waar ze zelf in woonde en nummer 12 dat ze verhuurde. De gemeente wilde alleen ‘vrij van huur’ aankopen. Op zich begrijpelijk alleen wel raar omdat mijn moeder in 2006 het huis opnieuw had verhuurd nadat ze had nagevraagd of het huis definitief kon blijven staan, wat toen op dat moment het geval was. Raar ook omdat het de gemeente is die iets wil en niet wij.

Het was dus aan ons om tot overeenstemming met de huurder te komen. Mocht dat niet lukken dan zou ‘niet vrij van huur’ verworven worden wat een aanzienlijk lagere opbrengst zou betekenen. Wij hebben toen gevraagd om een schriftelijke bevestiging van de gemeente dat zij de woningen wilden aankopen. Dit zegden ze toe maar de brief kwam niet, het heeft 2 maanden en meerdere telefoontjes gekost om het schriftelijk bevestigd te krijgen.

De taxatie werd uitgevoerd in juni 2007, afgesproken werd half augustus een eerste bod uit te brengen. En toen werd het stil, half augustus was er geen bod, eind augustus nog steeds geen bod, meerdere malen werd contact gezocht met Meander en de gemeente maar men was er nog mee bezig. En toen op 11 september 2007 werd duidelijk waarom het zo stil bleef. Er bleek een gapend gat van 40 miljoen euro in de begroting te zitten. De verwerving werd stop gezet. Wethouder Wilschut verkondigde in de kranten dat men toezeggingen zou nakomen en dan gestarte verwervingen afgerond zouden worden.

Echter met ons werd geen contact opgenomen. Wij besloten zelf maar eens een apart gesprek met de wethouder aan te vragen. Daar werd ons duidelijk dat de gemeente ons geval niet als een gestarte verwerving beschouwde en mocht de gemeente besluiten alsnog te verwerven dan zou dit alleen gebeuren als besloten zou worden dat wij een uitzonderlijk geval zouden zijn.

Wij hebben Wilschut erop gewezen dat er meerdere toezeggingen liepen, dat de gemeente inmiddels schriftelijk bevestigd had dat zij de woningen wilde aankopen en dat de taxatie al was uitgevoerd. Tevens zou jurisprudentie wel eens wat anders zou kunnen zeggen met betrekking tot of de verwerving nu wel of niet gestart was. Wilschut gaf wel aan dat hij zijn best voor ons wilde doen. Wij moesten een brief sturen met het verzoek om de woningen alsnog aan te kopen. Dit hebben we toen ook gedaan. Wilschut kwam zijn belofte na en heeft zich ervoor ingezet dat de verwerving alsnog door zou gaan.

Dit is het derde deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de voorgaande afleveringen:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen

En de volgende afleveringen:
Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen
Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed, al goed?

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (2)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren…hard voor mensen

Met de eerste plannen van Hart voor Dieren werd ook duidelijk dat een klein aantal huizen aan de Zuiderparallelweg zou moeten verdwijnen. Het zou gaan om circa 4 huizen. De Wet voorkeursrecht gemeenten werd gevestigd. De plannen zorgden voor opnieuw veel onrust in de straat. De plannen zagen er mooi en doordacht uit. Wel viel op dat de Zuiderparallelweg zoals we inmiddels wel gewend waren geen aandacht kreeg in de plannen.

De mensen wiens huizen weg moesten werden geïnformeerd, dat verliep niet geheel soepel naar we hebben vernomen, maar de details ontbreken mij daarvan. Het huis van mijn ouders (het gaat eigenlijk om 2 huizen) kon blijven staan, Wel hebben we destijds geïnformeerd bij de gemeente, het antwoord was duidelijk, het huis kon blijven staan en we hoefden ons geen zorgen te maken.

De gemeente lobbyde volop in Den Haag en een grote som geld werd daadwerkelijk ook binnengehaald. Maar nadat de plannen nog eens zorgvuldig werden doorgerekend bleek toch dat er een groot tekort was. Er kwam een alternatief plan, de zogenaamde 8- variant. Voor de bewoners van de Zuiderparallelweg had deze variant grote consequenties. Waar eerst slechts 4 huizen plaats moesten maken, moest nu de halve straat weg. Tot bijna aan de Molenweg moesten de eigenaren tenminste enkele meters grond afstaan bij de 8- variant.

