Sophie Scholl en de "Weiße Rose"

Sophie Scholl was lid van de "Weiße Rose" ("Witte Roos") Een Münchense studentenverzetsgroep die, illegaal, kritische pamfletten tegen het nationaal-socialisme verspreidde.

Zij en andere leden van de groep, waaronder haar broer Hans, moesten het met de dood bekopen.

Bijgaand een beknopte geschiedenis van Sophie en de "Weiße Rose".

1921
Op 9 mei wordt Sophie Scholl geboren in het gezin van de liberale burgemeester van Forchtenberg/Kocher (Wüttemberg), Robert Scholl en zijn vrouw Magdalene

Sophie groeit op in Ulm en krijgt een opvoeding in christelijk-humanistische traditie.

Net zoals haar oudere broer Hans Scholl gelooft ze in haar schooljaren op het gymnasium aan het door de nationaal-socialisten gepropageerde gemeenschapsideaal. Zij treedt toe tot de Bund Deutscher Mädel (BDM) bei.

1937
Vanwege haar betrokkenheid bij de Bündischen Jugend brengt Sophie in december 1937 samen met haar broer enkele weken in arrest door in Stuttgart.
De "Bündische Jugend" was een verzamelbegrip voor alle politiek onafhankelijke, niet-confessionele jeugdbonden van de Weimar-republiek van vóór de nazi-ditatuur.

1940
Sophie Scholl start met een opleiding voor kleuterjuf. Door ervarigen bij de arbeids- en hulpdiensten ontwikkelt zich bij haar afkeer tegen het nazi-regime.

1942
Sophie gaat biologie en filosofie studeren aan de Universiteit van München. Broer Hans studeert medicijnen aan dezelfde universiteit.
Via Hans krijgt ze contact met andere, politiek gelijkgezinde, studenten. Hierdoor wordt zij in haar afwijzing van het nationaal-socialisme bevestigd en wordt haar afkeer vergroot.

Zij sluit zich aan bij de studentenverzetsgroep "Weiße Rose" die, illegaal, kritische pamfletten tegen het nationaal-socialisme verspreidde.

De kern van de groep bestaat naast Hans (1918-1943) en Sophie Scholl (1921-1943) uit Alexander Schmorell (1917-1943), Christoph Probst (1919-1943), Willi Graf (1918-1943) en professor Kurt Huber (1893-1943). Medestudenten, scholieren, leraren, professoren, artsen, schrijvers en boekhandelaren vormen een losse kring om de "Weißen Rose".

In juni/juli 1942 publiceert de groep de eerste vier "Flugblätter der Weißen Rose” die in een oplage van 100 exmeplaren in kleine academische kring in München en omgeving worden verspreid.

De leden van de "Weißen Rose" versturen oproepen, leggen pamfletten in telefooncellen en geparkeerde auto’s en via studiegenoten in andere steden worden de vlugschriften ook in andere delen van Duitsland verspreid.

1943
In januari 1943 is Sophie voor het eerst bij het opstellen van een vlugschrift betrokken. Deze wordt in een oplage van 6000 tot 9000 stuks verspreid in meerdere Duitse en Oosternrijkse steden. De o.a in Keulen, Stuttgart, Berlijn en Wenen opduikende pamfletten zetten de Gestapo (Geheime Staatspolizei) aan tot een intensieve speurtocht naar de herkomst. De auteurs worden gezocht in Münchense studentenkringen.

In februari 1943 worden in nachtelijke acties gebouwen in Múnchen beklad met leuzen als “Weg met Hitler” ("Nieder mit Hitler”), “Hitler massamoordernaar” ("Hitler Massenmörder”) en “Vrijheid” ("Freiheit”)

Op 15 februari verschijnt het zesde pamflet met de oproep om het Nazi-regime omver te werpen en een “nieuw geestelijk Europa” ("neues geistiges Europa") te stichten. Het pamflet wordt in Engeland gekopieerd, vermenigvuldigd en door Britse vliegtuigen boven Duitsland uitgeworpen. Ook de BBC (British Broadcasting Corporation, de Britse publieke omroep) zendt de inhoud van het pamflet uit. Het pamflet riep, met een verwijzing naar de Slag om Stalingrad, de Münchense studenten op om zich van het nazi-systeem te ontdoen.

Op 18 februari deelt de groep op de Münchense universteit zo’n 1700 exemplaren van het vlugschrift uit. Een conciërge verraadt ze aan de Gestapo waarop broer en zus Scholl en Cristoph Probst (1919-1943)worden gearresteerd.

Na drie dagen verhoor volgt op 22 februari 1943 het proces voor het Volksgerichtshof, een politiek show-gerechtshof dat werd ingezet om tegenstanders van het nazi-bewind uit het schakelen. Onder voorzitterschap van nazi-rechter Roland Freisler worden Hans en Sophie Scholl en Christoph Probst ter dood veroordeeld.

Zij worden nog op dezelfde dag in de strafgevangenis München-Stadelheim geëxecuteerd.

Op 19 april 1943 worden Graf, Schmorell en Huber eveneens ter dood veroordeeld en geëxecuteerd.

Daarna volgen nog vijf processen (tot in oktober 1944) waarin straffen tot twaalf jaar worden uitgesproken.

Vertaling en bewerking: Theo Kooijmans, 3 mei 2008.
De originele teksten zijn te vinden op:
Sophie Scholl-Studentin , Hans Scholl-Student en "Weiße Rose".

Niet echt het beeld dat we van de internetnerd hebben

In aansluiting op het voorgaande bericht over de openbare les van Piet Bakker hier de integrale tekst van de introductie. Ik wil het jullie niet onthouden.

Piet heeft me weliswaar niet expliciet toestemming gegeven maar als hij zich boos bij me meldt dan zien we wel verder. Ik heb 'm vanmorgen gemaild met de vraag of ie er moeite mee heeft.

Bovendien, het is allemaal gratis reclame voor de opleiding journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Een extra student uit het Rhedense is toch maar weer mooi meegenomen.

Introductie

In januari meldden Nederlandse media een curieus gevalletje van plagiaat. Burgemeester Ada Boerma van Maasdriel had zich voor haar installatiespeech laten ‘inspireren’ door de toespraak die Thom de Graaf had gehouden bij zijn ambtsaanvaarding in Nijmegen. De inspiratie moet van bovennatuurlijk gehalte zijn geweest gezien de omvang, meer dan tien passages kwamen vrijwel rechtstreeks uit de rede van De Graaf, inclusief het citaat van zijn vader die daarmee ook meteen een beetje de vader van Boerma was geworden. Het nieuws werd niet door een traditioneel medium onthuld maar werd voor het eerst op internet gepubliceerd, het werd ook niet door een professionele journalist maar door een amateur, een blogger, naar buiten gebracht.

Het citaat van de vader van Thom de Graaf doet Boerma de das om. Theo Kooijmans, een politiek actieve 57-jarige ICT-projectmanager, schrijft op 15 december op zijn blog Politiek Rheden (2007) over de toespraak van burgemeester Boerma, die daarvoor werkzaam was in Rozendaal, een buurgemeente van Rheden. Hij gaat vervolgens op zoek naar de oorsprong van die passage, door Boerma wel als citaat aangeduid maar zonder bron. Na een beetje googlen is Kooijmans eruit, het was Thom de Graaf die zijn vader citeerde; maar ook andere stukken komen uit zijn Nijmeegse toespraak. De Rhedense blogger publiceert een overzicht van de identieke passages en stelt het Maasdrielse VVD-raadslid Cees Sips op de hoogte via het gastenboek van diens blog.