Het eerste wat de bewoners van de Zuider Parallelweg van de 8- variant merkten was de uitbreiding van de vestiging van de Wet Voorkeursrecht Gemeenten. Alle bewoners van de huizen waarop de WVG van kracht zou worden kregen hiervan bericht. Het betrof alle huizen tot en met nummer 18.

Alle betrokkenen werden uitgenodigd op een besloten informatie bijeenkomst. Nu snap ik best dat de gemeente hier een slechte boodschap moest vertellen aan de mensen. Een boodschap die je, hoe goed je je best ook doet, nooit ‘goed’ kan brengen. Maar de manier waarop deze avond informatie verstrekt werd was absoluut stuitend. Wethouder Schadd opende de avond door uitgebreid te vertellen hoe trots ze wel niet was op het project en het binnengehaalde geld. Dat het gevolg hiervan was dat de aanwezigen hun huis kwijt zouden raken scheen ze niet te beseffen. Dit terwijl er op deze besloten bijeenkomst alleen mensen aanwezigen waren die direct met de WvG te maken hadden.

Na deze intro van wethouder Schadd kookten bijna alle aanwezigen al van woede. Hoe kun je zo onbegripvol met mensen omgaan? Deze avond heeft de toon gezet voor alle bewoners van de Zuider Parallelweg. Vragen die deze avond gesteld werden konden niet of onvolledig worden beantwoord. Ik ben zelfs voorgelogen door de juridisch medewerkster. Ik had me namelijk verdiept in de Wvg en had geconstateerd dat zodra de minnelijke verwerving start je als huiseigenaar recht hebt om op kosten van de gemeente je juridisch bij te laten staan door een makelaar/adviseur. Toen ik hiernaar vroeg werd mij verteld dat ik onjuist geïnformeerd was en dat dat pertinent niet waar was. Men wilde blijkbaar niet dat iedereen een adviseur in de hand zou nemen, alleen maar lastig voor de gemeente: die wel geïnformeerde burgers.

Na deze avond werd het stil rondom de informatie verstrekking richting de bewoners van de Zuider Parallelweg. Af en toe ontvingen we een brief (veelal verkeerd geadresseerd en vol fouten zowel onjuistheden als spelfouten). De huizen van mijn ouders (nummer 12 en 13) lagen op een cruciale plek van het plan. Precies op de plek waar de weg terug zou buigen vanaf het geplande tracé (langs het spoor) naar de huidige ligging. Een kleine wijziging in het plan betekende dan ook vrijwel direct een grote consequentie voor mijn ouders. Niet dat we daarover geïnformeerd werden overigens. Telkens moesten we uit schetsen/plaatjes uit de krant en nieuwsbrieven zelf constateren dat het huis van mijn ouders toch weer wel of toch weer niet kon blijven staan. Dit werd dan pas bij navraag bij de gemeente ook weer bevestigd. En zo kon het lopen dat vanaf 2004 de situatie voor mijn ouders 4 maal is veranderd. Van ‘het huis moet weg (zowel 12 en 13), naar alleen nummer 12 moet weg, naar allebei kunnen blijven staan, naar allebei de huizen moeten alsnog weg. Zonder dat we daarover ook maar 1 keer zelf door de gemeente op zijn gewezen!

De laatste keer dat er iets wijzigde was voorjaar 2007 op een moment dat mijn vader net was overleden en de situatie voor mijn moeder privé ook anders werd. Mijn ouders wilden eigenlijk nooit weg maar na het overlijden van mijn vader veranderde de situatie voor mijn moeder

Dit is het tweede deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook het voorgaande hoofdstuk:
Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis

En de volgende afleveringen:
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving
Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen
Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed, al goed?

Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief (1)

Door: Henri Mulder

Hoofdstuk 1 - Een stukje voorgeschiedenis

Dit verhaal is het verhaal van mijn vader en moeder die aan de Zuiderparallelweg in Dieren hebben gewoond en het project vanaf het begin hebben meegemaakt. De Zuiderparallelweg ligt aan de rand van het oude dorp Dieren. Het hoort niet bij het oude dorp maar ook niet bij het nieuwe gedeelte en bij de gemeentelijke plannen valt het ook altijd tussen wal en schip. Nadat ergens in de 2e helft van de 19e eeuw de spoorweg werd aangelegd zijn de eerste huizen hier eind 19e, begin 20e eeuw gebouwd. Destijds was de N348 er nog niet en hadden de huizen een erf tot in de Vingerhoed. Sommige huizen hadden dus een achtertuin van wel 200 m diep!

Dit stukje Dieren komt elke keer terug in de plannen van de beleidsmakers van de gemeente. In de jaren 50 worden plannen gemaakt om een nieuwe ontsluitingsweg van Dieren aan te leggen die met name het oude dorp moest ontlasten van het almaar toenemende autoverkeer. Het werd de Burgemeester de Bruinweg die dwars door de tuinen van de huizen aan de Zuiderparallelweg is aangelegd. Het zou een ‘tijdelijke’ oplossing worden wat nog bevestigd werd bij koninklijk besluit. Vanwege het ‘tijdelijke ‘ karakter zijn de eigenaren destijds afgescheept met een fooi. Nu weten we wat ‘tijdelijk‘ precies inhoudt.

Met de aanleg van de Burgemeester de Bruinweg (N348) en het gereedkomen van de snelweg Arnhem-Ellecom (A348) is gelijk ook de kiem gelegd voor de huidige verkeersproblematiek in Dieren. Een ontsluitingsweg dwars door het dorp en een snelweg die niet doorgetrokken wordt maar aangesloten wordt op deze provinciale ontsluitingsweg.. En vanaf ongeveer deze situatie begin ik mezelf het een en ander te herinneren. Ik ben zelf geboren in 1972 en kan me de nodige plannen uit begin / midden jaren ’80 herinneren. Het doortrekken van de A348 aan de overkant van de IJssel, wel of niet in een tunnelbak. Het verdiept aanleggen van de Burgemeester de Bruinweg en nog meer van dit soort plannen. Iedere keer liepen de plannen stuk op financiering of protesten en uiteindelijk bleef de situatie zoals het was. Destijds dacht ik dat ik te klein was om daar iets van te begrijpen….

Wel werd midden jaren ’80 het plan Vingerhoed nog ontwikkeld door de gemeente. Dit betekende voor de bewoners van de Zuiderparallelweg opnieuw een aanvaring met de gemeente. Was door de aanleg van de Burgemeester de Bruinweg hun eigendom in 2-en gesplitst. Nu wilde de gemeente het gedeelte aan de andere kant van de weg hebben voor de ontwikkeling van Vingerhoed. De gemeente bood belachelijk lage vergoedingen en omdat mijn ouders dit stuk grond nodig hadden voor de bedrijfsvoering van het vakantiepension wat ze runden gingen ze niet akkoord. De gemeente wilde onteigenen en mijn ouders vochten dit aan. Uiteindelijk was de Raad van State ook niet overtuigd dat een stuk groentetuin onteigend moest worden voor de aanleg van een…………… groenstrook! De gemeente verloor de strijd.

Tegen deze achtergrond is dan ook altijd argwanend gekeken naar allerlei oplossingen voor de verkeersproblematiek in Dieren. Natuurlijk zijn deze problemen er en natuurlijk moet daar een oplossing voor komen dat beseft een ieder. Maar hoe zit het met de belangen van de mensen?

Dit is het eerste deel van de serie "Tussen Wal en Schip: Hart van Dieren vanuit een persoonlijk perspectief"

Lees ook de volgende afleveringen:
Hoofdstuk 2 - Hart voor Dieren...hard voor mensen
Hoofdstuk 3 - De uiteindelijke verwerving
Hoofdstuk 4 - De onderhandelingen
Hoofdstuk 5 (slot) - Eind goed, al goed?

Geschiedenis!?

Vanaf morgen kunt u op deze weblog het verhaal van Henri Mulder lezen. Hij vertelt u de geschiedenis van zijn ouders die hun huis aan de Zuiderparallelweg in Dieren moesten verlaten voor de 8min-variant.

Henri legt haarscherp de gevoelloosheid, het gemanipuleer en de incompetentie die de gemeente bij het aankooptraject aan de dag legde bloot.

Lees het verhaal van de familie Mulder! Het verhaal van mensen die Hart van Dieren aan den lijve hebben ondervonden.

Het Traverse-moeras (3)

De opstelling van de provincie Gelderland inzake de Traverse Dieren wordt steeds scherper zichtbaar.