Sips, 62 jaar oud, is ook geen journalist, maar voormalig ICT-projectmanager. Zijn blog bevat “strikt persoonlijk gekleurde waarnemingen, gedachten, gevoelens en dagelijkse belevenissen, maar ook politiek inhoudelijke zaken en nieuwsfeiten” (Ceessips.nl). In een lange alinea van ruim 50 regels onder de pakkende kop “ Zondag 16 december 2007’ filosofeert Sips over de kerstzang in de kerk van Dreumel, waar drie koren optraden samen met de muzikanten van Sint Barbara en Sint Lambertus, over de uitverkiezing van Geert Wilders tot politicus van het jaar, over Verdonk, Marijnissen, de maag Maria en de herdertjes die bij nachte lagen, en, helemaal aan het eind, over ‘plagiaat-Ada’ . Sips voelt zich ‘geschoffeerd’ door de burgemeester: “De toespraak kwam helemaal niet uit haar hart. Het was gejat van iemand anders.” Sips meldt het zijn mederaadsleden, maar vindt weinig weerklank – de toespraak verdwijnt wel meteen van de gemeentelijke website.

Een columnist van de editie Bommelerwaard van het Brabants Dagblad verwijst een week later naar de zaak, vooral om Sips aan te vallen, die ‘geklikt’ zou hebben om zo de sfeer in de gemeente te bederven. Maar de krant die in 57 procent van de Maasdrielse gezinnen wordt gelezen, pikt het verder niet op. Omroep Gelderland brengt het nieuws pas na drie weken, op 8 januari. Een dag later volgen het Brabants Dagblad en vrijwel alle landelijke media.

Zien we hier crossmedia in optima forma? Het nieuws overstekend van het ene medium naar het andere, verwijzend naar elkaar, elkaar versterkend? In zekere zin wel. In de kranten worden de blogs genoemd die daarna het bezoek explosief zien stijgen. Via internet zijn de complete speeches te zien, de overeenkomstige passages en de lamme excuses van de gemeente nog eens na te lezen. Aan de andere kant lijkt het erop dat de traditionele nieuwsmedia zich hier de kaas van het brood hebben laten eten.

---------

Het vierde en laatste hoofdstuk sluit af met tekst over de relatie tussen de inhoud en werkwijze van de oude media en de journalistieke activiteiten van non-professionals en de vraag hoe journalisten met user-generated content, online-communicatie en blogs omgaan.

"En daarmee zijn we terug bij het begin van dit verhaal. Hoe komt het dat een 57-jarige blogger uit Rheden – niet echt het beeld dat we van de internetnerd hebben – de gevestigde media verslaat?"

Nee user-generated content is niet nieuw. Al vanaf 1963 met de Zapruderfilm die de moord op president Kennedy laat zien tot aan de filmpjes en beelden op internet, de vriendensites....

“En natuurlijk de blogs met commentaren, reacties en soms zelfs met echt nieuws - hoewel de burgemeester van Maasdriel nog steeds op haar plaats zit.”

Ruimte voor kwaliteit? Media en journalistiek op het digitale kruispunt

Weblog “de Nieuwe Reporter” publiceerde onlangs het artikel Ruimte voor kwaliteit? Media en journalistiek op het digitale kruispunt.

Dat artikel is een uitgebreide weergave van een “ openbare les” van Piet Bakker ter gelegenheid van zijn inauguratie als s lector ‘crossmediale content’ aan de journalistenopleiding van de Hogeschool Utrecht.

Als voorbeeld gebruikt Piet Bakker het plagiaat van Ada Boerma. Hoe en waar is dit nieuws ontstaan en wat gebeurde ermee?

De introductie beschrijft de melding van de ontdekking van Ada’s letterdieverij op Politiek Rheden en de weg die het nieuws vervolgens nam. Na drie weken bereikte Ada’s plagiaat Omroep Gelderland waarop de media-bom barstte.

Ik heb er al eerder over de “openbare les” van Piet Bakker geschreven. Twee weken geleden ontving ik van Piet Bakker ook de gedrukte versie. Een aardige geste die ik dan ook zeer op prijs stel en een mooie aanleiding voor een nieuw artikel.

In deze les gaat Piet Bakker in op wat hij noemt de “crossmediale revolutie” : de opkomst van steeds meer tv- en radiozenders, nieuwe kranten en tijdschriften en de digitale media, wederzijdse beïnvloeding en het “ oversteken” van het nieuws van het ene naar het andere medium.

Crossmedia is de uitwisseling van informatie, , het oversteken van grenzen, tussen verschillende soorten media, de kranten, tijdschriften, radio, televisie en het internet.


Piet vraagt zich af of ‘echte’ journalisten overbodig worden. Kunnen hun taken niet net zo goed worden vervuld door bloggers of door lezers die het nieuws zelf aanbieden aan de media? Heeft journalistiek nog zin?

Zuiver retorische vragen natuurlijk. In het tweede hoofdstuk van de les beschrijft hij de media, het media-aanbod en de gebruikers van die media, de veranderingen die er plaatsvinden en hoe daarmee om te gaan en te anticiperen. Hij beveelt de journalistiek aan om een crossmedia strategie te ontwikkelen als antwoord op het veranderende mediagebruik van het publiek.

Vervolgens krijgt crossmedia als publicatiestrategie aandacht. Maak een goed gebruik van alle mogelijkheden die oude en nieuwe mediavormen bieden. En focus niet op het medium maar op de boodschap. Het medium dient gebruikt te worden om de boodschap in de juiste cq aantrekkelijkste vorm te gieten. Hij waarschuwt voor het vastroesten, het teveel aan het verleden gebonden zitten waardoor vernieuwing wordt geremd.
In het laatste hoofdstuk wordt “crossmediale” journalistiek belicht. De commercie heeft grote impact op de journalistiek en de journalist moet daar aan wennen. Oplagen van de traditionele kranten blijven slinken en de journalisten zullen zich steeds opnieuw moeten bewijzen in een veranderende media-omgeving. En zullen zich moeten onderscheiden in kwaliteit.

Het boekje sluit af met de onderzoeksagenda.

Hoe pas je onderzoeksjournalistiek toe in een multimediale omgeving? Hoe kunnen de media worden ingezet om maatschappelijke discussies te stimuleren? Hoe kan vaardigheid op muti-mediaal gebied efficiënt wijze worden toegepast? Hoe moet de journalistiek in de multimdeiale context georganiseeerd worden?

En tenslotte vraagt Piet Bakker aandacht voor de relatie tussen de inhoud en de werkwijze van oude media en journalistieke activiteiten van non-professionals en vraagt zich onder andere af
“Hoe komt het dat een 57-jarige blogger uit Rheden – niet echt het beeld dat we van de internet –nerd hebben – de gevestigde media verslaat”.

De les wordt besloten met de constatering dat print niet dood is, dat er ruimte blijft voor kwaliteitsjournalistiek, maar dat innovatie noodzaak is en journalisten meer moeten kunnen.

En, niet onbelangrijk, dat er nog genoeg te onderzoeken valt.

Dossier Boerma-Maasdriel

In dit dossier vindt u alle verwijzingen naar mijn postings over (het plagiaat van) Ada Boerma.

Ada Boerma werd eind november 2007 geïnstalleerd tot burgemeester van Maasdriel. Daarvoor was ze burgemeester van het Gelderse Rozendaal (bij Arnhem).

In haar installatiespeech in Maasdriel gebruikte zij een groot aantal passages die rechtsreeks afkomstig waren uit de toespraak die Thom de Graaf bij zijn aantreden als burgemeester van Nijmegen uitsprak in januari 2007.

Met een simpele muisklik op de titel (vetgedrukt) gaat u naar het bijbehorende artikel. De jongste artikelen staan bovenaan. Ik stel reacties op de artikelen zeer op prijs en ga de discussie graag aan.

Het dossier wordt actueel gehouden.

Ada in actie (21 december 2008)
Zo gaat het eraan toe bij een Maasdrielse raadsvergadering.

Niet echt het beeld dat we van de internetnerd hebben (3 mei 2008)
De plagiaat-geschiedenis in een notedop.