Gelderlander-journalist Henk Aalbers heeft de Gelderse gedeputeerde Marijke Van Haaren geïnterviewd over de Traverse. In het artikel “Het mag geen tweede keer misgaan” (7 maart 2009) *) laat Van Haaren er geen enkel misverstand over bestaan dat de provincie aan het roer van het project staat en niet de gemeente Rheden. Daarover is ze heel duidelijk: “Een provinciaal project dat alleen over infrastructuur gaat”.

*) artikel staat (nog) niet op de website van de Gelderlander. Linkje naar het artikel wordt toegevoegd zodra het artikel op de website verschijnt.

Van Haaren laat eens te meer zien dat de gemeente Rheden mee mag rijden op de provinciale bagagedrager maar dat ze verder geen babbels moet hebben.

Zo’n uitspraak laat zien dat de provincie de rijksbijdrage voor de Traverse voor zichzelf opeist. De gemeente Rheden kan hoog en laag springen, kan van alles willen maar de provincie bepaalt wat er gebeurt en hoe en waaraan de rijksbijdrage wordt uitgegeven. En die rijksbijdrage wordt alleen uitgegeven aan de (provinciale) infrastructuur dat wil zeggen dat het geld in de eerste plaats aan de scheiding van doorgaand en lokaal verkeer in Dieren wordt besteed en dat de gemeente Rheden zelf opdraait voor de realisatie van haar eigen wensen.

Voor de Traverse is volgens Van Haaren 90 miljoen beschikbaar terwijl de laatste Gelderse berekeningen voor variant 3A op 93,6 miljoen euro uitkomen. Die variant 3A is voor Van Haaren dan ook niet “heilig”. Het budget is dat zeer zeker wél. Daarom zegt ze nog maar eens dat variant 3A een uitgangspunt is, geen doel op zich. “We mikken erop. Dat hebben we met de gemeente Rheden afgesproken. Maar het moet wel kunnen binnen het beschikbare budget”.

En dan heeft ze alleen nog maar over de infrastructuur. De gebiedsontwikkeling is een verantwoordelijkheid van de gemeente Rheden. Dat roept bij mij weer de vraag op hoe dat met dat budget precies zit want daar zit volgens mij ook de reservering van de gemeente Rheden (daar is na het eerste fiasco nog zo’n tien miljoen euro van over) voor de Traverse in opgenomen. Dus dan is er geen cent meer over om naast aanpassing van de infrastructuur nog iets aan gebiedsontwikkeling te doen. Wat je onder dat laatste dan ook mag verstaan.

Van Haaren heeft nog een “opsteker” voor de Dierenaren: “Ik denk dat er in 2014 voor het eerst iets zichtbaar wordt in het veld”. Zij wil alle procedures zorgvuldig doorlopen om niet voor verdere obstakels te komen staan. Zo wordt er ook een MER (milieueffectrapportage) opgesteld terwijl ze er niet eens zeker weet of dat wettelijk wel verplicht is. Dat geeft de burger volgens haar meer zekerheid en kan van pas komen bij eventuele procedures bij de Raad van State.

Ik denk persoonlijk dat er iets anders achter zit. Het rijk heeft plannen om én meer goederentreinen én meer reizigerstreinen over de IJssellijn te laten rijden. De plannen spreken van 70 goederentreinen per etmaal en een verdubbeling van het reizigersvervoer. Het wordt de komende paar jaar pas duidelijk hoe zich dat precies zal ontwikkelen. Mogelijk zijn daar ook ingrepen aan het spoor in Dieren voor nodig. En ik denk dat Van Haaren wil zien welke invloed dat allemaal op de Traverse-plannen heeft.

Van Haaren houdt zorgvuldig afstand van het Rhedense gemeentebestuur en wil zich door wethouder Kuiper c.s. niet laten meesleuren in het Traverse-moeras. Een nieuw debacle is wel het laatste wat de gedeputeerde zich kan veroorloven.

En hoezo controverse? De gemeente heeft gewoon niets te vertellen. Laat wethouder Kuiper dan aub niet meer spreken over “samenwerken” en “vertrouwen”. En laat hem vooral de indruk niet wekken dat de gemeente ook iets in de melk te brokkelen heeft. Van twee gelijkwaardige partijen, provincie en gemeente, is geen sprake. De provincie bepaalt. Punt uit!