Ruimte voor kwaliteit? Media en journalistiek op het digitale kruispunt (3 mei 2008)
De openbare les van lector Piet Bakker (met Ada's plagiaat als voorbeeldcase) is te boek gesteld.

Crossmedia: Ada's case (24 maart 2008)
Ada's plagiaat als voorbeeldcase op de journalistenopleiding.

Ada Boerma's plagiaat: reactie VVD-Maasdriel (15 februari 2008)
Reactie van de VVD-Maasdriel op de verklaring van Ada Boerma.

Ada Boerma's plagiaat: gemeenteraad past bij letterdief (15 februari 2008)
Een slap excuus van Ada wordt geslikt door de slappe Maasdrielse gemeenteraad.


Ada Boerma's plagiaat in de raadszaal? (14 februari 2008)

Nog maar eens de vergelijking van de speeches van Thom de Graaf en Ada Boerma. En 'n beetje inspiratie voor Ada. Alles ter gelegenheid van de raadsvergadering van vandaag, 14 februari 2008.

Ada Boerma op het web en in de dagbladen.
Ada Boerma's plagiaat in de dagbladen (13 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (9) (12 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (8) (11 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (7) (10 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (6) (9 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (5) (8 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (4) (7 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (3) (6 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (2) (5 februari 2008)
Ada Boerma's plagiaat op het web (1) (4 februari 2008)
'n serie herinneringen aan Ada's plagiaat: websites en krantenartikelen.

Bruggenbouwer Boerma (20 januari 2008)
Cees Sips heeft het gedaan.

Gemeente Maasdriel maakt zich medeplichtig aan Ada's letterdieverij (18 januari 2008)
Over het persbericht waarin Ada's plagiaat wordt "genuanceerd".

Theo nuanceert (13 januari 2008)
Is de commotie over Ada's plagiaat historisch bepaald?

Persbericht VVD Maasdriel (12 januari 2008)
Een persbericht over de verfoeilijke gang van zaken.

Onvoldoende (11 januari 2008)
Ook de dorpsonderwijzer/politicus ziet in dat Ada's gedrag niet door de beugel kan.

Ada nuanceert (10 januari 2008)
Ada is hardleers

"Het Gesprek van de Dag" over Ada Boerma's Plagiaat
Rechtstreekse link naar de uitzending van 9 januari

Ada Boerma - Het Gesprek van de Dag (10 januari 2008)
De uitzending van het televisieprogramma "het Gesprek van de Dag" waar ik gisteravond te gast was.

Ada Boerma's plagiaat - Druk, druk, druk (9 januari 2008)
De drukte is nu goed losgebarsten.

Plagiaat Ada Boerma - de beer is los (9 januari 2008)
De aandacht voor het plagiaat neemt fors toe. Een verzameling URL's.

Ada Boerma's plagiaat (6 januari 2008)
Nog maar eens. Ada's plagiaat staat imiddels ook in Wikipedia.

Ada Boerma - hoe kwam dat nou?- (24 december 2007)
Wat was nou de oorzaak?

Ada - een lot uit de loterij (23 december 2007)
Meer aandacht voor copy-Ada.

Nóg een voor Ada (22 december 2007)
En ik vond nóg een door Ada gekopieerde passage.

Ada en het Gootspook (22 december 2007)
De boodschapper heeft het gedaan. Ada krijgt steun van het Gootspook.

Ada's Installatiespeech in Maasdriel (22 december 2007)
De speech die Ada uitsprak bij haar installatie tot burgemeester van Maasdriel.

Thom de Graaf - installatiespeech Nijmegen (22 december 2007)
De speech die Thom de Graaf uitsprak bij zijn installatie tot burgemeester van Nijmegen.

Ada - Van de hemel naar de hel (2) (16 december 2007)
Foei Ada!. Oud-burgemeester Ada Boerma van Rzoendaal heeft voor haar installatiespeech in Maasdriel maar eens gegrasduind in de installatiespeech van Thom de Graaf en daar stukken uit overgenomen.

Ada - Van de hemel naar de hel (15 december 2007)
Oud-burgemeester Ada Boerma stapt vanuit het rustige Rozendaal pardoes in een Maasdrielse ramp.

GroenLinks, CU, CDA en het Lysias-rapport.

Typisch! Bij fractievoorzitter Janet Duursma van GroenLinks had ik niet dat voortdurend knagende gevoel van wantrouwen dat ik bij de overige woordvoerders in het debat in meer of mindere mate wel had.

Je zou zeggen dat ik daar, gezien het gebeurde in Dieren, al wel lang overheen zou moeten zijn maar ik heb ook mijn zwaktes. Een daarvan is mijn naïviteit: ondanks het onbetrouwbare gedrag van lokale en regionale politici en bestuurders raak ik het geloof in goede bedoelingen van een aantal mensen blijkbaar nog niet helemaal kwijt.

Of het allemaal even effectief was is een ander verhaal.
Tijdens het debat diende Duursma een nieuwe motie voor een raadsadviseur in. GroenLinks wilde voor de zomer nog een raadsadviseur aanstellen die de raad zou moeten adviseren in het traject dat volgt op het masterplan.

Maar de raad zag dat ook vandaag de dag nog niet helemaal zitten. De motie werd dan ook uitgehold door tijdens het debat enkele wijzigingen op de motie door te voeren. Een van die wijzigingen betrof de toevoeging “daar waar de raad dat nodig acht”. Met andere woorden. Er wordt nog helemaal geen raadsadviseur aangesteld. Dat beslist de raad pas als ze dat opportuun vindt.

Dus voor een raadsadviseur moet eerst weer een nieuw voorstel komen. Wie dat doet, wanneer dat is en onder welke omstandigheden werd niet duidelijk. De raad hield gewoon de boot af.

De motie werd weliswaar aangenomen maar verplichtte de raad tot niets. Een lege huls.

Een ander voorstel, naamswijziging van Hart van Dieren in Dynamisch Dieren, haalde het niet. De bedoeling daarachter was om een punt achter alle ellende van de afgelopen jaren te zetten en een frisse nieuwe start te maken. Als je over zo'n voorstel gaat nadenken dan rijzen er allerlei vragen. De naam op zichzelf is niet zo belangrijk maar het is wel belangrijk wie die naam aandraagt.
Wie verbindt z'n naam aan het project? Is dat dan GroenLinks? Die daar later natuurlijk nog eens op terugkomt als dat zo uitkomt. Maar dat bergt ook het gevaar in zich dat tegenslag dan ook GroenLinks wordt gekoppeld.
De gemeenteraad dan? Idem. En waarom zou de gemeenteraad dat doen? Zodat opa en oma later tegen de kleinkinderen kunnen zeggen dat zij de naamgevers waren?
En waarom niet een naam laten bedenken door de direct betrokkenen, de Dierenaren? Als ze daar tenminste behoefte aan hebben. Enz..enz. Ik moet zeggen, ook ik kan weinig met zo'n voorstel. Maar de bedoeling was okay!

Hendri Witteveen van de ChristenUnie haalde de bijbel erbij. “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen”.

Iedereen is verantwoordelijk en “ook wij hebben blinde vlekken”. Hij presteerde het zelfs om te zeggen dat mijn voorstellen uit 2005 voor controle, externe audit en raadsadviseur niet effectief waren.
Omdat je daarmee op de stoel van B&W zou gaan zitten.
Flauwekul natuurlijk. Als raad heb je een wettelijk vastgelegde controlerende taak. En die heeft de raad drie jaar lang verzaakt.

Trouwens, als je zegt dat dat een verantwoordelijkheid van B&W is geef je daarmee impliciet aan dat, gezien de historie van het project, het college van B&W haar taak niet goed heeft vervuld.