Dat jaar 2014 is nieuw voor mij. De rest was me allemaal al wel helder. Ik vraag me alleen af wanneer dat inzicht bij de Rhedense wethouder Kuiper en de gemeenteraad doorbreekt. Het wordt tijd dat zij daarop hun strategie en hun plannen gaan afstemmen.

Hondenpoep (2)

In september 2008 is de gemeente begonnen met de plaatsing van hondenpoepbakken. Velp-Zuid beet toen het spits af. Ik weet niet precies hoe het nu staat met de plaatsing van de bakken in de rest van de gemeente maar na Velp-Zuid zou Rheden volgen en dit voorjaar is Dieren aan de beurt. De belofte was dat binnen één jaar de hele gemeente van de bakken voorzien is.

Tegelijk met de plaatsing van de bakken wordt ook de handhaving ter hand genomen. Ik heb daar nog geen resultaten van gehoord maar er zijn in ieder geval extra controleurs met de bevoegdheid om bekeuringen uit te schrijven.

Zie ook de andere artikelen over hondenpoep.
Klik hier voor het artikel Hondenpoep (oorspronkelijk van 25 september 2007)..
Klik hier voor het artikel Strijd tegen hondenpoep (10 okober 2008).

En onderstaand de pagina van de Rhedenaar van 25 september 2008 waarin ter gelegenheid van de eerste hondenpoepbakken in Velp-Zuid uit de doeken wordt gedaan wat u mag verwachten.

Klik op de afbeelding van om deze vergroot en leesbaar weer te geven.

Hondenpoep

De laatste weken komen er nogal wat reacties op een artikel over de strijd tegen ergernis numero 1, de Hondenpoep. Het artikel heb ik op 25 september 2007 (!) op de weblog geplaatst. Om de discussie beter zichtbaar te maken heb ik de posting op vandaag gedateerd. Misschien willen meer mensen zich in de discussie mengen.
---------------------------------------------------------------------



De gemeente gaat werk maken van het Hondenpoepprobleem. Een goede zaak al blijf ik sceptisch over de uitwerking. Eerdere maatregelen leverden niet veel op. Hopelijk wordt er nu echt doorgepakt.

De campagne ‘Schoon Genoeg!?’ die de gemeente in 2003 en 2004 voerde heeft weinig verbetering gebracht. Deze campagne richtte zich o.a. op voorlichting en het aanspreken van hondenbezitters. De wijktoezichthouders moesten de hondenbezitters, indien nodig, aanspreken op hun gedrag maar daar kwam niet veel van. De toezichthouders hebben geen verbaliserende bevoegdheid en konden daardoor niet handelend optreden. .

In de periode 2002-2006 wandelde onze raadsfractie iedere maand door de dorpen en wijken en steevast kwam dan het probleem van de hondenpoep aan de orde. In de gemeenteraad wordt ook herhaaldelijk door vrijwel alle partijen aangedrongen op de aanpak van dit probleem.

In Velp-Zuid hebben vooral Ger van Hattem en Joop van den Beeten van het wijkplatform zich sterk gemaakt voor de aanpak van dit probleem. In Rheden heeft Gerrit Bosman van het Rhedens Dorpsbelang al voor elkaar gekregen dat er poepbakken zijn geplaatsts waar hondenbezitters de uitwerpselen in konden gooien. Vandaar de term “bakken van Bosman”. Hulde aan deze mensen.

De gemeente wil dat het aantal klachten over hondenpoep in 2009 is afgenomen met 50% ten opzichte van 2006. In het plan van aanpak staat niet horveel klachten er in 2006 precies waren. Dus meetbaar is het niet echt. Of we moeten de cijfers van 2006 nog krijgen.


Daartoe wordt een aantal maatregelen genomen:
1. twee milieucontroleurs/ambtenaren met bijzondere opsporingsbevoegdheid worden ingezet om te handhaven en verbaliserend op te treden als dat nodig is.

2. Inzet van de volgende middelen
. Hondenpoepbakken
. Herinrichting openbaar groen. Een van de knelpunten is de aanwezigheid van veel grasveldjes zonder bossage er omheen. De herintroductie van lage bossage rondom grasveldjes leidt tot een verminderde toegankelijkheid van de grasvelden voor de honden.
. Verstrekken van opruimmiddel

3. Extra communicatie oa. Via de aanslag hondebelasting.

Daarbij wordt aangetekend dat er niet één standaard pakket kan worden ingevoerd maar dat (in overleg met betrokkenen) er voor een bepaalde wijk of dorpskern gekeken moet worden naar de meest effectieve maatregelen.
Veel mensen laten hun hond uit in de straten in hun omgeving. Veel van die hondenbezitters hebben spullen bij zich om de uitwerpselen van hun hond op te ruimen. Da’s hardstikke goed.