Ook uiterst merkwaardig als je bedenkt dat het Lysias-rapport nu, drie jaar later, met gelijksoortige aanbevelingen komt. Aanbevelingen die Witteveen nu wel onderschrijft.

Die blinde vlekken zitten er kennelijk nog steeds.

En het CDA dan? Die moet ik natuurlijk ook noemen. Nou goed dan.

Fractievoorzitter Hein de Gooijer had graag wat meer menskracht op de raadsgriffie, liep nog eens met grote stappen door het rapport en hield zich verder op de vlakte.

Het CDA is net zo verantwoordelijk voor het echec als de collega's van de VVD.
CDA en VVD blokkeerden in 2005 eendrachtig mijn voorstellen.
CDA-wethouder Jan Jansen (dezelfde als nu) heeft toen zelfs samen met de toenmalige VVD-wethouder Johan Hollemans actief voorkomen dat een voorstel voor een raadsadviseur door de coalitie werd ingediend.

't wordt vermoeiend!
Ik hou daarom maar even over het Lysias-rapport op.
Zolang me dat uitkomt natuurlijk.
Op naar het volgende debat!

Voortgang poll nieuwe lokale partij

Tot nu toe hebben 43 bezoekers gereageerd op mijn vraag of ik een nieuwe partij moet oprichten.

Voor- en tegenstanders houden elkaar in evenwicht
21 bezoekers zijn vóór, 20 bezoekers stemden teuge. 2 mensen interesseert het niet.

Hebt u nog niet gestemd? Neem de moeite om uw mening te geven.

Ja of nee een nieuwe lokale partij?

Een onafhankelijke partij die zich inspant voor recht en rechtvaardigheid en die de burger bij belangrijke beslissingen een echte stem wil geven. Een partij die niet ondergeschikt is aan landelijke richtlijnen, die geen rekening hoeft te houden met de populariteit van landelijke politici en die het belang van Rheden op de eerste plaatst stelt.

Een partij met een fundamenteel kritische houding ten opzichte van het bestuur van deze gemeente. Een partij die zijn kaderstellende, controlerende en volksvertegenwoordigende rol serieus neemt.

Een partij met kleur.

En u krijgt mij er gratis bij.

Gegoten in beton

Door: Adriaan Dolk:

Gegoten in beton

Sinds vorig jaar volg ik maandelijks de vergaderingen in de Raad van de gemeente Rheden. Wat opvalt is dat er avonden zijn waarin een communis opinio van de raad door elke fractie naar voren wordt gebracht; zichzelf bevestigend in elkaars mening en daarbij de wens om niet voor elkaar onder te doen.

In de vergadering van 25 september was dat het maatwerk voor hulp aan degenen die door het project Hart van Dieren met hun huisvesting in de problemen waren verzeild. Op 27 november ging het over de geheimhouding van de Business Case en was het de maximale openbaarheid en transparantie naar de burger toe die elke spreker tot in zijn/haar vezels beroerde.

De Tibetaanse monniken hebben hun gebedsmolens die zij (oneerbiedig gezegd) een zet geven als zij er langs lopen in de hoop dat hun gebeden zullen worden verhoord. De raadsleden van de gemeente Rheden hebben de hoop dat als zij iets maar vaak genoeg zeggen en elkaar bevestigend toeknikken, dat het dan ook gebeurt. Een mantra, een bezweringsformule in de vorm van een heimelijk gebed.

Tijdens de vergadering op 22 april, waar het debat over het Lysias rapport had moeten plaatsvinden waren er zelfs meerdere mantra’s te beluisteren. “Wij allemaal hebben fouten gemaakt en dus is niemand verantwoordelijk”. Dat stond op 10 april al in de krant; dus dat was oud nieuws, maar toch was het goed dat die gebedsmolen weer even een flinke zet kreeg. De tweede mantra van de avond was: “Het spijt ons burgers van Dieren, we hebben fouten gemaakt”. Met z’n allen het boetekleed aan, op de knieën en diep door het stof. Ook voor de niet confessionelen lucht het dan werkelijk op als je gezamenlijk je zonden bij onze lieve Heer kunt deponeren.

Het werd bijna een religieuze bijeenkomst die avond want een derde mantra viel enige malen te beluisteren. De achtmin variant was gegoten in beton. Dat stond in het Lysias rapport en de sprekers vlochten de term achteloos in hun betoog. De consensus in de raadszaal was bijna tastbaar. Die achtmin variant? Ja werkelijk hoor, die was echt gegoten in beton, daar was van het begin af aan geen bewegen meer aan geweest.

Toch wel verbazend eigenlijk als je let op de vasthoudende onverstoorbaarheid waarmee dezelfde raadsleden inclusief wethouders en onze geliefde burgermoeder de inloopateliers, klankbordgroepen en bouwstenensessies kritiekloos hebben ondersteund. Steeds maar de overtuiging uitsprekend dat de inwoners van Dieren alle kansen kregen om hun invloed op het ontwerp uit te oefenen.

Voor vele inwoners van Dieren waren het energievretende, valse hoop en frustraties opwekkende exercities. Maar die achtmin variant was al vanaf het allereerste begin gegoten in beton. Achteraf gezien bijna grappig en een goede vondst die term; de raadsleden zouden hetzelf kunnen hebben bedacht.

Ik weet werkelijk niet hoe men in Tibet op zoiets reageert, maar bij mij blijft het woord volksverlakkerij maar in mijn hoofd rondcirkelen. De rapporteurs van het Lysias rapport hebben zich er zeer over verbaasd dat vanaf de achtmin variant in twee jaar tijd het draagvlak onder de inwoners zo is afgenomen. Mij niet.

Adriaan Dolk, Dieren

Koninginnedag

Veel plezier vandaag!













Wilhelmus van Nassouwe
ben ik, van Duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een Prinse van Oranje
ben ik, vrij, onverveerd,
den Koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

In Godes vrees te leven
heb ik altijd betracht,
daarom ben ik verdreven,
om land, om luid gebracht.
Maar God zal mij regeren
als een goed instrument,
dat ik zal wederkeren
in mijnen regiment.

Lijdt u, mijn onderzaten
die oprecht zijt van aard,
God zal u niet verlaten,
al zijt gij nu bezwaard.
Die vroom begeert te leven,
bidt God nacht ende dag,
dat Hij mij kracht zal geven,
dat ik u helpen mag.

Lijf en goed al te samen
heb ik u niet verschoond,
mijn broeders hoog van namen
hebben 't u ook vertoond:
Graaf Adolf is gebleven
in Friesland in den slag,
zijn ziel in 't eeuwig leven
verwacht den jongsten dag.

Edel en hooggeboren,
van keizerlijken stam,
een vorst des rijks verkoren,
als een vroom christenman,
voor Godes woord geprezen,
heb ik, vrij onversaagd,
als een held zonder vrezen
mijn edel bloed gewaagd.

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
Verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven,
uw dienaar t'aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

Van al die mij bezwaren
en mijn vervolgers zijn,
mijn God, wil doch bewaren
den trouwen dienaar dijn,
dat zij mij niet verrassen
in hunnen bozen moed,
hun handen niet en wassen
in mijn onschuldig bloed.

Als David moeste vluchten
voor Sauel den tiran,
zo heb ik moeten zuchten
als menig edelman.
Maar God heeft hem verheven,
verlost uit alder nood,
een koninkrijk gegeven
in Israël zeer groot.

Na 't zuur zal ik ontvangen
van God mijn Heer dat zoet,
daarna zo doet verlangen
mijn vorstelijk gemoed:
dat is, dat ik mag sterven
met eren in dat veld,
een eeuwig rijk verwerven
als een getrouwen held.

Niet doet mij meer erbarmen
in mijnen wederspoed
dan dat men ziet verarmen
des Konings landen goed.
Dat u de Spanjaards krenken,
o edel Neerland zoet,
als ik daaraan gedenke,
mijn edel hart dat bloedt.

Als een prins opgezeten
met mijner heires-kracht,
van den tiran vermeten
heb ik den slag verwacht,
die, bij Maastricht begraven,
bevreesde mijn geweld;
mijn ruiters zag men draven
zeer moedig door dat veld.

Zo het den wil des Heren
op dien tijd had geweest,
had ik geern willen keren
van u dit zwaar tempeest.
Maar de Heer van hierboven,
die alle ding regeert,
die men altijd moet loven,
en heeft het niet begeerd.

Zeer christlijk was gedreven
mijn prinselijk gemoed,
standvastig is gebleven
mijn hart in tegenspoed.
Den Heer heb ik gebeden
uit mijnes harten grond,
dat Hij mijn zaak wil redden,
mijn onschuld maken kond.

Oorlof, mijn arme schapen
die zijt in groten nood,
uw herder zal niet slapen,
al zijt gij nu verstrooid.
Tot God wilt u begeven,
zijn heilzaam woord neemt aan,
als vrome christen leven,-
't zal hier haast zijn gedaan.

Voor God wil ik belijden
en zijner groten macht,
dat ik tot genen tijden
den Koning heb veracht,
dan dat ik God den Heere,
der hoogsten Majesteit,
heb moeten obediëren
in der gerechtigheid.

VVD....opportunisme in uitvoering

Ook de VVD maakte dankbaar gebruik van de uitweg die het Lysias-rapport bood.

Fractievoorzitter Ronald Haverkamp hield wethouder Joop Kock nadrukkelijk uit de wind. De politieke consequenties waren met het aftreden van Jan Bart Wilschut al genomen en zijn opvolger Joop Kock treft volgens hem geen blaam.

Ook VVD-wethouder Hans Elsenaar (verantwoordelijk voor verkeer) kan er naar het idee van Haverkamp niks aan doen.

Hij wees wel met beschuldigende vinger naar de oud-wethouders Hollemans (VVD) en Pieper (Gemeentebelangen). En er was veel verkeerd gegaan in de periode dat de coalitie van PvdA, Gemeentebelangen en SP het voor het zeggen had.

Da’s nogal makkelijk. En vooral pijnlijk voor Hollemans. Hollemans was toch al binnen de VVD afgeserveerd. Waarom kwam hij niet terug als VVD-wethouder? Waarom moest Hans Elsenaar hem opvolgen? Aimabele vent die Elsenaar hoor en Hollemans was ook niet mijn vriend maar volgens mij kreeg Hollemans hier nog even een trap na.

Nee, Joop Kock werd juist geprezen. Joop had wel geprobeerd om meer inzicht in de financiën te krijgen maar dat was een onmogelijke taak. Bovendien had Joop het lef gehad om het vervolgtraject (het masterplan) op te pakken. Allemaal koek en ei dus.

Daarbij negeerde Haverkamp het feit dat Joop Kock óók al wethouder in de PvdA-SP-Gemeentebelangen-coalitie was. Dezelfde coalitie die hij nu schuld probeerde toe et schuiven.

En Joop was niet alleen wethouder! Joop was ook de architect van die coalitie!
Als er al iemand verantwoordelijk was voor de vertraging die de bouwsteensessies opleverde en de kosten die daarmee gemoeid waren dan is het dus Joop zelf.

Bovendien worden die kosten geschat op 0,8 tot 1,6 miljoen euro (afhankelijk van de lezingen daarover). Een aanzienlijk bedrag maar in relatie tot het tekort van meer dan 40 miljoen niet doorslaggevend voor het afblazen van het project.

De echte oorzaken zitten dieper. In de uiterst gebrekkige voorbereiding en de zwakke businesscase 2005. En het op onverklaarbare wijze onder water blijven van de bevindingen van de planeconoom die in 2005 al een tekort van 8 à 9 miljoen berekende en het over het hoofd zien van de berekeningen van ProRail die in oktober 2005 voor de infrastructuur al 6 à 7 miljoen hoger uitkwam dan de businesscase 2005.

Diezelfde businesscase mocht van Kock niet openbaar worden omdat daarmee de ProRail-systematiek op straat kwam te liggen. Dat terwijl voor die businesscase helemaal niet de ProRail-methodiek was gebruikt zoals we weten. Maar ja, dat zijn details natuurlijk die de VVD makkelijk over het hoofd ziet.

Haverkamp meldde ook dat de VVD vanaf nu Joop Kock als nieuwe wethouder voor project Hart van Dieren nauwlettend zou volgen en hem zou aanspreken als dat nodig was.
Ogenschijnlijk niet wetend dat Luuk Kuipers diezelfde avond het Hart van Dieren-stokje van Joop Kock zou overnemen. Ik zeg met nadruk "ogenschijnlijk" want het zou wel erg vreemd zijn dat dat binnen de coalitie nog niet bekend was. Bovendien bleven vragen daarover later op die avond uit. Onecht dus!

Beweringen van populisten worden volgens Haverkamp door het rapport niet bewezen.
Wie en wat zou hij daar nou mee bedoelen denkt u?

Doelt hij hier op mijn inspraak bij de informatieavond op 14 april over het Lysias-rapport? Probeert ook Haverkamp de geschiedenis te ontkennen? De feiten die ik naar voren bracht zijn verifieerbaar in officiële stukken. En je wilt me toch niet wijsmaken dat de Lysias-onderzoekers niet in de raadsnotulen hebben gekeken. Vooral die van het jaar 2005. Dit tekent de werkwijze van de huidige VVD: Vooral niet ingaan op de inhoud maar de boodschapper proberen te neutraliseren.

Laat maar eens horen!

Haverkamp was ook in 2005 al raadslid en hij heeft alles van zeer nabij meegemaakt. Net als Canters van de PvdA en Witteveen van de ChristenUnie.
Alledrie maakten ze deel uit van de begeleidingscommissie van het externe raadsonderzoek. Maar deze heren verkozen liever de feiten te verzwijgen.

Over populisme gesproken. In zijn radeloosheid over de afkalving van de achterban ontwikkelt de Rhedense VVD zich meer en meer als een partij die het moet hebben van nimby’s, het welbegrepen particuliere eigenbelang. Zodra een verongelijkte burger zijn vinger opsteekt komt buikspreekpop VVD in het geweer.

Het opportunisme van Haverkamp neemt zelfs komische vormen aan. De arme VVD wil graag zijn beloften waarmaken maar heeft nu maar vier zetels. En of het GBO maar even wil zorgen dat de VVD er bij de volgende verkiezingen meer krijgt. Want de VVD staat nu immers volledig achter het GBO, toch? Jaja met de VVD komt alles dik-voor-mekaar.

Hoe zit dat dan met de inbreng in de coalitie? Waar is de eigen VVD-verkeerswethouder Elsenaar mee bezig? Die zou toch met oplossngen voor de verkeersproblemen in Dieren moeten komen. Of heeft de VVD daar zelf niet zoveel vertrouwen in?

De VVD diende tijdens het debat een amendement op het raadsvoorstel (kennisnemen van de inhoud van het Lysias-rapport) in. De aanbevelingen van het Lysias-rapport moeten door griffie en college worden uitgewerkt. Da’s natuurlijk vanzelfsprekend. Het rapport heeft een aantal goede aanbevelingen waarmee de raad haar kaderstellende en controlerend rol kan versterken. Het Lysias-rapport verwijst zelfs ook naar de Tijdelijke Commissie Infratructuurprojecten.

Net als ik al deed in mei 2005. Maar als ik daar nu op wijs dan ben ik plotseling een populist.

Nou Ronnie, jongen. Dan ben ik heel graag een populist. Met ere!

Jammer dat de VVD er pas na drie jaar achterkomt dat het anders moet. Een illusie armer. Een illusie die miljoenen heeft gekost, een illusie waarvoor mensen uit hun huizen zijn gejaagd en een illusie die er voor heeft zorggedragen dat een grote groep burgers het vertrouwen in de overheid volledig heeft verloren.