Helaas zijn er ook veel a-sociale figuren die de hondenstront laten liggen waar het neerkomt. De vele goedwillende hondenbezitters moeten lijden onder de helaas eveneens vele onverschillige aso’s.

De bestrijding van dit probleem gaat nu het lieve sommetje van € 137.000,- per jaar kosten. Daarvan is € 100.000,- bestemd voor de twee milieucontroleurs die de aso’s te pakken moeten nemen. Asociaal gedrag kost de gemeenschap dus een hoop geld. Als het inderdaad dit probleem terugdringt is het goed besteed geld.

Wethouder Tiemens merkte tijdens de eerste behandeling van het plan van aanpak op dat de gemeente nu moet laten zien dat ze echt bereid is om te handhaven.

We wachten af.
Pak ze Harriët!!
Pak ze!!

“Behoud en verbetering van het leefmilieu langs de IJssellijn”

Afgelopen dinsdag nam de Rhedense gemeenteraad unaniem de motie “Behoud en verbetering van het leefmilieu langs de IJssellijn” aan. De motie was oorspronkelijk een initiatief avn de VVD.

Het college van B&W wordt opgedragen om met een reeks andere overheden in overleg te treden om gezamenlijk een standpunt te bepalen dat ten doel heeft om het leefmilieu langs de IJssellijn over te behouden en te verbeteren . Daar dienen ook de Rhedense spoorgroepen bij betrokken te worden. Vóór 1 oktober 2009 moeten B&W met de resultaten komen.

Ik heb dinsdag slechts een deel van de raadsvergadering kunnen volgen (via de radio). De motie werd op het eind van de raadsvergadering vanwege tijdgebrek bij hamerslag aangenomen. Er was geen discussie over de inhoud of de strekking van de motie. Er was dus ook geen reactie van het college van B&W te beluisteren. Erg jammer allemaal, want nu blijft voorlopig in het ongewisse hoe sommige onderdelen van de motie moeten worden geïnterpreteerd.

Zo staat bij het laatste bolletje van de overwegingen dat: “extra gebruik van de spoorlijn door alle partijen wordt aangemoedigd in het kader van Duurzaamheid, verbetering van het milieu (terugdringen CO2) en als alternatief voor het toekomstige tekort van brandstof (olie);”

Ik mag toch hopen dat daarmee niet bedoeld wordt dat de gemeenteraad voorstander is van de te verwachten toename van het aantal goederentreinen over ons spoor. Laat staan het vervoer van gevaarlijke stoffen.

En dan is er nog dat overleg met die andere overheden. Dat kan niet worden beperkt tot het toezenden van alleen deze motie. De gemeente dient deze partijen actief te benaderen. Het mag niet zo zijn dat het college op 1 oktober zegt: we hebben de motie aan de verschillende partijen toegezonden en daarmee is ie uitgevoerd. Ook het overleg met de spoorgroepen dient inhoud te krijgen. Dat mag zich niet beperken tot het uitwisselen van nieuwtjes en weetjes op ambtelijk niveau maar er dient formeel overleg te worden gestart waar de spoorgroepen én de gemeente hun wensen en ideeën kunnen inbrengen om op die manier samen tot concrete plannen voor bescherming en verbetering van het leefmilieu te komen.

En het college dient zich voor het uitwerken van de plannen ook niet te verschuilen achter de brede rug van de provincie als die de aanliggende gemeenten rijp wil gaan maken voor de rijksplannen waarin het toekomstige railgoederenvervoer over de IJssellijn wordt opgevoerd tot 50 of zelfs 70 goederentreinen per dag en waarin de IJssellijn is opgenomen in het Basisnet spoor, het plan voor de regulering van het vervoer van gevaarlijke stoffen.

De motie is een stap in de goede richting. Laat het alsjeblieft geen lege huls worden.

De motie heeft ook aandacht gekregen in De Gelderlander in het artikel Rheden komt op voor mensen langs het spoor.


Onderstaand de motie. Klik op een afbeelding om te vergroten.