En nóg probeert Haverkamp gezien zijn uitspraken de schuld op een ander te schuiven.

Puur opportunisme!

Gemeentebelangen.. wanneer barst de bom?

Piet Wubs van Gemeentebelangen had bij het raadsdebat over het Lysias-rapport (het externe raadsonderzoek naar het debacle van Hart van Dieren) niet veel te melden.

Hij had eerder in de krant al gemeld dat hij geen wethouders ging wegsturen. Er waren immers bestuurders die meer verantwoordelijk zijn. Omdat gedeputeerde van Haaren niet door provinciale staten wordt weggestuurd mogen de Rhedense bestuurders van Wubs blijven zitten.

Als je de aanvoerder niet kunt vangen dan moet je de luitenants maar laten lopen vond Piet een goed excuus.

Voor de goede orde vroeg hij nog wel aan wethouder Kock hoe die dacht over diens eerdere uitspraak dat hij de discussie met de raad zou afwachten.

In september 2007 had Piet Wubs heel andere gedachten. Toen was hij er als de kippen bij om Jan Bart Wilschut een motie van wantrouwen te bezorgen. Niets van dat al. Een onduidelijke motie van treurnis die alleen in de titel het woord treurnis voerde was al wat hij in tweede termijn had in te brengen. Volgens mij was die Treurnis-titel er later opgeplakt.

Wubs dook gewoon weg voor zijn verantwoordelijkheid. Met een slap excuus.
Ik heb de indruk dat er iets anders aan de hand is. Wat dat is weet ik niet maar dat komt ongetwijfeld ’n keer boven water.

De laatste tijd is Wubs nogal goed met de VVD. Bloeit er iets moois op tussen de VVD en Gemeentebelangen? Het zou zo maar kunnen.

Zijn fractiegenoot Barbara de Vos-Piater was consequenter. Zij roeide tegen de stroom in en stemde vóór de motie van wantrouwen die door de SP was ingediend.

Prima opstelling van Barbara.

Gemeentebelangen vertoont haarscheurtjes. Ik ben benieuwd wanneer de bom barst.

Mea Culpa van de PvdA..en nog wat.

Het raadsdebat over het Lysias-rapport (het externe raadsonderzoek naar het debacle van Hart van Dieren) werd door de PvdA geopend.

Raadslid Kiljan putte zich uit in verontschuldigingen naar de bevolking. Dit mea culpa werd in heldere bewoordingen geuit. Volgens Kiljan had de raad eerder moeten ingrijpen. Zodra de PvdA dat “aan z’n water voelt” zal dat ook gebeuren. Voor de PvdA is draagvlak voor het Masterplan nu de belangrijkste opgave. Uiteraard hoeft er niemand te vertrekken. Dat was vooraf al duidelijk.

Onderliggend ontwaarde ik wel enkele interessante bewegingen.
Kiljan wijdde opmerkelijk veel aandacht aan de verhoudingen in de raad én in de coalitie. Volgens hem had de PvdA samen met de VVD het project binnengeloodst. Daarmee zeggend dat de VVD net zo zeer verantwoordelijk voor Hart van Dieren was als de PvdA.

En in het proces werden kritische geluiden gezien als een verzwakking van de positie van de eigen wethouders. Van SP en Gemeentebelangen was daarom wellicht een te grote solidariteit binnen de toenmalige coalitie gevraagd. SP, Gemeentebelangen en PvdA hielden elkaar in die coalitie gegijzeld.
Een revérence naar SP en GB.

Is de PvdA bang dat zij uiteindelijk de grootste Zwarte Piet voor Hart van Dieren krijgt toebedeeld? Of ziet zij de coalitie met VVD, CDA en GroenLinks onder druk komen?

Landelijk gezien staan zowel de VVD als de PvdA er niet al te best voor. De PvdA wordt van links bedreigd en de VVD van rechts. Beide partijen proberen zich uit die klem te profileren. Dat lukt de VVD volgens mij het best. De ene keer iets beter dan anders maar toch. Terwijl de PvdA op zoek is naar zijn sociale gezicht en lokaal maar niet van Hart van Dieren afkomt zet de VVD in veel gemeenten lokale onderwerpen op de agenda. Heel goed van de VVD trouwens. Ik ben het niet met ze eens maar het brengt discussies op gang.

Het lijkt erop dat de VVD een coalitie zonder de PvdA niet uitsluit en de PvdA wil inruilen voor Gemeentebelangen. En dat de PvdA dat aanvoelt.

Het gedrag van de VVD wijst daar ook op. De VVD stelt zowel de hoogbouw als het aantal te bouwen woningen ter discussie in de gemeente ter discussie en schendt daarmee in de ogen van de PvdA het coalitieakkoord. Daarnaast hengelt de VVD nadrukkelijk naar de steun van het Dierense GBO. Beide onderwerpen brengen de VVD dichter bij Gemeentebelangen. Bovendien zijn Wubs (Gemeentebelangen) en Haverkamp (VVD) de laatste tijd erg vriendelijk tegen elkaar. Het zou me niks verbazen als een dergelijke scenario werkelijkheid wordt.

Interessant is dat wethouder Joop Kock (eveneens PvdA) het met betrekking tot Hart van Dieren later op de avond had over een PvdA-project. Ik interpreteer die uitspraak als “de PvdA loopt niet voor zijn verantwoordelijkheid weg.” En er zit een kern van waarheid in. Hart van Dieren is bestuurlijk altijd getrokken door PvdA-wethouders. En die lijn wordt nu doorgetrokken. Na de PvdA-wethouders Schadd, Wilschut en Kock neemt vanaf 22 april 2008 PvdA-er Luuk Kuiper de Hart van Dieren-fakkel over.

Maar dat geeft tevens aan dat de PvdA hierin ook een bijzondere bestuurlijke verantwoordelijkheid heeft. En op het gebied van bestuurlijke controle hebben Wilschut en Kock gewoon gefaald. Niet als enigen, dat is zeker waar maar dat wil niet zeggen dat ze niet ter verantwoording kunnen worden geroepen.

Maar goed. Kiljan had een helder excuus, sprak mooie woorden en zijn reactie op het Lysias-rapport was voorspelbaar.

Poll: Welke partij treft de meeste blaam voor het fiasco van Hart van Dieren?

In de nieuwe poll komt het Dierense drama aan de orde.

De raad heeft geen consequenties verbonden aan het debacle van Dieren.
Wat vindt u? Heeft de raad juist gehandeld?

Alle partijen hebben boter op hun hoofd maar welke partij is het meest laakbaar? Wie heeft de grootste schuld op zich geladen?

Was het de PvdA die de projectwethouders voor Hart van Dieren leverde en zich al draaiend en kronkelend door het proces heeft geworsteld?

Was het de VVD of het CDA die in het verleden de grootste tegenstander van controle en de aanstelling van een raadsadviseur waren?

De ChristenUnie misschien die alles aan het college overlaat en nooit in actie komt? De SP en Gemeentebelangen die hun verkiezingsbeloften braken?

Of is het GroenLinks dat net als de SP en Gemeentebelangen een kritische houding naar Hart van Dieren verruilde voor een wethouderszetel?

Of heeft de SP juist iets minder schuld omdat ze wethouder Joop Kock met een motie van wantrouwen verblijdde? En daarin gesteund werden door het dissidente raadslid Barbara de Vos van Gemeentebelangen?

Is de knieval, het excuus, van Bert Kiljan van de PvdA voor u reden voor vergiffenis? En geldt dat ook voor een motie voor een raadsadviseur van Janet Duursma?

Hebben het CDA, de VVD, Gemeentebelangen (met uitzondering van Barbara de Vos), de ChristenUnie, de PvdA en GroenLinks juist of onjuist gehandeld door de de motie van wantrouwen van de SP tegen wethouder Joop Kock niet te steunen?

Welke partij heeft de meeste schuld aan het echec van Hart van Dieren? U hoeft niet persé een keuze te maken. U mag één, meer of alle partijen een zwarte piet geven.

In een aparte poll kunt u ook aangeven dat u het niet weet of dat u vindt dat de partijen geen blaam treft.

Informatiedag Masterplan Dieren

Afgelopen woensdagavond heb ik ‘n kijkje genomen bij de informatieavond over de Dorpsvisie en het Mastperlan voor deel Twee van Hart van Dieren.

In de raadsvergadering van dinsdagavond stelde Janet Duursma van GroenLinks nog voor om het project een nieuwe naam, Dynamisch Dieren, te geven.

Die dynamiek was op de informatieavond afwezig. Een paar posters over het proces dat gevolgd wordt om tot het masterplan te komen en op de tafels een luchtfoto van Dieren. Het geheel verluchtigd met wat nietszeggende dia’s op een projectiescherm.

De Dierenaren hadden dat ook in de gaten want er waren niet zoveel bezoekers. Of ze lijden aan Hart van Dieren-moeheid. Kan ik me voorstellen.

Van enkele bezoekers begreep ik dat er 's middags ook al niet veel belangstelling was.







De gebruikelijke diehards, waaronder ikzelf, kwamen wel even snuffelen.
De gemeente had niet veel te informeren en dat was ook wel te merken in de gesprekken. De discussies gingen vaak over heel andere onderwerpen.


Het stelde allemaal niet zoveel voor.

Maar de chocolaatjes waren lekker.

Uitslag Poll Slechtste Rhedense raadslid

Piet Wubs werd met een straatlengte voorsprong uitverkoren tot slechtse Rhedense raadslid. Hij kreeg 12 van de 32 stemmen, drie keer zoveel als nummer twee Liesbeth Schaap. Pedro Canters en Dick Jurriëns kregen ieder drie stemmen. 14 van de 27 raadsleden kregen geen stem.

SP dient motie van wantrouwen in

Het raadsdebat over het Lysias-rapport (het externe raadsonderzoek naar het debacle van Hart van Dieren) liep zoals verwacht. Iedereen is verantwoordelijk dus niemand wordt ter verantwoording geroepen. De enige partij die wel wilde doorpakken was de SP.

De SP diende een motie van wantrouwen in tegen wethouder Joop Kock. De redenering was dat het maken van fouten niet zonder gevolgen mag blijven. Bovendien hadden in de optiek van fractievoorzitter Liesbeth Schaap de wethouders Wilschut en Kock geprobeerd haar te dwarsbomen bij het achterhalen van de verslagen van de stuurgroep.

De bestuurlijke controle heeft gefaald, de politiek/bestuurlijke verhoudingen in Rheden zijn niet dualistisch genoeg en de stuurgroep zette de coalitie het mes op de keel.

Het college heeft haar informatieplicht aan de raad verzaakt, de communicatie was en is nog steeds rommelig en er werd geen draagvlak gecreëerd. Ook in het huidige proces zitten veel onduidelijkheden en zijn verantwoordelijkheden wazig. Wat is de formele status van de Tafel van Tien, binnen welke kaders functioneert die Tafel van Tien, welke verantwoordelijkheid heeft de provincie en welke verantwoordelijkheid heeft de gemeente? En ze gaf enkele voorbeelden over het de wijze waarop Joop Kock functioneert. Dit laatste als inleiding op de motie van wantrouwen

De overige partijen moesten niets hebben van de motie van de SP. Zoals verwacht stemden alle overige partijen tegen. Één dissident raadslid stemde echter mee met de SP. Raadslid Barbara de Vos-Piater van Gemeentebelangen stemde in afwijking van haar fractiegenoten vóór deze motie van wantrouwen. Heel goed Barbara! Gezien de historie van Hart van Dieren en van Gemeentebelangen een begrijpelijke opstelling.

Overigens: Joop Kock bleef natuurlijk gewoon zitten!

Ik heb de bijdrage van Liesbeth Schaap digitaal ontvangen. Onderstaand kunt u ‘m volledig nalezen.

-----------------------------------------
Voorzitter,

Zonder twijfel, een hard, stevig rapport. Hard voor de inwoners van Dieren, en hard voor alle verantwoordelijken die bij het project Hart van Dieren betrokken zijn geweest.

Wij, zoals we hier zitten, hebben allen fouten gemaakt. En ook elders zijn fouten gemaakt, in de provincie, in de stuurgroep, in de projectorganisatie. Waar fouten gemaakt worden, kan en mag dat niet zonder gevolgen blijven.

In de raadsvergadering van september 2007 hebben wij gezegd dat de SP een periode ‘met onvoldoende kennis en inzicht en te veel vertrouwen’ verantwoordelijkheid voor dit project genomen heeft. We kunnen nu vaststellen dat dat voor iedereen hier geldt.

Te veel vertrouwen, te weinig kennis, te weinig inzicht.

De bestuurlijke controle heeft zeer gefaald, en wij allemaal in deze raadszaal, hebben dat, ondanks alle twijfel en kritische geluiden, laten gebeuren.

In dit kader zouden we hier ook moeten spreken over dualisme. We hebben daar in onze gemeente niets, althans te weinig van gezien. Ook niet bij het hier aan de orde zijnde onderwerp.

De vice-president van de Raad van State, de heer Tjeenk Willink, uitte begin deze maand zijn zorg over (ik citeer) ‘het grootste probleem van het bestuur, nl. de 'publieke onrust’. Sprekend over de landelijke politiek, zei hij, dat ‘de legitimiteit van de democratische rechtsstaat de afgelopen decennia voor het gevoel van de burger is afgekalfd. Hij (de burger, lsb) voelt zich niet meer vertegenwoordigd’ (einde citaat).

De oorzaak die Tjeenk Willink ziet, is de ‘veel te nauwe band tussen het kabinet en een parlementaire meerderheid.’

Terug naar een analoge situatie in Rheden.
Ook de SP heeft ervaren hoe partijen binnen de coalitie soms onder druk gezet werden om zaken te slikken die ze eigenlijk niet wilden slikken. Hoe hard dat gespeeld werd soms, hoe er geschreeuwd werd en met de vuist op tafel geslagen. Hoe, bijvoorbeeld rond Hart van Dieren, beslissingen uit de Stuurgroep gedragen moésten worden.

En vorige week nog, twee dagen na het openbaar worden van dit rapport, konden we in de krant al lezen dat (ik citeer) ‘partijen in de Rhedense gemeenteraad er niets voor voelen bestuurders af te rekenen op gemaakte fouten in het Hart van Dierenproject’ (einde citaat).

De SP heeft zich er toen niet over uitgelaten. Wij willen dat hier doen in alle openbaarheid. Wij vinden het geen dualisme wanneer een politieke mening op voorhand wordt gegeven in de krant, in plaats van in de raadszaal. En daarbij ook direct maar roepen dat de bestuurders niet afgerekend zullen behoeven te worden?

Waarom overigens niet? Het is misschien wel de taak van de raad om de verantwoordelijken aan te wijzen en gevolgen daaraan te verbinden. Wie zou dat anders moeten doen?

Raadsleden hebben op grond van de voorliggende rapportage zeker niet de taak om ‘wethouders gerust te stellen’ of ‘coalities ten koste van alles in stand te houden’. Raadsleden moeten kaders stellen, controleren en de bewoners vertegenwoordigen!

De feiten:
1. De SP stelt vast dat dit college in ieder geval één van haar taken, de informatie taak, slecht heeft uitgevoerd.

De Gemeentewet zegt daarover (artikel 169 lid 2): ’Het college geeft de raad alle inlichtingen die de raad voor de uitoefening van zijn taak nodig heeft’. Dat is niet gebeurd, sterker nog, deze SP-fractievoorzitter heeft zich zeer vasthoudend moeten opstellen om de verslagen van de stuurgroepvergaderingen onder ogen te krijgen. Zowel de heer Wilschut als de heer Kock, destijds beiden wethouder, hebben getracht haar te weerhouden van het opvragen van die notulen. Hoezo inlichtingen verstrekken aan de raad of desgevraagd aan individuele raadsleden?

In het Lysias-rapport staat (ik citeer) ”Het is veelzeggend dat de voortgangsrapportages veelal niet door het college zijn doorgestuurd aan de raad. Bovendien had het college de overtuiging dat de raad daar niets aan had. Verder “zaten ze er boven op” volgens de projectwethouder (einde citaat) (zie p. 44/52). Hoezo inlichtingen verstrekken aan de raad en de zaken vanuit een gekregen verantwoordelijkheid goed in de gaten houden?

2. Het rapport stelt verder (ik citeer) ‘de communicatie met en het betrekken van de bevolking was in de strategie ondoordacht en in de uitvoering rommelig’.
Ja dat was zo en wij stellen vast dat dat nu opnieuw zo is: wat is bijvoorbeeld de status van de Tafel van 10? Het is ons niet duidelijk en het is ook afgelopen week tijdens de Tafel van 10 niet duidelijk geworden. Kan voor de duidelijkheid de informatie die voor a.s. donderdagavond gepland staat over dit onderwerp niet gewoon in de raadszaal worden besproken? Welke status zou die avond moeten krijgen?

Vervolgens wil de wethouder dat raadsleden volksraadpleger zullen zijn. Wat is dat? Zelfs de Dikke van Dale weet het niet. Het ontbreekt ook nu weer aan duidelijkheid van welke rol wie waarom speelt. Dat kan naar de mening van de SP niet tot iets goeds leiden.

Het heeft er alle schijn van dat de communicatie met en het betrekken van de bevolking in de strategie ondoordacht en in de uitvoering rommelig IS!

3. Nog een voorbeeld van een huidige situatie die buitengewoon ondoorzichtig is: de gemeente heeft de regie, zegt wethouder Kock.

In het onvolledig ontvangen verslag van het bestuurlijk overleg (dat is het overleg tussen provincie en gemeente) van 1 februari 2008 leest de SP dat (ik citeer) ‘het veiligstellen van de subsidies de hoogste prioriteit heeft en dat de beschikking is toegekend aan de provincie, voor het infragedeelte van het project. Hiermee ligt de verantwoordelijkheid voor het naleven van de voorwaarden van de beschikking c.q. het ondernemen van acties om te komen tot aanpassing van de beschikking bij de provincie’ (einde citaat).

Wie is nu waar verantwoordelijk voor? Wie heeft hier nu echt de regie? Wie het begrijpt, mag het zeggen.

Wie kunnen wij vertrouwen op grond van deze opnieuw rommelige informatie? Wie kan de Dierense bevolking nog vertrouwen bij dergelijke onduidelijke informatie?

4. Het college zou op dinsdag 4 maart jl. vergaderen over de rapportage van het intern onderzoek van de stuurgroep, is door de wethouder Kock desgevraagd op 26 februari jl. aan deze raad verteld. We hebben er als raad nooit meer iets van gehoord of gezien terwijl onze fractie in ieder geval antwoord verwachtte gelet op de door ons gedane vraagstelling. Ook een dergelijke handelwijze geeft ons geen vertrouwen.

5. Op 26 februari jl. heeft wethouder Kock desgevraagd laten weten dat er momenten komen waarop de Dierense bevolking voorgelicht zal gaan worden, een en ander nader op te nemen in het communicatieplan.

Hoe kunt u draagvlak verwerven terwijl de informatie, naar onze mening, in eerste instantie onvoldoende en onduidelijk, vervolgens niet consistent is en uitgedragen wordt door een wethouder die aan gezag in dit dossier ernstig verloren heeft?
Voorlichten is bovendien, naar onze mening, niet gelijk aan draagvlak verkrijgen.

Maar als voorlichten wordt bedoeld, dient dát gecommuniceerd te worden met de bewoners van Dieren. Dan weten zij dat er geen taak voor hen is weggelegd. Dat is niet aantrekkelijk om te vertellen maar wel eerlijk. In het communicatieplan, zoals aan de raad gepresenteerd via sheets, komen evenmin de woorden ‘draagvlak verkrijgen’ voor.

Het lijkt de SP-fractie meer dan nodig dat hierover duidelijkheid zal ontstaan, in feite had hierover al duidelijkheid moeten bestaan. Helaas, de eerste Tafel van 10 blonk uit door de onduidelijkheid over wat wel en wat niet aan de orde kan zijn en welke status eventuele uitkomsten zouden hebben en waar het nu eigenlijk over gaat.

De SP fractie heeft, kijkend naar alle gebeurtenissen zoals beschreven in het rapport Hard voor Dieren en de meer recente gebeurtenissen rond de nieuwe opzet van een plan voor Dieren, in geen enkel opzicht vertrouwen in de thans nog zittende projectwethouder, de heer Kock. Wij zullen als fractie, gesteund door een groot deel van de Dierense bevolking, dan ook een motie van wantrouwen indienen tegen deze wethouder. Ik zal de motie aan het eind van mijn betoog voorlezen.

De SP fractie beseft dat in feite het hele college vanuit een collegiale verantwoordelijkheid een motie van wantrouwen verdient voor dit grote dossier. Gelet op de minder directe betrokkenheid van een aantal collegeleden beperken wij ons echter tot de meest bij het oude en nieuwe project voor Dieren betrokken, nog zittende, wethouder die niet de wijsheid had zelf zijn conclusies te trekken na het ontstane debacle, zoals de heer Wilschut in december jl. wél heeft gedaan. Mocht de heer Wilschut nu nog wethouder zijn geweest, dan zou onze motie vanzelfsprekend ook zijn naam bevatten.

Tot slot de raad zelf. Die is ook medeverantwoordelijk voor zijn eigen aandeel aan het mislukken van het oude project Hart van Dieren. De fractie van de SP is zich bewust van die verantwoordelijkheid en dringt om die reden aan op volstrekte duidelijkheid in dit dossier. De raad zelf zal echter pas afgerekend kunnen worden bij de volgende verkiezingen. De raad kan zichzelf niet naar huis sturen, dat is voorbehouden aan de kiezers in 2010. Die afrekening houden wij als SP en als raad dus nog te goed.

De SP-motie luidt als volgt:

De raad van de gemeente Rheden, bijeen dinsdag 22 april 2008,

overwegende

• dat de verantwoordelijke wethouders hebben gefaald voor wat betreft het op juiste, volledige en tijdige wijze informeren van de raad, het bewaken van de goede voortgang en de budgettaire grenzen van het project Hart van Dieren,

• dat het de verantwoordelijke wethouders niet is gelukt het noodzakelijke draagvlak te verkrijgen voor het project Hart van Dieren en het er thans niet uitziet dat zodanige lessen zijn getrokken uit de voorliggende rapportage ten aanzien van het verkrijgen van draagvlak, dat daar vertrouwen in gesteld kan worden,

• dat één van de verantwoordelijke wethouders inmiddels op grond van eigen afwegingen zijn zetel ter beschikking heeft gesteld,

• dat een andere verantwoordelijke wethouder tot heden niet tot de conclusie is gekomen dat hij in deze functie ieder gezag ontbeert om nog langer aan een voortzetting van plannen voor Dieren te werken,

besluit

• het vertrouwen in deze wethouder, de heer J.Kock, op te zeggen en gaat over tot de orde van de dag.

De Steeg, 22 april 2008
Namens de SP-fractie
E. Schaap-den Breejen